نتایج جستجو...
رختکن بازنده های سرمایه گذاری در صنعت گردشگری و هتلداری ایران

رختکن بازنده های سرمایه گذاری در صنعت گردشگری و هتلداری ایران

✍🏻 به قلم؛ رضا حسینی سردبیر بخش سرمایه گذاری گردشگری و هتلداری ایتنا 📌 نیروی انسانی؛ چالش پنهان سرمایه‌گذاری در گردشگری یکی دیگر از چالش‌های مهم صنعت گردشگری، کمبود نیروی انسانی متخصص و هزینه‌های بالای آموزش است؛ موضوعی که به نظر می‌رسد نیازمند بازنگری و تغییر رویکرد جدی در سیاست‌گذاری است. در حوزه نیروی انسانی متخصص، یکی از مسائل مهم، تناسب نداشتن برخی ویژگی‌های فرهنگی و رفتاری نیروی کار با استانداردهای مورد نیاز صنعت مهمان‌نوازی است. در همین زمینه، می‌توان تجربه کشورهای عربی در استفاده از نیروی انسانی خارجی را به عنوان یک فرصت مورد بررسی قرار داد و با جذب نیروی متخصص خارجی، بخشی از نیازهای این صنعت را با هزینه مناسب‌تر تأمین کرد. در حوزه بین‌المللی نیز صنعت گردشگری ایران با ضعف جدی در بازاریابی و جذب گردشگر مواجه است. رایزنان فرهنگی ایران در سفارتخانه‌های کشورهای مختلف، در حال حاضر ارتباط مؤثر و پروتکل مشخصی برای همکاری با مجموعه گردشگری و جذب گردشگر ندارند و سازوکار مشخصی برای معرفی ظرفیت‌های گردشگری ایران و هدایت گردشگران از بازارهای هدف وجود ندارد. ایجاد یک مکانیزم مشخص برای جذب گردشگر از بازارهایی مانند آفریقا، اروپا، کشورهای CIS و سایر بازارهای هدف، می‌تواند بخشی از این خلأ را جبران کند و به توسعه بازارهای بین‌المللی گردشگری ایران کمک کند. از سوی دیگر، صنعت هتلداری هنوز ارتباط و اتصال مؤثری با صنایع و بنگاه‌های بزرگ اقتصادی ندارد؛ در حالی که این مجموعه‌ها می‌توانند در بسیاری از موارد مکمل یکدیگر باشند و ظرفیت‌های یکدیگر را پوشش دهند. برخورد سلیقه‌ای برخی بنگاه‌های بزرگ اقتصادی با صنعت هتلداری نیز از جمله مسائلی است که ضرورت ایجاد یک چارچوب و پروتکل مشخص در سیاست‌گذاری گردشگری برای شکل‌گیری این ارتباط را بیشتر می‌کند. در مجموع، اگر قرار است در این حوزه به شکل جدی فعالیت شود، باید با رویکردی هوشمندانه به چالش‌های پیش روی سرمایه‌گذاری نگاه کرد. مجموعه مشکلاتی که در مسیر سرمایه‌گذار وجود دارد، نیازمند یک سازوکار مشخص و یک دستگاه مسئول است تا بتواند این مسائل را به‌صورت یکپارچه بررسی و برای آن‌ها تصمیم‌گیری کند. سرمایه‌گذار گردشگری در ایران، زمانی که یک پروژه هتل را آغاز می‌کند، صرفاً با اجرای یک پروژه ساختمانی مواجه نیست؛ بلکه هم‌زمان با مجموعه‌ای از تصمیم‌های اقتصادی، اداری، ارزی و اجرایی مواجه است که هرکدام از آن‌ها می‌تواند زمان بازگشت سرمایه را چندین سال جابه‌جا کند تجربه عملی سرمایه‌گذاری نیز نشان می‌دهد که برای توسعه واقعی صنعت گردشگری، باید این چالش‌ها به‌صورت ریشه‌ای شناسایی و برطرف شوند؛ چراکه بدون بازطراحی سیاست‌گذاری و ایجاد یک مسیر مشخص برای حمایت از سرمایه‌گذار، نمی‌توان انتظار داشت سرمایه‌گذاری در این صنعت به شکل پایدار و رقابتی توسعه پیدا کند.

