نتایج جستجو...
فرمول بازگشت نبض بازار هتل ها با سه ایده

فرمول بازگشت نبض بازار هتل ها با سه ایده

به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، صنعت هتل‌داری بیش از سایر اقامتگاه‌ها مورد آسیب قرار گرفت، زیرا از ابتدای همه‌گیری کرونا و بسته شدن مرزها دیگر هیچ مسافر خارجی به ایران نیامده و در نتیجه هتل‌ها بیش از دو سوم ‌میهمانان خود را از دست داده‌اند.هتل‌های بزرگ و چند ستاره عمدتا میزبانان مسافران خارجی بوده و مسافران داخلی بسیار کمی هتل‌های چند ستاره را به عنوان محل اقامت خود برمی‌گزینند. مهم‌ترین دلیل عدم انتخاب هتل به عنوان محل اقامت در سفر برای بسیاری از شهروندان را می‌توان در هزینه بالای اقامت در هتل دانست که با توجه به شرایط اقتصادی مردم و وضعیت معیشتی ضعیف خانوارها، انتخاب هتل تنها برای اقشار مرفه و پردرآمد امکان‌پذیر است. از این رو بیشتر مردم در سفرها یا در خانه‌های اقوام اقامت می‌کنند یا به دنبال اقامتگاه‌های بوم‌گردی، خانه‌های شخصی ارزان یا هتل‌هایی با استانداردهای پایین هستند. با همه‌گیری کرونا هتل‌ها، علاوه بر از دست دادن ‌میهمانان اصلی خود یعنی همان مسافران خارجی حتی مسافران داخلی را نیز از دست دادند و به تناسب لغو سفرها و رزروها، هتل‌ها با خسارت‌های مالی بی‌سابقه‌ای مواجه شدند و در ابتدا برای کاهش هزینه‌ها اقدام به تعدیل نیرو یا فرستادن کارکنان خود به مرخصی بدون حقوق کردند اما با طولانی شدن روند محدودیت سفرها، بحران کرونا و هزینه‌های کمرشکن برخی از هتل‌ها اقدام به تعطیلی موقت و برخی دائم کردند.طی یک سال و نیم گذشته شاهد به مزایده گذاشتن برخی از هتل‌ها و آگهی فروش آنها بودیم حتی برخی از هتل‌ها اقدام به تغییر کاربری کرده تا از این طریق  برای تامین هزینه‌ها درآمد کسب کرده و از تعطیلی دائم آن جلوگیری کنند. حتی برداشتن محدودیت‌های سفرهای داخلی نیز تاثیری در رزرو هتل‌ها در تعطیلات نداشته و در تعطیلات نوروز تنها ۳ درصد از مسافران در اقامتگاه‌های رسمی اقامت کردند و باقی مسافران در اقامتگاه‌های غیررسمی، خانه‌های شخصی، ویلاها، خانه‌های بوم‌گردی یا کمپ زدن در طبیعت اقامت کردند. انتخاب نکردن هتل‌ها برای اقامت صرفا به‌دلیل بی‌اعتمادی به اماکن عمومی ناشی از بحران کرونا نیست بلکه براساس دیدگاهی است که طی سالیان در تفاوت قیمت‌ها در اذهان نقش بسته است و با وجود آنکه هتل‌ها از سال گذشته تخفیفات ویژه‌ای برای جذب مسافران درنظر گرفته‌اند اما آنچنان مورد اقبال قرار نگرفته است. با توجه به مشاهدات میدانی با قاطعیت می‌توان گفت که هتل‌ها یکی از مراکز امن و ایمن برای اقامت مسافران به‌ویژه در ایام کرونا محسوب می‌شوند و حتی میزان هزینه اجاره اتاق‌ها در بسیاری از هتل‌ها به سطح دیگر اقامتگاه‌ها یا حتی برخی کمتر رسیده‌اند و این نشان‌ دهنده تغییر سبک و روش هتل‌ها از جذب گردشگران خارجی به گردشگران داخلی است. از این رو هتل‌ها با بهره‌گیری از سه شیوه تخفیف، هماهنگی با دیگر مراکز تفریحی و دو نرخی کردن تعرفه‌ها امکان بازیابی و احیای خود را فراهم می‌کنند. اگرچه تخفیف در اجاره‌بهای اقامت در هتل‌ها می‌تواند در جذب تدریجی مسافران تاثیرگذار باشد و در آینده منجر به اعتمادسازی در میان اقشار مختلف درآمدی شود؛اما علاوه بر آن هتل‌ها جهت بازگشت به مسیر احیای بازار خود نیازمند اقداماتی فراتر از این هستند. یکی از اقداماتی که می‌تواند منجر به جذب گردشگر به هتل‌ها شود، هماهنگی با مراکز تفریحی جذاب برای قرار گرفتن در گزینه‌های انتخاب هتل است. با این روش هتل‌ها در کنار تخفیفات ویژه می‌توانند گزینه استفاده از مراکز تفریحی خاص برای مسافران را از آپشن‌های ویژه رزرو درنظر بگیرند. زیرا این روش به مسافران این امکان را می‌دهد هم از امتیاز هتل بهره‌مند شوند و هم از مراکز تفریحی استفاده کنند و از هزینه چند برابری برای استفاده جداگانه جلوگیری شود. تغییر سبک در عملکرد هتل‌ها  در اعتمادسازی و جذب گردشگران داخلی تاثیرگذار خواهد بود. از دیگر اقداماتی که شاید بتواند در جذب گردشگران داخلی تاثیرگذار باشد دو نرخی کردن هزینه اقامت در هتل‌ها است.این واقعیت را نباید فراموش کرد که هزینه هتل‌ها در مقایسه با دیگر مراکز اقامتی بسیار بالا است و آنها باید هزینه کارکنان خود را براساس حقوق و قوانین کار پرداخت کنند و علاوه بر این، هزینه‌های گسترده دیگری از مالیات بالا گرفته تا هماهنگی با دیگر نهادها بر آنها تحمیل شده است.از این رو هتل‌ها نسبت به دیگر اقامتگاه‌ها گران‌تر به‌نظر می‌رسند و شاید یکی از عوامل تمرکز صرف برخی هتل‌ها در جذب گردشگران خارجی، کسب درآمد بیشتر برای تامین هزینه‌ها باشد. اما غفلت از گردشگران داخلی منجر به بحرانی شده که اکنون گریبان هتل‌ها را گرفته و دیگر مسافری برای دریافت خدمات وجود ندارد. با توجه به اینکه مجوز صدور ویزا به گردشگران خارجی به زودی اجرایی می‌شود، بهترین شیوه جذب گردشگران داخلی در شرایط کنونی نرخ‌گذاری جدید براساس وضعیت اقتصادی خانوارها است و تعرفه‌ها با دو نرخی شدن برای مسافران داخلی و خارجی، هم می‌تواند به جبران خسارت‌های وارده بر هتل‌ها تاثیر بگذارد و هم به افزایش تقاضای مسافران داخلی از هتل‌ها منجر شود. نکته بسیار مهمی که از زمان همه‌گیری کرونا تا به امروز بر بازار گردشگری ایران قابل توجه بوده، این است که گردشگری داخلی بیش از گردشگری خارجی در درجه اهمیت قرار دارد و در صورت نادیده گرفتن آن، صدمات غیرقابل جبرانی بر این صنعت وارد خواهد شد، زیرا در صورت از دست دادن گردشگران خارجی به هر دلیلی، در صورت ضعف در گردشگری داخلی و نداشتن زیرساخت‌های لازم در این بخش، بازار گردشگری در تمامی بخش‌ها با آسیب‌های گسترده‌ای همراه می‌شود. همانند آنچه که در بحران کرونا به وجود آمد بسیاری از هتل‌ها تعطیل شدند و به‌دلیل نبود مسافر ظرفیت پذیرش آن حتی به زیر ۵ درصد رسید و در حال حاضر با درنظر گرفتن تخفیفات بسیار، باز شدن سفرها و افزایش روند واکسیناسیون به زیر ۳۰ درصد رسیده است. این امر در دیگر بخش‌های صنعت گردشگری همانند صنعت حمل و نقل به‌ویژه در بخش هوایی اتفاق افتاده و بازگشت آنها در کوتاه‌مدت امکان پذیر نیست و عمده دلیل آن را می‌توان در بی‌اعتمادی مسافران داخلی در ارائه خدماتی که متکی بر گردشگران خارجی است، دانست.

