نتایج جستجو...
گردشگری نوروزی، نیازمند طرحی نو

گردشگری نوروزی، نیازمند طرحی نو

به گفته وزیرمحترم میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی حدود ۳۵ میلیون و ۸۷۱ هزار نفر در ایام نوروز امسال در کشورمان سفر کرده اند. بر این اساس از ۲۷ میلیون خانوار ایرانی بیش از ۱۱ میلیون خانوار سفر رفته‌اند و  از مجموع ۸۶  میلیون نفر جمعیت کشور، حدود ۴۰ درصد سفر رفتند و ۶۰ درصد هم سفر نکرده‌اند! با توجه به این واقعیت و تمرکز حجم بالای سفر در بازه 20 روزه تعطیلات نوروزی به نظر می رسد بتوان سفر ایرانیان در نوروز را نمونه ای استثنایی درسطح جهان برشمرد و  آن را با  تعطیلات روز ملی  در چین یا تعطیلات  جشن چند روزه دیوالی در هند مشابه دانست. اما این واقعیت را نباید از نظر دور داشت که در هردو رویداد مذکور 40 درصد مردم آن کشورها همزمان به سفر نمی روند و از این جهت رویداد سفرهای نوروزی ایرانیان در نوع خود مشابه ای ندارد! از سوی دیگر  هرساله شاهد اتفاقات زیادی در جریان سفرهای نوروزی هستیم که مفهوم توسعه پایدار گردشگری رابه خودی خود به چالش می کشد: همچون ناهنجاری هایی که  نوروز امسال به وضوح بیشتری دیده شد از جمله برداشت خاک در جزیره هرمز یا یادگارنویسی های تخت جمشید که اینها تنها  بخش بسیار کوچکی از مشکلات و مصایب سفرهای نوروزی به حساب می آیند.  در کنار این موضوعات نباید از کشته شدن 880 تن و مجروح شدن بیش از بیست هزار نفر  از هم میهنانمان در تصادفات جاده ای غفلت کنیم. در کنار این موارد ترافیک شدید در مسیرهای منتهی به مقاصد گردشگری ، مصرف بی رویه بنزین که هرساله در نوروز رکورد می زند، آلودگی های زیست محیطی ناشی از هجوم بی رویه گردشگران به مناطق توریستی و تزاحم با جامعه بومی و محلی که در برخی از اوقات گزارش هایی از مقاومت و مشکلات جوامع میزبان به گوش می رسد نیز به کرات مشاهده شد .  همه این موارد در کنار کمبود بلیت حمل و نقل در کنار گرانی شدید آن بخاطر عدم توازن در عرضه و تقاضا  بویژه در صنعت حمل و نقل هوایی و ریلی را هم بایستی به این موارد اضافه کرد که در کنار خطرات و نابسامانی هایی که در زمینه کمبود ظرفیت اسکان در بسیاری از مناطق کشوررخ می دهد و در نتیجه استقرار در واحدهای غیر رسمی و فاقد استانداردهای لازم برای بخشی از ایرانیان  پیش می آید اشاره کرد که در کل به پایین آمدن کیفیت سفر در نوروز می انجامد. در همین زمینه بد نیست اشاره ای به موضوع مهم تغییر اقلیم و  پیامدهای آن در کشور نیز اشاره کنیم که از جمله انها رخدادهای آب و هوایی نظیر بارش باران های سیل آسا  و صدور هشدارهای قرمز و نارنجی توسط سازمان هواشناسی کشور در ایام نوروز است که نسبت به سالیان قبل بیشتر و تقریبا به یک اقدام عادی و فراگیر تبدیل شده و نشان از این دارد که دیگر فروردین ماه را نمی توان به لحاظ آب وهوایی بهاری دانست و احتمال مواجه در این ایام با آب و هوای زمستانی بسیار است. از منظر عدالت اجتماعی نیز تعطیلات نوروزی 15 روزه برای بخشی از بدنه کارگری کشور که به اصطلاح روزمزد هستند و با انواع بحران های مالی و معیشتی همراه می شوند بسیار عذاب آور و شکننده است و از طرفی استفاده خاص بخشی از کارکنان دولت و نهادها از اماکن اقامتی - مهمانسراها و زایرسراهای ویژه کارکنان دولت و فرهنگیان و ... مورد انتقاد اکثریت مردم قرار گرفته و تولید کنندگان و کار آفرینان کشور نیز  همواره نسبت به تعطیلات طولانی این ایام  که عملا یک ماه از سال کشور تعطیل و اغلب  فعالیت ها بلاتکلیف می مانند شکوه و گلایه دارند.  پرواضح است در این شرایط بهترین مدلی که می توان این روند راتغییر داده و شرایط سفر ایرانیان را متحول و مشکلات را کاهش دهد تغییر سبک سفر ایرانیان و خارج کردن ایام نوروز به عنوان پیک مسافرتی است و برای این مهم کاهش تعطیلات نوروزی و تقلیل آن به 4-5 روز که در تقویم رسمی کشور هم پیش بینی شده مورد انتظار است و برنامه ریزی برای انتقال پیک سفر به فصل تابستان به عنوان فصل مسافرت برای همه افراد و خانواده ها و مشابه اغلب کشورهای دنیا پیشنهاد می شود. براین اساس چنانچه دولت بتواند ضمن تبیین این موضوع به آحاد مردم ایام تعطیلات نوروزی را به سمت تعطیلات کوتاه مدت تقلیل داده و سفر ایرانیان در این ایام متمرکز بر دیدار از فامیل و بستگان ( گردشگری  وی اف آر) شود و از تبلیغات بی رویه سفر  نیز خودداری  گردد ستادهای خدمات سفر در کشور جمع و جور شده و بسیج امکات دولتی محدودتر خواهد شد و مسلما  هزینه های سربار هم کاهش خواهد یافت و مشکلات پیش گفته به حدقابل توجهی کاهش و رفع خواهد شد. بیاییم برای حفظ جان هم میهنانمان و حفظ  آبرو و عزت ایرانیان و پایداری زیست محیطی در کشور و مسافرت های نوروزی طرحی نو در اندازیم. ✍️ فرید جواهرزاده - رییس دوره اول و دوم انجمن علمی طبیعت گردی ایران

