به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، هدف اصلی کشور قطر با سرمایهگذاری بیش از ۲۰۰ میلیارد دلاری در زیرساختها برای برگزاری جام جهانی، ایجاد رشدی پایدار در صنعت گردشگری است. انتظار میرود اقتصاد قطر با رشد ۴.۶ درصد در سال ۲۰۲۲ همراه شود این در حالی است که در سال ۲۰۲۱ میزان این رشد ۱.۵ درصد بود. تعداد ورودیهای بینالمللی به این کشور ۱۶۲ درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته و به ۲.۲ میلیون نفر در سال ۲۰۲۲ رسیده است. در عین حال پیش بینی میشود سرمایهگذاریها برای ارتقای جادهها، راهآهنها و فرودگاهها، بخش ساختوساز را تا ۷.۳ درصد در سال ۲۰۲۲ تقویت کند. سرمایهگذاریهای عظیم زیرساختی همچنین میلیونها فرصت شغلی را در بخشهای کلیدی ایجاد کرده است. نرخ بیکاری در قطر از ۱.۸ درصد در سال ۲۰۲۱ به ۰.۷ درصد در سال ۲۰۲۲ کاهش مییابد. پیش بینی میشود که هزینههای مصرف واقعی خانوارها در سال ۲۰۲۲ به میزان ۶.۳ درصد در مقایسه با ۳.۷ درصد در سال ۲۰۲۱ افزایش یابد.
ایجاد شده: 4/آذر/1401 آخرین ویرایش: 4/آذر/1401 اخبار خارجی
قسمت اول دکتر مهدی حسینی صنعت گردشگری بیش از هر زمان دیگری توسعه یافته است که از جمله عوامل موثر بر این توسعه میتوان به رشد اقتصادی کشورها و اقشار متوسط جوامع ، به ویژه افراد مسن تر در دههای پایانی قرن بیستم ، تنوع روز افزون و سرمایه گذاری مطمئن و آسان تر در زمینه طراحی و ساخت هتل ها ، افزایش گزینه های متنوع موجود از لحاظ قیمتی ، افزایش سفرهای هوایی نسبت به گذشته ، پیدایش هتل های تفریحی ، اکوتوریستی و دارای امکانات ورزشی و بالاخره جهانی شدن صنعت هتلداری اشاره کرد. طبیعتاً با توجه به گستردگی علایق و سلایق گردشگران ، نیاز کشورهای مختلف به داشتن هتل های مناسب برای میزبانی از میهمانان داخلی و خارجی نیز نسبت به گذشته بسیار تفاوت کرده است. امروزه، هتل ها تنها محلی برای اقامت گردشگران به شمار نمی آیند و خدمات متنوع تری را ارائه می کنند . هتل های جدید ، محلی برای استراحت و تمدد اعصاب ، تفریح ، خرید ، صرف غذا و نوشیدنی انجام امور کاری و تجاری ، آموزش کارکنان شرکت ها ، برگزاری مراسم ها و همایش های مختلف ، استفاده از امکانات ورزشی و تعامل با طبیعت و غیره هستند. با توجه به افزایش قابل توجه تعداد و تنوع هتل ها در کشورهای مختلف جهان و رقابت شدید موجود در میان آنها برای جذب مسافران لازم است که سرمایه گذاران ، طراحان و سازندگان ، اطلاعات کامل و همه جانبه ای را نسبت به جنبههای مختلف این صنعت پویا و دائماً در حال تغییر داشته باشند . در سال ۱۳۷۵ دفتر تحقیقات و معیارهای فنی سازمان برنامه و بودجه که در آن سال مسئولیت تهیه معیارها و استانداردهای مربوط به پروژه های عمرانی را برعهده داشت با همکاری برخی مهندسین مشاور ، کتاب اصول طراحی هتلها را ترجمه نمودند که این کتاب توسط « والتر رویتز » و « ریچارد اچ پنر » از اعضای انستیتوی معماری امریکا تالیف شده بود. با توجه به پیشرفت های گسترده ای که در بیست سال گذشته در عرصه اقتصاد فناوری گردشگری و سبک های معماری و طراحی در جهان صورت گرفته است ، نیاز به ترجمه و انتشار این کتاب که در برگیرنده کلیه تحولات و پیشرفت های صورت گرفته در این صنعت رو به رشد می باشد ، احساس می شد . کتاب طراحی برنامه ریزی و ساخت هتل ها نسخه جدیدتر و کاملتری از کتاب غربی است که علاوه بر دو نویسنده مذکور لارنس آدامز نیز در تالیف آن مشارکت داشته است . در این یادداشت شرحی بر بخشهای مختلف این کتاب صورت گرفته است که بخش اول آن توجه به ملاحظات زیست محیطی و سبک معماری و آداب و رسوم بومی هر منطقه است ، آگاهی از گرایش های نوظهور و روند آتی بازار هتل ها و روشهای سرمایه گذاری ، طراحی ، برنامه ریزی و ساخت هتل ها از جمله موارد مهمی که به همراه نمونه های واقعی و توصیه های عملی ارائه خواهند شد . روند تکامل تاریخی و ۱۲ گروه اصلی از انواع هتل ها و زیرگروه های آنها که در مجموع به بیش از ۵۰ نوع بالغ میشوند ، معرفی و تفاوت های آنها به تفصیل توضیح داده می شوند. در بخش دوم ، راهنمای طراحی هتل که در آن روش های نقشه کشی ، طراحی ، برنامه ریزی ، استفاده از سیستم های ویژه تهیه طرح جامع و دستورالعمل های کلیدی برای ایجاد هتل موفق ارائه میشوند و در بخش سوم درک صحیح از فرایند ساخت ، اهداف مالی ، عملیاتی ، بازاریابی و سازمانی برای موفقیت نهایی پروژه ، چگونگی شکلگیری ایده اولیه ساخت ، تجزیه و تحلیل امکان سنجی پروژه و چگونگی تشکیل تیم طراحی و ساخت و در قسمت آخر نیز پیش بینی هایی در مورد آینده صنعت پویا و رو به رشد هتلداری صورت می گیرد. شاید در چند دهه آتی شاهد گسترش ایده های هیجان انگیز و جدیدی مانند هتل های فضایی ، اسپیستل ها و هتل های دریایی ، مارینتل ها در نقاط مختلف جهان باشیم .