ایجاد شده: 20/مهر/1400       آخرین ویرایش: 20/مهر/1400     اخبار داخلی
بهره برداری از کشتی تفریحی وبادبانی بوم بابو

بهره برداری از کشتی تفریحی وبادبانی بوم بابو

به گزارش هتل نیوز، کشتی تفریحی بم بابو در دومین روز هفته گردشگری، در حضور " علی درویش پور " رییس هیات مدیره و مدیرعامل سازمان منطقه آزاد قشم، اعضای هیات مدیره، معاون فرهنگی، اجتماعی و گردشگری، رییس بنادر و دریانوردی شهرستان و جمعی از مدیران این سازمان، برای نخستین بار در قشم، بادبان افراشت. این کشتی با پهلوگیری در اسکله گردشگری کندالو، در مسیر جزیره هنگام حرکت خود را آغاز کرده و طی مراسمی آیینی، بادبان برافراشت تا ناخدای آن راوی خاطرات سفرهای تجاری به سوی آفریقا و هند باشد.  این کشتی با ظرفیت پذیرش ۱۲ مهمان در قالب تورهای اختصاصی، قرار است گردشگران علاقمند به سفرهای دریایی را با داستان های کهن و فرهنگ دریانوردی سنتی کشورمان آشنا کند. اجرای مراسم موسیقی بومی، برافراشتن بادبان، تفریحات دریایی، ماهیگیری و سرو غذاهای محلی از خدمات ارائه شده در این کشتی به گردشگران خواهد بود. در حدود نیم قرن پیش، صدها جهاز یا لنج بادی در پهنه وسیع آب های خلیج فارس، دریای عمان و دریای سرخ به تجارت و سیاحت مشغول بودند و در هر گوشه و کنار این دریاها، دریانوردان شجاع ایرانی با جهازهای دست ساز خویش با بادبان های برافراشته، سیطره ایران را بر آب های اطراف قاره آسیا گوشزد می کردند. سفرهای تجاری به سواحل و بنادر هندوستان، چین و آفریقا با سوغاتی از فرهنگ همراه بود که آداب و رسوم مناطق جنوبی کشور متاثر از آن است.  یادآور می شود، در سال ۲۰۱۱، فنون سنتی دریانوردی، صیادی و لنج سازی خلیج فارس و قصه پردازی اجرایی (نقالی) به عنوان هنرهای مختص ایرانیان در فهرست میراث ناملموس سازمان جهانی یونسکو ثبت جهانی شد.

ایجاد شده: 19/مهر/1400       آخرین ویرایش: 19/مهر/1400     اخبار داخلی
کشورهای توریستی از جزایر جذاب جهان جا ماندند

کشورهای توریستی از جزایر جذاب جهان جا ماندند

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، وجود کاهش چشمگیر بازار گردشگری بین‌المللی در هفت ماه نخست سال ۲۰۲۱، افزایش سفرها در دو ماه ژوئن و ژوئیه، قرار گرفتن صنعت گردشگری در مسیر بهبودی را نشان می‌دهد. ورود گردشگران بین‌المللی در هفت ماه نخست سال 2021 حدود 40 درصد کمتر از سطح 7 ماهه سال 2020 ارزیابی شده و همچنین در مقایسه با سال 2019 یعنی سال پیش از همه‌گیری کرونا حدود 80 درصد کاهش یافته است. این کاهش نشان‌دهنده از دست دادن 677 میلیون توریست بین‌المللی نسبت به هفت ماه مشابه سال 2019 یا 110 میلیون نفر در مقایسه با سال 2020 است. اما به رغم شروع ضعیف در اوایل سال، گردشگری بین‌المللی در ماه‌های ژوئن و ژوئیه به ویژه در اروپا پیشرفت چشمگیری در مسیر بهبودی داشته است. گردشگری بین‌المللی در ژوئن و ژوئیه 2021 به دلیل واکسیناسیون و بازگشایی مرزها بهبودی جزئی نشان می‌دهد. دو دلیل اصلی منجر به این پیشرفت کوچک در این دو ماه بوده است. نخست می‌توان به بازگشایی بسیاری از مقاصد برای سفرهای بین‌المللی به ویژه در قاره اروپا و آمریکا اشاره کرد و دیگر آنکه این کاهش محدودیت‌های سفر ناشی از افزایش واکسیناسیون و پیشرفت تولید واکسن کووید-19 در جهان بوده است. در واقع افزایش تعداد افراد واکسینه شده منجر به کاهش محدودیت‌های سفر، افزایش بازگشت اعتماد مصرف‌کنندگان و بازگشت تدریجی سفرهای ایمن در اروپا و دیگر نقاط جهان می‌شود. در مقابل، اکثر مقاصد در آسیا همچنان برای سفرهای غیرضروری بسته هستند.  براساس داده‌های ارائه شده، ماه‌های ژوئن و ژوئیه 2021 نسبت به ماه‌های مشابه 2020 شاهد افزایش متوسطی در ورود گردشگران بین‌المللی بوده است. کشورهای جزایر کوچک در کارائیب، آفریقا، آسیا و اقیانوسیه به همراه چند مقصد کوچک اروپایی بهترین عملکرد را در ماه‌های ژوئن و ژوئیه به ثبت رسانده‌اند به‌طوری که حتی به ورود گردشگران به سطوح پیش از همه‌گیری نزدیک شده و گاهی از آن فراتر رفته‌اند. براساس این آمارها آلبانی توانست خود را به منفی 2 درصد برساند و جزایر کوچک دیگر همچون سنت مارتن با کاهش 4 درصدی، آروبا با منفی 9 درصد، جمهوری دومنیکن با منفی 13 درصد، آمنتیگوا و باربودا با منفی 14 درصد، کوراسائو با منفی 22 درصد، مونته‌نگرو با منفی 33 درصد، مالدیو با منفی 36 درصد و سیشیل با منفی 39 درصد بهترین مقاصد طی این دو ماه در مقایسه با سال 2019 بوده است. این آمار نشان می‌دهد کشورهای کوچک جزیره‌ای به مقصد اول توریست‌های خارجی تبدیل شده و تغییراتی را در وضعیت بازارهای اصلی جهان ایجاد کرده است. براساس آمار ارائه شده از سوی سازمان جهانی گردشگری، ماه ژوئیه با کاهش 67 درصدی بهتر از ژوئن با کاهش 77 درصدی عمل کرده و آن را به بهترین ماه از آوریل 2020 تاکنون تبدیل کرده است. تخمین زده می‌شود که 54 میلیون گردشگر در ماه ژوئیه از مرزها عبور کرده‌اند در حالی که این رقم در سال 2020 حدود 34 میلیون نفر بوده که البته در مقایسه با رقم 164 میلیون نفری در سال 2019 بسیار کمتر است. البته شرایط افت و خیز در مناطق مختلف متفاوت بود و آسیا و اقیانوسیه همچنان ضعیف‌ترین نتایج را در ژانویه تا ژوئیه 2021 تجربه کرده و با کاهش 95 درصدی گردشگران ورودی در مقایسه با سال 2019 مواجه شده است. تنها سفرهای ضروری در بسیاری از مقاصد آسیایی ثبت شد، زیرا اکثر کشورها بسته بودند. پس از آن خاورمیانه با کاهش 82 درصدی دومین میزان افت بزرگ در جهان را ثبت کرده است و اروپا و آفریقا هر دو با 77 درصد کاهش و قاره آمریکا با افت 68 درصدی، کاهش کمتری را شاهد بودند. براساس گزارش‌های منطقه‌ای، اروپا و آمریکا کاهش کمتری در ورودی بین‌المللی در دو ماه ژوئن و ژوئیه البته به دلیل پشتیبانی از تقاضای درون‌منطقه‌ای داشته‌اند. چند مقصد بزرگ در این نتایج تاثیرگذار بودند و حتی برخی به سطح 80 درصدی از سال 2019 دست یافتند و در مسیر بازیابی کامل قرار گرفتند که می‌توان به مکزیک (کاهش 19 درصدی)، کرواسی (کاهش 22 درصدی)، ترکیه (کاهش 33 درصدی)، یونان (کاهش 50 درصدی) و اسپانیا (کاهش 55 درصدی) اشاره کرد. در مناطق فرعی نیز کارائیب با رساندن خود به کاهش 52 درصدی در مقایسه با سال 2019 بهترین عملکرد را طی این دو ماه به ثبت رسانده است. سفرهای رو به رسد در ایالات متحده به مقاصد کارائیب، آمریکای مرکزی و همچنین مکزیک بسیار تاثیرگذار بوده است. کارائیب با رشد 11 درصدی و اروپای جنوبی و مدیترانه‌ای با رشد یک درصدی تنها مناطق فرعی بودند که در ژانویه تا ژوئیه 2021 نسبت به مدت مشابه خود در سال 2020 مسیر رو به رشد را ثبت کردند. اکثر مناطق فرعی در ماه ژوئیه نسبت به ماه ژوئن نتایج بهتری را شاهد بودند زیرا اروپای جنوبی و مدیترانه‌ای، آمریکای مرکزی و کارائیب در ژوئیه به کمتر از کاهش 50 درصدی رسیدند. با وجود این‌، اگرچه براساس گزارش‌های ارائه شده میزان درآمدهای مقاصد گردشگری بین‌المللی در هفت ماه اول سال 2021 بسیار ضعیف بوده است، اما چند کشور در ماه‌های ژوئن و ژوئیه پیشرفت متوسطی را ثبت کردند و برخی حتی از درآمد سال 2019 پیشی گرفتند. در بین مقاصد بزرگ، مکزیک توانست تقریبا همان میزان درآمد گردشگری را به دست آورد و درآمدها در ماه ژوئن همانند سال 2019 و در ماه ژوئیه افزایش 3 درصدی را به ثبت رسانده است. درباره سفرهای خروجی نیز این امر صدق می‌کند. در میان بازارهای بزرگ‌تر فرانسه با رساندن خود به کاهش 35 درصدی در مقایسه با سال 2019 و آمریکا با رسیدن به کاهش 49 درصدی در ژوئیه شاهد جهش قابل توجهی بودند. پرتغال و اوکراین نیز با رسیدن کاهش به زیر 35 درصد در ماه ژوئیه بهبودی چشمگیری را تجربه کردند اگرچه درآمدهای گردشگری هنوز بسیار کمتر از سطح 2019 است. رومانی جزو کشورهایی بوده که در ماه ژوئیه درآمد خود را از گردشگران برون‌شهری به سطح 2019 رسانده است. در مقابل، سفرهای داخلی به بهبود گردشگری در چند مقصد به‌ویژه در بازارهای بزرگ داخلی منجر شده است. در چین و روسیه ظرفیت صندلی هواپیماها در سفرهای داخلی فراتر از سطح 2019 بوده است. اما با این حال، بازگشت سفرهای داخلی در بسیاری از بازارها، کاهش چشمگیر گردشگری بین‌المللی را جبران نکرده است.   باید این نکته را در نظر داشته  باشیم که با وجود پیشرفت نسبی نسبت به سطوح پایین سال 2020، گردشگری بین‌المللی بسیار کمتر از سطح 2019 باقی مانده است. همچنین ارزیابی‌های سازمان جهانی گردشگری در ماه سپتامبر، نتایج متفاوتی را برای دوره مه تا آگوست 2021 نشان می‌دهد. وضعیت گردشگری بین‌المللی برای ماه‌های باقی مانده از 2021 با دو سناریو همراه است. بر این اساس در سناریوی اول آغاز احیای بازار گردشگری و قرار گرفتن در مسیر بهبودی از ماه ژوئیه برآورد شده و احتمال کاهش گردشگری جهان در مقایسه با سال 2019 به 63 درصد در کل سال ارزیابی می‌شود. براساس این سناریو در ماه پایانی سال میزان کاهش به منفی 35 درصد می‌رسد. اما سناریوی دوم احیای بازار گردشگری را از ماه سپتامبر برآورد می‌کند که کاهش به مراتب بیشتری تا منفی 75 درصد در سال 2021 را لحاظ می‌کنند و در ماه پایانی سال میزان کاهش به منفی 55 درصد می‌رسد. با نگاهی به آینده، اکثر کارشناسان برآورد می‌کنند که در سال 2022 جهان به‌دلیل افزایش ناگهانی تقاضا، به‌ویژه در سه ماه دوم و سوم سال، شاهد رشد چشمگیری باشد. حدود یک‌سوم کارشناسان نیز بازگشت احتمالی را برای سال 2023 برآورد کردند که اروپا احتمالا در سال 2023 به سطح پیش از کرونا بازگردد. البته همچنان بیش از نیمی از کارشناسان بازگشت بازار گردشگری به سطح 2019 را در سال 2024 یا بعدتر می‌دانند. کارشناسان بازگشت آسیا و اقیانوسیه به سطح پیش از کرونا را بعد از سال 2024 ارزیابی می‌کنند.