ایجاد شده: 3/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 3/شهریور/1405     مقالات و یادداشت ها
تالارهای پذیرایی در آستانه تعطیلی قرار دارند

تالارهای پذیرایی در آستانه تعطیلی قرار دارند

به گزارش هتل نیوز؛ رئیس اتحادیه تالارهای پذیرایی تهران اعلام کرد که کاهش قدرت اقتصادی خانواده‌ها به تعطیلی برخی تالارها منجر شده است. افزایش هزینه‌ها نیز مشکلات بیشتری ایجاد کرده است. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ رئیس اتحادیه تالارهای پذیرایی و تجهیز مجالس تهران اعلام کرد که تعداد مراسمات به دلیل کاهش قدرت اقتصادی خانواده‌ها به شدت کاهش یافته است. برخی تالارها ناچار به تعطیلی و جمع‌آوری فعالیت‌های خود شده‌اند. او افزود که تالارهایی که برای پذیرایی از ۷۰۰ تا هزار نفر طراحی شده‌اند، با برگزاری مراسم کم‌جمعیت روبه‌رو هستند. این تالارها با وجود تعداد کم مهمانان، همچنان با هزینه‌های بالای جاری و نیروی انسانی مواجه‌اند. رئیس اتحادیه همچنین به افزایش هزینه برق و انرژی اشاره کرد. او تصریح کرد که دستمزد نیروی انسانی و قیمت مواد اولیه فشار زیادی به هزینه‌های اداره تالارها وارد کرده است. دستمزد سرآشپزها نیز بسته به نوع غذا و سطح خدمات، از ۵۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان متغیر است. نوسان قیمت‌ها و افزایش هزینه‌های جاری پیش‌بینی هزینه‌ها و قیمت خدمات تالارها را در ماه‌های آینده دشوار کرده است.

ایجاد شده: 2/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 2/شهریور/1405     اخبار داخلی
بابک زنجانی از سرمایه‌گذاری در احیای بافت تاریخی گرگان انصراف داد

بابک زنجانی از سرمایه‌گذاری در احیای بافت تاریخی گرگان انصراف داد

به گزارش تور نیوز؛ شرکت دات‌وان به رهبری بابک زنجانی به دلیل حساسیت‌های عمومی، از سرمایه‌گذاری در پروژه احیای بافت تاریخی گرگان صرف‌نظر کرد. به گزارش ایتنا/تور نیوز؛ شرکت دات‌وان متعلق به بابک زنجانی به دلیل واکنش‌های منفی نسبت به سرمایه‌گذاری در بافت تاریخی گرگان، از این پروژه انصراف داد. بابک زنجانی پیش‌تر از تمایل خود برای ورود به پروژه احیا و تملک 50 هکتار از بافت تاریخی گرگان خبر داده بود. این طرح به عنوان یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری‌های بخش خصوصی در احیای بافت‌های تاریخی کشور در نظر گرفته شده بود. فریدون فعالی، مدیرکل میراث فرهنگی استان گلستان، پیش‌تر اعلام کرده بود که زنجانی پس از دو بازدید از بافت تاریخی گرگان، تصمیم به سرمایه‌گذاری و احیای بخشی از این بافت گرفته است. این موضوع با استقبال برخی مسئولان میراث فرهنگی همراه شد. اما نام بابک زنجانی به عنوان سرمایه‌گذار، با واکنش‌های منفی مخالفان مواجه شد. در نهایت، شرکت دات‌وان روز یکشنبه اول شهریورماه، به دلیل حساسیت‌های ایجادشده، از سرمایه‌گذاری در پروژه مرمت و احیای بافت تاریخی گرگان انصراف داد.

