نتایج جستجو...
امضای تفاهم ایران و آمریکا؛ گام بعدی تسهیل سفرهای بین‌المللی؟

امضای تفاهم ایران و آمریکا؛ گام بعدی تسهیل سفرهای بین‌المللی؟

به گزارش تور نیوز ؛ با امضای رسمی تفاهم میان ایران و آمریکا، گمانه‌زنی‌ها درباره پیامدهای عملی این توافق در حوزه روابط بین‌الملل و رفت‌وآمدهای خارجی افزایش یافته است. یکی از مهم‌ترین نتایج احتمالی این روند، تسهیل یا لغو محدودیت‌های روادیدی میان ایران و تعدادی از کشورهای منطقه و اروپا عنوان می‌شود. بر اساس ارزیابی کارشناسان، در صورت تداوم مسیر جدید دیپلماسی و کاهش تنش‌های سیاسی، کشورهایی از جمله کویت، امارات متحده عربی، عمان، عربستان سعودی، قطر، عراق، اردن، پاکستان، فرانسه، اسپانیا و آلمان می‌توانند در زمره مقاصدی قرار گیرند. آثار چنین تحولاتی تنها به حوزه سفر و گردشگری محدود نخواهد بود و می‌تواند بر شاخص‌هایی همچون توسعه تجارت خارجی، افزایش تبادلات اقتصادی، تسهیل مهاجرت‌های کاری، جذب سرمایه‌گذاری و همچنین ارتقای اعتبار و ارزش گذرنامه ایرانی در عرصه بین‌المللی تأثیرگذار باشد.

ایجاد شده: 29/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 29/خرداد/1405     اخبار داخلی
دبیرکل unwto : منطقه خاورمیانه سهم خود از گردشگران ورودی را از دست داد

دبیرکل unwto : منطقه خاورمیانه سهم خود از گردشگران ورودی را از دست داد

به گزارش هتل نیوز ؛ "شیخه النویس" دبیرکل سازمان جهانی گردشگری گفت :  صنعت گردشگری جهان در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ با ثبت ۳۰۷ میلیون سفر بین‌المللی، رشد ۲ درصدی را نسبت به مدت مشابه سال گذشته تجربه کرد. وی افزود : با این حال، خاورمیانه تحت تأثیر تنش‌ها و درگیری‌های منطقه‌ای با کاهش ۱۴ درصدی ورود گردشگران مواجه شد. او ادامه داد : شمار گردشگران بین‌المللی در سه ماه نخست سال جاری حدود ۶ میلیون نفر بیشتر از سال گذشته بوده است، اما تشدید بحران‌های خاورمیانه از ماه مارس روند بهبود گردشگری جهانی را کند کرده و رشد ماهانه سفرها را به ۰.۴ درصد کاهش داده است. شیخه النویس گفت : با توجه به پیامدهای فرامنطقه‌ای، بحران افزایش قیمت انرژی، اختلال در مسیرهای هوایی، رشد هزینه‌های حمل‌ونقل و اقامت و تغییر الگوی انتخاب مقاصد سفر از مهم‌ترین آثار درگیری‌ها بر صنعت گردشگری جهان بوده است. دبیرکل سازمان جهانی گردشگری تاکید کرد : با وجود تداوم این شرایط، سازمان جهانی گردشگری پیش‌بینی کرده است رشد گردشگری جهانی در سال ۲۰۲۶ بین یک تا دو درصد کمتر از برآوردهای اولیه باشد.

ایجاد شده: 20/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 20/خرداد/1405     اخبار خارجی
چگونه شرایط جنگی مسیر توسعه گردشگری ایران را تغییر داد

چگونه شرایط جنگی مسیر توسعه گردشگری ایران را تغییر داد

گردشگری از جمله صنایعی است که بیش از بسیاری از بخش‌های اقتصادی، به امنیت، ثبات و اعتماد عمومی وابسته است. هرگاه کشوری وارد شرایط جنگی یا فضای پرتنش امنیتی می‌شود، نخستین اثر آن بر ذهنیت مردم، سرمایه‌گذاران و گردشگران دیده می‌شود. در چنین فضایی، سفر دیگر یک فعالیت عادی، برنامه‌پذیر و آرامش‌بخش تلقی نمی‌شود، بلکه به تصمیمی پرریسک و وابسته به شرایط روز تبدیل می‌گردد. ایران نیز در مقاطع مختلف تاریخی، تجربه چنین وضعیتی را داشته و صنعت گردشگری آن از این تحولات عمیقاً تأثیر پذیرفته است. شرایط جنگی پیش از آنکه مستقیماً زیرساخت‌های گردشگری را هدف قرار دهد، بر «تصویر مقصد» اثر می‌گذارد. در صنعت گردشگری، تصویر ذهنی یک کشور گاهی از واقعیت میدانی نیز مهم‌تر است. حتی اگر همه شهرهای یک کشور درگیر نباشند، باز هم انتشار اخبار جنگ، ناامنی یا تنش نظامی می‌تواند کل کشور را در نگاه گردشگر خارجی به عنوان مقصدی پرخطر معرفی کند. این مسئله برای ایران نیز به‌ویژه در مقاطع بحرانی سبب شده است که بسیاری از گردشگران بالقوه، برنامه سفر خود را لغو یا به تعویق بیندازند. یکی از مهم‌ترین پیامدهای جنگ بر گردشگری ایران، کاهش محسوس گردشگران ورودی است. گردشگر خارجی معمولاً در انتخاب مقصد، بیش از هر چیز به امنیت، دسترسی، ثبات سیاسی و امکان پیش‌بینی شرایط توجه می‌کند. وقتی کشوری در فضای جنگی قرار می‌گیرد، شرکت‌های گردشگری بین‌المللی، رسانه‌ها، بیمه‌گران و حتی خطوط حمل‌ونقل نیز با احتیاط بیشتری رفتار می‌کنند. در نتیجه نه‌تنها ورود گردشگر کمتر می‌شود، بلکه شبکه‌های پشتیبان سفر نیز تضعیف می‌شوند و این امر ضربه‌ای چندلایه به توسعه گردشگری وارد می‌کند. در سطح داخلی نیز جنگ موجب تغییر جدی در الگوی سفر می‌شود. در شرایطی که جامعه با اضطراب، نااطمینانی و فشار اقتصادی روبه‌رو است، سفرهای تفریحی اولویت خود را از دست می‌دهند. خانواده‌ها بودجه‌های غیرضروری را کاهش می‌دهند و تمایل به سفرهای طولانی، پرهزینه یا غیرضروری کم می‌شود. این موضوع باعث می‌شود توسعه گردشگری داخلی نیز از مسیر طبیعی خود خارج شود و بسیاری از مقاصد گردشگری با افت تقاضا، کاهش اقامت و رکود خدمات مواجه شوند. از سوی دیگر، شرایط جنگی بر سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری نیز اثر منفی می‌گذارد. توسعه گردشگری نیازمند افق روشن، ثبات نسبی، امنیت سرمایه و پیش‌بینی‌پذیری بازار است. اما جنگ این مؤلفه‌ها را تضعیف می‌کند. وقتی سرمایه‌گذار آینده روشنی برای بازگشت سرمایه نبیند، پروژه‌های هتلی، اقامتی، تفریحی و حمل‌ونقلی متوقف یا کند می‌شوند. در چنین وضعیتی، گردشگری از یک حوزه توسعه‌محور به بخشی پرریسک تبدیل می‌شود که در اولویت دوم یا سوم سرمایه‌گذاران قرار می‌گیرد. هتلداری نیز به عنوان یکی از ارکان اصلی گردشگری، در دوران جنگ دچار تغییر کارکرد می‌شود. هتل‌ها که در شرایط عادی باید میزبان گردشگران داخلی و خارجی باشند، در فضای جنگی ممکن است با کاهش شدید مسافر تفریحی روبه‌رو شوند. برخی از آنها ناچار می‌شوند خدمات خود را به گروه‌های دیگری مانند کارکنان سازمانی، نیروهای امدادی، خبرنگاران، یا مسافران ضروری ارائه دهند. به این ترتیب، صنعت هتلداری از مسیر معمول توسعه خود فاصله می‌گیرد و بیشتر به سمت بقا و تطبیق با شرایط اضطراری حرکت می‌کند. جنگ همچنین توسعه متوازن جغرافیایی گردشگری را مختل می‌کند. در شرایط عادی، برنامه‌ریزی گردشگری بر توزیع سفر، معرفی مقاصد جدید و توسعه منطقه‌ای استوار است. اما در فضای جنگی، برخی مناطق به‌کلی از چرخه سفر خارج می‌شوند و تمرکز بر شهرها و مناطق امن‌تر افزایش می‌یابد. این تمرکز ناهمگون، از یک سو فشار مضاعفی بر برخی مقاصد وارد می‌کند و از سوی دیگر، فرصت رشد را از مناطقی می‌گیرد که می‌توانستند در شرایط عادی نقش مهمی در اقتصاد گردشگری کشور ایفا کنند. در کنار این آسیب‌ها، جنگ گاه سبب می‌شود مفهوم «تاب‌آوری» در صنعت گردشگری جدی‌تر گرفته شود. بحران‌های شدید، بازیگران این صنعت را وادار می‌کنند که به مدیریت ریسک، برنامه‌ریزی بحران، تنوع‌بخشی به بازار هدف و انعطاف در خدمات بیشتر توجه کنند. برای ایران نیز تجربه شرایط جنگی و نااطمینانی‌های ناشی از آن می‌تواند به درسی مهم برای بازتعریف مدل توسعه گردشگری تبدیل شود؛ مدلی که فقط بر شرایط ایده‌آل متکی نباشد، بلکه توان مقاومت در برابر شوک‌ها را نیز داشته باشد. نکته مهم این است که جنگ صرفاً گردشگری را متوقف نمی‌کند، بلکه مسیر توسعه آن را تغییر می‌دهد. یعنی به جای آنکه صنعت گردشگری بر پایه رشد تدریجی، جذب گردشگر خارجی، گسترش برند مقصد و توسعه زیرساخت‌ها پیش رود، بیشتر درگیر حفظ وضع موجود، مدیریت بحران و جبران خسارت می‌شود. این تغییر مسیر، باعث عقب‌ماندن از رقابت منطقه‌ای و جهانی نیز می‌گردد، زیرا سایر کشورها در حال توسعه محصولات، خدمات و تصویر برند خود هستند، در حالی که کشور درگیر بحران بیشتر انرژی خود را صرف حفظ پایداری می‌کند. در نهایت، می‌توان گفت شرایط جنگی در ایران، صنعت گردشگری را نه فقط از نظر اقتصادی، بلکه از منظر راهبردی نیز تحت تأثیر قرار داده است. جنگ باعث کاهش تقاضا، تضعیف تصویر مقصد، توقف سرمایه‌گذاری، تغییر الگوی سفر و اختلال در توسعه زیرساخت‌ها می‌شود. با این حال، همین تجربه می‌تواند مبنایی برای بازنگری در سیاست‌های گردشگری باشد. اگر توسعه گردشگری ایران قرار است در آینده مسیر پایدارتری طی کند، باید از تجربه جنگ و بحران بیاموزد که امنیت، اعتماد، تاب‌آوری و مدیریت هوشمندانه، پایه‌های اصلی رشد این صنعت هستند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
چگونه یک حادثه سیاسی برند هیلتون را زیر ذره‌بین برد؟