ایجاد شده: 18/مهر/1400       آخرین ویرایش: 18/مهر/1400     اخبار خارجی
سریلانکا و تونس خواهان از سرگیری گردشگری با ایران

سریلانکا و تونس خواهان از سرگیری گردشگری با ایران

به گزارش هتل نیوز، " حرمت‌الله رفیعی " رییس هیأت مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی ایران، در دیدار جداگانه‌ای که با سفیر جدید تونس در تهران و وزیر انرژی سریلانکا در سفر اخیرش به ایران داشته است گفت: سفیر انرژی سریلانکا به تازگی سفری به ایران داشت که از بخش خصوصی گردشگری ایران نیز دعوت شد تا درباره توسعه همکاری‌های دوجانبه گردشگری بین ایران و سریلانکا گفت‌وگو شود. او افزود: رابطه گردشگری ایران با سریلانکا کاملا یک‌طرفه است، سریلانکا بیشتر مقصد گردشگران ایرانی است و ما از این کشور توریست نداریم، ‌چون در سلیقه و هدف سفر آن‌ها نبوده‌ایم، اما در دیدار با وزیر انرژی سریلانکا که به نمایندگی از دولت این کشور به ایران سفر کرده بود، ‌درخواست کردیم روابط دوسویه‌ای بین دو کشور برقرار شود که قرار شد در دیدار با بخش گردشگری سریلانکا این برنامه را جدی‌تر پیگیری کنیم. رفیعی بیان کرد: البته معتقدم گردشگری خروجی هم می‌تواند چرخ گردشگری ایران را به حرکت درآورد، برخلاف آن‌چه مسؤولان فکر می‌کنند. از بین هشت تا ۱۰ میلیون نفری که در سال‌های گذشته به خارج از کشور سفر می‌کردند فقط حدود چهار میلیون نفر زائر عتبات عراق بودند، حدود یک میلیون نفر هم سفرهای تجاری و کاری داشتند و سوای آمار ایرانی‌هایی که در خارج از کشور زندگی می‌کنند و ورود و خروجشان نیز محاسبه می‌شود، آیا سفر سه تا چهار میلیون نفر در سال به خارج از کشور از بین ۸۵ میلیون نفر جمعیت ایران، ‌عدد زیادی است؟ توجه کنیم که ‌این مسافران، نوعی سفیر به حساب می‌آیند که می‌توانند فرهنگ ایرانی‌ها را معرفی کنند و معادلات پروژه ایران‌هراسی را به هم بزنند. رییس هیأت مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی ایران گفت: به عنوان شخصی که عِرق ملی دارم در چنین دیدارهایی حتما درباره ظرفیت‌های ایران صحبت می‌کنم، نه این‌که فقط از رتبه جاذبه‌های طبیعی و تاریخی ایران و یا چهار فصلِ همزمان  بگویم، بلکه شدیدا تاکید می‌کنم طرف مقابل باید به این باور برسد ایران کشور امنی است و خودشان برای ما تبلیغ کنند. او همچنین به دیدار با سفیر جدید تونس در ایران اشاره کرد و گفت: ما همیشه به خلاء دیپلماسی گردشگری نقد وارد کرده‌ایم، به ندرت پیش آمده که سفیر ایران در کشوری دغدغه گردشگری داشته باشد و در این راستا تلاش کند، ‌درحالی که سفرای کشورهای دیگر به محض استقرار در ایران، دنبال گردشگران کشور ما هستند. دیدار با سفیر جدید تونس هم که اخیرا انجام شد، به دعوت آن‌ها بود. او افزود:‌ قطعا تمایل تونس برای ازسرگیری دوباره سفر ایرانی‌ها به این کشور است، اما از موقعیت دیدار با سفیر تونس استفاده کردیم و پیشنهاد اجرای تورهای مشترک با تونس را مطرح کردیم که قرار شد در دیدار با بخش گردشگری این کشور، موضوع همکاری سه‌جانبه ایران، تونس و یک کشور سوم، جدی‌تر بررسی و پیگیری شد. رفیعی ادامه داد: در دیدار با سفیر تونس پیشنهاد طراحی بسته سفر بین ایران، تونس و یک کشور دیگر مطرح شد تا این مسیر یک‌طرفه و فقط به سمت تونس نباشد. درباره برقرای پرواز مستقیم بین ایران و تونس نیز صحبت‌هایی شد و سفیر تونس نیز اعلام کرد که با یکی از کشورهایی که بیشترین توریست را در تونس دارد، یعنی ایتالیا یا فرانسه مذاکره خواهد کرد تا پکیج مشترکی تعریف شود و توریست‌های کشور سوم پس از این‌که تونس را دیدند، برای چند روزی به ایران سفر کنند. وی افزود: این پیشنهاد به عمان هم داده شده بود که با کرونا مواجه شد وگرنه ورود گردشگران از عمان روند افزایشی را در پیش گرفته بود. ما این ایده را حتی با ترکیه و جمهوری آذربایجان برای مقطعی پیش بردیم که با کرونا مواجه شدیم. رییس هیأت مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی ایران بیان کرد: اگر به درستی برنامه‌ریزی شود هم پروازهای مستقیم صرفه اقتصادی پیدا می‌کند و صندلی هواپیما در این مسیر خالی نمی‌ماند و هم تعداد سفر گردشگران ورودی به ایران رشد فزاینده‌ای خواهد داشت. او همچنین گفت: با روند موجود پیش‌بینی ما این است که از ابتدای سال نو میلادی، به تدریج چرخ گردشگری به حرکت درمی‌آید و سرعت خواهد گرفت. بنابراین از بخش خصوصی و دولتی درخواست دارد که برای نوروز برنامه‌ریزی سنگینی داشته باشند و دولت هم بستر را فراهم کند. رفیعی درباره وضعیت پروازهای مستقیم بین ایران ـ‌ تونس و ایران ـ‌ سریلانکا نیز ‌اظهار کرد: پرواز مستقیمی که بین این ایران و این کشورها نداشتیم، پروازها معمولا ترانزیت بوده، اما این پیشنهاد به هر دو کشور داده شد که اگر برنامه‌ریزی دقیقی انجام شود و بر مبنای آن حرکت کنیم، پرواز مستقیم حتما برقرار خواهد شد.

