گروه رسانه‌ای هتل نیوز

نتایج جستجو...

برگزاری چهارمین جلسه شورای سیاست‌گذاری دومین سمپوزیوم بازار گردشگری کشورهای عضو اکو

به گزارش هتل نیوز ؛ چهارمین جلسه شورای سیاست‌گذاری دومین سمپوزیوم بازار گردشگری کشورهای عضو اکو، روز چهارشنبه ۱۰ تیرماه با حضور علی حسنلو، معاون گردشگری سازمان منطقه آزاد کیش و رئیس شورای سیاست‌گذاری، مسعود رهبری، مشاور مدیرعامل در حوزه آموزش‌های عمومی و مدیر کارگروه فرهنگی سمپوزیوم، اعضای دبیرخانه دائمی، مدیران گردشگری سازمان و رؤسای کارگروه‌های تخصصی در سالن خوارزمی مرکز همایش‌های بین‌المللی کیش برگزار شد. در این نشست، آخرین وضعیت برنامه‌ریزی اجرایی دومین سمپوزیوم بازار گردشگری کشورهای عضو اکو، ظرفیت‌های بین‌المللی این رویداد، نقش جزیره کیش در توسعه گردشگری منطقه‌ای و همچنین برنامه‌های جانبی مرتبط با گردشگری سلامت، آموزش گردشگری، گذر گردشگری و رویدادهای فرهنگی مورد بررسی و تبادل نظر قرار گرفت. دومین سمپوزیوم بازار گردشگری کشورهای عضو اکو و دومین نشست شبکه آموزشی گردشگری اکو (ECO-TEN) از ۷ تا ۱۰ مهرماه ۱۴۰۵ در مرکز همایش‌های بین‌المللی کیش برگزار خواهد شد. این رویداد بین‌المللی با حضور نمایندگان کشورهای عضو اکو، سفرا، فعالان صنعت گردشگری، توراپراتورها، دانشگاهیان و فعالان حوزه گردشگری سلامت، فرصتی برای توسعه همکاری‌های منطقه‌ای و تقویت تعاملات گردشگری میان کشورهای عضو فراهم خواهد کرد.

ایجاد شده: 13/تیر/1405 آخرین ویرایش: 13/تیر/1405 اخبار داخلی

اتاق‌های تمیز هتل با جادو آماده نمی‌شود

به گزارش هتل نیوز ؛ "محمد خالد" مدیر فرانت‌آفیس هتل‌های ماریوت بونووی در دبی در مصاحبه ای اختصاصی گفت : بسیاری از مهمانان هنگام ورود به یک اتاق تمیز، انتظار دارند همه‌چیز بی‌نقص باشد، اما هرگز نمی‌بینند که همین اتاق تنها ۲۵ دقیقه قبل چه شرایطی داشته است. باقی‌مانده غذا روی زمین، زباله‌های پراکنده، حوله‌های خیس رهاشده، لکه‌های لوازم آرایشی روی حوله‌ها و مبلمان، تخت‌های کاملاً به‌هم‌ریخته و وسایل شخصی جا مانده، تنها بخشی از صحنه‌ای است که کارکنان خانه‌داری با آن روبه‌رو می‌شوند. با وجود این شرایط، نیروهای خانه‌داری باید در کوتاه‌ترین زمان ممکن، اتاق را به فضایی کاملاً تمیز، مرتب و آماده پذیرایی از مهمان بعدی تبدیل کنند. خانه‌داری یکی از سخت‌ترین مشاغل صنعت هتلداری است؛ ساعت‌های کاری طولانی، جابه‌جایی وسایل سنگین، فشار مداوم، آماده‌سازی پیاپی اتاق‌ها و کار بدون وقفه، بخشی از واقعیت روزانه این حرفه است. با این حال، اگر تنها یک تار مو یا کوچک‌ترین نقصی در اتاق باقی بماند، نخستین فردی که مورد سرزنش قرار می‌گیرد، خدمتکار اتاق است. اندکی احترام و مهربانی می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند؛ انداختن زباله‌ها در سطل، جمع کردن وسایل شخصی پیش از خروج، مرتب کردن تخت در صورت امکان، برهم نزدن کامل نظم اتاق، سلام کردن، تشکر یا حتی گذاشتن یک یادداشت کوتاه، رفتارهایی ساده اما ارزشمند هستند. شاید این اقدامات از نگاه مهمانان کوچک به نظر برسد، اما برای یک نیروی خانه‌داری که ساعت‌ها کار فیزیکی انجام داده، همین رفتارهای ساده ارزش و تأثیر فراوانی دارد. کارکنان خانه‌داری انسان هستند؛ نه افرادی نامرئی و نه خدمتکارانی که بتوان با نگاهی از بالا با آن‌ها رفتار کرد. آن‌ها هر روز با تلاش فراوان، آسایش و آرامش مهمانان را فراهم می‌کنند. اتاق‌های تمیز هتل با جادو آماده نمی‌شوند؛ بلکه حاصل تلاش بی‌وقفه افرادی هستند که در پشت صحنه، با وجود خستگی جسمی، همه‌چیز را به‌موقع برای مهمانان آماده می‌کنند. احترام و قدردانی هیچ هزینه‌ای ندارد، اما می‌تواند روز کاری یک نیروی خانه‌داری را دلگرم‌کننده‌تر و ارزشمندتر کند.