ایجاد شده: 2/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 2/شهریور/1405     اخبار داخلی
موسیقی ، معماری نامرئی هتل؛ صدای هتل شما چیست؟

موسیقی ، معماری نامرئی هتل؛ صدای هتل شما چیست؟

✍🏻 نازلی بخشایش | سردبیر بخش گردشگری موسیقی‌محور ایتنا؛ اگر بخواهیم هتل را در دو واژه خلاصه کنیم، شاید چیزی جز امنیت و آرامش نباشد. تمام آنچه یک هتل خوب برای مهمان فراهم می‌کند ـ از کیفیت خواب و نور و دما گرفته تا طراحی، خدمات، بو، صدا و رفتار کارکنان ــ در نهایت باید به همین دو احساس منتهی شود: «اینجا امن است» و «اینجا آرامم». اما در میان عناصر طراحی تجربه مهمان، یک عنصر هنوز در بسیاری از هتل‌های ما جدی گرفته نمی‌شود: موسیقی. موسیقی صرفاً چیزی نیست که برای پر کردن سکوت در لابی پخش شود. موسیقی می‌تواند بخشی از هویت هتل، ابزار مدیریت احساس مهمان و حتی بخشی از برند آن باشد. پژوهش‌ها نیز این موضوع را تأیید می‌کنند؛ یک فراتحلیل از ۵۶ مطالعه و ۲۰۹ اثر تجربی در حوزه گردشگری و هتلداری نشان داده است که نه صرفاً «وجود موسیقی»، بلکه نوع، تناسب و میزان علاقه‌مندی به موسیقی بر واکنش و رفتار مشتری اثر می‌گذارد. اینجاست که مفهوم Soundscape یا منظر صوتی اهمیت پیدا می‌کند. استاندارد بین‌المللی ISO 12913، Soundscape را محیط صوتی‌ای می‌داند که انسان آن را در یک زمینه مشخص تجربه و ادراک می‌کند و برای طراحی و مدیریت آن چارچوب ارائه می‌دهد. بنابراین هتل می‌تواند ــ و شاید باید ــ همان‌طور که برای نور، رایحه و طراحی داخلی خود برنامه دارد، برای «صدای هتل» هم برنامه داشته باشد. چرا لابی باید همان موسیقی رستوران را داشته باشد؟ چرا اسپای هتل باید همان صداهایی را بشنود که مهمان در باشگاه می‌شنود؟ چرا راهرو، کافه، رستوران، استخر و فضای انتظار نباید هرکدام هویت صوتی متناسب با کارکرد و حال‌وهوای خود را داشته باشند؟ هتل می‌تواند یک موسیقی‌نامه (Music Identity) داشته باشد؛ موسیقی لابی برای «خوشامدگویی»، رستوران برای «مکث و معاشرت»، اسپـا برای «رهایی»، باشگاه برای «انرژی» و حتی راهروها برای ایجاد حس آرامش و پیوستگی. این موسیقی لزوماً نباید بلند باشد؛ اتفاقاً پژوهشی که ۲۳۵۷ نظر آنلاین درباره ۲۸ هتل در آنتالیا را بررسی کرده، نشان می‌دهد مهمانان نسبت به موسیقی با صدای بلند و تمپوی سریع واکنش منفی‌تری دارند و هماهنگی موسیقی با محیط را مثبت‌تر ارزیابی می‌کنند. نمونه‌های موفق هم دیگر صرفاً ایده نیستند. در سال ۲۰۲۶، یک مطالعه واقعی در شش هتل Motel One نشان داد وقتی موسیقی محلی و متناسب با مقصد جایگزین موسیقی غیرمحلی شد، احتمال احساس ارتباط مهمان با مقصد تقریباً سه برابر شد؛ همچنین سهم مهمانانی که اقامت خود را «خوب یا بسیار خوب» ارزیابی کردند از ۶۶ به ۷۹ درصد رسید. این یعنی هتل می‌تواند حتی مقصد را از طریق گوش معرفی کند. همان‌طور که امروز بسیاری از برندهای هتلی از «رایحه اختصاصی» برای ساختن یک تداعی ذهنی استفاده می‌کنند، موسیقی نیز می‌تواند به یک امضای حسی تبدیل شود. Westin سال‌هاست از رایحه White Tea به‌عنوان بخشی از هویت حسی خود استفاده می‌کند و پژوهش‌های حوزه هتلداری نیز اثر رایحه بر یادآوری تجربه را بررسی کرده‌اند. پس چرا موسیقی نه؟ البته منظور از موسیقی هتل فقط Playlist نیست. پیانو در لابی، ساکسوفون در یک عصر مشخص، اجرای زنده موسیقی بومی یا حتی انتخاب هوشمندانه یک هنرمند محلی می‌تواند بخشی از تجربه مقصد باشد؛ به شرط آنکه اجرا برای فضا طراحی شده باشد، نه اینکه صرفاً «اجرای موسیقی» اتفاق بیفتد. پیشنهاد من به هتلداران ساده است: پیش از انتخاب اسپیکر و Playlist، از خود بپرسیم هتل ما قرار است چه احساسی ایجاد کند؟ سپس برای هر نقطه از Guest Journey یک پاسخ صوتی طراحی کنیم. چون مهمان فقط اتاق هتل را به یاد نمی‌آورد؛ حسی را به یاد می‌آورد که در آن هتل تجربه کرده است. و شاید زمان آن رسیده باشد که هتل‌های ما، علاوه بر امضای بصری و رایحه اختصاصی، یک چیز دیگر هم داشته باشند: صدایی که وقتی مهمان دوباره آن را می‌شنود، یاد هتل بیفتد.