ایجاد شده: 22/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 22/فروردین/1404     مقالات و یادداشت ها
سیاست های غلط، حکمرانی بد و غفلت از منابع گردشگری کشور

سیاست های غلط، حکمرانی بد و غفلت از منابع گردشگری کشور

وقتی فهم کارگزاران و مسئولان از توانمندی های کشور ناقص است. وقتی برنامه ای برای توسعه گردشگری کشور به عنوان مهمترین اولویت اقتصادی و فرهنگی وجود ندارد. وقتی هدایت سرمایه ها و منابع ملی براساس آمایش سرزمین نیست. وقتی دعوای نمایندگان حوزه های انتخابیه و استانداران برای اختصاص و اخذ بودجه های ملی و هزینه و مصرف آن در صنایع آب بر بدون توجه به اقلیم، منابع آبی و سرزمینی است. وقتی مسابقه بر سر احداث داشتن کارخانه های ذوب‌ فلزات، پتروشیمی، سیمان و سرامیک در بین نمایندگان مجلس شروع می شود و داشتن این صنایع آب بر به افتخاری برای نماینده حوزه های انتخابیه و مسئولان شهر بدون توجه به عواقب آلودگی زیست محیطی، منابع آبی و خاکی، تامین انرژی و بازارهای فروش و حمل و نقل و ترانزیت، تبدیل می شود.  همین شده است که در شهرهایمان ذوب آهن ، سیمان و سنگ و سرامیک داریم ولی آبی برای نوشیدن و هوایی برای نفس کشیدن نداریم. و این یعنی فاجعه و بی خردی تام در حکمرانی و حکمروایی بد و زشت در اداره مملکت. یکی بر سر شاخ و بُن می برید!؟! امروزه همان رخ می دهد که در استان های اصفهان و یزد فارس و ارومیه می بینیم. عدم درک توانمندی ها و ظرفیت های توسعه ای و اولویت بندی تخصیص و هدایت سرمایه ها بر اساس اصل هزینه و فایده منطقه ای و عدم پایبندی به اصول توسعه پایدار و علم اقتصاد در صادرات و واردات و شعارهای بی محتوای خودکفایی صنعتی و کشاورزی و تولیدات ملی به هر قیمتی. تاسف. بعد از ۴۵ سال هم وابسته تر شده ایم و هم محیط زیست مان را نابود کرده ایم و هم دشمن تراشی و تنفر در داخل را در حوزه های جغرافیایی و منطقه ای افزایش داده ایم و هم مردم را به جان یکدیگر انداخته ایم. حکایت تخریب تاسیسات آب انتقالی شرب یزد در شرق اصفهان از همین نوع است. براستی اولویت توسعه در مرکز کشور و فلات مرکزی ایران با توجه به اقلیم و منابع آبی موجود چه بوده و می باشد؟ بجز گردشگری!؟! شهرهایی که هم اکنون به لحاظ ظرفیت ها و منابع برتر میراث عظیم فرهنگی و طبیعی و انسانساخت خود می بایستی به مهمترین مقاصد گردشگری دنیا تبدیل و درآمد چند هزار برابری تولیدات صنایع مخرب استقرار یافته کنونی برای ساکنان این مناطق می شدند، اکنون بر روی زمین سوخته به دنبال آب برای شرب و زمین هایی می گردند که دچار فرسایش و فرونشست روزمره شده اند.  شما نام این بلایی که حاکمان و برنامه ریزان بر سر آنان آورده اند چه می گذارید؟ بجز جهل و بی سوادی و کج فهمی؟ اگر فهم درستی در کشور حاکم بود هم اکنون استانهای اصفهان و یزد و قم و فارس‌ و کرمان بایستی برای جذب هرچه بیشتر گردشگر داخلی و خارجی کنسرسیوم ها و اتحادیه هایی برای مدیریت مقصد و افزایش سهم بیشتر از بازار تجارت گردشکران خارجی برای دیدار از دستاوردهای تمدن کهن ایرانی و اسلامی اقدام می کردند نه دعوا برای انتقال آب جهت شرب و مصرف در صنایع مخرب! آبی که بایستی در زاینده رود جاری و شهر را زنده و سفره های آبی زیر زمینی را تغذیه و تالاب ها را سیراب کند تا انبوه گردشگران دنیا را میزبان شایسته ای باشد و صنایع دستی، سوغات و محصولات محلی را شکوفا نماید هم اکنون اصفهان  را خشک و آلوده و یزد را بی آب و وابسته به آسمان و زمین کرده است. بله این بی تدبیری نیست. این ظلم به میهن است. این ناترازی نیست. این ورشکستکی حکمرانی است. اگر اولویت نظام و کشورداری بر اساس اقتصاد فرهنگ بنا می شد هم اکنون می بایستی سرزمین ایران و البته استان یزد یکی از برترین قطب های گردشگرپذیر جهان و تولید و فروش برتر صنایع دستی، هنرهای بومی و سوغات محلی می شد نه وابسته به آب زاینده رود برای تولید آهن و فولاد و کاشی و سرامیک. بله آب زاینده رود برای کسری آب‌شرب مردمان شریف و نجیب و صرفه جوی استان یزد مورد استفاده قرار می گیرد ولی منابع آبی خود استان صرف چه صنایع آب بری می شود که بر اثر سیاست های غلط مکان گزینی و سهم خواهی ضد پایداری محیطی و گردشگری در این استان و استان اصفهان و البته در استانهای مرکزی و بی آب ایران استقرار یافته اند. درآمد ذوب آهن و کارخانجات و صنایع آب بر اصفهان چند میلیارد دلار است که هم هوا، هم آب و هم روحیه سرزندگی مردم اصفهان را تباه کرده است؟ سالیانه چند میلیون گردشگر داخلی و خارجی را برای دیدن دستاوردهای تمدن اسلامی در شهر اصفهان و کرانه های زیبای زاینده رود می توانیم میزبانی کنیم؟ که هم درآمد چند صدبرابری این صنایع مخرب را داشته باشد، هم صنایع دستی و هنرهای ملی و بومی را شکوفا کند و هم از فرونشست زمین و فرونشست جاذبه ها و تخریب بناهای تاریخی اصفهان پیشگیری کند. برنامه ریزان بی سواد اعم از دولت و نمایندگان مجلس با دستان خودشان جنگ آب را در داخل کشور رقم زده اند که قطعا عواقب آن همانند نابودی معیشت کشاورزان و باغداران بومی، تشدید مهاجرت، افزایش حاشیه نشینی، افزایش ناامنی، بیکاری، تنفر اجتماعی و نابودی محیط زیست و افزایش ریزگردها و آلودگی هوا و در نهایت انسجام ملی را خدشه دار خواهد کرد. این وضعیت برای دریاچه ارومیه و تالاب میانکاله به خاطر سدسازی بی رویه و هدایت حق آبه دریاچه و تالاب برای کشاورزی همچنین انتقال فاضلاب صنعتی و شهری به تالاب انزلی و سایر  منابع آبی داخلی نیز صادق است! سیاست های غلط کشور  و حکمرانی بد...!؟! ✍️ علی رحیم پور - کارشناس گردشگری