ایجاد شده: 10/تیر/1405 آخرین ویرایش: 10/تیر/1405 اخبار داخلی

تضعیف آموزش تخصصی هتلداری؛ یک عقب‌گرد راهبردی در توسعه سرمایه انسانی صنعت اقامت

تصمیم اخیر برای تغییر عنوان «هنرستان یا دبیرستان هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» در نگاه نخست شاید صرفاً یک تغییر نام به نظر برسد، اما در واقع بازتاب یک نگرش نادرست و غیرتخصصی نسبت به ماهیت صنعت هتلداری و نیازهای واقعی بازار کار است؛ نگرشی که متأسفانه طی سال‌های گذشته به تدریج جایگاه هتلداری را در نظام سیاست‌گذاری گردشگری کشور تضعیف کرده است. در تمامی نظام‌های پیشرفته آموزشی جهان، هتلداری (Hospitality) و گردشگری (Tourism) اگرچه دارای ارتباطات متقابل هستند، اما دو حوزه مستقل با دانش، مهارت‌ها، استانداردها، مشاغل و مسیرهای آموزشی متفاوت محسوب می‌شوند. معتبرترین مؤسسات آموزشی جهان از جمله مدرسه عالی هتلداری لوزان سوئیس (EHL) نیز میان مدیریت هتلداری و مدیریت گردشگری تفکیک علمی و حرفه‌ای قائل هستند و برای هر یک برنامه‌های تخصصی جداگانه طراحی می‌کنند. مسئله اصلی اینجاست که هتلداری یک فعالیت صرفاً گردشگری نیست؛ بلکه یک صنعت عملیاتی، خدماتی و سرمایه‌بر است که نیازمند آموزش‌های تخصصی در حوزه‌های پذیرش، خانه‌داری، غذا و نوشیدنی، آشپزی، رزرواسیون، درآمدزایی، فروش، نگهداری تأسیسات، مدیریت عملیات، خدمات مهمان و استانداردهای بین‌المللی اقامت است. در مقابل، گردشگری عمدتاً بر برنامه‌ریزی سفر، بازاریابی مقصد، راهنمایی گردشگران، حمل‌ونقل، سیاست‌گذاری و توسعه مقاصد متمرکز است. به همین دلیل در بسیاری از کشورهای پیشرو، دانش‌آموزان و دانشجویان از همان ابتدای مسیر آموزشی میان رشته‌های Hotel Management، Hospitality Management و Tourism Management تفکیک می‌شوند. علت این تفکیک روشن است: نیازهای شغلی این دو حوزه یکسان نیست. امروز صنعت جهانی سفر و گردشگری حدود ۳۵۷ میلیون شغل در جهان ایجاد کرده و نزدیک به ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی جهان را به خود اختصاص داده است. (World Travel & Tourism Council⁠) اما در دل همین اکوسیستم عظیم، بخش اقامت و هتلداری یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مصرف‌کنندگان نیروی انسانی آموزش‌دیده محسوب می‌شود؛ تا جایی که شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) هشدار داده است که صنعت مهمان‌نوازی و گردشگری جهان تا سال ۲۰۳۵ با کمبود ده‌ها میلیون نیروی کار مواجه خواهد شد و تنها در بخش‌های مرتبط با مهمان‌نوازی، شکاف نیروی انسانی به میلیون‌ها نفر خواهد رسید. در چنین شرایطی، کشورهای توسعه‌یافته نه‌تنها آموزش تخصصی هتلداری را تضعیف نکرده‌اند، بلکه سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای تربیت نیروی انسانی ماهر در این حوزه انجام داده‌اند؛ زیرا به خوبی می‌دانند که کیفیت خدمات اقامتی مستقیماً بر رضایت گردشگران، درآمد ارزی، نرخ بازگشت مسافر و اعتبار برند ملی تأثیر می‌گذارد. نکته مهم‌تر آن است که صنعت هتلداری بزرگ‌ترین دریافت‌کننده سرمایه‌گذاری در زنجیره گردشگری است. گزارش‌های بین‌المللی سرمایه‌گذاری هتل نشان می‌دهد که حجم سرمایه‌گذاری در بخش اقامت و هتل‌ها طی سال‌های اخیر رشد قابل توجهی داشته و همچنان یکی از جذاب‌ترین حوزه‌های سرمایه‌گذاری در صنعت سفر محسوب می‌شود. بنابراین این پرسش جدی مطرح می‌شود که چرا بخشی که بیشترین حجم سرمایه‌گذاری، اشتغال مستقیم، دارایی‌های فیزیکی و نیاز به نیروی انسانی تخصصی را در اختیار دارد، باید در نظام آموزشی کشور به تدریج هویت مستقل خود را از دست بدهد؟ واقعیت این است که تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد هتلداری در بسیاری از تصمیمات اجرایی و حتی نمادین، به تدریج در سایه عنوان کلی «گردشگری» قرار گرفته است. حذف تدریجی واژه «هتلداری» از برخی رویدادها، نمایشگاه‌ها و ساختارهای سیاست‌گذاری نمونه‌ای از همین روند است. این در حالی است که در ادبیات جهانی، Hospitality نه زیرمجموعه‌ای کم‌اهمیت از Tourism، بلکه یکی از ارکان اصلی و مستقل آن محسوب می‌شود. نگرانی فعالان صنعت هتلداری از تغییر عنوان مدارس تخصصی هتلداری نیز دقیقاً از همین منظر قابل درک است. تجربه نشان داده است که هرگاه دو رشته تخصصی با نیازهای آموزشی متفاوت در یک ساختار آموزشی ادغام می‌شوند، به مرور سهم آموزش‌های مهارتی، کارگاهی و عملی کاهش یافته و جای خود را به دروس عمومی‌تر و مشترک می‌دهد. نتیجه چنین رویکردی، کاهش عمق مهارت‌آموزی و تربیت فارغ‌التحصیلانی است که نه در هتلداری تخصص کافی دارند و نه در گردشگری. اگر هدف کشور توسعه گردشگری، ارتقای کیفیت خدمات، افزایش سرمایه‌گذاری و رقابت‌پذیری بین‌المللی است، مسیر آن از تضعیف آموزش تخصصی هتلداری نمی‌گذرد. برعکس، امروز باید شاهد توسعه هنرستان‌های تخصصی هتلداری، تجهیز کارگاه‌های آموزشی، ارتقای استانداردهای مهارتی و تقویت پیوند میان مدارس و هتل‌ها باشیم. تغییر عنوان «هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» شاید در ظاهر اقدامی کوچک باشد، اما در عمل می‌تواند نشانه‌ای از یک خطای بزرگ‌تر باشد؛ خطایی که میان یک صنعت عملیاتی و سرمایه‌بر با یک حوزه سیاست‌گذاری و خدمات سفر تمایز قائل نیست. صنعت هتلداری ایران بیش از هر زمان دیگری به نیروی انسانی ماهر نیاز دارد. تصمیم‌گیران باید به جای کمرنگ کردن هویت آموزشی این صنعت، برای تقویت آن برنامه‌ریزی کنند. آینده هتل‌های کشور با سرمایه‌گذاری در ساختمان‌ها ساخته نمی‌شود؛ با سرمایه‌گذاری در آموزش نیروی انسانی ساخته می‌شود. ✍️ مهدی حسینی