چگونه یک حادثه سیاسی برند هیلتون را زیر ذره‌بین برد؟

تیراندازی در هتل Washington Hilton، هنگام ضیافت شام با حضور دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، نشان داد هتل‌های شاخص در پایتخت‌ها همواره در تقاطع مهمان‌نوازی و سیاست قرار دارند. این موقعیت، ضمن فرصت‌سازی، ریسک‌های امنیتی جدی ایجاد می‌کند. حضور چهره‌های سیاسی سطح بالا، هتل را موقتاً به محیطی با حساسیت امنیتی بالا تبدیل کرده و هماهنگی با نهادهایی مانند سرویس مخفی آمریکا را اجتناب‌ناپذیر می‌سازد. از منظر صنعت هتل‌داری، این حادثه سه پیامد دارد: ۱. مهمانان و برگزارکنندگان رویدادها، به‌ویژه در بخش MICE، نسبت به ریسک حساس‌اند و چنین اتفاقی می‌تواند به جابه‌جایی تقاضا به سمت هتل‌ها یا مقاصد کم‌ریسک‌تر منجر شود. ۲. میزبانی رویدادهای سیاسی سطح بالا، هتل را ناگزیر به رعایت استانداردهای امنیتی فراتر از حالت عادی می‌کند، این الزامات، اگرچه برای کاهش ریسک ضروری‌اند، اما می‌توانند تجربه مهمانان عادی را نیز تحت تأثیر قرار دهند. ۳. بر خلاف حوادث معمول رویدادهای مرتبط با چهره های سیاسی بیشتر در حافظه رسانه‌ای باقی می‌مانند. در نتیجه، نام برند هتل ممکن است برای مدتی طولانی‌تر با یادآوری این حادثه تداعی شود حتی اگر مدیریت بحران به‌خوبی انجام شده باشد. در انتها باید به این نکته توجه داشت، میزبانی رویدادهای سیاسی سطح بالا یک تصمیم صرفاً تجاری نیست، بلکه انتخابی استراتژیک با پیامدهای امنیتی است. این انتخاب نیازمند زیرساخت پیشرفته، پروتکل‌های امنیتی و توانایی مدیریت روایت رسانه‌ای به‌طور حرفه‌ای است.

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن

گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن

⚠️ «گردشگری ایران در وضعیت اضطرار پنهان» وقت آن رسیده وزارت گردشگری “شرایط ویژه ملی” اعلام کند ✍🏻 بیانیه پیشنهادی شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا ▫️ صنعت گردشگری ایران این روزها نه در رکود عادی، نه در بحران فصلی، بلکه در شرایطی قرار دارد که می‌توان آن را «اضطرار ساختاری» نامید؛ وضعیتی که اگرچه هنوز به‌صورت رسمی ذیل عنوان فورس‌ماژور اعلام نشده، اما در عمل بسیاری از شاخص‌های آن محقق شده است. ▫️ کاهش محسوس ورود گردشگران خارجی، افت چشمگیر سفرهای داخلی، افزایش بی‌سابقه هزینه‌های خدمات سفر، تورم فزاینده، نااطمینانی ناشی از تحولات منطقه‌ای و احتمال وقوع جنگ، و در نهایت توقف گردش مالی در زنجیره ارزش گردشگری، باعث شده بخش قابل توجهی از ۲۱ رسته مصادیق گردشگری کشور در معرض تعطیلی یا تعلیق فعالیت قرار گیرند. ▫️ بر اساس گفت‌وگوها و گزارش‌های میدانی اخیر؛ ✅ درصد اشغال بسیاری از هتل‌های شهری به زیر ۳۰٪ سقوط کرده است. ✅ بخش قابل توجهی از دفاتر خدمات مسافرتی با کاهش فروش بیش از ۶۰٪ مواجه‌اند. ✅ شماری از هتل‌ها و اقامتگاه‌ها به‌دلیل نبود نقدینگی، تعدیل یا تسویه پرسنل انجام داده‌اند. ✅ روابط مالی میان آژانس‌ها و هتل‌ها به‌واسطه کنسلی‌ها و بازپرداخت‌ها دچار تنش جدی شده است. ✅ پروژه‌های توسعه‌ای و سرمایه‌گذاری‌های جدید عملاً متوقف شده‌اند. ▫️ با این حال، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همچنان در نقطه‌ای میان اعلام فورس‌ماژور و عدم اعلام آن قرار دارد. این تردید، هرچند ممکن است ناشی از خلأهای قانونی یا نگرانی‌های حقوقی باشد، اما در عمل هزینه آن را فعالان بخش خصوصی می‌پردازند. ▪️ چرا فورس‌ماژور راه‌حل کامل نیست؟ ▫️ در حقوق بین‌الملل و رویه‌های جهانی، فورس‌ماژور معمولاً در شرایطی اعلام می‌شود که یک واقعه غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل کنترل اجرای تعهدات را ناممکن کند (مانند جنگ رسمی، زلزله گسترده یا همه‌گیری جهانی). ▫️ اما تجربه دوران کووید-۱۹ نشان داد که بسیاری از کشورها پیش از اعلام وضعیت‌های حاد، چارچوب‌هایی تحت عنوان: ✅ Emergency Tourism Protocol ✅ Special Economic Relief Status ✅ Temporary Tourism Protection Framework را تدوین کردند تا بدون ورود به پیچیدگی‌های حقوقی فورس‌ماژور، امکان حمایت و تنظیم‌گری فوری فراهم شود. ▫️ در ایران نیز به نظر می‌رسد مشکل اصلی نه صرفاً نبود اراده، بلکه نبود یک سازوکار جامع و چندبعدی برای مدیریت چنین شرایطی است. ▪️ اعلام «شرایط ویژه ملی گردشگری» ▫️ شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا پیشنهاد میکند؛ وزارت گردشگری به‌جای اعلام شرایط فورس‌ماژور، با همکاری دولت و بخش خصوصی، چارچوبی با عنوان «شرایط ویژه ملی گردشگری» را به‌صورت رسمی ابلاغ کند. ▫️ این وضعیت می‌تواند دارای یک پروتکل جامع با ابعاد زیر باشد ؛ 1️⃣ تعیین تکلیف روابط مالی در زنجیره گردشگری الف) رابطه آژانس و هتل ✅ تعلیق جرائم کنسلی در دوره بحران ✅ تدوین دستورالعمل بازپرداخت مرحله‌ای ✅ ایجاد سازوکار داوری سریع برای اختلافات ب) رابطه با پلتفرم‌های رزرو آنلاین ✅ توقف موقت جریمه‌های SLA ✅ امکان بازپرداخت انعطاف‌پذیر ج) بدهی‌های بین‌شرکتی ✅ امکان تهاتر و تقسیط رسمی تحت نظارت وزارت 2️⃣ حمایت‌های مالی و اعتباری هدفمند ✅ تعلیق یا تقسیط مالیات بر ارزش افزوده ✅ تعویق پرداخت حق بیمه کارفرمایی ✅ اعطای خط اعتباری سرمایه در گردش با نرخ ترجیحی ✅ استمهال اقساط تسهیلات بانکی فعالان گردشگری ✅ ایجاد صندوق تثبیت گردشگری برای شرایط اضطراری ▫️ در بسیاری از کشورها پس از بحران‌های امنیتی یا همه‌گیری، بسته‌های حمایتی ۳ تا ۵ درصد تولید ناخالص داخلی بخش گردشگری اختصاص داده شد. در ایران نیز بدون تزریق نقدینگی هدفمند، چرخه ورشکستگی زنجیره‌ای محتمل است. 3️⃣ صیانت از نیروی انسانی ✅ یارانه دستمزد موقت برای جلوگیری از تعدیل نیرو ✅ بیمه بیکاری تسهیل‌شده برای پرسنل تعدیل‌شده ✅ برنامه‌های آموزش مهارت‌های مکمل برای دوران رکود ▫️ حفظ نیروی انسانی متخصص، مهم‌ترین سرمایه نامشهود صنعت گردشگری است. 4️⃣ مدیریت تصویر بین‌المللی و دیپلماسی گردشگری ✅ تدوین بسته ارتباطی برای سفارتخانه‌ها و دفاتر خارجی ✅ تولید پیام‌های اطمینان‌بخش هدفمند برای بازارهای منتخب ✅ تمرکز بر بازارهای همسایه و کم‌ریسک در کوتاه‌مدت 5️⃣ برنامه تاب‌آوری و بازگشت (Resilience & Recovery Plan) ✅ تنوع‌بخشی به محصولات گردشگری داخلی ✅ تقویت گردشگری سلامت، زیارتی و منطقه‌ای ✅ توسعه فروش اعتباری و اقساطی سفر برای تحریک تقاضا ✅ بازنگری در مدل‌های قیمت‌گذاری و مدیریت هزینه هتل‌ها ▪️ چرا این تصمیم فوری است؟ ▫️ تعویق در تصمیم‌گیری، پیامدهایی جدی خواهد داشت؛ ✅ افزایش تعطیلی واحدها ✅ از دست رفتن سرمایه انسانی ✅ کاهش سرمایه‌گذاری بلندمدت ✅ بی‌اعتمادی فعالان بخش خصوصی نسبت به سیاست‌گذار ▫️ گردشگری صنعتی با ماهیت «اعتماد» است. هرچه نااطمینانی بیشتر شود، بازگشت به شرایط عادی زمان‌برتر و پرهزینه‌تر خواهد بود. ▪️ جمع‌بندی ▫️ صنعت گردشگری ایران امروز در یک «وضعیت خاکستری خطرناک» قرار دارد؛ نه آن‌قدر بحرانی که فورس‌ماژور رسمی اعلام شود، و نه آن‌قدر عادی که بتوان آن را با ابزارهای معمول اداره کرد. ▫️ از این رو شورای سردبیری این رسانه با بررسی همه جانبه موضوع و تجمیع مطالب ، پیشنهاد می‌کند ؛ ✅ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با مشارکت تشکل‌های صنفی، چارچوب «شرایط ویژه ملی گردشگری» را تدوین و ابلاغ کند. ✅ این چارچوب باید جامع، چندبخشی، و دارای ضمانت اجرایی باشد. ✅ سیاست‌گذار باید میان تعلل حقوقی و اقدام عملی، گزینه دوم را انتخاب کند. ▫️ امروز، تصمیم‌گیری جسورانه نه‌تنها از فروپاشی بخشی از صنعت جلوگیری می‌کند، بلکه پیام روشنی از مسئولیت‌پذیری و همراهی با بخش خصوصی مخابره خواهد کرد. ▫️ گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن است.