ایجاد شده: 1/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 1/شهریور/1405     مقالات و یادداشت ها
همزمان با روز پزشک؛ تأکید هگتا بر بهره‌گیری از ظرفیت درمانی برای توسعه گردشگری سلامت

همزمان با روز پزشک؛ تأکید هگتا بر بهره‌گیری از ظرفیت درمانی برای توسعه گردشگری سلامت

به گزارش هتل نیوز؛ در روز پزشک، علیرضا تابش، مدیرعامل هگتا، بر اهمیت استفاده از ظرفیت‌های درمانی برای گسترش گردشگری سلامت در کشور تأکید کرد. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ علیرضا تابش، مدیرعامل هگتا، در پیامی به مناسبت روز پزشک، به پزشکان و کادر درمان تبریک گفت. او بر لزوم بهره‌برداری از ظرفیت‌های درمانی سازمان تأمین اجتماعی برای توسعه گردشگری سلامت تأکید کرد. تابش روز پزشک را فرصتی برای قدردانی از پزشکانی دانست که با تعهد و انسانیت در راستای سلامت جامعه تلاش می‌کنند. او همچنین از زحمات جامعه پزشکی و کادر درمان قدردانی کرد. مدیرعامل هگتا بر ظرفیت‌های درمانی و سلامت سازمان تأمین اجتماعی اشاره کرد. او این ظرفیت‌ها را سرمایه‌ای ارزشمند برای ایجاد فرصت‌های جدید در گردشگری سلامت کشور عنوان کرد.

ایجاد شده: 1/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 1/شهریور/1405     اخبار داخلی
ضرورت بازتعریف بوم‌گردی ایران برای بازارهای جهانی