ایجاد شده: 8/تیر/1405 آخرین ویرایش: 8/تیر/1405 مقالات و یادداشت ها

آیین‌های محرم، زمانی گردشگران خارجی را به یزد می‌کشاند

به گزارش هتل نیوز ؛ "محمدحسین محتاج‌الله"مدیر هتل‌های زنجیره‌ای مهر، با انتشار تصاویری از حضور گردشگران خارجی در آیین‌های محرم سال‌های گذشته، نسبت به رکود شدید گردشگری و تعطیلی هتل‌ها در یزد هشدار داد. وی بحران کنونی را نتیجه تحولات بین‌المللی، تضعیف ارتباطات جهانی و کاهش ورود گردشگران خارجی عنوان کرد. مدیر هتل‌های زنجیره‌ای مهر تأکید کرد فعالان گردشگری به‌جای حمایت‌های مقطعی، خواستار تدوین برنامه‌ای جامع و پایدار برای نجات این صنعت هستند. به گفته وی، هتل‌های زنجیره‌ای مهر که از سال ۱۳۷۸ با احیای خانه‌های تاریخی نقش مؤثری در توسعه گردشگری، مرمت بناهای تاریخی و ثبت جهانی یزد داشته‌اند، اکنون با خطر توقف کامل فعالیت روبه‌رو هستند.