ایجاد شده: 25/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 25/بهمن/1404     اخبار داخلی
چالش‌های تقلب در نظام آموزشی مجازی در شرایط تهدیدات بین‌المللی

چالش‌های تقلب در نظام آموزشی مجازی در شرایط تهدیدات بین‌المللی

با گسترش فناوری و ورود به عصر دیجیتال، نظام آموزشی در بسیاری از کشورها به سمت برگزاری کلاس‌ها و امتحانات آنلاین رفته است. این تغییرات، در شرایطی که ایران با تهدیدات بین‌المللی و فشارهای اقتصادی مواجه است، به عنوان یک راهکار ضروری برای ادامه تحصیل و حفظ سطح آموزشی به‌کار گرفته شده است. با این حال، این روند با چالش‌های جدی همراه است که یکی از بارزترین آنها مسئله تقلب و تضاد بین مدرک تحصیلی و مهارت‌های واقعی دانشجویان است. در شرایطی که برگزاری امتحانات آنلاین به یکی از روش‌های رایج تبدیل شده، احتمال تقلب به شدت افزایش یافته است. بسیاری از دانشجویانی که در طول ترم؛ حتی یک جلسه، به صورت حضوری در کلاس‌ها شرکت نکرده‌اند، با استفاده از منابع غیرمجاز و یا کمک دیگران، نمرات بالایی کسب می‌کنند! این موضوع نه تنها به اعتبار مدرک تحصیلی لطمه می‌زند، بلکه نشان‌دهنده عدم وجود درک عمیق و مهارت‌های لازم در دانشجویان است. در واقع، این مدرک به جای نشان دادن تلاش و دانش واقعی فرد، تنها یک عدد روی کاغذ است که در بسیاری از موارد به راحتی به‌دست آمده است. این وضعیت به نوعی به بحران اعتماد در نظام آموزشی منجر شده است. کارفرمایان و جامعه به طور کلی ممکن است به مهارت‌ها و توانمندی‌های فارغ‌التحصیلان مشکوک شوند، چرا که مدرک تحصیلی دیگر به تنهایی نمی‌تواند نمایانگر توانایی‌های واقعی فرد باشد. در شرایطی که ایران با محدودیت‌های جدی اقتصادی و اجتماعی ناشی از تهدیدات بین‌المللی مواجه است، این عدم اعتماد می‌تواند به نابرابری‌های بیشتری در بازار کار و کاهش فرصت‌های شغلی برای دانشجویان منجر شود. به علاوه، برگزاری امتحانات به صورت آنلاین و عدم نظارت کافی، به تقویت فرهنگ تقلب و کپی‌برداری در میان دانشجویان منجر می‌شود. این فرهنگ به‌ویژه در جوامع آموزشی که تحت فشارهای بین‌المللی قرار دارند، می‌تواند پیامدهای منفی به همراه داشته باشد و نسل‌های آینده را با چالش‌های جدی مواجه کند. وقتی دانشجویان یاد می‌گیرند که می‌توانند بدون تلاش واقعی نمره کسب کنند، انگیزه آنها برای یادگیری و کسب مهارت‌های واقعی کاهش می‌یابد. در شرایطی که ایران به دلیل تهدیدات بین‌المللی و مشکلات اقتصادی به دنبال جذب سرمایه‌گذاری و بهبود وضعیت اقتصادی است، این چالش‌ها می‌تواند به اعتبار نظام آموزشی لطمه بزند و در نهایت به کاهش کیفیت نیروی کار منجر شود. به عنوان کشوری که نیاز به نیروی کار ماهر و متخصص دارد، این وضعیت بسیار نگران‌کننده است. برای مقابله با این چالش‌ها، دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی باید اقدامات جدی‌تری اتخاذ کنند. طراحی امتحاناتی که نیاز به تفکر انتقادی و تحلیل عمیق داشته باشند، می‌تواند به کاهش احتمال تقلب کمک کند. همچنین، ایجاد سیستم‌های نظارتی مؤثر و استفاده از فناوری‌هایی که امکان شناسایی تقلب را فراهم می‌آورند، می‌تواند به بهبود وضعیت کمک کند. در نهایت، مسئله تقلب و تضاد بین مدرک و مهارت در نظام آموزشی مجازی یک چالش اساسی است که نیازمند توجه جدی و تلاش‌های مشترک از سوی دانشگاه‌ها، اساتید و دانشجویان است. تنها در صورتی که این چالش‌ها به طور مؤثر مورد بررسی و حل قرار گیرند، می‌توان به اعتبار و کیفیت نظام آموزشی امید داشت و مدرک تحصیلی را به عنوان نشانه‌ای از دانش و مهارت واقعی در نظر گرفت.  ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
نرخ سوخت هواپیما در سال آینده ۳۰ درصد افزایش پیدا می‌کند

نرخ سوخت هواپیما در سال آینده ۳۰ درصد افزایش پیدا می‌کند

به گزارش فلای نیوز ؛ سخنگوی کمیسیون تلفیق لایحه بودجه ۱۴۰۵ گفت :  اعضای کمیسیون تلفیق با توجه به احتمال افزایش قیمت‌ها و پیامدهای منفی آن بر صنعت گردشگری از جمله رکود سفرهای داخلی، آسیب به صنعت هتل‌داری و تهدید فعالیت کسب‌وکارهای مرتبط با توریسم و همچنین کاهش سفرهای زیارتی و سیاحتی مردم، این پیشنهاد را مورد بازنگری قرار دادند.  وی افزود : بر این اساس، مقرر شد نرخ افزایش قیمت سوخت هواپیما از ۶۰ درصد به ۳۰ درصد در بودجه سال آینده کاهش یابد تا ضمن حمایت از فعالان این حوزه، از فشار مضاعف بر هزینه‌های سفر مردم جلوگیری شود. او گفت : نرخ سوخت هواپیما برای شرکت‌ها در سال جاری، با احتساب مالیات بر ارزش افزوده، ۱۴ هزار و ۳۰۰ تومان به‌ازای هر لیتر تعیین شد. 

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404     اخبار داخلی
گردشگری سبز؛ از گفتمان تا عمل در مسیر پایداری