ایجاد شده: 17/مهر/1400       آخرین ویرایش: 17/مهر/1400     اخبار داخلی
اقامتگاه‌های دولتی بزرگ‌ترین مشکل بخش خصوصی است

اقامتگاه‌های دولتی بزرگ‌ترین مشکل بخش خصوصی است

به گزارش هتل نیوز ، " امیر سزاوار " رئیس اتحادیه هتل‌داران مشهد، از زاویه‌ای متفاوت به وضعیت رکود هتل‌داری در ایران پرداخته و کرونا را تنها دلیل بی‌اعتمادی مردم برای استفاده از اماکن عمومی نمی‌داند، بلکه سه دلیل ریشه‌ای و اساسی را عامل اصلی رکود و تعطیلی هتل‌ها و بی‌اعتمادی مردم به مراکز اقامتی رسمی به‌ویژه هتل‌ها عنوان می‌کند. درواقع می‌توان گفت مردم به مکان‌های عمومی اعتماد دارند؛ اما مشکل در عملکردها، سخت‌گیری‌های نادرست برای اماکن عمومی دارای مجوز رسمی، بی‌برنامگی، مدیریت ضعیف، عدم سیاستگذاری یا سیاستگذاری‌های غلط، به‌کارگیری افراد غیرمتخصص و غیرکارشناس بخش خصوصی دارای مجوز رسمی را به آنجا رسانده که توان ارائه خدمات جذب ‌میهمانان و توان رقابت با دیگر اقامتگاه‌ها به‌ویژه غیررسمی را ندارند و همین دلیلی برای پایین‌تر بودن هزینه این اقامتگاه‌ها نسبت به هتل‌ها است و با توجه به شرایط اقتصادی کنونی، مردم عمدتا به سمت مراکز ارزان‌تر می‌روند. دلیل دوم رکود صنعت هتل‌داری را در ایران که می‌توان آن را مهم‌ترین دلیل تعطیلی هتل‌ها دانست، باید در وجود و حضور گسترده مراکز اقامتی دولتی در کنار بخش خصوصی بررسی کرد. مراکز دولتی چندان تحت تاثیر ضررها و خسارات قرار نمی‌گیرند. از این رو سودآور بودن هتل‌ها هم اهمیت چندانی ندارد؛ زیرا مراکز دولتی بسیاری از پرداخت‌ها و هزینه‌هایی که بر بخش خصوصی تحمیل می‌شود همچون سرمایه‌های اولیه و هزینه استهلاک را ندارند. در واقع سرمایه‌ها از یک ارگان دولتی در آن مرکز به‌کار گرفته شده است و نحوه به‌کارگیری آن اهمیت چندانی ندارد. هزینه پرسنل مراکز دولتی نیز نصف هزینه بخش خصوصی است؛ زیرا این مراکز از نیروهای خود برای کار در اقامتگاه‌ها استفاده می‌کنند. بنابراین با توجه به این شرایط نابرابر بخش خصوصی چگونه توان رقابت با این مراکز دولتی را دارد؟ در حال حاضر این امر بزرگ‌ترین چالش جامعه هتل‌داران است که با آن مواجه است. مراکز دولتی هتل‌سازی کرده و اکنون در حال هتل‌داری است و این در شهری همچون مشهد به وفور دیده می‌شود. در مشهد که در مجموع، ۲۴۰ هتل داشت، در حال حاضر، تنها ۱۳۰ هتل باز هستند. اما باز بودن به‌معنای کار کردن بنگاه اقتصادی نیست و همه با ضررهای سهمگینی مواجه هستند و تنها راه نجات خود را پایان کرونا می‌دانند. نیمی از هتل‌ها رسما تعطیل هستند و عمده دلیل آنها وجود مراکز اقامتی دولتی و مراکز غیررسمی است؛ زیرا تنها با اجاره یک ساختمان چند طبقه می‌توان بدون مجوز و پرداخت مالیات و نظارت به فعالیت پرداخت و نیازی به پرداخت هزینه کامل به پرسنل و رعایت حقوق آنها نیست؛ زیرا نیازی به جوابگویی به نهاد خاصی نیست. بنابراین تا زمانی که متولیان گردشگری به‌صورت ریشه‌ای به خارج کردن مراکز اقامتی دولتی از حالت گردشگری و بستن مراکز غیررسمی اقدام ‌نکنند، صنعت هتل‌داری کشور از بحران کنونی نجات نخواهد یافت و در حال حاضر رسانه‌ها مهم‌ترین تاثیر و وظیفه را برای ریشه یابی مشکلات و اطلاع‌رسانی به متولیان گردشگری دارند. چالش سوم از نگاه سزاوار، مشکلات زیرساختی و ریشه‌ای در امر هتل‌داری است که مانع از ورود سرمایه‌ها در این صنعت می‌شود و این امر منجر به فرار سرمایه‌ها از کشور می‌شود و همان‌گونه که مشاهده می‌کنیم طی چند سال اخیر به‌ویژه پس از تعطیلی هتل‌ها ناشی از کرونا، سرمایه‌ها به‌سمت کشورهای دیگر به‌ویژه کشورهای نزدیک همچون ترکیه رفته است. سرمایه‌ها از ایران به سمت ترکیه انتقال می‌یابد و در نتیجه ترکیه روند رو به رشد روزافزون خود در بخش گردشگری را ادامه می‌دهد و تبدیل به یکی از قدرتمندترین قطب‌های هتل‌داری و گردشگری جهان شده است؛ زیرا برخلاف آنچه ما عمل کردیم، اقدام کرده است. متولیان گردشگری باید توجه خود را معطوف به زیرساخت‌ها، سیاستگذاری‌های درست و به‌کارگیری افراد متخصص کنند و به بررسی ضعف‌ها و آسیب‌ها و روند اجرایی طرح‌ها بپردازند تا صنعت هتل‌داری را از این وضعیت بحرانی بی‌سابقه نجات دهند.

ایجاد شده: 14/مهر/1400       آخرین ویرایش: 14/مهر/1400     اخبار داخلی
هتلداران چگونه با کرونا می سازند

هتلداران چگونه با کرونا می سازند

به گزارش هتل نیوز ، همزمان با بحران کرونا در جهان، بخش گردشگری بیش از سایر فعالیت‌های اقتصادی در معرض ضررو زیان قرار گرفته و صنعت هتل‌داری همچون صنعت هوایی به‌دلیل لغو و تعطیلی سفرها بیش از سایر بخش‌های گردشگری دچار آسیب شده است. بسیاری از هتل‌ها تعطیل شده و برخی تغییر کاربری دادند یا اقدام به شیوه‌های جدیدی برای جذب مشتری همچون اجاره ساعتی اتاق‌های هتل کرده‌اند. هتل زنجیره‌ای رد رووف در آمریکا در اواخر سال ۲۰۲۰ علاوه بر اجاره ساعتی، حتی کمپین «اکنون رزرو کن و بعدا استفاده کن» را برای تشویق مردم به سفر راه‌اندازی کرد. مشتریان می‌توانستند با خرید برگه ۱۰۰دلاری از هتل انتخابی خود اعتباری ۱۵۰دلاری پس از ۶۰ روز دریافت کنند. حتی بسیاری از هتل‌ها برای اطمینان‌بخشی به مشتریان پروتکل‌های بهداشتی جدیدی را تدوین و اجرایی کردند. اما با این وجود هتل‌ها نتوانستند اعتماد مشتریان را جلب کنند و مسافران، اقامتگاه‌های بوم‌گردی را بر هتل‌ها ارجح دانستند و سفرها با تغییر سبک به سمت طبیعت‌گردی و بوم‌گردی مواجه شد. اما با وجود آسیب بسیار بر صنعت هتل‌داری جهان، دولت‌ها در برخی از کشورهای پیشرو و نوظهور در جهت حفظ و بازگرداندن مشاغل و درآمدها اقدامات گسترده‌ای همچون تسهیل‌سازی مالی و اعطای وام‌های درازمدت یا بلاعوض را در پیش گرفتند. از این رو بسیاری از هتل‌ها از سقوط نجات یافتند. برای صنعت هتل‌داری ایران نیز در بحران کرونا وضعیت همانند دیگر کشورها و حتی اسفناک‌تر بود؛ زیرا هتل‌ها تا پیش از همه‌گیری کرونا با توجه به هزینه اقامت، بیشتر مورد توجه گردشگران خارجی یا اقشار مرفه و پردرآمد قرار می‌گرفت و عمده درآمد هتل‌ها از طریق گردشگران خارجی تامین می‌شد؛ اما همه‌گیری کرونا و تعطیلی بازار گردشگری بین‌المللی مانع از ورود گردشگران خارجی به ایران شد و این آغاز سقوط اقتصادی هتل‌ها در ایران بود. هتل‌ها علاوه بر از دست دادن گردشگران خارجی حتی مسافران حداقلی داخلی خود را نیز از دست دادند که عمده دلیل این امر بی‌اعتمادی افراد به استفاده از مکان‌های عمومی برای سفرها بوده است. طی یک‌سال و نیم اخیر مسافران عمدتا در ویلاهای شخصی یا اقامتگاه‌های بوم‌گردی یا غیررسمی یا به شکل کمپ و چادر زدن اقامت کردند و تقریبا هتل‌ها از گزینه‌های اقامتی مسافران حذف شدند. در تعطیلات عید نوروز امسال که سفرها آزاد شد براساس آمار مرکز حمل‌ونقل کشوری حدود ۴میلیون خانوار به سفر رفتند؛ اما از این میزان تنها ۳درصد مراکز اقامتی رسمی را برای اقامت انتخاب کردند و مابقی مسافران در خانه‌های شخصی یا دیگر اقامتگاه‌ها سکنی یافتند. درواقع اگرچه سفرها در مقایسه با نوروز ۹۹ افزایش حدود ۶۰ درصدی را تجربه کرده بود، اما این موضوع تاثیری در احیای نبض بازار هتل‌ها و اقامتگاه‌های رسمی نداشته است. در سال‌های گذشته ظرفیت هتل‌ها بین ۸۰ تا ۱۰۰درصد تقریبا تکمیل بود؛ اما طی یک‌سال و نیم گذشته پس از همه‌گیری کرونا اتاق‌های استفاده‌شده هتل‌ها به کمتر از ۳۰درصد رسید و تقریبا بیش از ۶۰درصد هتل‌ها در کشور تعطیل شدند یا به شرایط نیمه‌تعطیل درآمدند؛ برخی به‌صورت موقت و برخی دائمی. همین امر باعث شد تا همان‌طور که طی یک‌سال اخیر مشاهده کردیم برخی از صاحبان هتل‌ها اقدام به فروش یا تغییر کاربری هتل‌ها کردند و آنهایی که به فعالیت خود ادامه داده‌اند با هزینه‌های سنگینی مواجه هستند و بسیاری از کارکنان خود را از دست داده‌اند؛ زیرا برای تامین هزینه‌ها با مشکلات بسیاری همراه بودند و نبود و کاهش مسافران مشکلات را افزایش داده است. براساس آمارهای ارائه‌شده از سوی جامعه هتل‌داران میزان خسارت‌های مالی کرونا بر هتل‌های ایران بیش ار ۲۰هزار و دویست میلیارد تومان بوده است و حدود دو سوم کارکنان هتل‌ها شغل خود را از دست دادند. درحالی‌که بسیاری از آنها نیروهای متخصص در این حوزه بوده‌اند. اما این نکته را باید نظر گرفت همان‌طور که هتل‌ها بسیار متضرر شده‌اند و از لحاظ اقتصادی با چالش‌های عظیمی مواجه هستند، مردم نیز با توجه به شرایط اقتصادی کشور و تحمیل فشارهای مالی گسترده ناشی از کاهش درآمدها یا از دست دادن شغل‌ها در وضعیت معیشتی بسیار سختی قرار دارند و برای بسیاری از خانوارها سفر تقریبا از سبد آنها حذف شده است یا حداقل به‌دنبال سفرهای ارزان‌تر هستند و با توجه به هزینه بالای اقامت در هتل‌ها، عمدتا دیگر مراکز اقامتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ایجاد شده: 14/مهر/1400       آخرین ویرایش: 14/مهر/1400     اخبار داخلی
گردشگری مسئولانه، احترام به محیط زیست و تحقق توسعه پایدار گردشگری