ضرورت بازتعریف بوم‌گردی ایران برای بازارهای جهانی

به گزارش هتل نیوز؛ نایب‌رئیس انجمن بوم‌گردی استان مرکزی بر اهمیت برندسازی در بوم‌گردی ایران تأکید کرد و گفت که این امر می‌تواند به حضور قوی‌تر اقامتگاه‌ها در بازارهای جهانی کمک کند. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ نایب‌رئیس انجمن بوم‌گردی استان مرکزی به بررسی آینده صنعت بوم‌گردی پرداخت. او تأکید کرد که این آینده نباید فقط بر افزایش تعداد اقامتگاه‌ها و رقابت قیمتی متمرکز باشد. برندسازی حرفه‌ای می‌تواند به اقامتگاه‌های ایرانی کمک کند تا در بازارهای داخلی و بین‌المللی حضور بیشتری داشته باشند. او افزود که اقامتگاه‌های بوم‌گردی باید از یک گزینه صرفاً اقامتی خارج شوند. این اقامتگاه‌ها باید به بستری برای تجربه فرهنگ، طبیعت و زندگی روستایی تبدیل شوند. از نظر او، یک اقامتگاه موفق باید هویت، داستان و شخصیت خاصی داشته باشد و تجربه‌ای متمایز ارائه دهد. نایب‌رئیس انجمن بوم‌گردی تصریح کرد که برندسازی در بوم‌گردی فراتر از نام و لوگو است. او بیان کرد که برندسازی می‌تواند بر پایه تجربه‌هایی مانند غذاهای محلی، زندگی روستایی، کویرگردی و غارنوردی شکل بگیرد. این تجربه‌ها تصویری ماندگار در ذهن گردشگران ایجاد می‌کنند. او همچنین گفت که ارائه تجربه‌ای متفاوت به‌جای رقابت قیمتی نیازمند تولید محتوای حرفه‌ای، داستان‌پردازی و عکاسی است. حضور مؤثر اقامتگاه‌ها در شبکه‌های اجتماعی نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

ایجاد شده: 31/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 31/مرداد/1405     اخبار داخلی
فراخوان مسابقه طراحی مجتمع اقامتی گردشگری سلامی با الهام از معماری خراسان

فراخوان مسابقه طراحی مجتمع اقامتی گردشگری سلامی با الهام از معماری خراسان

به گزارش هتل نیوز؛ مسابقه طراحی مجتمع اقامتی گردشگری سلامی به منظور تجدید حیات میراث معماری خراسان و جاده ابریشم آغاز شده است. این مسابقه با هدف ایجاد یک مقصد گردشگری مدرن و با هویت محلی برگزار می‌شود. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ مسابقه طراحی مجتمع اقامتی گردشگری سلامی به همت شرکت پیشگامان صنعت مجد برگزار می‌شود. این مسابقه بر محور بازخوانی میراث معماری خراسان و جاده ابریشم تمرکز دارد. پروژه در شهر سلامی شهرستان خواف واقع شده و در مسیر تاریخی جاده ابریشم تعریف شده است. هدف این پروژه، ایجاد مقصدی اقامتی و گردشگری با هویت معماری خراسانی است. مجتمع شامل 100 سوئیت اقامتی و در چهار فاز احداث خواهد شد. علاوه بر واحدهای اقامتی، فضاهای پذیرایی، رفاهی، فرهنگی و خدماتی نیز در نظر گرفته شده است. در طراحی این پروژه، تاکید بر معماری روستایی شرق خراسان وجود دارد. همچنین، به حیاط‌ها، گذرها، فضاهای جمعی، اقلیم، نور، سایه، باد و آب و مصالح بومی توجه شده است.

ایجاد شده: 31/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 31/مرداد/1405     اخبار داخلی
اتاق ۴۱۲؛ گاهی مهمان‌نوازی یعنی دیدن آدم‌ها