گردشگری سبز؛ از گفتمان تا عمل در مسیر پایداری

 " محمد جهانشاهی " دبیر کمیته ملی طبیعت‌گردی و کمیته گردشگری سبز در وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است. بخش عمده‌ای از وقت او به توسعه گردشگری با مفاهیم پایداری اختصاص دارد و طبیعت‌گردی و گردشگری سبز در همین حیطه تعریف می‌شود. به گزارش هتل نیوز ؛ در میانه بحران‌های فزاینده آب، انرژی و پسماند، صنعت هتلداری ایران که خود از جمله مصرف‌کنندگان بزرگ و آلاینده‌های شهری محسوب می‌شود، نخستین گام‌ها را برای پیوستن به گفتمان «پایداری» برداشته است. «نشان هتل سبز» به عنوان ابتکاری از سوی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، با هدف واداشتن هتل‌ها به بهینه‌سازی مصرف آب و انرژی، مدیریت پسماند و تقویت تعامل با جامعه  محلی، برای اولین بار در کشور به صورت جامع تعریف و اجرا شده است. این گزارش، روایتی است از چرایی، چگونگی و پیامدهای این حرکت که می‌تواند آینده صنعت گردشگری را در مسیری پایدارتر ترسیم کند. تعریف گردشگری سبز و پایدار از نگاه وزارتخانه جهانشاهی در تعریف گردشگری پایدار می‌گوید: «گردشگری پایدار از دل یک گفتمان بیرون آمده که اگر بخواهیم نگاه گسترده‌ای داشته باشیم، آن گفتمان، "توسعه پایدار" است. یک دغدغه‌ای امروز به وجود آمده که پس از سال‌ها، دیدگاه مبتنی بر توسعه صرفاً اقتصادی، اثرات خود را در کشورهای مختلف نشان داد و رفته‌رفته به عنوان یک چالش جهانی، نقطه اشتراک بسیاری از رهبران جهان و بخش‌های علمی و پژوهشی دنیا شد. از دهه ۹۰ میلادی به بعد، تعریفی از توسعه به وجود آمد که بر اساس آن، اگر قرار است توسعه پیدا کنیم و شرایط زندگی بهتری داشته باشیم، باید به گونه‌ای رفتار کنیم که کیفیت زندگی‌مان در سطح بالاتری باشد، اما در عین حال به یاد داشته باشیم که نسل‌های بعد هم حق دارند از این منابع استفاده کنند. به همین دلیل در حوزه‌های مختلف، گفتمان توسعه پایدار تعریف شد تا بخش‌ها با این رویکرد حرکت کنند که گردشگری پایدار هم جزء همین تعاریف است.» به گفته وی، گردشگری پایدار نوعی از گردشگری است که در آن، نیازها و الزاماتی که قرار است در طول مسیر و در مقصد به گردشگر ارائه شود، هم در حد کیفیت مطلوبی باید باشد و هم همزمان، نگاه به آینده و حفظ منابع برای آیندگان وجود داشته باشد. این تفکر است که تعاریفی را برای گردشگری پایدار در دنیا شکل می‌دهد و ما در دنیا با واژه‌هایی مثل «ظرفیت برد» مواجه می‌شویم. ظرفیت برد مفهومی است که از دل گردشگری پایدار بیرون آمده و ظرفیت مقصد گردشگری را محاسبه می‌کند و میزان ورود گردشگر به یک سایت را تعریف می‌نماید تا هم گردشگر بهره کافی را ببرد و هم مقصد دچار تردد بیش از حد و عدم توجه به توان و ظرفیتش نشود. امروز به لطف گفتمان پایداری، ظرفیت برد در یک مکان گردشگری سنجیده می‌شود تا از حضور خارج از ظرفیت جلوگیری شود و جلوی آسیب‌های وارده احتمالی گرفته شود. او در خصوص گردشگری سبز نیز توضیح می‌دهد: «در مورد گردشگری سبز، باید گفت این مفهومی است که از حدود سال ۲۰۰۰ میلادی و زمانی که بحث تغییرات اقلیمی اهمیت زیادی در دنیا پیدا کرد، بیشتر مورد توجه جهانیان قرار گرفت. خروجی بسیاری از پژوهش‌ها و نشست‌های علمی در دنیا در این رابطه است. رویکرد جهانی سبز، توجه را به کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای و کاهش تولید دی‌اکسید کربن و متان معطوف کرده است. حدود هشتاد درصد عامل گرمایش زمین از گاز کربن دی‌اکسید ناشی می‌شود و عامل تولید آن، سوخت‌های فسیلی است. می‌دانیم که در حال حاضر سوخت غالب در جهان، سوخت‌های فسیلی هستند. به همین دلیل بحث "گرین" یا سبز که کاهش تولید کربن است، در دنیا توجه ویژه‌ای را به خود جلب کرده است.» هتل‌ها؛ بازیگران پر مصرف و آلاینده وی با اشاره به تجربه سایر کشورها می‌افزاید: «در بسیاری از کشورها، خصوصاً در کشورهای حوزه خلیج فارس، این بحث با دقت زیادی دنبال می‌شود. به عنوان مثال در عربستان، امارات و قطر، به شکل ویژه‌ای فضاهای گردشگری را حفظ می‌کنند و در حفاظت از محیط زیست توجه ویژه‌ای دارند. تمام فرودگاه‌هایشان با پنل‌های خورشیدی کار می‌کند.» اما در این میان، هتل‌ها جایگاه ویژه‌ای دارند. جهانشاهی هشدار می‌دهد: «هتل‌ها رتبه دوم یا سوم را در آلایندگی شهری دارند. چرا که ماهیت آنها بر اساس مصرف‌گرایی است و آلوده‌کننده محیط زیست هستند و کشورها دارند به سمتی می‌روند که این میزان آلایندگی را مدیریت کنند. در بررسی‌ها آمده که بیش از ۷۰۰ مورد منبع مصرفی وارد هتل می‌شود. اگر این منابع با رویکرد مدیریت مصرف بهینه وارد هتل شده و مصرف شود، صرفه‌جویی بسیار زیادی ایجاد خواهد شد.» معیارهای انتخاب هتل‌های سبز این مقام مسئول با بیان اینکه هتل‌ها درصد بالایی از آلایندگی محیط زیست را ایجاد می‌کنند، به شرایط ایران اشاره می‌کند: «در کشور ما هم که اساس مصرف، بر پایه سوخت‌های فسیلی است، استفاده از انرژی تجدیدپذیر زیر دو درصد است. همچنین برنامه‌های جدی برای جایگزینی سایر اقلام مصرفی در جهت چرخه بازیافت وجود ندارد. بنابراین هتل‌های ما بسیار پرمصرف هستند.» او از برنامه‌های آموزشی و اطلاع‌رسانی در دو سال اخیر سخن می‌گوید و اینکه «بهبود شاخص‌های پایداری در زنجیره خدمات گردشگری» موضوعی است که سرلوحه فعالیت‌های آنها قرار گرفته است.  جهانشاهی خاستگاه طرح «نشان هتل سبز» را اینگونه شرح می‌دهد: «جایزه "وجدان محیط زیست در کسب و کارها" که مدتی پیش سومین دوره آن برگزار شد، نگاهی مبتنی بر مسئولیت اجتماعی بود و سعی کردیم دید جدیدی هم به موضوع داشته باشیم و مبحث گردشگری را هم به آن اضافه کنیم. در سال گذشته حدود ۲۵ شخصیت حقیقی و حقوقی در صنعت گردشگری را معرفی کردیم. سعی کردیم دامنه وسیعی در طول زنجیره تأمین و خدمات گردشگری که به بحث توجه به مسائل محیط زیستی، بهینه‌سازی مصرف منابع و گردشگری سبز در کار خود توجه می‌کنند را شناسایی و تجلیل کنیم. این موضوع باعث شد تا به این فکر بیفتیم که برای گردشگری به صورت مجزا، یکسری شاخص تعریف کنیم و کسب و کارهای مرتبط را با آن شاخص‌ها بسنجیم. هدف‌گذاری ما روی هتل‌ها متمرکز شد؛ به همان دلیلی که ذکر شد: پرمصرف بودن، پرهزینه بودن و آلایندگی بالای آنها در محیط‌های شهری. همه این موارد باعث شد که تصمیم بگیریم امسال "نشان هتل سبز" را طراحی کنیم.» شاخص‌های این نشان در چهار حوزه تعریف شد: 1. بهینه‌سازی مصرف آب 2. بهینه‌سازی مصرف انرژی (که برای استفاده از انرژی تجدیدپذیر در آن امتیاز در نظر گرفته شد) 3. مدیریت پسماند (به عنوان چالش مهم کشور) 4. رفتارهای اجتماعی هتل‌ها نسبت به جوامع محلی به گفته جهانشاهی، همه این موارد، چالش‌هایی است که کشور با آنها درگیر است. او در توضیح هر یک می‌گوید: «در بحث آب، هر ۳۱ استان ما با بحران آب  مواجه است. در ۵۰ سال گذشته، سالی یک میلی‌متر کاهش بارندگی داشتیم و در برخی سال‌ها این میزان بیشتر هم بوده است. از سوی دیگر منابع آب‌های زیرزمینی را در برخی موارد بالای ۹۰ درصد مصرف کردیم تا به چالش‌های جدی نظیر فرونشست رسیدیم. اصفهان، فارس، تهران، خراسان رضوی و کرمان که بیشترین میزان فرونشست را دارند، جزو اولین استان‌های گردشگرپذیر کشور هم هستند. اثر این فرونشست‌ها در آثار تاریخی ما هم به وضوح دیده می‌شود. تعدادی از آثار جهانی کشور به صورت جدی درگیر فرونشست هستند. بنابر این، به راحتی می‌توان به اهمیت موضوع بهینه‌سازی مصرف آب در کشور، خصوصاً در هتل‌ها پی برد.» او در مورد شاخص انرژی نیز هشدار می‌دهد: «مورد بعدی مصرف انرژی است که ما با کمبود آن در مقابل نیاز مردم مواجه هستیم؛ تا حدی که به قطعی برق خانه‌ها رسیدیم. با آمدن فصل سرما هم با ناترازی در مصرف گاز مواجه خواهیم شد. این کمبودها دارد به