ایجاد شده: 7/تیر/1405 آخرین ویرایش: 7/تیر/1405 اخبار داخلی

نگرانی‌ها از احتمال فروش خانه تاریخی آل‌یاسین کاشان

به گزارش تور نیوز ؛ موضوع فروش خانه تاریخی آل‌یاسین، یکی از بناهای شاخص و ارزشمند شهر کاشان، در جلسات غیرعلنی شورای شهر مطرح شده و این موضوع نگرانی فعالان میراث فرهنگی و شهروندان را در پی داشته است. احتمال واگذاری این بنای تاریخی به سازمان نظام مهندسی کاشان در روزهای پایانی دوره ششم مدیریت شهری مطرح شده؛ موضوعی که به دلیل نبود اطلاع‌رسانی عمومی و شفاف‌سازی درباره روند تصمیم‌گیری با انتقاداتی همراه شده است. خانه تاریخی آل‌یاسین با قدمتی متعلق به دوره قاجار و وسعتی حدود ۱۷۰۰ متر مربع، از بناهای شناخته‌شده کاشان به شمار می‌رود. منتقدان این تصمیم معتقدند هرگونه واگذاری این بنای ارزشمند باید با اطلاع‌رسانی شفاف، رعایت ضوابط قانونی و در نظر گرفتن نظر افکار عمومی انجام شود؛ چرا که خانه آل‌یاسین بخشی از هویت تاریخی و فرهنگی شهر کاشان محسوب می‌شود.

ایجاد شده: 3/تیر/1405 آخرین ویرایش: 3/تیر/1405 اخبار داخلی

تالاب عینک در مسیر توسعه رستوران دریایی و هتل

به گزارش هتل نیوز ؛ شهردار رشت از آغاز اجرای پروژه بزرگ گردشگری تالاب عینک با سرمایه‌گذاری ۴۳ میلیارد تومانی خبر داد. بر اساس این طرح، رستوران شناور و کشتی گردشگری در مجاورت مجموعه علمی و رصدخانه کوشیار گیلانی احداث خواهد شد و عملیات بازسازی و به‌روزرسانی این رصدخانه نیز همزمان انجام می‌شود. این پروژه با هدف توسعه زیرساخت‌های گردشگری، ایجاد اشتغال پایدار و رونق اقتصاد شهری اجرا می‌شود و بخشی از آن از طریق پل چوبی به پهنه سوم تالاب عینک متصل خواهد شد. همچنین شهردار رشت از صدور پروانه ساختمانی نخستین هتل ۱۵ طبقه منطقه عینک خبر داد و اعلام کرد مجموعه‌های اقامتی، فرهنگی، تفریحی، فروشگاه صنایع‌دستی و رستوران‌های چندمنظوره نیز در قالب طرح توسعه گردشگری این منطقه احداث خواهند شد.

ایجاد شده: 1/تیر/1405 آخرین ویرایش: 1/تیر/1405 اخبار داخلی

فوتبال قهری در سرزمین کابوی ها با امضای تفاهم نامه صلح مواجه شده است

مقدمه گام دوم! فوتبال قهری در سرزمین کابوی ها با امضای تفاهم نامه صلح و پایان جنگ ایران و امریکا مواجه شده است. جمعیت ایرانی بلاتکلیف در ورزشگاه برای تشویق یا تحقیر تیم ملی دور هم جمع شده اند نمی دانند با گل زدن و یا گل خوردن ایران شاد باشند یا غمگین! این شرایط کم و بیش حال روز مردم جان سخت و ایستاده در میادین شهرهای ایران ماست! در مقابل امضای تفاهمنامه بین دکتر پزشکیان و ترامپ آن هم در ایام محرم و قبل از به خاک سپردن رهبر شهید و هزاران عزیز از دست رفته، به ناگاه صبح پیروزی دمیده است. عکس العمل چه باید باشد. البته ما همیشه در طول تاریخ انقلاب این گونه در خوف و رجا بسر برده ایم...محافظه کاری و صبر، توام با بدبینی سیرت ما ایرانیان بوده و هست که همواره هم کارساز شده ولی کم منافع و کم ضرر. به هر حال جلوی ضرر را از هرجا بگیریم سود کرده ایم. حفظ جان فرزندان عزیز این مرز و بوم در مقابل آفات جنگ مهمترین اولویت ما بایستی باشد و چه اقبالی بهتر از این که مردانی از دل این خاک سوخته سر علم کنند. عرصه دیپلماسی جان فدا کنند و پای عزت و آینده پر امید این کشور بایستند، همه سخت کامی ها و تلخ کامی و ترش رویی ها را به جان بخرند و حافظ جان و مال این مردم باشند. دکتر پزشکیان، دکتر قالیباف و دکتر عراقچی فرزندان این وطنند‌ که به نمایندگی از مردم شریف و کادر رهبری ایران کار را در گام اول به نیکی تمام کردند. این همیت برای کسب پیروزی ملت ایران خجسته و فرخنده باد. مقدمه گام دوم در زمان مقرر ۶۰ روزه بازگشایی نمایندگی های سیاسی در دو کشور است. به منظور پیشگیری از کارشکنی ها و انتقال اخبار و اطلاعات کذب و به جهت پیگیری مستمر اجرای بندهای تفاهم نامه و برقراری مذاکرات رودرو، می تواند بازگشایی سفارت خانه های دو کشور در تهران و واشنگتن باشد. شاید این اقدام مقدماتی و کم هزینه، مهمترین بازخورد و اثر مثبت را بر تسریع و تسهیل اجرای همه بندهای چهاردگانه در عرصه ملی و بین المللی داشته باشد. قطعا نخستین اثر خبر بازگشایی سفارت خانه ها و دفاتر کنسولی در دو کشور موجی از خوشحالی میلیون ها ایرانی خود تبعیدی در دیار غربت را به همراه خواهد داشت که به آینده ایران امیدوارند... با خبر امضای تفاهم نامه قطعا فردای بازی های جام جهانی فوتبال و تماشاگران ایران دوست متفاوت از دیروز خواهد بود. قلب همه ما برای یک ایران سربلند می تپد. گام دوم را محکم و بدون فوت وقت برداریم که زمینه ساز فراخوان بازگشت ایرانیان به خانه برای آبادی میهن خواهد بود. از هرآنچه‌بوده و هست بگذریم. خاک میهن عزیز سهم و افتخار و هویت همه ایرانیان است. ✍️ علی رحیم پور - کارشناس گردشگری