اتاق ۴۱۲؛ گاهی مهمان‌نوازی یعنی دیدن آدم‌ها

✍🏻 مستر نوشت من اتاق‌های هتل را تمیز می‌کنم. در هتل ماریوت مرکز شهر کار می‌کنم و ۹ سال است که در همین طبقه و همین اتاق‌ها مشغول به کارم. آدم در این شغل چیزهای زیادی می‌بیند؛ چیزهایی که مهمان‌ها جا می‌گذارند؛ از زباله و لباس گرفته تا انعام و گاهی یادداشت‌هایی که هیچ‌کس انتظارشان را ندارد. از ماه مارس سال گذشته، متوجه اتاق ۴۱۲ شدم. هر دوشنبه یک مهمان ثابت وارد این اتاق می‌شد؛ یک مسافر کاری. هیچ‌وقت اتاق را کثیف نمی‌کرد و همیشه یک اسکناس پنج‌دلاری به عنوان انعام می‌گذاشت؛ تاخورده، زیر فنجان قهوه. سه ماه، هر دوشنبه همین اتفاق تکرار شد. تا اینکه انعام‌ها قطع شد. هفته چهاردهم بود. دوباره دوشنبه بود و دوباره اتاق ۴۱۲. اما این بار خبری از انعام نبود. فقط همان اتاق همیشگی بود؛ مرتب و تمیز. تخت مرتب شده بود، حوله‌ها تا شده بودند؛ انگار مهمان می‌خواست کار من را راحت‌تر کند. هفته پانزدهم هم همین‌طور گذشت. هفته شانزدهم، یادداشتی روی کاغذ مخصوص هتل پیدا کردم: «متأسفم که دیگر نمی‌توانم انعام بدهم. دو هفته پیش کارم را از دست دادم. هنوز مجبورم برای مصاحبه‌های کاری سفر کنم و با امتیازهایم در هتل می‌مانم. ممنونم بابت همه‌چیز.» پای یادداشت نوشته بود: «مایکل». من ۱۶ هفته اتاقش را تمیز کرده بودم، اما تازه آن روز اسمش را فهمیدم. برای او یادداشتی نوشتم و روی میز گذاشتم: «مایکل، نگران انعام نباش. برای مصاحبه‌هایت موفق باشی.» دوشنبه بعد، یادداشت جدیدی دیدم: «ممنونم. مصاحبه در کلمبوس خوب پیش نرفت. سه مصاحبه دیگر دارم. دارم به آخرین پیراهن‌های تمیزم می‌رسم. لباس‌شویی هتل خیلی گران است. دارم تمام تلاشم را می‌کنم.» وقتی وارد حمام شدم، چهار پیراهن رسمی دیدم که آویزان بودند. مایکل آنها را با دست در سینک شسته و روی چوب‌لباسی خشک کرده بود. پیراهن‌ها چروک و لکه‌دار بودند. با این وضعیت نمی‌شد به مصاحبه رفت. پیراهن‌ها را برداشتم و به لباس‌شویی هتل بردم. گفتم برای یکی از مهمان‌هاست و باید فوری آماده شود. آنها را شستند و اتو کردند؛ کاملاً مرتب و آماده. پیراهن‌ها را دوباره در کمدش گذاشتم و یادداشتی نوشتم: «لباس‌شویی این هفته مهمان من. موفق باشی.» هفته هجدهم، یادداشت جدیدی از مایکل پیدا کردم: «نمی‌دانم چطور تشکر کنم. برای یک مصاحبه دوم دعوت شدم. شرکت در دنور. یکی از همان پیراهن‌هایی را پوشیدم که شما تمیز کردید. اعتمادبه‌نفسم بیشتر شده بود. شما مجبور نبودید این کار را انجام دهید.» حق با او بود. من مجبور نبودم. اما مدام به مردی فکر می‌کردم که در سینک هتل لباس‌هایش را می‌شست و تلاش می‌کرد حرفه‌ای به نظر برسد، در حالی که زندگی‌اش داشت از هم می‌پاشید. او با آخرین امتیازهایش در هتل می‌ماند تا بتواند دنبال کار بگردد. هفته بیستم، اتاق ۴۱۲ خالی بود. نه یادداشتی، نه اثری از او. فقط رفته بود. از پذیرش پرسیدم. بررسی کردند و گفتند جمعه تسویه حساب کرده است. امتیازهایش تمام شده بود و دیگر نمی‌توانست اقامتش را تمدید کند. حالم بد شد. حتی فرصت نکرده بودم خداحافظی کنم. نمی‌دانستم کار پیدا کرده یا نه. نمی‌دانستم حالش خوب است یا نه. نمی‌دانستم آن پیراهن‌های تمیز واقعاً کمکی به او کرده‌اند یا نه. انگار همه‌چیز تمام شده بود و آن ۲۰ هفته یادداشت‌ها دیگر معنایی