با توجه به توسعه روزافزون ساخت و ساز هتل ها در سراسر جهان و پیدایش گرایش های جدید در عرصه این صنعت ، به طور کامل در حال تغییر ماهیت اساسی این صنعت هستیم . امروزه خواسته و سلایق مهمانان بیش از هر زمان دیگری موجب نوآوری ، خلاقیت و تنوع در سبک طراحی و ساخت هتل ها شده است . از این دست ، ابر هتل های صد طبقه تا انواع هتل های تفریحی جدید در مکان های معروفی چون میدان تایمز در نیویورک و مجموعه ورزشی و استادیوم اسکای دووم در تورنتوی کانادا طراحی و احداث شده اند . از جمله سایر ایده های جدید نیز میتوان به هتل بوتیک ها که در پاسخ به تمایل مهمانان به استفاده از خدمات اختصاصی و افزایش سطح آگاهی زنان در زمینه سلامت و تناسب اندام به گرایش روزافزون به ریزورت های شهری دارای امکانات اسپا و باشگاه های ورزشی ساخته شده اشاره کرد . قدرت تخیل ، تصور و کارایی ما نیز به مانند سایر آرشیتکت ها ، طراحان ، مربیان ، مجریان و مقامات هتل ها پیشرفت کرده است ولی در یک نقطه با یکدیگر هم عقیده ایم که هرگز قبل از مشورت و دیدن نمونه های متعددی از طراحی های فوق العاده و نوآورانه که حاصل همکاری و همفکری مالکان و سازندگان ، معماران و طراحان ، مشاوران و گردانندگان هتل ها است ، هیچ تصمیم عجولانه ای نگیریم . همگی آنها به خوبی میدانند که موفقیت در این عرصه مستلزم ارائه طرح های پرطرفدار و آینده نگرانه است. صنعت هتلداری نیز مانند تمام صنایع رو به رشد دیگر که به تحقیقات اجتماعی -اقتصادی نیازمندند ، تنها در صورتی به موفقیتهای بزرگ و قابل توجه دست می یابد که مطالعه درست و دقیقی از گرایش های حاکم بر بازار صورت پذیرد تا بر مبنای آنها بتوان روند توسعه آتی را به درستی شناسایی و تعیین کرد. از جمله مهمترین گرایش های موجود می توان به جهانی شدن بازار هتل ها در سطح گسترده و از همه مهمتر افزایش روز افزون مشتریان سختگیر ، خبره و آگاه اشاره کرد که خواهان استفاده از خدمات سطح بالای شخصی و مورد علاقه خود هستند . تمایل روز افزون به اکوتوریسم ( گردشگری در طبیعت ) حفظ محیط زیست ، محافظت از مناطق و بناهای تاریخی ،علاقه به یادگیری و پیشرفت و افزایش آگاهی عمومی درباره روش های حفظ و بهبود سلامتی نیز از جمله عوامل مهم دیگری هستند که باید در بازار هتل ها مورد توجه قرار گیرند . دو عامل دیگر نیز در این بازار مشهودند : افزایش تعداد سفرهای خانوادگی در تعطیلات که بخشی از آن ناشی از معرفی سیستم مالکیت اشتراکی در تعطیلات است و دیگری افزایش سفرهای کاری تجاری و تفریحی که منجر به رونق سفر و توسعه گردشگری شده است . مهمانان هتل ها تمایلات و سلایق گوناگون و متفاوتی دارند ولی برخی از خواسته های آنها مشترک است . به عنوان نمونه ،بیشتر مهمانان به نحو بارزی دکوراسیون غیررسمی ولی دارای سبک مسکونی و بهرهوری بالاتر را در اتاق ها و سوئیت های هتل ها ترجیح می دهند و خواهان غذای خوب و با کیفیت ، تفریحات گوناگون و هیجانانگیز ، فروشگاه های موضوعی متنوع و دیدنی ، سالن های بازی دارای بازی های مختلف ( ترجیحاً خارجی ) و امکانات ورزشی منحصر به فرد شامل زمین های گلف تماشایی ، پیست های اسکی قابل استفاده در تمام فصول سال و قایقهای تفریحی تحت مالکیت اشتراکی هستند. در چند سال اخیر ایده های جدیدی در عرصه صنعت هتلداری معرفی شده و مورد استفاده قرار گرفتند که از جمله معروفترین نمونههای آنها می توان به کشتی های تفریحی و واحدهای تحت مالکیت اشتراکی در تعطیلات ، پارک های تفریحی حومه شهری و مجموعه های چند منظوره کم تراکم و مناطق تفریحی و ریزورت های اکوتوریستی اشاره کرد . در بخشهای بعدی این یادداشت علاوه بر مطالب ذکر شده در کتاب ، بیشتر بر گرایش های نوظهور و پرطرفدار در بازار امروز هتل ها تمرکز خواهد شد و پدیدههایی مانند سبک های طراحی موضوعی بدیع را که موجب تحولات عظیمی در بازار هتلها شده اند مورد مطالعه قرار می دهیم . مسلم است که بسیاری از محصولات و ایده های امروزی حتی تا یکی دو دهه پیش نیز وجود نداشتند .امروزه ، بازار هتل ها پیچیده تر از قبل شده است و بسیاری از ایده های پرطرفدار قدیمی کاملاً به فراموشی سپرده شده اند در حالی که خیلی از ایده ها و ویژگی هایی که قبلاً با واکنش منفی روبرو شده بودند حالا از جمله جاذبههای مثبت و پرطرفدار به شمار میآیند .