مراحلی می‌رسد که زندگی مردم را به صورت جدی تحت تأثیر قرار داده است. خصوصاً در مورد کمبود آب، موج مهاجرت‌ها شروع شده و در برخی موارد تعارضات اجتماعی پدید آمده است.» در مورد شاخص سوم، یعنی مدیریت پسماند، جهانشاهی می‌افزاید: «این یکی دیگر از موارد مهم و مورد توجه است. تولید بالای زباله در کشور ما روزانه ۵۵ هزار تن است. خصوصاً استان‌های مازندران و گیلان که گردشگر بیشتری وارد آنها می‌شود، دهه‌هاست با مشکل جدی مدیریت پسماند مواجه هستند. در حال حاضر ۲۰۰ هکتار از جنگل‌های شمال کشور محل دپوی زباله است. از آنجا که بحث بازیافت زباله در کشور ما ضعیف است و تنها حدود ۱۵ درصد زباله تولیدی بازیافت می‌شود، این امر خود موجب آلودگی‌های محیطی بیشتر است. سرانه تولید زباله در کشور ما بیش از استاندارد جهانی است، همان‌طور که در مصرف انرژی بیشتر از مصرف سرانه دنیا مصرف می‌کنیم.» شاخص‌های اجتماعی و فرآیند ارزیابی او درباره شاخص اجتماعی نیز توضیح می‌دهد: «مسائل اجتماعی را نیز در خصوص بحث سبز، برای هتل‌ها مد نظر قرار دادیم. سطح تعامل هتل با جامعه اطراف را سنجیدیم؛ اینکه تعامل آن با جامعه بومی چگونه است و چگونگی مسئولیت اجتماعی آنها را ارزیابی کردیم.» جهانشاهی با مقایسه وضعیت جهانی می‌گوید: «در کشورهای دیگر از بسیاری از این موارد عبور کرده‌اند. آنها به بحث "صفر کردن تولید کربن" رسیده‌اند و در مصرف آب و انرژی به بهترین سطح مصرف بهینه دست یافته‌اند. ما سعی کردیم روشمان را به روشی که سازمان جهانی گردشگری در تعیین روستاها و شهرهای گردشگری سبز استفاده می‌کند، نزدیک کنیم. ما هم مثل الگوهای جهانی از شیوه خوداظهاری در گزارش توسط هتل‌ها استفاده کردیم. گزارش‌ها به صورت دیجیتال برای ما ارسال شد. با جامعه هتلداران ایران بحث شد و هیئت مدیره تصمیم به همکاری گرفت.» وی درباره نحوه ارزیابی می‌افزاید: «در گذشته حرکت‌هایی در این خصوص به صورت محدودتر شده بود، اما اینکه به این شکل گسترده و در خود ایران به صورت جامع این بحث تعریف و اجرا شود، اتفاق نیفتاده بود. ما شش داور داشتیم که برخی از آنها جزو ارزیاب‌های هتل‌ها هستند و به این دلیل به این امور اشراف کامل دارند. در نهایت تا روز آخر مهلت ارسال آثار، با ۵۵ هتل از ۱۲ استان و منطقه آزاد کیش مواجه شدیم که ۸۰ درصد آنها، هتل‌های ۴ و ۵ ستاره بودند. نزدیک به ۵۰ درصد این هتل‌ها جزو هتل‌های گروهی بودند. در دنیا هم همین‌طور است، اغلب این استانداردها در گروه‌های هتلی، طبق پروتکل‌های واحد رعایت می‌شود. تعدادی از هتل‌ها هم با اینکه قدیمی بودند، بازسازی و مرمت شده بودند و تجهیزات جدید به کار بسته بودند.» ریشه‌های مصرف بالا در هتل‌های ایران جهانشاهی به تحلیل علل این مصرف بالا می‌پردازد: «به طور کلی ۳۰ درصد هتل‌های ما بالای ۵۰ سال عمر دارند. عددی در حدود ۲۷۰ هتل ساخته شده در ایران بالای ۵۰ سال عمر دارند. بیشتر هتل‌های ۵ ستاره ما هم قدیمی هستند، به جز چند هتلی که در سال‌های اخیر ساخته شده‌اند. اما باید به این نکته هم توجه کرد که هتل‌های جدیدتر که در ۳۰ تا ۴۰ سال اخیر ساخته شده‌اند، به روش‌ها و تکنیک‌های سبز توجه نکرده‌اند. چون در کشور ما انرژی ارزان و فراوان است و این باعث شده که ما به تکنولوژی‌های روز دنیا در جهت کنترل مصرف اهمیت ندهیم. به عنوان مثال، چرا باید سیستم‌های مصرف انرژی در اتاق‌ها و طبقاتی که فاقد میهمان هستند، کار کند؟ بر این اساس، هم هتل‌هایی که به سمت کهنسالی رفته‌اند و هم هتل‌هایی که جدیداً ساخته شده‌اند، با همان نگاه سنتی ساخته شده‌اند. وقتی بررسی می‌کنیم، می‌بینیم هتلی که تنها ۲۰ سال از ساختش گذشته، چقدر پرمصرف است و در مقایسه با نمونه مشابهش در دیگر کشورها، چه در سازه و چه در مدیریت مصرف، حدود ۵۰ درصد منابع را هدر می‌دهد.» انرژی‌های تجدیدپذیر؛ راهکاری برای تاب‌آوری وی با اشاره به پتانسیل بالای کشور در حوزه انرژی خورشیدی می‌گوید: «۹۰ درصد مساحت کشور، بیش از ۳۰۰ روز در سال آفتابی است. ما منبع انرژی تقریباً پایانی در خصوص انرژی خورشیدی داریم. در خصوص انرژی بادی هم در برخی استان‌ها این امکان فراهم است، البته هزینه نیروگاه‌های بادی در کشور ما بالاست. اما مناسب‌ترین منبع، همین انرژی خورشیدی است. شتابی که استفاده از انرژی خورشیدی در دنیا دارد، بسیار بالاست. شاهدیم که قیمت پنل‌ها کاهش می‌یابد و قدرت باتری آنها بیشتر می‌شود. چین در این خصوص سردمدار است و حدود ۴۰ درصد از انرژی خودش را از انرژی‌های تجدیدپذیر تولید می‌کند. این عدد در مورد ترکیه ۱۲ تا ۱۵ درصد است. در کشور ما سهم انرژی‌های تجدیدپذیر ۱.۵ تا ۲ درصد است که بسیار کم است، اما نسبت به گذشته رشد اندکی پدید آمده است.» جهانشاهی به یک نمونه موفق اشاره می‌کند: «استفاده از این پنل‌های خورشیدی این امکان را به وجود می‌آورد که برق تولیدی را بتوان به شبکه برق سراسری وارد کرد و به دولت فروخت. یک اقامتگاه در کاشان به درآمد پایدار رسیده است و در حال گسترش این نیروگاه خورشیدی در فضای خود است تا با قیمت پلکانی به دولت بفروشد. این موضوع می‌تواند نیاز خود مجموعه‌ها را پوشش دهد و در عین حال درآمدزایی هم برایشان ایجاد کند، خصوصاً در فصول قطعی برق که در کشور وجود دارد.» او در پایان این بخش می‌افزاید: «برای تولید برق سبز گردشگری، با همکاری سازمان انرژی تجدیدپذیر در حال توافق هستیم تا نشست‌های مشترک بگذاریم و بتوانیم اقدامات جدی‌تر و گسترده‌تری انجام دهیم.» سیاست‌های تشویقی و چشم‌انداز آینده جهانشاهی در پایان درباره ضرورت تحول و سیاست‌های تشویقی می‌گوید: «ما با یک بازه ۱۰ تا ۱۵ ساله تأخیر وارد این مباحث شده‌ایم. میلیاردها تومان در مورد تأسیسات گردشگری هزینه شده است. اگر این گفتمان وجود داشت، می‌توانستیم بگوییم این سرمایه‌گذاری‌ها در جهت گفتمان سبز صورت گرفته است. کاری را که شروع کرده‌ایم سال‌ها بعد نتیجه خود را نشان خواهد داد و بسیار با اهمیت است. ما فرصت‌های زیادی را از دست داده‌ایم و باید هوشیار باشیم تا فرصت‌های بیشتری را از دست ندهیم.» وی با بیان اینکه در بسیاری از کشورها، دیدگاه سبز تبدیل به قانون شده است، توضیح می‌دهد: «در آن کشورها هزینه استفاده از آب، انرژی و تولید پسماند آنقدر زیاد است که آنها ناگزیر به مدیریت این مباحث هستند. چیزی که در این حوزه به آنها کمک می‌کند، دانش است. حتی در مواردی از هوش مصنوعی برای استخراج الگوریتم‌ها برای چگونگی مصرف انرژی استفاده می‌کنند. در این کشورها هم مقررات، این الزام را ایجاد می‌کند و هم سیاست‌های تشویقی وجود دارد.» جهانشاهی از طراحی سیاست‌های تشویقی در ایران خبر می‌دهد: «ما یکسری سیاست‌های تشویقی را طراحی کردیم که امیدواریم بتوانیم آنها را اعمال کنیم. یکی اینکه تأسیسات گردشگری بتوانند با قراردادن پنل‌های خورشیدی تبدیل به نیروگاه‌های برق شوند و حتی بتوانند بیش از نیاز خود برق تولید کنند و با فروش آن به دولت و شبکه برق مرکزی، در هزینه‌های خود صرفه‌جویی کنند. دیگر اینکه تأسیسات در حال ساخت یا مرمت که این الگوها را مد نظر گرفته باشند، بتوانند از تسهیلات بیشتری استفاده کنند یا در اولویت اعطای تسهیلات باشند. همه اینها باعث می‌شود تا سهم رفتارهای سبز را در خدمات گردشگری بیشتر ببینیم.» او در پایان با بیان اینکه این حرکت بازخوردهای خوبی داشته، خاطرنشان می‌کند: «ما شاهد این هستیم که در کارگروه‌های تخصصی هتلداری در این باره بحث می‌شود و برخی از هتل‌هایی که موفق به اخذ نشان نشده‌اند در تلاش هستند که این استانداردها را اعمال کنند. این گفتمان باید به گفتمان غالب در هتل‌های کشور بدل شود. حرکتی است که می‌تواند به حرکت به سمت گردشگری پایدار و توسعه پایدار سرعت ببخشد و هتل‌ها را به برندی مشخص در زمینه تکنولوژی سبز تبدیل کند.» ✍🏻 مریم کاظمی زاده