گردشگری مسئولانه، احترام به محیط زیست و تحقق توسعه پایدار گردشگری

امروزه صنعت گردشگری پیشرفت بسیاری را در خود دیده، چنانکه طبق گزارش شورای جهانگردی(WTTC) در سال 2018، صنعت گردشگری بیش از 10درصد از تولید ناخالص جهان را شامل می شود، و همگام با رشد این صنعت و توجه کشورهای جهان به آن، تجربیات مفیدی در مسیر تکامل و بهره وری هر چه بهتر از این صنعت درآمدزا به دست آمده است و در این شرایط شاهد اهمیت این صنعت در حوزه های مختلف اقتصادی، اجتماعی، محیطی و ... هستیم. مفاهیمی چون گردشگری خلاق، گردشگری پایدار و مانند آن خبر از مقبولیت صنعت گردشگری در جهت پیشرفت و بهبود سطح زندگی جوامع میزبان و بهبود سطح زندگی مردم و حفاظت از محیط زیست دارد.  در این میان لازم است به مفهومی مهم در تعاریف و مفاهیم گردشگری پرداخته شود: گردشگری مسئولانه((Responsible Travel. در تعریف این مفهوم می توان گفت گردشگری مسئولانه خصیصه ای رفتاری است که بر اساس اصول اولیه احترام به محیط زیست و جوامع محلی میزبان بنا نهاده شده است. می توان گفت این مفهوم به معنای نوعی خاص از گردشگری نیست بلکه رفتاری است که لازمه توسعه پایدار گردشگری در همه مناطق گردشگر پذیر است. شاخه هایی از گردشگری مانند اکوتوریسم از ابتدای امر مفهوم گردشگری مسئولانه را در خود ساری و جاری داشته اند، لیکن شرایط کنونی گردشگری در جهان و لزوم حفاظت از منابع و انواع جاذبه های گردشگری ایجاب می کند که این مفهوم در برنامه ریزی کلیه انواع گردشگری مورد توجه قرار گرفته و جریان داشته باشد. گردشگری مسئولانه به دنبال ایجاد مکانی بهتر برای زندگی افراد و مقصدی پایدار، مانا و اقتصادی برای سفر و بازدید مردم است. گردشگری مسئولانه یک کنش آگاهانه  و مسئولانه در راستای تحقق گردشگری پایدار است. گردشگری پایداری که سه حوزه اصلی را هدف قرار می دهد و سعی در ایجاد توازن بین این سه عنصر دارد که عبارتند از: اقتصاد، جامعه و محیط زیست. بنابراین تحقق این مقوله نیازمند همکاری بین عوامل مختلف دخیل در صنعت گردشگری همچون مسئولان، مدیران ، دولتمردان، فعالان صنعت گردشگری، عوامل اجرایی صنعت گردشگری و گردشگران و از همه مهم تر جامعه محلی میزبان است. توجه به این مفهوم مهم از صنعت گردشگری در سال 1966 بود که متن سیاست ملی گردشگری آفریقای جنوبی، از توافقی بر سر عبارت " گردشگری مسئولانه" خبر داد. در این سیاست فاکتور اصلی، رفاه جامعه محلی ذکر شده بود. همچنین در سال 2002 اطلاعیه کیپ تاون در خصوص گردشگری مسئولانه در مقاصد سفر منتشر شد و توافق شد که محل های زندگی افراد بهبود یابد و محل های بهتری برای بازدید گردشگران فراهم آید. ازین پس، توجه کشورهای مختلف و مردم و فعالان محیط زیست معطوف به این شیوه سفر شد تا هم گردشگران از سفرشان لذت ببرند و هم وظیفه شان را در قبال محیط زیست، جوامع بومی، کسب و کار محلی، تداوم بهبود کیفیت سطح زندگی آنها به انجام رسانند. در این مسیر بیانیه ها و شیوه نامه های مفیدی نیز مد نظر قرار گرفت و به وضع مقررات و توجهات خاصی نیز منجر شد. از جمله :  - توجه به افزایش منافع اقتصادی مردم محلی و بهبود وضع تندرستی - دخیل کردن جامعه محلی در تصمیماتی که در زندگی ایشن موثر است. - نقش های مثبت در راستای حفاظت از میراث فرهنگی تاریخی و طبیعی - ایجاد ارتباطی معنی دار، آگاهی فرهنگی و درک متقابل میان گردشگران و جامعه محلی  و مواردی دیگر. توجه به گردشگری مسئولانه نیاز امروزه صنعت گردشگری ایران: اصول گردشگری مسئولانه و چهارچوب کلی آن، بهبود رفتار آگاهانه و مسئولانه در جهت استفاده از موقعیت های گردشگری و منتفع ساختن جوامع بومی و محلی را مورد تاکید قرار می دهد. امروزه با توجه به شرایط بیماری همه گیر کرونا و کاهش سفرهای بین المللی، در اکثر نقاط جهان از جمله ایران، رفتار گردشگران در استفاده از ظرفیت های داخلی بخصوص بستر طبیعت فزونی یافته و به سمت انواع طبیعت گردی، استفاده از محیط های جذاب و بکر و دورافتاده سوق پیدا کرده است. نکته ای که در مورد این نوع از گردشگری و سفر باید مدنظر قرار گیرد این است که سرلوحه قرار گرفتن گردشگری مسئولانه در استفاده از این جاذبه ها لازم است چرا که استفاده غیرمسئولانه و عدم توجه به شرایط محیطی و بومی ، خطر تخریب جاذبه ها و به هم خوردن دورنمای کلی اهداف توسعه پایدار گردشگری را به همراه خواهد داشت. اصول گردشگری مسئولانه می تواند توجه به مسائلی از قبیل شعار خوب اکوتوریست ها که " فقط در طبیعت باید ردپا باقی بماند" باشد و توجه به مواردی مانند: خرید سوغات از صنایع دستی و هنرهای بومی مردم منطقه به جهت کمک به اقتصاد محلی ، توجه و احترام به فرهنگ و آداب و رسوم و سنن مردم منطقه، عدم تولید زباله و حفظ محیط زیست منطقه از آلودگی، کمک به انتقال فرهنگ های خوب و آداب و رسوم جوامع محلی در جهت معرفی منطقه، کمک به شناسایی غذاهای محلی و استفاده ازظرفیت های غذاهای منطقه به جای رستوران های بزرگ، استفاده از وسایل حمل و نقل افراد محلی به جای وسایل نقلیه همیشگی در جهت منتفع کردن اقتصاد بومی منطقه، کمک به حفظ و نگهداری حیات جانوری و گیاهی منطقه و جلوگیری از تخریب اکوسیستم منطقه میزبان، تلاش در جهت اقامت در اقامتگاههای بوم گردی و محلی منطقه به جای لقامت در هتل ها و مسافرخانه ها و مواردی از این قبیل. نکنه حائز اهمیت دیگر در سفر مسئولانه این است که اگر به حفظ و احترام به جامعه میزبان در مناطق سفر در طبیعت و مناطق بومی و محلی توجه نشود شاهد تخریب آثار و جاذبه های طبیعی فرهنگی و محیطی خواهیم بود. متاسفانه امروزه با هجوم گسترده گردشگران به مناطق مختلف کشور شاهد تخریب مناطق طبیعی مانند برخی چشمه ها، تالاب ها، جنگلها، دشت ها و ...هستیم چرا که توجه به مفهوم سفر مسئولانه در برنامه ریزی سفر و گردشگری مورد توجه کافی قرار نگرفته است. امروزه عدم توجه به مفهوم گردشگری مسئولانه و آثار تخریبی گردشگران، از جنبه های مختلف در شهرها و مناطق مهم گردشگر پذیردنیا مانند ونیز یا بارسلون، با انبوه گردشگران ورودی به این مناطق مواجه هستیم که این انبوهی مسافر آسیب های فراوانی به این شهرها زده و مردم بومی مانند گذشته میلی به استقبال از گردشگران ندارند و همین موضوع متاسفانه باعث شده این مناطق تصمیم به گران کردن هزینه های توریستی بگیرند تا از میزان گردشگران ورودی بکاهند. در نهایت نتیجه گرفته می شود که گردشگری مسئولانه که نیاز تغییر رفتار و توجه به ظرفیت ها و پتانسیل های بالای صنعت گردشگری است، باید سرلوحه برنامه ریزی مسئولان و مورد توجه گردشگران و مسافران امروز قرار گیرد، تا اهداف مثبت حاصله از این رفتار آگاهانه و مسئولانه، در جهت حفظ منابع،حفظ محیط زیست، نفع جوامع محلی ، تقسیم عادلانه درآمد بین همه اقشار جامعه و مزایای مثبت دیگر، در نهایت تحقق امر توسعه پایدار گردشگری حاصل گردد.   ✍️ مسعود بهزادی راد - كارشناس ارشد گردشگری و دانشجوی دكتری برنامه ريزی شهری 