ایجاد شده: 23/شهریور/1401 آخرین ویرایش: 23/شهریور/1401 مقالات و یادداشت ها
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، کشورهای عضو سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) قویاً خود را در کنار رهبری و چشمانداز آن برای این بخش قرار دادهاند. اعضای هر منطقه جهانی که برای بیست و چهارمین مجمع عمومی در مادرید، اسپانیا گرد هم آمدند، برنامه کاری سازمان را تصویب کردند و ابتکارات کلیدی طراحی شده برای ایجاد گردشگری انعطاف پذیرتر، فراگیر و پایدار را تایید کردند. مجمع عمومی بیش از هزار نماینده از ۱۳۵ کشور، از جمله ۸۴ وزیر گردشگری و همچنین رهبران تجاری، مقاصد و نمایندگان سازمانهای بینالمللی کلیدی را گرد هم آورده است. زوراب پولولیکاشویلی، دبیر کل UNWTO در افتتاحیه مجمع عمومی، بیان کرد که روحیه همبستگی و عزم پاسخ گردشگری به یک بحران بیسابقه را مشخص کرده است. او در ارائه گزارش خود به اعضا، روشن کرد که چگونه تمرکز بر همکاری و هماهنگی پروتکلها، حمایت سیاسی و تأمین حمایت مالی از گردشگری، به این بخش کمک کرده است تا تأثیرات همهگیری را کاهش دهد و پایههای راهاندازی مجدد گردشگری را در بسیاری از بخشها ایجاد کند. حمایت سازمان ملل و جامعه بین المللی/ ما باید از این فرصت نهایت استفاده را ببریم/ تبدیل حسن نیت به حمایت ملموس پولولیکاشویلی گفت: «در هر منطقه از جهان، همهگیری کرونا اهمیت بخش ما را - برای رشد اقتصادی، برای مشاغل و تجارت و برای حفاظت از میراث طبیعی و فرهنگی، روشن کرده است. ما باید از این فرصت نهایت استفاده را ببریم. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، با تاکید بر اهمیت مجمع عمومی و همچنین جایگاه والای UNWTO در دستور کار جهانی، از نمایندگان استقبال کرد و خواستار همکاری آنها برای آیندهای «سبز، فراگیر و پایدار» شد. گوترش افزود: «من UNWTO و دبیرکل پولولیکاشویلی را تحسین میکنم و امیدوارم تصمیمات اتخاذ شده در مجمع عمومی به بازگرداندن اعتماد به سفر و حرکت ایمن جهان کمک کند، زیرا اقتصادهای در حال توسعه میتوانند از مزایای گردشگری پایدار بهرهمند شوند.» سخنان دبیر کل سازمان ملل متحد توسط دکتر تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیر کل سازمان بهداشت جهانی (WHO) و ربکا گرینسپن، دبیر کل کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد (UNCTAD) تکرار شد. کارلوس سالازار گومز، دبیر کل سازمان بینالمللی هوانوردی غیرنظامی و مارگاریتیس شیناس، نایب رئیس کمیسیون اروپا نیز سخنرانی کردند. در کنار به روزرسانی در مورد فعالیتهای UNWTO از آخرین مجمع عمومی دو سال پیش، اعضا همچنین از یک مرور کلی از آخرین روندهای گردشگری، همانطور که توسط آخرین دادههای UNWTO نشان میدهد و همچنین یک مرور کلی به روز شده از محدودیتهای سفر در سراسر جهان، بهرهمند شدند. از صحن مجمع، اعضا از مناطق مختلف جهان همبستگی خود را با کشورهایی که تحت تأثیر ادامه تحمیل محدودیتهای سفر قرار گرفتهاند، ابراز کردند. همچنین در مادرید، کشورهای عضو شخصاً به تایید نامزدی پولولیکاشویلی توسط شورای اجرایی سازمان جهانی گردشگری برای دومین دوره به عنوان دبیرکل رأی دادند. بر اساس آرای به دست آمده، پولولیکاشویلی از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ رهبری سازمان جهانی تجارت جهانی را بر عهده خواهد داشت. UNWTO دوباره از تایید سلطنتی در آستانه مجمع عمومی استقبال کرد، فیلیپه ششم، پادشاه اسپانیا، از کار برجسته UNWTO که منجر به گردشگری جهانی شد، به ویژه در ۱۸ ماه گذشته که در بدترین بحران در تاریخ این بخش بود، نیز تمجید کرد. در یک شام ویژه سلطنتی، پادشاه اسپانیا همچنین بر اهمیت گردشگری برای اقتصادها و جوامع، هم در اسپانیا و هم در سطح جهان تأکید کرد و بهبود این بخش را برای میلیونها نفر ضروری دانست.