ایجاد شده: 19/آبان/1404       آخرین ویرایش: 19/آبان/1404     اخبار داخلی
گردشگری نوروزی، نیازمند طرحی نو

گردشگری نوروزی، نیازمند طرحی نو

به گفته وزیرمحترم میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی حدود ۳۵ میلیون و ۸۷۱ هزار نفر در ایام نوروز امسال در کشورمان سفر کرده اند. بر این اساس از ۲۷ میلیون خانوار ایرانی بیش از ۱۱ میلیون خانوار سفر رفته‌اند و  از مجموع ۸۶  میلیون نفر جمعیت کشور، حدود ۴۰ درصد سفر رفتند و ۶۰ درصد هم سفر نکرده‌اند! با توجه به این واقعیت و تمرکز حجم بالای سفر در بازه 20 روزه تعطیلات نوروزی به نظر می رسد بتوان سفر ایرانیان در نوروز را نمونه ای استثنایی درسطح جهان برشمرد و  آن را با  تعطیلات روز ملی  در چین یا تعطیلات  جشن چند روزه دیوالی در هند مشابه دانست. اما این واقعیت را نباید از نظر دور داشت که در هردو رویداد مذکور 40 درصد مردم آن کشورها همزمان به سفر نمی روند و از این جهت رویداد سفرهای نوروزی ایرانیان در نوع خود مشابه ای ندارد! از سوی دیگر  هرساله شاهد اتفاقات زیادی در جریان سفرهای نوروزی هستیم که مفهوم توسعه پایدار گردشگری رابه خودی خود به چالش می کشد: همچون ناهنجاری هایی که  نوروز امسال به وضوح بیشتری دیده شد از جمله برداشت خاک در جزیره هرمز یا یادگارنویسی های تخت جمشید که اینها تنها  بخش بسیار کوچکی از مشکلات و مصایب سفرهای نوروزی به حساب می آیند.  در کنار این موضوعات نباید از کشته شدن 880 تن و مجروح شدن بیش از بیست هزار نفر  از هم میهنانمان در تصادفات جاده ای غفلت کنیم. در کنار این موارد ترافیک شدید در مسیرهای منتهی به مقاصد گردشگری ، مصرف بی رویه بنزین که هرساله در نوروز رکورد می زند، آلودگی های زیست محیطی ناشی از هجوم بی رویه گردشگران به مناطق توریستی و تزاحم با جامعه بومی و محلی که در برخی از اوقات گزارش هایی از مقاومت و مشکلات جوامع میزبان به گوش می رسد نیز به کرات مشاهده شد .  همه این موارد در کنار کمبود بلیت حمل و نقل در کنار گرانی شدید آن بخاطر عدم توازن در عرضه و تقاضا  بویژه در صنعت حمل و نقل هوایی و ریلی را هم بایستی به این موارد اضافه کرد که در کنار خطرات و نابسامانی هایی که در زمینه کمبود ظرفیت اسکان در بسیاری از مناطق کشوررخ می دهد و در نتیجه استقرار در واحدهای غیر رسمی و فاقد استانداردهای لازم برای بخشی از ایرانیان  پیش می آید اشاره کرد که در کل به پایین آمدن کیفیت سفر در نوروز می انجامد. در همین زمینه بد نیست اشاره ای به موضوع مهم تغییر اقلیم و  پیامدهای آن در کشور نیز اشاره کنیم که از جمله انها رخدادهای آب و هوایی نظیر بارش باران های سیل آسا  و صدور هشدارهای قرمز و نارنجی توسط سازمان هواشناسی کشور در ایام نوروز است که نسبت به سالیان قبل بیشتر و تقریبا به یک اقدام عادی و فراگیر تبدیل شده و نشان از این دارد که دیگر فروردین ماه را نمی توان به لحاظ آب وهوایی بهاری دانست و احتمال مواجه در این ایام با آب و هوای زمستانی بسیار است. از منظر عدالت اجتماعی نیز تعطیلات نوروزی 15 روزه برای بخشی از بدنه کارگری کشور که به اصطلاح روزمزد هستند و با انواع بحران های مالی و معیشتی همراه می شوند بسیار عذاب آور و شکننده است و از طرفی استفاده خاص بخشی از کارکنان دولت و نهادها از اماکن اقامتی - مهمانسراها و زایرسراهای ویژه کارکنان دولت و فرهنگیان و ... مورد انتقاد اکثریت مردم قرار گرفته و تولید کنندگان و کار آفرینان کشور نیز  همواره نسبت به تعطیلات طولانی این ایام  که عملا یک ماه از سال کشور تعطیل و اغلب  فعالیت ها بلاتکلیف می مانند شکوه و گلایه دارند.  پرواضح است در این شرایط بهترین مدلی که می توان این روند راتغییر داده و شرایط سفر ایرانیان را متحول و مشکلات را کاهش دهد تغییر سبک سفر ایرانیان و خارج کردن ایام نوروز به عنوان پیک مسافرتی است و برای این مهم کاهش تعطیلات نوروزی و تقلیل آن به 4-5 روز که در تقویم رسمی کشور هم پیش بینی شده مورد انتظار است و برنامه ریزی برای انتقال پیک سفر به فصل تابستان به عنوان فصل مسافرت برای همه افراد و خانواده ها و مشابه اغلب کشورهای دنیا پیشنهاد می شود. براین اساس چنانچه دولت بتواند ضمن تبیین این موضوع به آحاد مردم ایام تعطیلات نوروزی را به سمت تعطیلات کوتاه مدت تقلیل داده و سفر ایرانیان در این ایام متمرکز بر دیدار از فامیل و بستگان ( گردشگری  وی اف آر) شود و از تبلیغات بی رویه سفر  نیز خودداری  گردد ستادهای خدمات سفر در کشور جمع و جور شده و بسیج امکات دولتی محدودتر خواهد شد و مسلما  هزینه های سربار هم کاهش خواهد یافت و مشکلات پیش گفته به حدقابل توجهی کاهش و رفع خواهد شد. بیاییم برای حفظ جان هم میهنانمان و حفظ  آبرو و عزت ایرانیان و پایداری زیست محیطی در کشور و مسافرت های نوروزی طرحی نو در اندازیم. ✍️ فرید جواهرزاده - رییس دوره اول و دوم انجمن علمی طبیعت گردی ایران

ایجاد شده: 22/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 22/فروردین/1404     مقالات و یادداشت ها
تحلیل و پاسخ جامع به اظهارات وزیر گردشگری درباره سفر ۴۵ میلیون ایرانی

تحلیل و پاسخ جامع به اظهارات وزیر گردشگری درباره سفر ۴۵ میلیون ایرانی

به گزارش ایتنا ؛ اظهارات اخیر وزیرگردشگری مبنی بر سفر ۴۵ میلیون ایرانی و تفسیر آن به عنوان نشانه‌ای از "زندگی بانشاط مردم" در شرایطی مطرح شده که کشور با چالش‌های اقتصادی بی‌سابقه ، تورم افسارگسیخته ، کاهش قدرت خرید و نرخ بالای بیکاری مواجه است. این ادعا نه‌ تنها با واقعیت‌های جامعه فاصله دارد ، بلکه نشان‌دهنده نگاهی کاملاً غیر واقع‌ بینانه و بعضاً تحقیر آمیز به معضلات مردم است. در ادامه به چند جنبه کلیدی این موضوع پرداخته می‌شود :   1️⃣ تناقض آشکار بین آمار و واقعیت‌های اقتصادی    طبق آخرین آمار مرکز آمار ایران ، جمعیت کشور حدود ۸۵ میلیون نفر است. ادعای سفر ۴۵ میلیون نفر (بیش از نیمی از جمعیت) در شرایطی مطرح می‌شود که :   ▫️ حدود ۳۰ میلیون نفر زیر خط فقر مطلق زندگی می‌کنند (منبع : گزارش‌های مجلس).   ▫️ قدرت خرید مردم نسبت به دهه گذشته حدود ۶۰٪ کاهش یافته است .   ▫️ هزینه‌های اولیه زندگی (مسکن ، خوراک ، درمان) بیش از ۸۰٪ درآمد خانوارها را می‌بلعد.   ▫️ پرسش اصلی این است : چگونه جامعه‌ای که بیش از نیمی از آن حتی توان تهیه کالاهای اساسی را ندارد ، می‌تواند چنین حجمی از سفر را تجربه کند؟   2️⃣ تعریف "سفر" در آمار دولتی : فریب آماری یا بازی با کلمات؟  وزیر گردشگری به‌طور عمدی یا غیرعمد، به جای تفکیک آمار "مسافرت‌های تفریحی واقعی"، احتمالاً هر نوع جابه‌جایی (حتی سفرهای ضروری ، زیارتی ، کاری یا مهاجرت‌های تحمیلی) را در این عدد گنجانده است.   بسیاری از این "سفرها" ممکن است شامل موارد زیر باشد :   ▫️ رفت‌ و آمدهای شغلی (مانند رانندگان کامیون).   ▫️ سفرهای اجباری خانواده‌ها به دلیل گرانی مسکن و زندگی در حاشیه شهرها.   ▫️  سفرهای زیارتی کم‌هزینه که عمدتاً توسط خیرین تأمین می‌شود.   ▫️ حتی اگر این آمار را بپذیریم ، اکثر این سفرها نه از روی نشاط ، بلکه به دلیل فشار معیشتی بوده است.   3️⃣ عدم توجه به بحران‌های ساختاری   ادعای "زندگی بانشاط" در حالی مطرح می‌شود که :   ▫️ بیش از ۶۰٪ جمعیت از حداقل دستمزد زندگی می‌کنند.   ▫️ طبق نظر کارشناسان ، ایران یکی از گران‌ترین کشورهای جهان برای سفر داخلی است (هزینه اقامت ، حمل‌ونقل و خوراک نسبت به درآمد مردم).   ▫️ بسیاری از خانواده‌ها حتی توان پرداخت هزینه یک شب اقامت در یک شهر نزدیک را ندارند.   4️⃣ پیامدهای اجتماعی اینگونه اظهارات   این سخنان به جای امید آفرینی به دلیل شکنندگی روانی جامعه، می‌تواند به موارد زیر دامن بزند :   ▫️ تقابل گفتمانی بین دولت و مردم : وقتی مسئولان از "واقعیت‌های موازی" سخن می‌گویند ، اعتماد عمومی بیشتر تخریب می‌شود.   ▫️  عادی‌سازی فقر: ارائه آمارهای غیرواقعی ، عمق فاجعه معیشتی را کمرنگ جلوه می‌دهد.   5️⃣ راهکارهای پیشنهادی برای شفافیت   وزیر گردشگری باید به جای کلی‌گویی ، دقیقاً توضیح دهد :   ▫️ منبع این آمار چیست؟ (آمار دقیق سفرهای تفریحی، کاری ، زیارتی و...).   ▫️ هزینه متوسط این سفرها چقدر بوده است؟   ▫️ چند درصد از این سفرها مربوط به دهک‌های پر درآمد بوده است؟   جمع‌بندی : ادعای سفر ۴۵ میلیون ایرانی بیشتر به یک جوک تلخ شبیه است تا گزارشی واقعی. این اظهارات یا ناشی از عدم درک درد مردم است یا تلاشی برای لاپوشانی عمق بحران اقتصادی با نشان دادن تصویری غیرواقعی از ایران. به جای انتشار آمارهای عجیب ، دولت باید پاسخ دهد که چرا مردم حتی توان سفرهای درون‌شهری با مترو را هم از دست داده‌اند!