نداشت. دو ماه بعد، پذیرش با من تماس گرفت: یک نفر اینجاست که دنبال خدمتکار طبقه چهارم می‌گردد. می‌گوید قبلاً در اتاق ۴۱۲ اقامت داشته. پایین رفتم. مایکل بود. کت‌وشلوار پوشیده بود؛ یک کت‌وشلوار خوب و نو. مرا که دید، لبخند زد و گفت: کار را گرفتم. در دنور، هفته آینده شروع می‌کنم. برگشتم تا شخصاً از شما تشکر کنم. بعد گفت: وقتی هیچ چیزی نداشتم، شما باعث شدید ادامه بدهم. آن پیراهن‌ها، آن یادداشت‌ها... واقعاً مهم بودند. شما مجبور نبودید این کارها را انجام دهید. یک پاکت به من داد. داخلش ۳۰۰ دلار بود. گفت: برای تمام انعام‌هایی که نتوانستم بدهم. برای لباس‌شویی. برای اینکه وقتی احساس می‌کردم هیچ‌کس من را نمی‌بیند، شما من را مثل یک انسان دیدید.» خواستم پول را پس بدهم، اما قبول نکرد. گفت: شما به یک غریبه کمک کردید؛ کسی که نمی‌توانست چیزی به شما بدهد. اجازه بدهید حالا من جبران کنم. بعد گفت: هفته هفدهم هیچ پولی نداشتم. هیچ مصاحبه‌ای نتیجه نداده بود. هیچ امیدی نداشتم. یادداشت شما من را نجات داد. واقعاً نجاتم داد. سپس یک یادداشت دیگر از جیبش بیرون آورد. همان یادداشتی که من نوشته بودم: «لباس‌شویی این هفته مهمان من. موفق باشی.» آن را تا کرده و نگه داشته بود. کاغذ کهنه شده بود؛ انگار صدها بار آن را خوانده بود. گفت: این را در کیف پولم نگه داشتم. در هر مصاحبه، بعد از هر جواب رد، نگاهش می‌کردم. یک نفر به من ایمان داشت؛ کسی که حتی من را نمی‌شناخت. همین کافی بود که دوباره تلاش کنم. کافی بود که تسلیم نشوم. شما این را به من دادید. همان‌جا در لابی شروع به گریه کرد. گفت: «ممنونم.» من هنوز اتاق ۴۱۲ را تمیز می‌کنم. مهمان‌ها عوض شده‌اند، انعام‌ها فرق کرده‌اند و کثیف‌کاری‌ها متفاوت شده‌اند. اما حالا هر اتاق را جور دیگری نگاه می‌کنم. آن چمدان؟ شاید متعلق به کسی باشد که دارد برای رسیدن به جایی تلاش می‌کند. آن پیراهن‌های چروک؟ شاید نشانه کسی باشد که دارد تمام تلاشش را می‌کند. آن یخچال خالی؟ شاید متعلق به کسی باشد که دارد تک‌تک پول‌هایش را حساب می‌کند. من از مایکل یک چیز یاد گرفتم: اتاق‌های هتل فقط اتاق نیستند. آنها گاهی جایی هستند که آدم‌ها وقتی در یک مرحله گذار زندگی‌اند، به آن پناه می‌آورند؛ بین دو شغل، بین دو زندگی، بین تسلیم شدن و یک بار دیگر تلاش کردن. و گاهی کسی که آن اتاق را تمیز می‌کند، کسی که پیراهن‌های شسته‌شده با دست را می‌بیند، کسی که یادداشت‌ها را می‌خواند، می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. نه به خاطر پول. نه به خاطر لباس‌شویی. بلکه فقط به این دلیل که یک نفر دید دیگری در حال سختی کشیدن است و به او گفت: «من تو را می‌بینم. تو مهم هستی. ادامه بده.» این فقط مهمان‌نوازی نیست. این انسانیت است. و هیچ هزینه‌ای ندارد؛ جز کمی توجه، کمی اهمیت دادن و اینکه متوجه شوی مسافر کاری اتاق ۴۱۲ فقط یک مهمان نیست. او مایکل است. و دارد تلاش می‌کند. گاهی تنها چیزی که یک نفر نیاز دارد این است که بشنود: «می‌بینم که داری تلاش می‌کنی. متوجهت هستم. ادامه بده.» اگر کسی را می‌شناسید که این روزها دارد سخت تلاش می‌کند، این داستان را برایش بفرستید و به او بگویید: می‌دانم چقدر داری تلاش می‌کنی. شاید خودت نبینی، اما من می‌بینم. ادامه بده... تو از چیزی که فکر می‌کنی قوی‌تری.