ایجاد شده: 11/آذر/1400 آخرین ویرایش: 11/آذر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز " علی قویبنیه " رییس جامعه حرفهای هتلداران استان هرمزگان گفت: بعضی از هتلها و مهمانپذیرهای این استان هنوز هم تعطیل هستند. وی عنوان کرد: مانند سایر نقاط ایران، سال ۹۹ برای ما در صنعت گردشگری و هتلداری هرمزگان هم سال خیلی سختی بود. اغلب هتلها و مهمانپذیرهای استان در چهار ماه اول سال ۹۹ تعطیل بودند. همین حالا که ما داریم گفتوگو میکنیم، هنوز چند هتل و مهمانپذیر استان تعطیل هستند. داریم که همین الان هم که با شما صحبت می کنم تعطیل هستند. او با بیان اینکه فعالیت اقتصادی در استان هرمزگان در سال ۱۴۰۰ شرایط بهتری نسبت به سال قبل پیدا کرده است، افزود: واردات و صادرات در بنادر شهید رجایی و سایر بنادر تا حدی راه افتاده است. طوری که بازرگانان زیادی برای انجام کارهای تجاری خود برد به شهر بندرعباس میآیند و این در کار ما هتلدارها مشهود است. در ۶ ماه نخست امسال، سطح اشغال هتلها به شکر خدا بیش از ۵۰ درصد بوده است و این موضوع باعث شده است که بیش از ۹۰ درصد از همکارانی که در هتلهای مختلف تعدیل شده بودند، به محل کارشان برگردند. او تسهیلات وعده داده شده از سوی دولت پس از شیوع کرونا را راهگشای مشکلات هتلداران ندانست و توضیح داد که به دلیل سود بالای آن تسهیلات و پروسه سخت دریافت آن، هتلهای هرمزگان استقبال چندانی از آن نکردند و تنها ۵ تا ۱۰ درصد هتلها آن تسهیلات را دریافت کردند. رییس جامعه حرفهای هتلداران هرمزگان عنوان کرد: در خصوص بخشودگی مالیات و عوارض به خاطر جبران خسارتهای هتلداران که وعدهها و حتی ابلاغیههایی اعلام شده بود، هنوز کاری صورت نگرفته و آن بخشودگیهای اعلامشده اجرایی نشده است. در حالی که هتلها با مشکلات زیادی دستوپنج نرم میکنند و شرایط بسیار سختی دارند. بخش خصوصی متاسفانه مظلوم واقع شده است. صنعت گردشگری با همه مشکلات، چراغ خود را روشن نگه داشته اما در جریان کرونا مورد هیچ حمایتی قرار نگرفته است. بخش دولتی در این زمینه باید تلاش مضاعفی به خرج دهد. دولت میتواند در قالب بستههای تشویقی واقعی به این صنعت مهم کمک کند. قویبنیه در مورد واکسیناسیون کارکنان هتلها هم گفت: در سال ۱۴۰۰ با پیگیریها و زحمات جناب آقای دکتر حمزهزاده، ریاست محترم جامعه حرفهای هتلداران ایران، واکسیناسیون کارکنان هتلهای ما انجام شد و به جرات میتوانم بگویم که ۱۰۰ درصد کارکنان واکسینه شدهاند و مهمانها میتوانند با خاطرجمعی به هتلها مراجعه کنند و از خدماتشان بهرهمند شوند. البته قبل از واکسیناسیون هم هتلداران با رعایت پروتکلها و با وجود مشکلات با صرف هزینههای زیاد، تلاش میکردند هتلها را همچون همیشه به صورت امنترین جا برای اقامت مسافران حفظ کنند؛ طوری که به قول همکارانمان حتی از خانههایمان هم در برابر ویروس امنتر و بیشتر مصون باشند. رییس جامعه حرفهای هتلداران هرمزگان از دولت جدید خواست تا با حمایت از کسانی که به سرمایهگذاری در صنعت هتلداری علاقهمند هستند، بستر رشد اقتصادی قابلملاحظهای را از طریق صنعت توریسم فراهم کند. او گفت: بندرعباس و شهرستانهای اطراف پتانسیل بسیار بالایی در این صنعت دارند و نیازمند حمایت هستند و همت مدیران بالادستی را میطلبند. ازیاد نبریم که نگهداری تاسیسات گردشگری در شهرهای جنوبی کشور بسیار پرهزینه است و این، کار ما را سختتر میکند. امیدواریم سال ۱۴۰۰ را طوری پیش ببریم که آسیب سال گذشته، کمرنگتر شود و هتلها بتوانند سرپا بمانند.