ایجاد شده: 20/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 20/فروردین/1404     مقالات و یادداشت ها
رشد چشمگیر صنعت هتلداری هند

رشد چشمگیر صنعت هتلداری هند

به گزارش ایتنا ؛ صنعت هتلداری هند در آستانه فاز جدیدی از رشد سریع قرار دارد؛ صنعتی که با رونق چشمگیر گردشگری داخلی و بین‌المللی، توانسته از رکود جهانی عبور کند. طبق گزارش‌های اخیر از CareEdge Ratings، انتظار می‌رود RevPAR (درآمد هر اتاق موجود) تا پایان سال مالی ۲۰۲۶ به میزان ۷ تا ۸ درصد رشد کند. هتل‌های زنجیره‌ای برندسازی شده در هند پیش‌بینی می‌شود در سال مالی ۲۰۲۵ با رشد ۸ تا ۱۰ درصدی در RevPAR، به سطحی بین ۵۳۰۰ تا ۵۴۰۰ روپیه برسند. همچنین نرخ میانگین اتاق (ARR) در این هتل‌ها در حدود ۸۰۰۰ تا ۸۲۰۰ روپیه قرار خواهد گرفت و میزان اشغال اتاق‌ها به حدود ۶۸ درصد خواهد رسید. از سوی دیگر، موجودی هتل‌های برندسازی شده در هند در حال حاضر در حدود ۱۸۰،۰۰۰ اتاق است؛ اما در پنج سال آینده انتظار می‌رود بیش از ۸۰،۰۰۰ اتاق جدید به این موجودی افزوده شود. این افزایش عظیم ظرفیت، بازتاب‌دهنده‌ی اعتماد سرمایه‌گذاران و برنامه‌های توسعه‌ای گسترده در کشور است. عوامل متعددی در این رشد نقش دارند؛ از جمله جمعیت جوان و جاه‌طلب، طبقه متوسط رو به رشد و تغییر فرهنگی به سوی سفرهای داخلی به صورت مکرر. همچنین بخش MICE (برگزاری نشست‌ها، مشوق‌ها، کنفرانس‌ها و نمایشگاه‌ها) با رونق مجدد خود، به بهبود عملکرد هتل‌ها کمک کرده است. علاوه بر این، اصلاحات و بهبود زیرساخت‌های حمل‌ونقل مانند برنامه UDAN که دسترسی هوایی به شهرهای سطح دوم و سوم را تسهیل می‌کند، تاثیر مثبتی بر گردشگری داخلی داشته‌اند. با توجه به حمایت‌های دولتی از طریق اصلاحات قانونی و مشوق‌های مالیاتی، به همراه بهبود زیرساخت‌های گردشگری، چشم‌انداز رشد بلندمدت در صنعت هتلداری هند بسیار امیدوارکننده به نظر می‌رسد. این روند مثبت نه تنها نشان از بهبود اقتصاد داخلی دارد، بلکه فرصت‌های جدیدی برای سرمایه‌گذاران و توسعه‌دهندگان ایجاد می‌کند تا برندهای جدید را در بازارهای بین‌المللی نیز راه‌اندازی کنند.