ایجاد شده: 29/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 29/خرداد/1405 مقالات و یادداشت ها

وقتی سفر، طبیعت و کودکی قربانی بازارِ بی‌ضابطه آموزش می‌ شوند !

یادداشت اختصاصی تابستان روزگاری فصل کشف بود؛ فصل دویدن در کوچه‌ها، لمس طبیعت، سفرهای خانوادگی، تجربه ناشناخته‌ها و آموختن از دل زندگی. اما به نظر می‌رسد امروز تابستان برای بخش قابل توجهی از خانواده‌ها، به‌ویژه در طبقات مرفه و الیت جامعه، به میدان مسابقه‌ای پرهزینه برای خرید آموزش تبدیل شده است؛ مسابقه‌ای که گاهی بیش از آنکه دغدغه یادگیری داشته باشد، رنگ و بوی چشم‌وهم‌چشمی و نمایش جایگاه اجتماعی به خود گرفته است. در سال‌های اخیر، با افزایش تعطیلی‌های مکرر مدارس به دلایل مختلف از آلودگی هوا و شرایط جوی گرفته تا بحران‌ها و رخدادهای پیش‌بینی‌نشده، بسیاری از خانواده‌ها نسبت به کیفیت و استمرار آموزش رسمی دچار نگرانی شده‌اند. توسعه آموزش‌های آنلاین نیز اگرچه در ظاهر راهکاری برای جبران این خلأ بود، اما در عمل بار سنگینی را بر دوش والدین گذاشت؛ والدینی که ناچار شدند هم نقش پدر و مادر را ایفا کنند و هم نقش معلم، ناظر و مدیر آموزشی فرزندان خود را. در چنین شرایطی، بازار جدیدی شکل گرفته است؛ بازاری که بر نگرانی خانواده‌ها سوار شده و هر روز با نامی تازه ظاهر می‌شود. کلاس‌های مهارت زندگی، هوش، خلاقیت، رباتیک، هوش مصنوعی، زبان‌های متعدد، ریاضیات پیشرفته، برنامه‌نویسی، کارآفرینی کودک، کوچینگ نوجوانان و ده‌ها عنوان جذاب دیگر که گاه بدون پشتوانه علمی مشخص و بدون نظام ارزیابی شفاف، با شهریه‌های سنگین به خانواده‌ها عرضه می‌شوند. آنچه نگران‌کننده است، صرفاً هزینه‌های مالی این آموزش‌ها نیست؛ بلکه تبدیل شدن آموزش به کالایی برای نمایش و رقابت اجتماعی است. در بسیاری از دورهمی‌ها، گفت‌وگو درباره مقصد سفر خانوادگی جای خود را به مقایسه تعداد کلاس‌ها، مربیان خصوصی و شهریه‌های پرداختی داده است. گویی هرچه برنامه کودک فشرده‌تر و گران‌تر باشد، والدین موفق‌تر تلقی می‌شوند. اما پرسش اساسی اینجاست: آیا کودکان واقعاً به این حجم از آموزش نیاز دارند؟ بسیاری از پژوهش‌های حوزه رشد کودک نشان می‌دهند که یادگیری صرفاً در کلاس درس اتفاق نمی‌افتد. طبیعت، سفر، بازی، تعاملات اجتماعی، مشاهده محیط و تجربه مستقیم جهان پیرامون از مهم‌ترین ابزارهای یادگیری در دوران کودکی هستند. کودکی که در جنگل قدم می‌زند، با فرهنگ‌های مختلف آشنا می‌شود، در یک روستای بومی زندگی را از نزدیک می‌بیند، ستاره‌ها را رصد می‌کند یا مسیر یک رودخانه را دنبال می‌کند، در حال آموختن مهارت‌هایی است که هیچ کلاس آنلاینی قادر به انتقال کامل آن نیست. گردشگری آموزشی و سفرهای تجربه‌محور در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته به بخشی از نظام تربیتی تبدیل شده‌اند. آنها دریافته‌اند که جهان واقعی بزرگ‌ترین