ایجاد شده: 29/آبان/1400 آخرین ویرایش: 29/آبان/1400 اخبار داخلی
وزیر گردشگری رژیم صهیونیستی از سفر ۲۵۰ هزار نفر از شهروندان این رژیم به امارات متحده عربی پس از امضای توافقنامه عادیسازی روابط خبر داده است. به گزارش هتل نیوز و به نقل از العهد، این اظهارات در دیدار بین یوئیل رازوزوف و رئیس شورای گردشگری امارات، احمد الفلاسی و در حاشیه افتتاح غرفه رژیم صهیونیستی، در نمایشگاه اکسپو ۲۰۲۰ دبی بیان شد. خبرگزاری امارات اعلام کرده است که الفلاسی و وزیر رژیم صهیونیستی در مورد اقدامات عملی مشترک برای حمایت از تبادل گردشگری و افزایش پروازهای مستقیم بین شهرهای دو کشور با هدف حمایت از رشد اقتصادی هر دو طرف در همه زمینهها توافق کردهاند. وی تصریح کرد که دو طرف بر توسعه بخش گردشگری تأکید دارند. دولت امارات متحده عربی با وجود انتقادات فراوان زمینه حضور رژیم صهیونیستی در نمایشگاه اکسپو دبی ۲۰۲۰ را فراهم آورد و برخی از وزرای کابینه این رژیم نیز علیرغم اظهارات تروریستی و جنایتکارانِ علیه فلسطینیان در این نمایشگاه حضور یافتند و مورد استقبال مقامات اماراتی قرار گرفتند. نمایشگاه اکسپو دبی ۲۰۲۰ با هدف ایجاد تحولی در اقتصاد امارات متحده عربی راهاندازی و انتظار داشت با سرمایهگذاریهای انجام شده تأثیر اقتصادی آن از ۱,۵ درصد تولید ناخالص داخلی فراتر رود. بااینحال کارشناسان معتقدند که این اهداف با توجه به شرایط شکننده اقتصاد جهانی در نتیجه کرونا و همچنین محدودیتهای سفر در تعداد زیادی از کشورهای جهان دور از دسترس هستند. پارلمان اروپا نیز در اقدامی که میتوان آن را ضربهای بزرگ به تلاش دبی برای جذب میلیونها بازدیدکننده از نمایشگاه توصیف کرد، از کشورهای عضو و شرکتهای خود خواست در اعتراض به سابقه حقوق بشر در امارات متحده عربی نمایشگاه را تحریم کنند. پارلمان اروپا تصریح کرده است که امارات متحده عربی سابقه بدی از سرکوب سیستماتیک مدافعان حقوق بشر روزنامهنگاران، وکلا و معلمانی دارد که مورد مسائل سیاسی و حقوق بشر در امارات صحبت میکنند. همچنین از شیوهای غیرانسانی در عامل با بسیاری از کارگران مهاجر نیز انتقاد شده است.
ایجاد شده: 27/مهر/1400 آخرین ویرایش: 27/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، ناسا و آژانس فضایی استرالیا طبق توافق انجام شده، در مأموریت آیندهی سطحنشین رباتیک ماه با هم همکاری میکنند و این کشور یک سطحنورد کوچک را برای آزمودن فناوری بهرهبرداری از منابع ماه تحت برنامهی آرتمیس توسعه خواهد داد. طی همکاری میان این دو آژانس فضایی، استرالیا یک سطحنورد را برای مأموریت تجاری به ماه در سال ۲۰۲۶ خواهد ساخت. این سطحنورد بهعنوان بخشی از حضور استرالیا در برنامهی کاوش ماه آرتمیس (Artemis) به رهبری ناسا اجرایی میشود. این سطحنورد کوچک استرالیایی با وزن بیش از ۲۰ کیلوگرم، سنگپوشههای ماه را برداشته و به سطحنشین منتقل میکند تا در آنجا توسط واحد آزمایش درجا (ISRU) ناسا بررسی شود. سپس ISRU تلاش خواهد کرد تا از ترکیبات آهن و سیلیکون اکسید در سنگپوشه، اکسیژن استخراج کند. مریخنورد پشتکار از جو مریخ اکسیژن تولید کرد ماهنورد بخشی از برنامهی استرالیا با نام «پیشگام» (Trailblazer) است که در سال ۲۰۱۹ تحت برنامهی دولتی «ماه تا مریخ» اعلام شد. دولت استرالیا در طول پنج سال ۱۵۰ میلیون دلار استرالیا (۱۱۰ میلیون دلار آمریکا) به این طرح اختصاص میدهد و طی آن از فناوریهایی که استرالیا در آن مهارت دارد، مانند معدنکاوی و عملیات رباتیک برای کاوش ماه استفاده میکند. «انریکو پالرمو» (Enrico Palermo) رییس آژانس فضایی استرالیا گفت: «استرالیا در خط مقدم فناوری سامانههای رباتیک برای عملیات از راه دور قرار دارد که بهمنظور ایجاد حضور پایدار در ماه و در نهایت پشتیبانی از کاوشهای انسانی در مریخ، بسیار مهم خواهد بود.» طبق اعلام آژانس فضایی استرالیا یک کنسرسیوم به رهبری صنعت از مشاغل و سازمانهای تحقیقاتی استرالیا پروژهای را که «سطحنورد خدمات بنیادین» (Foundation Services Rover) نام گرفته پیش میبرند. این پروژه خدماتی را ارائه خواهد داد که پایه و اساس ایستگاههای دائمی انسان در آینده خواهند بود. همکاری استرالیا در برنامهی کاوش ماه، به توافق سپتامبر ۲۰۱۹ بازمیگردد که این کشور با کمکی ۱۵۰ میلیون دلاری قصد خود را برای مشارکت در برنامهی آرتمیس اعلام کرد. استرالیا همچنین یکی از نخستین کشورهایی بود که در سال ۲۰۲۰ توافقنامهی آرتمیس را امضا کرد. مقامات استرالیایی صنعت فضا و بهطور خاص کاوش ماه را فرصتی برای رشد اقتصادی و نقش این کشور در عرصهی جهانی میدانند. «اسکات موریسون» (Scott Morrison) نخست وزیر این کشور گفت: «این فرصتی باورنکردنی برای استرالیا بهمنظور موفقیت در بخش فضایی بینالمللی محسوب میشود و از اهداف اصلی ما برای ایجاد شغلهای بیشتر در عرصهی فضایی و داشتن سهم بیشتری در این عرصهی رو به رشد اقتصادی است.» «بیل نلسون» (Bill Nelson) مدیر ناسا هم گفت: «این توافقنامه روابط طولانیمدت میان آمریکا و استرالیا در زمینهی کاوشهای فضایی را که با بیش از نیم قرن، سابقهی آن به برنامهی آپولو بازمیگردد، تقویت میکند.» در حالی که ناسا از مشارکت ماهنورد استرالیا استقبال میکند اما تأکید کرد که این مأموریت رباتیک بهعنوان گزینهی اصلی حمل بار ISRU در مأموریت سطحنشین آینده استفاده نخواهد شد. ISRU ابزارهای مخصوص خود را برای جمعآوری سنگپوشه دارد و بدین ترتیب ماهنورد استرالیا راه دوم جمعآوری نمونه را ارائه میدهد و شانس کلی این مأموریت نمایش فناوری را افزایش خواهد داد.