ایجاد شده: 10/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 10/فروردین/1404     اخبار خارجی
نگاهى به رويدادهاى شاخص گردشگرى ٢٠٢٥

نگاهى به رويدادهاى شاخص گردشگرى ٢٠٢٥

گروه رسانه ای ایتنا نگاهى به رويدادهاى شاخص گردشگرى ٢٠٢٥ انداخته است ؛ کنفرانس بین‌المللی مدیریت گردشگری و مهمان‌نوازی (ICOHT 2025): این کنفرانس با محوریت گردشگری پایدار در روزهای ۲۵ و ۲۶ جولای ۲۰۲۵ در کوالالامپور، مالزی برگزار خواهد شد. این رویداد فرصتی برای پژوهشگران و متخصصان صنعت گردشگری است تا در محیطی بین‌المللی ایده‌های نوآورانه خود را به اشتراک بگذارند.   ششمین کنفرانس بین‌المللی مدیریت گردشگری در قاره‌ها (MTCON’25): این کنفرانس از ۳۰ آوریل تا ۳ مه ۲۰۲۵ در استانبول، ترکیه برگزار می‌شود و فرصتی منحصربه‌فرد برای پژوهشگران و متخصصان صنعت گردشگری است تا در محیطی بین‌المللی ایده‌های نوآورانه خود را به اشتراک بگذارند.   اکسپو ۲۰۲۵ اوزاکا، ژاپن: این نمایشگاه جهانی از ۱۳ آوریل تا ۱۳ اکتبر ۲۰۲۵ برگزار می‌شود و پیش‌بینی می‌شود بازدیدکنندگان زیادی از سراسر جهان برای شرکت در آن حضور یابند.   کنفرانس جهانی IATA در دبی: این رویداد بزرگ‌ترین و معتبرترین رویداد سالانه بار هوایی جهان است که در سال ۲۰۲۵ در دبی برگزار خواهد شد.

ایجاد شده: 2/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 2/فروردین/1404     اخبار خارجی
بحران جهانی کمبود هواپیما و تأثیر آن بر صنعت هوانوردی ایران

بحران جهانی کمبود هواپیما و تأثیر آن بر صنعت هوانوردی ایران

به گزارش ایتنا ؛ کمبود جهانی هواپیما به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های صنعت هوانوردی تبدیل شده است، به‌طوری که حتی هواپیماهای کارکرده و با عمر بالا نیز در بازار نایاب شده‌اند. نرخ تحویل هواپیماهای نو توسط تولیدکنندگان هنوز ۳۰ درصد کمتر از سطح پیش از پاندمی است، در حالی که تقاضای سفرهای هوایی در سطح جهانی از سال ۲۰۱۹ نیز فراتر رفته است. سفارش‌های معوق به ۱۷ هزار فروند رسیده است که معادل ۵۰ درصد از کل ناوگان فعال فعلی در دنیاست؛ با این وضعیت، رفع این عقب‌ماندگی ۱۳.۵ سال زمان می‌برد و میانگین زمان تحویل هواپیماهای جدید را به ۷ سال افزایش خواهد داد. افزایش تقاضا و کاهش عرضه، هزینه اجاره و خرید هواپیماها را به بالاترین سطح تاریخی خود رسانده است. تأثیرات این بحران بر ایران در چنین شرایطی، شرکت‌های هواپیمایی جهانی سعی دارند ناوگان فعلی خود را با هر روشی حفظ کنند، که این امر موجب افزایش سن ناوگان هوایی و کاهش عرضه هواپیماهای کارکرده در بازار می‌شود. هواپیماهای قدیمی کمیاب‌تر و گران‌تر خواهند شد و این موضوع می‌تواند هزینه‌های نوسازی ناوگان هوایی ایران را تا ۲۰ درصد افزایش دهد. با توجه به محدودیت‌های موجود، کمبود هواپیما در ایران می‌تواند مخاطرات ایمنی را افزایش داده و فشار مضاعفی بر شرکت‌های هواپیمایی داخلی وارد کند. کارشناسان معتقدند که تشدید این بحران، نیاز به سیاست‌گذاری‌های جدید در حوزه تأمین ناوگان هوایی ایران را ضروری می‌سازد. بازنشر با ذكر منبع بلامانع است.      