کلاس درس کودکان است. اما ما در حالی کودکان را از طبیعت، سفر و تجربه محروم می‌کنیم که ساعت‌های بیشتری را در کلاس‌هایی می‌گذرانند که گاه خروجی و اثربخشی آنها نیز به‌درستی سنجیده نمی‌شود. از سوی دیگر، رشد قارچ‌گونه برخی مراکز آموزشی غیررسمی و دوره‌های فاقد استانداردهای مشخص، زنگ خطری جدی است. بازاری که در آن ترس والدین از عقب ماندن فرزندشان به فرصتی اقتصادی تبدیل شده و رقابتی فشرده برای فروش آموزش شکل گرفته است. در چنین فضایی، بیش از آنکه کودک محور تصمیم‌گیری باشد، اضطراب والدین به موتور محرک بازار تبدیل می‌شود. نگرانی زمانی جدی‌تر می‌شود که بخش قابل توجهی از این بازار آموزشی در فضایی خاکستری و خارج از نظام نظارتی مؤثر فعالیت می‌کند. امروز والدین با انبوهی از دوره‌ها، کارگاه‌ها، کلاس‌ها و بسته‌های آموزشی مواجه‌اند که بسیاری از آنها فاقد استانداردهای مشخص ارزیابی، نظام اعتبارسنجی شفاف و سازوکار سنجش کیفیت هستند. در موارد متعددی نیز مشخص نیست مدرسان و عرضه‌کنندگان این خدمات بر اساس چه معیارهای تخصصی و حرفه‌ای انتخاب یا تأیید صلاحیت شده‌اند. از سوی دیگر، گسترش فعالیت‌های آموزشی با عناوین متنوع و بعضاً بدون مجوزهای لازم یا خارج از چارچوب‌های متعارف آموزشی، به بازاری چند هزار میلیاردی تبدیل شده که نظارت مؤثر و هماهنگ بر آن چندان مشهود نیست. در چنین شرایطی، خانواده‌ها ناچارند تنها بر تبلیغات، توصیه‌های شفاهی یا فضای مجازی تکیه کنند؛ فضایی که در آن تشخیص آموزش واقعی از بازاریابی حرفه‌ای روزبه‌روز دشوارتر می‌شود. نتیجه این وضعیت، شکل‌گیری نوعی اضطراب آموزشی در جامعه است؛ اضطرابی که به جای آنکه کودکان را به سمت یادگیری عمیق و تجربه‌های واقعی سوق دهد، آنان را در چرخه‌ای از کلاس‌ها، دوره‌ها و برنامه‌های فشرده گرفتار می‌کند؛ چرخه‌ای که گاه بیش از آنکه به رشد کودک کمک کند، به ددزایی فروشندگان آموزش منجر می‌شود. شاید به همین دلیل است که در بسیاری از کشورها، گرایش به آموزش‌های خانگی یا هوم‌اسکولینگ رو به افزایش است. نه به معنای حذف مدرسه، بلکه به معنای بازتعریف یادگیری و بازگرداندن نقش خانواده در فرآیند آموزش. خانواده‌هایی که ترجیح می‌دهند بخشی از آموزش فرزندانشان از دل تجربه، سفر، مطالعه آزاد، فعالیت‌های میدانی و کشف جهان واقعی شکل بگیرد. تابستان قرار نیست نسخه فشرده‌ای از سال تحصیلی باشد. تابستان فرصتی است برای زندگی کردن، نه صرفاً درس خواندن. فرصتی برای ساختن خاطره، کشف استعدادها، تقویت خلاقیت و آموختن از جهان واقعی. شاید وقت آن رسیده باشد که از خود بپرسیم: آیا کودکان ما واقعاً در حال یادگیری هستند یا فقط در مسابقه‌ای شرکت کرده‌اند که بزرگ‌ترها برای نمایش موفقیت خود طراحی کرده‌اند؟ اگر پاسخ سؤال دوم باشد، باید منتظر نسلی باشیم که رزومه‌ای پُر از کلاس و مدرک دارد، اما فرصت تجربه کردن زندگی را از دست داده است.