ایجاد شده: 31/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 31/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
نمایشگاه صنعت ساختمان زیر سایه بلاگرها

نمایشگاه صنعت ساختمان زیر سایه بلاگرها

به گزارش هتل نیوز؛ حضور بلاگرها در نمایشگاه صنعت ساختمان انتقادات زیادی را به همراه داشته است. منتقدان می‌گویند این رویداد باید بر نوآوری و فناوری تمرکز کند. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ حضور گسترده بلاگرها و تولیدکنندگان محتوا در نمایشگاه صنعت ساختمان، انتقادهایی را به همراه داشته است. این انتقادات به فاصله گرفتن رویداد از هدف اصلی خود، یعنی معرفی نوآوری و فناوری‌های جدید، اشاره دارد. منتقدان بر این باورند که نمایشگاه‌های تخصصی باید محلی برای ارائه فناوری‌های نوین و محصولات تازه باشند. با این حال، فعالیت‌های تبلیغاتی و حضور پررنگ بلاگرها، نگرانی‌هایی را ایجاد کرده است. برخی بر این باورند که این بخش‌ها بیشتر بر تولید محتوای تبلیغاتی تمرکز کرده‌اند تا معرفی دستاوردهای صنعتی. این پرسش مطرح است که در دوره امسال نمایشگاه، چه محصولات و فناوری‌های جدیدی توانسته‌اند توجه فعالان صنعت را جلب کنند. همچنین، باید بررسی شود که آیا نمایشگاه توانسته تصویری از آینده صنعت ساختمان ارائه دهد. برخی فعالان تأکید دارند که حضور رسانه‌ها و تولیدکنندگان محتوا می‌تواند به معرفی ظرفیت‌های صنعت کمک کند. اما آن‌ها همچنین تأکید می‌کنند که این موضوع نباید جایگزین هدف اصلی نمایشگاه شود.

ایجاد شده: 30/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 30/مرداد/1405     اخبار داخلی
استفاده از عناوین MBA و DBA در دوره‌های کوتاه‌مدت ممنوع شد

استفاده از عناوین MBA و DBA در دوره‌های کوتاه‌مدت ممنوع شد

به گزارش هتل نیوز؛ وزارت علوم، تحقیقات و فناوری با صدور اطلاعیه‌ای، استفاده از عناوین MBA و DBA در دوره‌های کوتاه‌مدت آموزش عالی را ممنوع کرد تا از شائبه‌های اعطای مدارک معتبر جلوگیری کند. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، استفاده از عناوین MBA و DBA را در دوره‌های کوتاه‌مدت آموزش عالی ممنوع اعلام کرد. این تصمیم به‌منظور جلوگیری از شائبه‌های ناشی از اعطای مدارک معتبر است. در اطلاعیه این وزارتخانه آمده است که دوره‌های کوتاه‌مدت مؤسسات آموزش عالی آزاد و مراکز آموزش دانشگاه‌ها، تنها دوره‌های تخصصی هستند. به همین دلیل، گواهی پایان این دوره‌ها به‌عنوان مدرک دانشگاهی مقطع‌دار شناخته نمی‌شود. وزارت علوم تأکید کرده است که استفاده از عناوینی مانند MBA و DBA می‌تواند شائبه‌هایی را درباره اعطای مدارک کارشناسی ارشد یا دکتری حرفه‌ای ایجاد کند. بنابراین، این عناوین لاتین در نام دوره‌های کوتاه‌مدت مراکز مجری دارای مجوز ممنوع شده است.

ایجاد شده: 29/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 29/مرداد/1405     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...