ایجاد شده: 2/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 2/فروردین/1404     اخبار داخلی
ردپای کربنی و تأثیرات زیست‌محیطی بر صنعت گردشگری

ردپای کربنی و تأثیرات زیست‌محیطی بر صنعت گردشگری

به گزارش ایتنا ؛ صنعت گردشگری یکی از بزرگترین صنایع اقتصادی جهان است، اما در عین حال، تأثیرات زیست‌محیطی آن نیز قابل توجه است. یکی از اصلی‌ترین چالش‌ها در این صنعت، “ردپای کربنی” است که به مجموع گازهای گلخانه‌ای تولید شده از فعالیت‌های گردشگری، به‌ویژه از طریق سفرهای هوایی، حمل و نقل زمینی و مصرف انرژی در هتل‌ها و سایر تأسیسات گردشگری، اشاره دارد. این گازها به تغییرات اقلیمی دامن می‌زنند و بحران‌های زیست‌محیطی را تشدید می‌کنند. سفرهای هوایی، که بخش عمده‌ای از حمل‌ونقل گردشگران را تشکیل می‌دهد، سهم زیادی در افزایش ردپای کربنی دارند. پروازهای طولانی‌مدت و تعداد زیاد مسافران به‌ویژه به مقاصدی که از راه دور در حال بازدید هستند، باعث تولید مقادیر زیادی گاز دی‌اکسیدکربن (CO2) می‌شود. علاوه بر این، هتل‌ها، رستوران‌ها، و جاذبه‌های گردشگری نیز با مصرف انرژی و منابع طبیعی باعث افزایش مصرف انرژی و تولید زباله‌های زیان‌آور می‌شوند. تأثیرات زیست‌محیطی صنعت گردشگری تنها به تولید گازهای گلخانه‌ای محدود نمی‌شود. نابودی اکوسیستم‌های حساس، مانند جنگل‌ها، مرجان‌ها و مناطق ساحلی، به دلیل ساخت‌وسازهای ناپایدار و سیل جمعیت گردشگران، یکی دیگر از پیامدهای منفی این صنعت است. این تهدیدات به تنوع زیستی آسیب می‌زنند و باعث تخریب زیست‌بوم‌هایی می‌شوند که به‌طور طبیعی برای جذب گردشگران جذاب هستند. با این حال، در چند سال اخیر، توجه بیشتری به گردشگری پایدار و مسئولانه شده است. بسیاری از مقاصد گردشگری و شرکت‌ها در حال اتخاذ رویکردهایی برای کاهش ردپای کربنی خود هستند. این اقدامات شامل استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، بهینه‌سازی مصرف آب و انرژی، و ترویج سفرهای اکولوژیکی است. علاوه بر این، گردشگران نیز با آگاهی از تأثیرات زیست‌محیطی خود، می‌توانند انتخاب‌های آگاهانه‌تری برای سفرهای خود داشته باشند، به‌ویژه با انتخاب حمل‌ونقل عمومی، اقامت در هتل‌های سبز، و بازدید از مقاصد گردشگری پایدار. در نهایت، برای حفظ منابع طبیعی و کاهش آسیب به محیط‌زیست، ضروری است که صنعت گردشگری و گردشگران به‌طور مشترک مسئولیت‌پذیرانه عمل کنند و به سمت آینده‌ای سبزتر و پایدارتر حرکت کنند. بازنشر با ذکر منبع بلامانع است.

ایجاد شده: 21/اسفند/1403       آخرین ویرایش: 21/اسفند/1403     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...