ایجاد شده: 26/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 26/خرداد/1405 مقالات و یادداشت ها

رونمایی از آخرین اثر نقاش قهوه‌خانه‌ای در آرامگاه فردوسی

به گزارش تور نیوز ؛ هم‌زمان با هفته صنایع‌دستی آخرین اثر نقاشی قهوه‌خانه‌ای استاد محمدرضا حمیدی در مجموعه تاریخی‌فرهنگی آرامگاه فردوسی رونمایی شد. این اثر هنری هم‌زمان با آغاز هفته صنایع‌دستی در معرض دید عموم قرار گرفته و علاقه‌مندان می‌توانند از آن در مجموعه تاریخی‌فرهنگی آرامگاه فردوسی بازدید کنند. این نمایشگاه با هدف معرفی و پاسداشت هنرهای سنتی و میراث فرهنگی ایران برپا شده است.

ایجاد شده: 25/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 25/خرداد/1405 اخبار داخلی

هوش مصنوعی راه‌حل رفع بحران مسئولیت‌پذیری در هتل‌ها / مشاور فناوری ibis: عدم پاسخگویی هزینه‌سازتر از OTA است

به گزارش هتل نیوز ؛ "شایلندرا آهیر" مشاور فناوری و تحول دیجیتال گروه هتل‌های ibis در مصاحبه ای اختصاصی گفت : عدم مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی، به‌شکلی چراغ‌خاموش و بی‌صدا، بیشتر از افزایش قبوض خدماتی، کمیسیون‌های آژانس‌های آنلاین (OTA) یا هزینه‌های نیروی کار، برای هتل‌ها هزینه تراشی می‌کند. بگذارید واقعیت کف میدان را با هم مرور کنیم؛ سرپرست خانه‌داری فرم نظافت ۲۸ اتاق را تایید می‌کند، اما مهمان وارد شده و با نبود کنترل تلویزیون یا سطل زباله تعویض‌نشده مواجه می‌شود. هیچ‌کس هم متوجه نمی‌شود، چون هیچ‌کس واقعاً «مسئول» نهایی آن اتاق نبوده است. در نمونه‌ای دیگر، شکایت مهمان در ساعت ۹ شب به پذیرش می‌رسد، به بخش فنی ارجاع داده می‌شود، اما بدون هیچ پیگیری نهایی، مهمان با نارضایتی می‌خوابد و صبح یک بازخورد ۲ ستاره در گوگل ثبت می‌کند. واقعیت تکان‌دهنده این است که به ازای هر مهمانی که شکایتش را به شما می‌گوید، ۲۶ نفر دیگر بدون اینکه چیزی بگویند، هتل را با نارضایتی ترک می‌کنند. این همان «شکاف مسئولیت‌پذیری» (Accountability Gap) است؛ یک مشکل ساختاری و سیستمی، نه فردی. وقتی یک وظیفه، مالک مشخص، زمان ثبت‌شده و فرآیند پیگیری نداشته باشد، به‌سادگی در میان تعویض شیفت‌ها محو می‌شود و در جلسات صبحگاهی، در پاسخ به وضعیت اتاق‌ها، سکوت سنگینی سالن را فرامی‌گیرد. در این میان، قرار نیست هوش مصنوعی (AI) جایگزین نیروهای غیرقابل جایگزین شما شود؛ بلکه می‌آید تا همان «لایه مسئولیت‌پذیری» مفقود شده را در عملیات هتل ایجاد کند. در هتل‌های آینده‌نگر، هوش مصنوعی مدیریت وظایف را بر عهده می‌گیرد؛ هر درخواست ثبت و به یک عضو مشخص ارجاع می‌شود تا دیگر جملاتی مثل "فکر کردم یکی دیگه انجامش داده" وجود نداشته باشد. هوش مصنوعی با شناسایی پیش‌بینانه مشکلات، اتاق‌هایی را که روند شکایات در آن‌ها بالاست، ۴۸ ساعت قبل از پذیرش و ورود مهمان جدید، به بخش تعمیرات هشدار می‌دهد. خلاصه‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی جایگزین جملات شفاهی و گذریِ تعویض شیفت می‌شوند تا هر وظیفه باز و هر یادداشت مربوط به مهمان، به‌طور کاملاً شفاف به تیم بعدی تحویل داده شود. این فناوری با تشخیص الگوها، تکرار یک شکایت مشابه در هفته را نه به شکل لیستی از تیکت‌ها، بلکه به عنوان یک هشدارِ ریشه‌ای برای حل علت اصلی مشکل به مدیریت گزارش می‌دهد. تجربه واقعی یک گروه هتل‌داری در نیوانگلند نشان داد که پیگیری این سیستم ظرف ۶ ماه باعث ۴.۲ امتیاز افزایش رضایت مهمان، ۲.۸ درصد کاهش هزینه نیروی کار و ۷.۷ درصد افزایش فروش شد؛ فقط به این دلیل که مسئولیت‌پذیری، مرئی و شفاف شد. آینده دیگر متعلق به تخته‌شاسی‌ها و جلساتی که در آن مدیران نقش کارآگاه را بازی می‌کنند نیست؛ بلکه متعلق به سیستم‌هایی است که پذیرش مسئولیت را خودکار می‌کنند. به قول یکی از رهبران این صنعت: «کارهای قابل پیش‌بینی را اتوماسیون و سیستمی کنید، و کارهای استثنایی را انسانی سازید» تا تیم شما بتواند روی لحظاتی تمرکز کند که واقعاً برای مهمان اهمیت دارد.