ایجاد شده: 13/مرداد/1400       آخرین ویرایش: 14/مرداد/1400     مقالات و یادداشت ها
لزومی ندارد همه اقشار از هواپیما استفاده کنند

لزومی ندارد همه اقشار از هواپیما استفاده کنند

به گزارش هتل نیوز ، " مقصود اسعدی سامانی" دبیر انجمن شرکت‌های هواپیمایی درباره دلایل افزایش قیمت بلیت هواپیما و اینکه گفته می‌شود بحث آزادسازی نرخ بلیت مربوط به قانون برنامه پنجم است و مشمول قانون برنامه ششم توسعه نمی‌شود از این رو نباید سازوکار تعیین قیمت بلیت هواپیما با استناد به قانون آزادسازی باشد، اظهار داشت: بیش از دو سوم نمایندگان مجلس این قانون را تصویب کردند و این قانون در سایر برنامه‌ها هم ساری و جاری است. اینکه گفته می‌شود قانون آزادسازی در برنامه پنجم بوده و در سایر برنامه‌ها و سال‌ها نباید به اجرا برسد مانند این است که ساخت جاده‌ای در قانون برنامه پنجم مصوب شود و در برنامه ششم یا این پروژه را ادامه ندهند یا آن را تخریب کنند و این موضوعات منطقی نیست. وی ادامه داد: با وجود همه این ها برای اجرای قانون آزادسازی نرخ بلیت هواپیما پس از اتمام برنامه پنجم توسعه، از مجلس استفسارکردیم و رییس مجلس موضوع را به معاونت امور قوانین مجلس ارجاع داد و در نهایت اعلام شد بر اساس ماده 53 قانون برنامه ششم، آزادسازی نرخ بلیت حمل و نقل هوایی کماکان ادامه دارد. دبیر انجمن شرکت‌های هوایپمایی تاکید کرد: اینکه بگوییم برنامه نجم توسعه به پایان رسیده و قوانین این برنامه در برنامه ششم ادامه ندارد و لغو می‌شود، دیگر قانون معنا نخواهد داشت و قانون گذار که به صورت مقطعی قوانینی را به تصویب نمی‌رساند. اسعدی سامانی در پاسخ به این سوال که سقف قیمت مصوب بلیت مسیر تهران- مشهد 727هزار تومان است اما قیمت بلیت همین مسیر تا یک میلیون و 200 هزار تومان هم افزایش یافت، آیا این افزایش قیمت قانونی است، گفت: سقف قیمت بلیت تابع عرضه و تقاضا است اما از آنجایی که شبکه توزیع ساماندهی شده نیست و در شبکه توزیع سوءاستفاده کنندگانی وجود دارند برای اینکه اجحافی به مردم نشود، شرکت‌های هواپیمایی به صورت داوطلبانه یک سقف قیمتی را برای مسیرهای مختلف مشخص کردند و از این سقف قیمتی عدول نمی‌کنند و هر شرکتی که از آن سقف قیمتی بالاتر برود، انجمن و سایر شرکت ها با ان شرکت خاطی برخورد می‌کنند. وی در پاسخ به این سوال که مگر سقف قیمتی مسیر تهران- مشهد 727 هزار تومان نیست؟ اظهار داشت: خیر آن محدودیت و سقف قیمتی که شورای عالی هواپیمایی تعیین کرد، قانونی نبود و اساسا ورود شورای عالی هواپیمایی به نرخ‌گذاری بلیت هواپیما قانونی نبوده و نیست. این اقدام خلاف قانون آزادسازی نرخ بلیت هواپیما است. دبیر انجمن شرکت‌های هواپیمایی درباره اظهار نظر تعزیرات مبنی بر غیرقانونی بودن افزایش نرخ بلیت هواپیما تاکید کرد: اگر بخواهیم در این باره بر اساس قانون عمل کنیم، قانون برنامه پنجم توسعه با رای دو سوم نمایندگان مجلس آزادسازی نرخ بلیت هواپیما را تصویب کرده است و این قانون را همه باید بپذیریم و نباید در این باره سلیقه ای عمل کرد. اسعدی سامانی با بیان اینکه اگر تعزیرات در این باره اقدامی انجام دهد، غیرقانونی است، ادامه داد: زمانی تعزیرات می‌تواند در این باره اقدامی انجام دهد که سازمان حمایت از مصرف کننده قیمتی را اعلام کرده باشد و شرکت‌های هواپیمایی آن قیمت را رعایت نکرده باشند. اساسا سازمان تعزیرات می‌تواند نرخ‌های اعلامی از سوی سازمان حمایت از مصرف کننده را کنترل کند. وی با تاکید بر اینکه مگر حمل و نقل هوایی چه تعداد از مسافران را در کشور جابه جا می‌کند که چنین جوی برای قیمت بلیت هواپیما ایجاد کرده‌اند، گفت: در سال 94 حدود یک میلیارد و 800 میلیون نفر سفر در کشور انجام شده که سهم حمل و نقل هوایی فقط 18 میلیون نفر سفر بوده است، یعنی سهم یک درصدی داشته که از این یک درصد، 65 درصد کارکنان دولت و ماموریتی هستند و بلیت هواپیما دغدغه جامعه نیست. اسعدی سامانی افزود: شاهد آن بودیم که با تغییرات قیمت بلیت هواپیما تقاضا کاهش پیدا نکرد. باید این واقعیت را بپذیریم که کسانی که ضرورت دارند باید از هواپیما استفاده کنند و لزومی ندارد همه اقشار از هواپیما استفاده کنند. در مصاحبه اخیر وزیر راه و شهرسازی هم دیدیم که آقای اسلامی گفت قیمت بلیت هوایما براساس عرضه و تقاضا تعیین می‌شود و از تنظیم بازار اشکالی ایجاد شود، ورود می کنیم. وی تاکید کرد: سال 90 نرخ بلیت تهران- مشهد 57 هزار تومان بوده و قیمت دلار هم حدود 1000 تومان بوده اگر همین دلار را در اختیارمان قرار دهند شرکت‌ها هم قیمت بلیت را به قیمت سال 90 بر می‌گردانند.