ایجاد شده: 24/مهر/1400 آخرین ویرایش: 24/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ، " حسن سیادتان " عضو هیات مدیره جامعه حرفه ای هتلداران کشور گفت : این روزها انتخاب وزیر گردشگری دغدغه همه صنوف و بخشهای این صنعت است؛ چراکه با توجه به وضعیتی که این صنعت در بیش از دو سال گذشته داشته، بسیار اهمیت دارد که چه کسی سکان وزارتخانه را در دست بگیرد. به نظر لازم است که برگردیم و مروری داشته باشیم به سابقه مدیریت صنعت گردشگری در دولتهای قبل و بعد از انقلاب. در سال ۱۳۱۴ اداره داخله وزارت کشور به نام اداره سیاحان خارجی برای تبلیغات تاسیس شد؛ کار این اداره چاپ نشریات بود و کتابچههای راهنمای گردشگری ایران. بعدها در سال ۱۳۴۲ هیئت وزیران تاسیس سازمان جلب سیاحان را تصویب کرد درسال ۱۳۵۳ با الحاق آن به وزارت اطلاعات و جهانگردی هر آنچه به نفع صنعت گردشگری ایران بود تدوین و به آن وزارتخانه ملحق شد. در سال ۱۳۵۸ یعنی یک سال بعد از انقلاب این وزارتخانه به وزارت ملی و در سال ۱۳۵۹ به ارشاد اسلامی تبدیل شد. حال پرسش مهم این است که جایگاه گردشگری در این میان کجا بود؟ واقعیت این است که جایگاه گردشگری شامل دو وجه سیاحتی و زیارتی شد؛ یعنی دو معاونت، یکی سیاحتی و دیگری زیارتی تعریف شد و چند سالی به این صورت ادامه پیدا کرد. در سال ۱۳۶۴ به موجب قانون مصوب مجلس و تاییدیه شورای نگهبان، سازمان میراث فرهنگی تاسیس شد که سازمانی بود وابسته به وزارت ارشاد اسلامی (فرهنگ و آموزش عالی). در سال ۱۳۸۲ با تصویب مجلس شورای اسلامی وقت، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری شکل گرفت؛ یعنی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جدا شد و با تمام اختیارات زیر نظر رئیس جمهور قرار گرفت. در سال ۱۳۸۵ هم صنایع دستی به این سازمان اضافه شد و با این ادغام، نام سازمان به سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری تغییر کرد. در سال ۱۳۹۸ پس از پیگیریها و زحمتهای فراوانی که بخش خصوصی گردشگری متحمل شد، بعد از چهار دهه از پیروزی انقلاب اسلامی، گردشگری باردیگر به یک وزارتخانه تبدیل شد. صنعت گردشگری یک صنعت نامرئی است؛ در تمام کشورهایی که زیرساختهای گردشگری را مهیا کردهاند و زمینهساز توسعه این صنعت شدهاند، میبینیم که رشد اقتصادی چشمگیر شده. طوری که امروزه میتوان گفت این صنعت به راحتی میتواند با صنعت نفت مقابله کند. گردشگری صنعتی سرشار از ظرفیتهای اشتغالزایی و ارزآوری است؛ به شرطی که زیرساختهای مورد نیاز آن فراهم شود. این زیرساختها مختلف هستند و از فرودگاهها و جادهها و مسیرهای ریلی تا واحدهای اقامتی و هر آن چیزی را که متضمن معنای زیرساخت گردشگری باشد، شامل میشود. کسی که میخواهد وزیر گردشگری شود به عقیده من خودش باید درد کشیده باشد؛ یعنی درد و رنجهای این صنعت را بیواسطه لمس کرده باشد؛ به جرأت میتوانم بگویم از سال ۱۳۵۸ تا سال ۱۳۹۸ طی ۴۰ سال، اشخاصی که بر مسند نهادهای متولی گردشگری نشستند، کسانی بودند که از صنعت گردشگری و ظرفیتهای آن چیزی نمیدانستند. عمدتاً