ایجاد شده: 25/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 25/خرداد/1405 اخبار خارجی

از پرواز در آسمان تا رانندگی کف خیابان / تعدیل ۴۰۰ مهماندار هواپیما در تهران

به گزارش فلای نیوز ؛ ایلنا نوشت ؛ تبعات جنگ و خسارات وارده به ناوگان هوایی و فرودگاه‌های کشور، اکنون دامن‌گیر نیروی کار متخصص این حوزه شده است. بر اساس گزارش‌های دریافتی از منابع کارگری خطوط هواپیمایی دست به تعدیل گسترده نیروهای خود زده‌اند؛ تا جایی که حدود ۴۰۰ نفر از مجموع ۱۵۰۰ مهماندار هواپیما در شرکت‌های مختلف خطوط هوایی مستقر در تهران، شغل خود را از دست داده و خانه‌نشین شده‌اند. بخش عمده‌ای از این ۴۰۰ مهماندار تعدیل‌شده را نیروهای جوان، تحصیل‌کرده و مسلط به زبان‌های خارجی تشکیل می‌دهند که دوره‌های تخصصی و هزینه‌بر ایمنی و پرواز را سپری کرده‌اند. بر اساس اظهارات فعالان کارگری، تعداد قابل‌توجهی از این مهمانداران تحصیل‌کرده و باسابقه، اکنون در پلتفرم‌های تاکسی اینترنتی مانند «اسنپ» مشغول به کار هستند تا بتوانند هزینه‌های معیشتی خود را تأمین کنند. این تغییر وضعیت از یک شغل تخصصی، حساس و پرریسک به مشاغل بی‌ثبات و روزمزد، علاوه بر تحمیل آسیب‌های روحی و معیشتی به کارگران، نشان‌دهنده هدررفت شدید سرمایه‌های انسانیِ آموزش‌دیده در کشور است.

ایجاد شده: 21/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 21/خرداد/1405 اخبار داخلی

احیای هنر صنایع‌دستی جزیره کیش به حفظ هویت بومی جزیره کمک می‌کند

به گزارش تور نیوز ؛ " محمد جاسم‌پور " موسس خانه بومیان کیش گفت : همزمان با روز صنایع‌دستی، بر ضرورت احیا و حمایت از هنرها و مهارت‌های سنتی جزیره کیش به عنوان بخشی از هویت فرهنگی و تاریخی این منطقه تأکید شد. وی افزود : صنایع‌دستی بومی کیش از جمله حصیربافی، لنج‌سازی، تلی‌دوزی و هنرهای تزیینی لباس‌های محلی، میراثی ارزشمند هستند که حفظ و توسعه آن‌ها نیازمند حمایت و برنامه‌ریزی مستمر است. او ادامه داد : صنایع‌دستی می‌تواند در کنار موسیقی، آیین‌ها و غذاهای محلی به یکی از ظرفیت‌های مهم گردشگری فرهنگی کیش تبدیل شده و تجربه‌ای متفاوت از فرهنگ بومی جزیره را برای گردشگران رقم بزند. جاسم پور با بیان اینکه گردشگران امروز علاوه بر جاذبه‌های طبیعی و مراکز خرید، به دنبال آشنایی با فرهنگ، سبک زندگی و هویت واقعی مقاصد گردشگری هستند که صنایع‌دستی نقش مهمی در این زمینه ایفا می‌کند افزود : بسیاری از هنرها و مهارت‌های سنتی کیش به دلیل پیشینه تاریخی و ویژگی‌های منحصربه‌فرد، قابلیت ثبت ملی و حتی ثبت جهانی را دارند. موسس خانه بومیان کیش در پایان گفت : توسعه صنایع‌دستی علاوه بر حفظ میراث فرهنگی، زمینه اشتغال‌زایی بومیان، توانمندسازی زنان محلی و رونق اقتصادی مناطق بومی‌نشین جزیره را فراهم می‌کند.

ایجاد شده: 21/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 21/خرداد/1405 اخبار داخلی