ایجاد شده: 3/مرداد/1400       آخرین ویرایش: 3/مرداد/1400     اخبار داخلی
کشورهایی که نامشان عوض شد

کشورهایی که نامشان عوض شد

به گزارش هتل نیوز، معمولا هر نامگذاری، داستان و ماجرای مخصوص به خودش را دارد. حالا اگر این نامگذاری برای نام رسمی یک کشور با میلیون‌ها جمعیت انسانی باشد، داستان‌های تاریخی و فرهنگی به قدمت صدها و هزاران سال خواهد داشت. نامگذاری کشورها با عوامل زیادی در ارتباط است. نام برخی از آنها مانند مصر و یونان، باستانی است و نام بعضی دیگر برای درک و پی‌بردن، نیازی به فکرکردن زیادی ندارد اما نام شماری از کشورها داستان‌ها و ایدئولوژی‌های دیگری دارد. در این بین بعضی کشورها در طول تاریخ نامشان به دلایل مختلف تغییر کرده است. از این کشورها بعضی‌ مانند هلند به منظور ارتقای صنعت گردشگری اسم‌شان را تغییر داده‌اند و بعضی کشورها با تغییر حکومتی که بر آن سرزمین فرمانروایی می‌کرده، در طول تاریخ نامشان عوض شده است. همچنین برخی نام‌ها پس از یک واقعه مثل همه‌پرسی یا انقلاب، برای حفظ اتحاد سیاسی و قومی، نام دیگری را انتخاب کرده‌اند. به طور کلی عوامل سیاسی یکی از مهم‌ترین این دلایل برای تغییر نام است. با چند کشور که با ماجراهای جالب و داستان‌های مختلف نام خود را تغییر داده‌اند، بیشتر آشنا می‌شویم. نه به سیلان، درود بر استقلال | «سیلان» به «سریلانکا» سریلانکا، جزیره‌ای واقع در جنوب هند است. تا پیش از سال ۱۹۷۲ نام این کشور که آن موقع مستعمره بریتانیا بوده، سیلان بوده و توسط پرتغالی‌ها روی آن گذاشته شده است. پرتغالی‌ها در سال ۱۵۰۵ سریلانکای فعلی را کشف کردند. این کشور بعدها به جزئی از بریتانیا تبدیل شد و در سال ۱۹۴۸ توانست استقلال خود را به دست آورد. با این حال، سال‌ها بعد، دولت این کشور جزیره‌ای تصمیم به تغییر نام آن گرفت. در سال ۲۰۱۱، نام سیلان در این کشور از همه چیزهایی که هنوز نام قدیمی را داشتند، از زیرمجموعه‌های دولت گرفته تا شرکت‌ها، حذف و به طور رسمی نام فعلی به آن اطلاق شد. سرزمین کم‌ارتفاعِ قطب جهانگردی | «هلند» به «ندرلند» اگرچه در زبان فارسی هنوز از این کشور با نام هلند (Holland) یاد می‌شود اما نام آن در واقع به ندرلند (Netherlands) تغییر یافته است. هلند در اصل نام منطقه‌ای در کشور ندرلند است که از این لحاظ با نام قدیمی پارس برای ایران قابل مقایسه است. نام هلند به معنی سرزمین چوب است. دو استان هلند شمالی و جنوبی در ندرلند که همچنان نام «هلند» را داشتند، با هدف یکپارچه‌کردن همه‌ استان‌هایی که جزو ندرلند هستند و همچنین در اقدامی بازاریابانه، دیگر با عناوین هلند شمالی و جنوبی خطاب نمی‌شوند. از ژانویه‌ ۲۰۲۰ آنها هم مانند بقیه استان‌های این کشور، ندرلند هستند. این تغییر در بسیاری از بخش‌های دیگر، مثلاً در نام تیم فوتبال آنها هم دیده می شود. حالا این کشور با نام ندرلند شناخته می‌شود که به معنی «سرزمین پست» و اشاره به شرایط است. تغییر نام‌های بسیار و پیاپی | «کامبوچا» به «کامبوج» نام این کشور از ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۵، پنج بار تغییر یافت و این تغییرات به شرح زیر بود: اولین تغییرات در سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۰ صورت گرفت و پادشاهی کامبوج نامیده شد، سپس این نام در ۱۹۷۰ تغییر یافت و سال ۱۹۷۵ به جمهوری خمر تبدیل شد. متعاقباً این سرزمین تحت حکومت کمونیستی قرار گرفت و نام آن به کامپوچای دموکراتیک تغییر کرد. در ادامه این کشور تحت نظارت سازمان ملل وارد مرحله انتقالی شد و بین سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۳ دولت کامبوج خوانده شد و در سال ۱۹۹۳ به سلطنت و نام قدیمی خود، پادشاهی کامبوج برگشت. اما خمرها - پیروان حزب کمونیست - خود را کامپوچئی‌ها می‌نامند که به معنای فرزندان شاهزاده (کامپو) است. شایان ذکر است کلمه کامبوج در اصطلاح غلط فرانسوی کلمه کامپوچاست. همنام‌شدن با کشور همسایه | «زئیر» به «جمهوری دموکراتیک کنگو» زئیر نام قدیم کشوری در آفریقای مرکزی بود که تا قبل از استقلال از بلژیک به همین نام شناخته می‌شد. کلمه زئیر صورت پرتغالی‌شده نام رودخانه کنگو در زبان کنگویی است که به آن نزاره یا نزادی به‌ معنای «رودی که همه رودها را می‌بلعد» می‌گویند. اما این کشور پس از آن که در سال ۱۹۶۰ از بلژیک مستقل شد، نامش به «جمهوری کنگو» که همان نام کشور همسایه‌اش بود، تغییر کرد. البته این تغییر نام دردسرهای خودش را داشته؛ چرا که نام آن شبیه نام کشور همسایه بوده است. در نتیجه برای تشخیص این دو کشور از نام پایتخت‌های آنها که کینشاسا و برازاویل بود، استفاده می‌شد تا تمایزی ایجاد شود تا این که چند سال بعد نام آن به «جمهوری دموکراتیک کنگو» تغییر کرد و هنوز هم با همین نام شناخته می‌شود. کشوری همچنان با دو نام | «برمه» به «میانمار» میانمار، نام کشوری با ۵۴ میلیون نفر جمعیت واقع در جنوب شرقی آسیاست. این کشور پیش از این با نام برمه شناخته می‌شده و مستعمره انگلیس بوده است. برای این که متوجه شوید هنوز هم نام برمه برای این کشور به کار می‌رود، کافی است به مورد اخیر اسناد رسمی منتشرشده توسط دولت بایدن رجوع کنید که از این کشور با نام برمه یاد شده است. مسئله تغییر نام از برمه یا میانمار در سال ۱۹۸۹ مطرح شد. در آن زمان دولت نظامی حاکم پس از سرکوب اعتراضات دموکراسی‌خواهانه و کشته‌شدن هزاران نفر، نام کشور را از برمه به میانمار تغییر داد. دولت نظامی معتقد بود اصطلاح برمه تنها برمن‌، بزرگ‌ترین قوم میانمار را دربرمی‌گیرد و ۱۳۴ اقلیت قومی دیگر را شامل نمی‌شود و از این نظر، تبعیض نژادی محسوب می‌شود. همچنین معتقدند برمه که تحت حاکمیت بریتانیا نام رسمی کشور شد و پس از استقلال هم به همین نام باقی ماند، یادآور گذشته‌ای استعماری است. سازمان ملل متحد و برخی از کشورها مانند فرانسه و ژاپن این تغییر را به رسمیت شناختند اما آمریکا و بریتانیا این کار را نکردند. مخالفان داخلی تغییر نام معتقدند چون این تغییر بدون توجه به خواست مردم انجام شده نباید به رسمیت شناخته شود. آخرین کشوری که نامش را تغییر داد | «سوازیلند» به «اسواتینی» نام کشور اسواتینی را احتمالا کمتر کسی شنیده باشد. البته خیلی هم تعجب ندارد. این کشور یک و نیم میلیون نفری که در جنوب آفریقا و در همسایگی موزامبیک قرار دارد تازه سه سال است که تغییر نام داده و احتمالا می‌توان آن را آخرین کشوری نام برد که به‌تازگی نامش را تغییر داده است. این کشور پیش از این با نام سوازیلند شناخته می‌شده که مستعمره بریتانیا بوده است. مسواتی سوم، پادشاه این کشور کوچک واقع در جنوب آفریقا ۵۰ سال پس از استقلال (سپتامبر ۱۹۶۸ میلادی) دستور داد بار دیگر این کشور را با نام اصلی آن بخوانند. او در سخنرانی خود به مناسبت این روز اعلام کرد تمام کشورهای آفریقایی پس از استقلال به نام اصلی خود یعنی نامی که قبل از استعمار داشتند، بازگشته‌اند و اکنون زمان آن است که سوازیلند هم دست به کار مشابهی بزند. این کشورِ یک و نیم میلیون نفری صاحب آخرین پادشاهی مطلقه در قارۀ آفریقاست. اسواتینی به معنی کشور مردم اسوازی است. اتیوپی، سرزمین مردمان چهره‌سوخته | «حبشه» به «اتیوپی» اِتیوپی با نام رسمی جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی با نام تاریخی حبشه، کشوری محصور در خشکی واقع در شاخ آفریقاست البته یونانی‌ها از همان قدیم این سرزمین را با نام اتیوپی می‌شناختند که به یونانی معنی «چهره‌سوخته» می‌دهد. نامی که به رنگ پوست آفتاب‌سوخته‌ مردمان این کشور اشاره دارد. اما این کشور نزد مسلمانان با نام حبشه شناخته می‌شده است. این کشور در سال ۱۲۷۰ وقتی تحت حکومت حبشی‌های سلسله سلیمان قرار گرفت، به طور رسمی حبشه نام‌گذاری شد. حبشی‌ها تا قرن بیستم بدون وقفه بر این قلمرو حکومت می‌کردند. هایله سلاسی از سال ۱۹۳۰ به عنوان آخرین شاه حبشه قدرت را به دست گرفت و بیش از شش دهه بر این کشور سلطنت کرد. او طی جنگ جهانی دوم، نام این کشور را رسما از حبشه به اتیوپی تغییر داد و امروز هم با همین نام شناخته می‌شود. خانه پدری مردم شریف ولتا | «ولتای علیا» به «بورکینافاسو» ولتای علیا تا قبل از ۱۹۸۴ سرزمینی در غرب آفریقا بود که نامش را از نام رود ولتا که در این کشور جریان دارد، گرفته بود. استمعارگران فرانسوی این نام را برایش انتخاب کرده بودند. ولتای سفید، ولتای سرخ و ولتای سیاه سه رود مهم این کشور هستند. سال ۱۹۸۳ توماس سانکارا با وقوع یک کودتا به عنوان رهبر انقلابی به ریاست‌جمهوری رسید. او یک سال بعد همراه با تحولات دیگری نام کشور را از ولتای علیا به بورکینافاسو تغییر داد؛ نامی که یک عبارت ترکیبی و برگرفته از دو زبان رایج در این کشور است. کلمه «بورکینا» در زبان موری به معنای «مردم شریف» است؛ در حالی که «فاسو» در زبان قوم مسلمان دیولا به معنی «خانه پدری» است. ترکیب این دو معنای «خانه پدری مردم شریف» را می‌دهد که بیش از سه دهه است به عنوان نام رسمی این کشور ۲۰ میلیون نفری شناخته می‌شود. بنین شدن برای صلح بیشتر | «داهومی» به «بنین» جمهوری بنین امروز کشوری در غرب آفریقا با زبان رسمی فرانسه و ۱۲ میلیون نفر جمعیت است. نام قدیمی این کشور تا سال ۱۹۷۵ داهومی بوده که از امپراتوری داهومی گرفته شده است. داهومی تا پیش از استعمار، پادشاهی قدرتمندی بود که در غرب آفریقا در جمهوری بنین کنونی تاسیس شد. این پادشاهی همچنین شامل منطقه توگو امروزی و برخی از مناطق جنوب غربی نیجریه بود. پس از به قدرت رسیدن ماتیو کرکو از طریق یک کودتای نظامی، او در سی‌ام نوامبر ۱۹۷۵ با هدف بی‌طرفی و برقراری صلح بیشتر نام این کشور را به «بنین» تغییر داد که از نام خلیج بنین گرفته شده است. البته پیش از این، امپراتوری به نام بنین هم در این کشور در مسند قدرت بوده است. سرزمین مردمان آزاد و دور از استعمار | «سیام» به »تایلند» نام تایلند در زبان مردم محلی برگرفته از دو لغت Thi و Land و به معنای «سرزمین مردمان آزاد» یا همان «قوم تایی» است. علت این نامگذاری به قرن‌ها پیش برمی‌گردد که مردمی از جنوب چین به تدریج به سوخوتای (تایلند کنونی) مهاجرت کردند و به تدریج در مناطق حاصل‌خیز کناره رودی در جنوب چین ساکن شدند. شاید علت دیگر چنین نامگذاری این باشد که تایلند تنها کشوری در جنوب شرق آسیاست که هرگز تحت استعمار کشوری قرار نگرفته است. آیوتایا، خوتای و تونبوری از نام‌های قدیمی این کشور تا پیش از سال ۱۸۰۰ میلادی بوده‌اند اما این کشور بودایی که شاهراه مذهب، فرهنگ و مهاجرت آسیای جنوب شرقی بوده، صدها سال با نام سیام شناخته می‌شده است. سیام در زبان این کشور به معنای قهوه‌ای یا تاریک است. تغییر نام سیام (Siam) به تایلند (Thailand) به‌تازگی انجام نشده است. این اقدام در سال ۱۹۳۹ به دست پادشاه آن زمان این کشور صورت گرفت. هزینه‌هایی که تغییر نام کشورها دارد تغییر نام کشورها به همین سادگی که روی کاغذ به نظر می‌رسد نیست و این کار هزینه‌ها و مشکلات خاص خودش را دارد. همه‌ این کشورها میلیون‌ها دلار یا معادل آن در واحد پول رسمی‌شان، برای تغییر نام خود هزینه کرده‌اند. آن طور که ساده به نظر می‌رسد، این فقط یک شروع دوباره نیست. بسیاری از امور مانند قانون اساسی، متون رسمی و حتی پول یک کشور هم باید تغییر کند. به طور کلی هر چیزی که نام قدیمی را بر خود دارد مثل نقشه‌ها، پرچم‌ها و سرودها، باید از آن پاک و نام جدید در آنها جایگزین شود. طبیعی است این کار زمان می‌برد و انرژی و هزینه خودش را دارد. همچنین در طرف دیگر ماجرا شهروندان و دیگر کشورها هستند که به خطاب‌کردن آن کشور به نام قدیمی‌اش عادت کرده‌اند و حالا باید به گفتن و نوشتن آن عادت کنند. بسیاری از کشورها از جمله هلند هنوز مثلا برای ما با همان نام شناخته می‌شوند. این تغییرات یک‌شبه رخ نمی‌دهد و اگرچه بسیاری همچنان مطمئن نیستند که آیا اصلاً این تغییر ضروری بوده یا نه، اما معمولاً در نهایت با آن کنار می‌آیند. منبع : روزنامه خراسان