کسانی بودند که از نهادها و سازمانهای دیگر برای مدیریت این سازمان ماموریت داشتند؛ چنین مدیرانی تا بیایند الفبا و بدیهیات کار را یاد بگیرند و مطالعات اولیه را انجام دهند، زمانی قابلتوجه سپری میشود و معمولاً بعد از آن هم عوض میشوند؛ این، یکی از بزرگترین لطماتی بود که به این صنعت و سرمایه گذاران آن وارد میشد. مشکل البته در قوانین مرتبط با صنعت گردشگری ریشه داشت و این موضوع مهمی بود. به هر حال پس از پیگیریهای بخش خصوصی و علیرغم مخالفتهای دولت بالاخره سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری تبدیل به وزارتخانه شد. آقای مونسان به عنوان اولین وزیر گردشگری کشور از آنجایی که چند سالی در این حوزه کار کرده بودند، برنامههایی داشتند و تا حدی انجام دادند؛ حالا در آستانه معرفی کابینه دولت سیزدهم به مجلس هستیم و به وزیری نیاز داریم که سالها در این صنعت زحمت کشیده باشد و مشکلات و دردهای این صنعت را بشناسد. کسی که بتواند گردشگری را در ایران به صنعتی باشکوه تبدیل کند و زمینه ورود گردشگران را -آنطور که در برنامه توسعه پیشبینی شده است- فراهم آورد. واقعیت این است که ما از کشورهای همسایه خود در زمینه گردشگری عقب مانده ایم؛ آنها با سرعتی قابل ملاحظه پیش رفتند و حالا به نقطهای رسیدهاند که گردشگری منبع بزرگ درآمدی آنهاست. بگذریم از اینکه کرونا برای صنعت گردشگری در تمام دنیا مشکل و مانع ایجاد کرده است اما صرف نظر از این موضوع کشورهای همسایه ما خصوصاً ترکیه رشد و پیشرفت چشمگیری در زمینه صنعت گردشگری داشته. چیزی که با توجه به پتانسیلها و ظرفیتهای گردشگری ایران، ابدا در کشور ما دور از دسترس نیست. حالا مجمع تشکلهای گردشگری به پیشنهاد رئیس محترم دولت سیزدهم، گزینههایی را به عنوان افراد شایسته برای تصدی وزارت گردشگری معرفی کرده است. به نظر من در این میان آقای دکتر جمشید حمزهزاده که انسان پرتلاش و کاربلدی هستند، میتوانند صنعت گردشگری کشور را در کابینه دولت سیزدهم نمایندگی کنند؛ ایشان با توجه به سوابق علمی و مدیریتی برای اداره وزارت گردشگری شایستگی لازم را دارند. من به عنوان کسی که هم خودم و هم پدر و جدم کارمان گردشگری بوده معتقدم کسی باید وزیر گردشگری شود که درک و فهم و اعتقاد به ضرورت توسعه صنعت گردشگری داشته باشد. چنین مختصاتی را به وضوح در شخصیت آقای دکتر حمزهزاده میبینیم؛ امیدوارم ایشان وزیر گردشگری شوند تا بتوانیم پتانسیلهای این صنعت را به بهترین نحو مورد استفاده قرار دهیم. یکی از بزرگترین مشکلات گذشته وزارتخانه و پیش از آن سازمان میراث فرهنگی این بود که اتاق فکری برای بخش خصوصی صنعت گردشگری نداشتند. بنابراین در تصمیمگیریهایشان نظر بخش خصوصی منعکس نبود. امیدوارم با وزیر شدن آقای دکتر حمزهزاده اتاق فکر بخش خصوصی در وزارت گردشگری تعبیه و منشاء خدمات موثر شود. بخش خصوصی یکی از محورهای سرمایهگذاری این صنعت است باید حضور پررنگتری در راهبردهای صنعت و ترسیم چشمانداز آینده آن داشته باشد. چشماندازی که میتواند درخشان و با موفقیتهای بسیار مهم و موثری همراه باشد.