ایجاد شده: 8/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 8/فروردین/1404     اخبار داخلی
ردپای کربنی و تأثیرات زیست‌محیطی بر صنعت گردشگری

ردپای کربنی و تأثیرات زیست‌محیطی بر صنعت گردشگری

به گزارش ایتنا ؛ صنعت گردشگری یکی از بزرگترین صنایع اقتصادی جهان است، اما در عین حال، تأثیرات زیست‌محیطی آن نیز قابل توجه است. یکی از اصلی‌ترین چالش‌ها در این صنعت، “ردپای کربنی” است که به مجموع گازهای گلخانه‌ای تولید شده از فعالیت‌های گردشگری، به‌ویژه از طریق سفرهای هوایی، حمل و نقل زمینی و مصرف انرژی در هتل‌ها و سایر تأسیسات گردشگری، اشاره دارد. این گازها به تغییرات اقلیمی دامن می‌زنند و بحران‌های زیست‌محیطی را تشدید می‌کنند. سفرهای هوایی، که بخش عمده‌ای از حمل‌ونقل گردشگران را تشکیل می‌دهد، سهم زیادی در افزایش ردپای کربنی دارند. پروازهای طولانی‌مدت و تعداد زیاد مسافران به‌ویژه به مقاصدی که از راه دور در حال بازدید هستند، باعث تولید مقادیر زیادی گاز دی‌اکسیدکربن (CO2) می‌شود. علاوه بر این، هتل‌ها، رستوران‌ها، و جاذبه‌های گردشگری نیز با مصرف انرژی و منابع طبیعی باعث افزایش مصرف انرژی و تولید زباله‌های زیان‌آور می‌شوند. تأثیرات زیست‌محیطی صنعت گردشگری تنها به تولید گازهای گلخانه‌ای محدود نمی‌شود. نابودی اکوسیستم‌های حساس، مانند جنگل‌ها، مرجان‌ها و مناطق ساحلی، به دلیل ساخت‌وسازهای ناپایدار و سیل جمعیت گردشگران، یکی دیگر از پیامدهای منفی این صنعت است. این تهدیدات به تنوع زیستی آسیب می‌زنند و باعث تخریب زیست‌بوم‌هایی می‌شوند که به‌طور طبیعی برای جذب گردشگران جذاب هستند. با این حال، در چند سال اخیر، توجه بیشتری به گردشگری پایدار و مسئولانه شده است. بسیاری از مقاصد گردشگری و شرکت‌ها در حال اتخاذ رویکردهایی برای کاهش ردپای کربنی خود هستند. این اقدامات شامل استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، بهینه‌سازی مصرف آب و انرژی، و ترویج سفرهای اکولوژیکی است. علاوه بر این، گردشگران نیز با آگاهی از تأثیرات زیست‌محیطی خود، می‌توانند انتخاب‌های آگاهانه‌تری برای سفرهای خود داشته باشند، به‌ویژه با انتخاب حمل‌ونقل عمومی، اقامت در هتل‌های سبز، و بازدید از مقاصد گردشگری پایدار. در نهایت، برای حفظ منابع طبیعی و کاهش آسیب به محیط‌زیست، ضروری است که صنعت گردشگری و گردشگران به‌طور مشترک مسئولیت‌پذیرانه عمل کنند و به سمت آینده‌ای سبزتر و پایدارتر حرکت کنند. بازنشر با ذکر منبع بلامانع است.

ایجاد شده: 21/اسفند/1403       آخرین ویرایش: 21/اسفند/1403     اخبار داخلی
آن روی سیاه تبلیغات