ایجاد شده: 2/مرداد/1400       آخرین ویرایش: 2/مرداد/1400     اخبار خارجی
اجرای طرح کاهش ضایعات غذایی هتل‌ها در کرواسی

اجرای طرح کاهش ضایعات غذایی هتل‌ها در کرواسی

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از ایمنا، کرواسی، کشوری واقع در منطقه بالکان و هم‌مرز با اسلوونی، مجارستان، صربستان، بوسنی و هرزگوین، مونته‌نگرو و دریای آدریاتیک است که وزارت گردشگری و ورزش آن با اجرای طرحی آزمایشی موسوم به "کاهش دورریزهای غذایی با آشپزی برای میهمانان" در یکی از هتل‌های شهر تاریخی پولا، اقدام به آزمودن میزان اثربخشی طرح مذکور در پیشگیری از اتلاف مواد غذایی کرده است. این پروژه با در نظر گرفتن تأثیرات زیست‌محیطی هتل‌ها و این واقعیت که هتل‌ها به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ذی‌نفعان گردشگری اثرات قابل ملاحظه‌ای روی محیط زیست می‌گذراند، با همکاری وزارت اقتصاد و توسعه پایدار، دانشکده ژئوتکنیک دانشگاه زاگرب و صندوق حفاظت از محیط زیست و بهره‌وری انرژی پایه‌ریزی شده است. در این پروژه آزمایشی از هتل‌ها خواسته شده است که شیوه کار خود را اصلاح کنند و در مدیریت امور خود به اتخاذ روش‌های پایدارتری روی آورند.مطابق با قوانین اتحادیه اروپا و کرواسی، این کشور تعهداتی زیست‌محیطی دارد که باید به آن‌ها دست یابد. یکی از آن‌ها تفکیک ۴۰ درصد از حجم زباله‌های زیستی تولید شده در کشور تا سال ۲۰۲۲ است و طرح آزمایشی مذکور بر کاهش میزان دورریز مواد غذایی همچنین ساماندهی جمع‌آوری و دفع زباله‌ها به‌طور جداگانه تمرکز دارد.طرح کاهش دورریز غذایی با آشپزی برای میهمانان دربردارنده مزایای زیست‌محیطی و تجاری است و طی آن تلاش می‌شود تا کارکنان هتل‌ها و میهمانان مراقب چگونگی تأثیرگذاری اقدامات خود بر محیط باشند. به عبارتی دیگر در این طرح میزان غذاهای تهیه شده بازخورد عادات غذایی اصلاح شده مشتریان است که هیچ مشتری بشقاب غذای خود را بیشتر از آنچه که قصد خوردنش را دارد پر نمی‌کند. این اقدام ساده نقش بسزایی در کاهش حجم قابل توجهی از دورریزهای غذایی ایفا می‌کند.استفاده از طرح‌های مشابه در هتل‌های سایر کشورها با کاهش ۳۰ درصدی دورریزهای غذایی همراه بوده است و نه تنها بر کاهش تأثیرات زیست‌محیطی منجر شده با صرفه‌جویی‌های مالی بالایی نیز همراه بوده است.طرح کاهش دورریزهای غذایی با آشپزی برای میهمانان از تابستان جاری تا پایان سپتامبر در دو هتل واقع در پولا و اوسیک اجرا شده و نتیجه آن به اطلاع عموم خواهد رسید تا مردم از این حقیقت درک بهتری پیدا کنند که چگونه ساده‌ترین اقدامات می‌تواند بزرگ‌ترین تغییرات را به وجود آورد.

ایجاد شده: 2/مرداد/1400       آخرین ویرایش: 2/مرداد/1400     اخبار خارجی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...