آن روی سیاه تبلیغات

تبلیغات، این روزها به بخشی جدانشدنی از زندگی ما تبدیل شده است. از بیلبوردهای غول‌پیکر در خیابان‌ها گرفته تا پیام‌های پنهانی در شبکه‌های اجتماعی، همه جا ردپای آن دیده می‌شود. اما پشت این زرق‌وبرق‌ها و پیام‌های جذاب، چهره‌ای دیگر از تبلیغات نیز پنهان است؛ چهره‌ای که کمتر دیده می‌شود و گاهی پیامدهای ناخوشایندی برای جامعه و مصرف‌کنندگان به همراه دارد. در این مطلب، به بررسی آن روی سیاه تبلیغات می‌پردازیم؛ جایی که هدف دیگر اطلاع‌رسانی یا ایجاد انگیزه نیست، بلکه بهره‌برداری، اغراق و حتی گمراهی در پس آن نهفته است. در بازاریابی مبحثی داریم با عنوان «آن روی سیاه تبلیغات» که به تبلیغات گمراه‌کننده و فریبنده اشاره دارد، “dark side of advertising” یا “deceptive advertising” است. هر دو این عبارت‌ها به روش‌های تبلیغاتی اشاره دارند که به طور عمدی یا ناخودآگاه موجب فریب و گمراه کردن مشتریان می‌شوند. • عبارت Dark side of advertising: این اصطلاح به جنبه‌های منفی و غیر اخلاقی تبلیغات اشاره دارد، جایی که برندها ممکن است از تاکتیک‌های فریبکارانه یا اغراق‌آمیز برای جلب توجه استفاده کنند. • عبارت Deceptive advertising: این عبارت به تبلیغاتی اشاره دارد که در آن‌ها اطلاعات نادرست یا گمراه‌کننده به مخاطبان ارائه می‌شود تا آن‌ها را به خرید یا استفاده از محصول ترغیب کنند. برخی از ویژگی‌های آن روی سیاه تبلیغات: 1. استفاده از وعده‌های غیرواقعی: تبلیغاتی که وعده‌هایی می‌دهند که نمی‌توانند به‌طور واقعی برآورده شوند، مانند «خدمات رایگان» بدون توضیح شرایط یا «پیشنهاد ویژه» که در واقع شرایطش به‌طور واضح مشخص نیست. 2. گمراه‌کننده بودن اطلاعات: این نوع تبلیغات به‌طور عمدی اطلاعاتی را به شکل ناقص یا گمراه‌کننده نمایش می‌دهند. به‌عنوان مثال، فقط جنبه مثبت یک محصول یا خدمات را نشان می‌دهند بدون اینکه عواقب منفی یا هزینه‌های پنهانی آن را ذکر کنند. 3. استفاده از ترس یا اضطراب: تبلیغاتی که از احساس ترس یا اضطراب برای تحریک خرید استفاده می‌کنند، مثلاً با اعلام تهدیدهای مبهم مانند «اگر همین حالا اقدام نکنید، فرصت برای همیشه از دست خواهد رفت». 4. تبلیغات غیرشفاف: در این نوع تبلیغات، مشتریان اغلب متوجه نمی‌شوند که چه هزینه‌هایی یا محدودیت‌هایی در کار است، مثل «رایگان» بودن تنها برای برخی خدمات خاص یا شرایط محدود. خطرات آن روی سیاه تبلیغات: • آسیب به اعتبار برند: در بلندمدت، این نوع تبلیغات می‌توانند منجر به آسیب به برند شوند. مشتریانی که احساس کنند فریب خورده‌اند، احتمالاً دیگر به برند اعتماد نکرده و از آن استفاده نخواهند کرد. • مخاطره با قوانین و مقررات: در بسیاری از کشورها، تبلیغات گمراه‌کننده ممکن است به‌عنوان نقض قوانین ضدفریب‌کاری شناخته شده و به جریمه‌های قانونی و کاهش شهرت برند منجر شود، که در پایان به چند مثال واقعی اشاره خواهم کرد. • دوری از مخاطب وفادار: مشتریانی که با چنین تبلیغاتی برخورد کنند، نه تنها از خرید محصولات و خدمات برند مذکور منصرف می‌شوند، بلکه احتمالاً نظرات منفی و تجارب بد خود را به دیگران منتقل می‌کنند. برای ملموس‌تر شدن موضوع مطرح شده، در زیر به چند نمونه واقعی اشاره می کنم که نشان می‌دهد استفاده از کلمه «رایگان» و کلمات و یا شعارهای مبهم در تبلیغات چطور می‌تواند به برند آسیب بزند. به عنوان مثال شرکتی که استفاده از کلمه «رایگان» به ضررش تمام شده، می توان به شرکت Spirit Airlines، یکی از بزرگترین ایرلاین‌های ارزان‌قیمت آمریکا اشاره کرد. شرکت Spirit Airlines در تبلیغات خود بارها از عبارت «رایگان» برای جذب مشتریان استفاده کرده است، به‌ویژه برای خدماتی مانند « یک چمدان دستی رایگان» یا « انتخاب صندلی رایگان»، اما در حقیقت این «رایگان»‌ها با هزینه‌های پنهانی همراه بودند که بعداً مشتریان متوجه می‌شدند. به‌طور مثال،Spirit Airlines تبلیغاتی منتشر کرده بود که عنوان می‌کرد « یک چمدان دستی رایگان »، اما در واقع این شرکت هزینه‌های اضافی برای چمدان‌های دیگر یا خدمات اضافی از جمله اولویت در سوار شدن از مشتریان می‌گرفت. این امر باعث شد که بسیاری از مسافران احساس کنند که این ایرلاین آنها را فریب داده است، به‌ویژه زمانی که متوجه می‌شدند که هزینه نهایی سفر بسیار بیشتر از آنچه که ابتدا اعلام شده، می‌شود. چرا این باعث ضرر شد؟ 1. بی‌اعتمادی مشتریان: استفاده از کلمه «رایگان» به‌طور مکرر به عنوان یک تاکتیک تبلیغاتی باعث بی‌اعتمادی میان مشتریان شد. وقتی مصرف‌کنندگان متوجه شدند که هزینه‌های اضافی به‌صورت مخفیانه در بلیت‌ها گنجانده شده، این امر باعث شد که به این برند به‌عنوان یک شرکت فریبکار نگاه کنند. 2. آسیب به اعتبار برند: Spirit Airlines به‌دلیل استفاده از کلمات مبهم و فریبنده در تبلیغات خود، اعتبار برند خود را در معرض خطر قرار داد. حتی زمانی که این شرکت سعی کرد شفاف‌تر شود، هنوز تصور عمومی بر این بود که برای جلب مشتری از تکنیک‌های فریبکارانه استفاده می‌کند. 3. نظرات منفی و کاهش فروش: در پی این مشکلات، Spirit Airlines با انتقادات زیادی از سوی مشتریان و رسانه‌ها روبرو شد، که تأثیرات منفی شدیدی بر تصویر برند داشت و باعث کاهش فروش و اعتماد مشتریان به برند گردید. شرکت Spirit Airlines یک نمونه بارز از اشتباه استفاده از کلمه «رایگان» در تبلیغات است. این شرکت نشان می‌دهد که استفاده از کلمات جذاب مانند «رایگان» باید با دقت و شفافیت کامل صورت گیرد، زیرا اگر خدمات یا محصولات به‌صورت واقعی رایگان نباشند، نه تنها به برند آسیب می‌زنند، بلکه مشتریان وفادار را از دست خواهید داد. این مثال نشان می‌دهد، که حتی برندهای بزرگ و معتبر هم اگر از این کلمه به‌طور نادرست استفاده کنند، می‌توانند خسارات جدی ببینند.  شرکت “Nutella” در تبلیغات خود ادعا می‌کرد، یک محصول سالم و مغذی برای صبحانه است، تبلیغات نشان می‌داد که نوتلا می‌تواند بخشی از یک رژیم غذایی متعادل باشد، چون حاوی مواد اولیه‌ای مثل شیر، فندق و کاکائو است اما در حقیقت محتوای قند و چربی آن بسیار بالا بود و این باعث شد که شرکت تحت فشار قرار بگیرد. مشکل: این ادعاها به‌وضوح جنبه‌ی فریبنده داشتند زیرا: • نوتلا مقدار زیادی شکر و چربی‌های اشباع‌شده دارد، که آن را به یک محصول پرکالری تبدیل می‌کند. • بسیاری از متخصصان تغذیه با این ادعا که نوتلا “مغذی” است، مخالف بودند. نتیجه: • در سال 2012، یک مادر آمریکایی شکایتی علیه Ferrero (شرکت سازنده نوتلا) مطرح کرد و گفت که تبلیغات شرکت باعث شده فکر کند نوتلا برای کودکانش سالم است. • دادگاه حکم داد که تبلیغات نوتلا فریبنده بوده‌اند و شرکت Ferrero مجبور شد مبلغ 3 میلیون دلار جریمه پرداخت کند. این مثال نشان می‌دهد که حتی برندهای محبوب باید دقت زیادی در ارائه اطلاعات واقعی در تبلیغات خود داشته باشند، چون مصرف‌کنندگان به‌راحتی فریب نمی‌خورند. شرکتSkechers ادعا می‌کرد که کفش‌های Shape-Ups به دلیل طراحی خاصشان، مثل کفی‌های منحنی، می‌توانند: • کالری بسوزانند. • عضلات بدن را تقویت کنند. • به کاهش وزن و بهبود وضعیت بدن کمک کنند. این تبلیغات بسیار جذاب بود و مشتریان زیادی را به خرید این کفش‌ها ترغیب کرد. مشکل: تحقیقات علمی و بررسی‌های قانونی نشان داد که هیچ شواهد محکمی برای حمایت از این ادعاها وجود ندارد. طراحی کفش‌های Shape-Ups هیچ تأثیر ویژه‌ای بر سوزاندن کالری یا تقویت عضلات نداشت که با کفش‌های معمولی قابل مقایسه باشد. نتیجه: • در سال 2012، Skechers توسط کمیسیون تجارت فدرال آمریکا (FTC) به تبلیغات گمراه‌کننده متهم شد. • این شرکت مجبور شد 40 میلیون دلار جریمه پرداخت کند و پول مشتریانی را که این کفش‌ها را با این امید خریده بودند، برگرداند. این مثال یکی از برجسته‌ترین موارد تبلیغات فریبنده است که نشان می‌دهد شرکت‌ها نمی‌توانند بدون شواهد علمی ادعاهای بزرگ و جذاب کنند. مثال دیگر درباره‌ی شرکت Red Bull است و شعار معروفش: “Red Bull gives you wings”. "ردبول به شما بال می دهد " شرکت Red Bull سال‌ها در تبلیغات خود از این شعار استفاده می‌کرد، به شکلی که باعث شده بود برخی مصرف‌کنندگان باور کنند این نوشیدنی توانایی‌های فیزیکی و ذهنی فوق‌العاده‌ای به آنها می‌دهد، مانند افزایش انرژی، تمرکز، و عملکرد بهتر. مشکل: • در سال 2014، یک گروه از مشتریان شکایت کردند و ادعا داشتند که این شعار و تبلیغات آن گمراه‌کننده است، چون Red Bull هیچ تأثیر ویژه‌ای فراتر از نوشیدنی‌های کافئین‌دار معمولی ندارد. • آنها به این نکته اشاره کردند که هیچ‌گونه “بال” یا انرژی شگفت‌انگیزی از مصرف این نوشیدنی به‌دست نمی‌آید. نتیجه: • شرکت Red Bull مجبور شد مبلغ 13 میلیون دلار در قالب جریمه و بازپرداخت به مشتریان پرداخت کند. • این پرونده باعث شد شرکت در تبلیغاتش بیشتر محتاط باشد، هرچند شعار “Red Bull gives you wings” همچنان به عنوان یک شعار تبلیغاتی باقی مانده است، اما با افزودن توضیحات و رفع سوءتفاهم‌ها. این مثال نشان می‌دهد که حتی یک شعار طنزآمیز اگر درک درستی ایجاد نکند، می‌تواند به پیامدهای قانونی منجر شود. نتیجه گیری : تبلیغات، ابزاری قدرتمند است که می‌تواند مسیر تصمیم‌گیری‌های ما را تغییر دهد و تأثیر عمیقی بر جامعه بگذارد. اما همان‌طور که دیدیم، این ابزار گاهی به‌جای خدمت به مخاطب، به ابزاری برای گمراهی و سوءاستفاده تبدیل می‌شود. آگاهی از این جنبه‌های پنهان تبلیغات به ما کمک می‌کند تا در مواجهه با پیام‌های تبلیغاتی هوشمندانه‌تر عمل کنیم و انتخاب‌هایی آگاهانه‌تر داشته باشیم. در نهایت، مسئولیت‌پذیری در تولید تبلیغات و دقت در مصرف آن، می‌تواند این ابزار قدرتمند را به جای تهدید، به فرصتی برای رشد و پیشرفت جامعه تبدیل کند. استفاده از چنین نمونه‌ هایی می‌تواند به‌خوبی نشان دهد که برندهای موفق چطور با دقت کلمات را انتخاب می‌کنند تا هم مخاطب جذب کنند و هم اعتبار برند خود را حفظ کنند. ✍️ احمد حشمت نژاد - نائب رییس جامعه حرفه ای هتل آپارتمان داران خراسان رضوی

ایجاد شده: 16/اسفند/1403       آخرین ویرایش: 16/اسفند/1403     مقالات و یادداشت ها
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1
برنامه ۳۱ پرواز در فرودگاه کیش برای روز جمعه
اقامتگاه سنتی مرشدی کاشان واحد نمونه اقامتی و پذیرایی اصفهان شد
هواپیمایی سپهران نرخ پروازهای مسقط را تا پایان شهریور افزایش نمی‌دهد
ارگ بم ظرفیتی که می‌توانست مقصد میلیون‌ها گردشگر باشد
تکذیب اعتصاب کنترلرهای ترافیک هوایی؛ محدودیت زیرساختی عامل تأخیر برخی پروازها
فاز اول خانه تاریخی خادم‌باشی اردبیل به بهره‌برداری رسید
برگزاری جلسه فوری هوانوردی ترکیه برای بررسی آینده پروازهای ایران
دیپلمات سوئدی ظرف ۴۸ ساعت ایران را ترک می‌کند
سهم ۵۰ درصدی اسنپ‌تریپ از بازار آنلاین رزرو هتل
پولداران فقیر در شمال تهران ظهور کرده‌اند
توافق ایران و ترکیه برای گشایش مرز جدید در منطقه سلماس
اقامتگاه‌های بوم‌گردی می‌توانند حلقه پیوند جاده ابریشم و گردشگری ایران و چین باشند


کمی منتظر بمانید...