ایجاد شده: 22/تیر/1400 آخرین ویرایش: 22/تیر/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، عمان ویژن ۲۰۴۰ به ترسیم چشماندازی از آینده گردشگری عمان و شرایط اقتصادی و اجتماعی آن در سال ۲۰۴۰ میپردازد. صنعت گردشگری برای اکثر کشورهای جهان از اهمیت یکسانی برخوردار بوده و سهم بزرگی در تولید ناخالص داخلی کشورها دارد. گردشگری یک صنعت بزرگ است که خدمات متعددی را ارائه می دهد و مقدار زیادی درآمد برای یک کشور ایجاد می کند - چه شخصی در داخل کشور سفر کند یا خارج از کشور. عمان یک کشور آسیایی عربی است که در شبه جزیره عربستان واقع شده است. بر اساس گزارشات ارائه شده جهانگردی به یکی از بزرگترین صنایع در عمان در آینده نزدیک تبدیل می شود. بسیاری از شاخص های اقتصادی پیش بینی کرده اند که تولید ناخالص داخلی عمان ۳.۵٪ در حال رشد بوده که بخش گردشگری سهم فوق العاده ای دارد در این مورد دارد. بر اساس نظرسنجی انجام شده توسط گروه تجارت آکسفورد؛ صنعت گردشگری عمان از سایر بخشهای اقتصادی موجود در کشور در آینده نزدیک پیشی خواهد گرفت و بیش از نیمی از مدیران تجاری شرکت کننده بر این باورند که گردشگری بانفوذترین بخش در تنوع بخشیدن به اقتصاد عمان است. طرح «عمان ویژن ۲۰۴۰» و تقویت بخش گردشگری عمان کشور عمان در سال ۲۰۱۵ باهدف ساختن آیندهای روشن در زمینههای صنعت گردشگری عمان و ارتقای شرایط اقتصادی و اجتماعی، برنامهی بیستوپنجسالهای را بانام «عمان ویژن ۲۰۴۰» تعریف کرد. در واقع این برنامه به ترسیم چشماندازی از آینده گردشگری عمان و شرایط اقتصادی و اجتماعی آن در سال ۲۰۴۰ میپردازد و آنچه که در این طرح اهمیت دارد مشارکت همهجانبه افراد جامعه برای پیشبرد اهداف کشور است که در آخر منجر به تحقق کامل چشماندازهای گردشگری و ارتقای شاخصهای زندگی در عمان برای مهاجران و البته شهروندان این کشور خواهد شد. عمان ویژن ۲۰۴۰ بر سه پایه اصلی استوار است: ۱- مردم و اجتماع: تقویت سلامت و رفاه خانواده؛ حمایت از هویت و میراث عمانی؛ توسعه تواناییهای فنی و کارآفرینی ملی ۲- اقتصاد و توسعهی اقتصادی: ایجاد تنوع اقتصادی و مشارکت با بخشهای خصوصی؛ توسعه استانداردهای کشور؛ حفظ پایداری محیط زیست؛ ایجاد زیرساختهایی در سطح کلاس جهانی و طراحی شهرهای مدرن و قابلسکونت ۳- حاکمیت عمان؛ بهبود اثربخشی حاکمیت و قوانین حکومتی. ابتکارات ارتباطی بخشی اساسی در ارتباطات و استراتژی مشارکت ذینفعان بوده که توسط سازمان و کمیته پیگیری نظارت می شود. این استراتژی به عنوان بخشی از پروژه عمان ویژن ۲۰۴۰ به دنبال رهنمودهای سلطنتی سلطان قابوس برای تدوین چشم انداز آینده با توجه به اجماع گسترده جامعه و مشارکت همه بخشهای اجتماعی ارائه می شود. ابتکارات ارتباطی چشم انداز عمان ویژن ۲۰۴۰ برای اطمینان از مشارکت کامل همه بخشهای مرتبط و تقویت نقش شرکای استراتژیک در ایجاد چشم انداز از طریق تعدادی از ارزشهای ارتباطی طراحی شده است. ابتکارات ارتباطی چندین بخش اجتماعی به ویژه جوانان، بخش خصوصی و جامعه محلی در استان ها، کودکان و رسانه ها را هدف قرار داده است. «مجمع چشم انداز آینده» بخشی جدایی ناپذیر از پروژه چشم انداز آینده عمان ویژن ۲۰۴۰ است. اهداف مجمع چشم انداز آینده: برجسته کردن روندهای جهانی، منطقه ای و ملی آینده در رابطه با موضوعات مورد علاقه جامعه عمانی؛ شناسایی مضامین کلیدی و تدوین سناریوهای آینده از آمادگی چشم انداز ۲۰۴۰ عمان؛ افزایش آگاهی عمومی در مورد اهمیت آینده؛ دستیابی به راه حلهای خلاقانه برای غلبه بر چالشهایی که سلطنت ممکن است در تضمین تداوم شکوفایی، رشد اقتصادی و رفاه اجتماعی خود تا سال ۲۰۴۰ با آنها مواجه باشد. در کنار افزایش سهم گردشگری در تولید ناخالص داخلی و افزایش تعدا گردشگران، استراتژیهای عمان ویژن ۲۰۴۰ بهدنبال ایجاد بیش از ۵۰۰ هزار شغل مستقیم و غیرمستقیم در صنعت گردشگری است که طبق برنامهریزیهای دولت و اجرای طرح «عمانیسازی» ۷۵ درصد از این شغلها به اتباع عمانی تعلق خواهد یافت. یکی از عواملی که موجب افزایش اشتغالزایی و جذب گردشگران خارجی میشود، توسعه زیرساختهای حملونقل شهری استکه دولت عمان به این مهم توجه ویژه دارد. طرحهای راهبردی در استراتژی ملی گردشگری عمان افزایش هتلها و توسعه امکانات مقاصد گردشگری عمان نهتنها موجب ارتقای بازارهای گردشگری داخلی این کشور خواهد شد؛ بلکه کشور عمان را بهعنوان یک مقصد گردشگری جهانی به گردشگران بینالمللی معرفی خواهد کرد. دولت عمان در راستای توضیح این برنامه، از احداث مجموعاً ۸۰ هزار اتاق که شامل ۳۳،۳۷۳ اتاق در هتل، ۲۹،۲۸۷ اقامتگاه تفریحی و ۱۷،۲۶۲ اتاق خبر داده است. یکی دیگر از طرح های راهبردی در استراتژی ملی گردشگری عمان ایجاد بسترهای تعامل فرهنگی میان گردشگران با مردم عمان و توسعه کیفیت و امکانات سایتهای طبیعی این کشور است. در واقع دولت عمان بهدنبال آن است تا علاوه بر تشویق گردشگران برای بازدید از عمان، مقدمات ارتقای تجربه سفر آنها را در این کشور فراهم کند. دولت عمان با شناسایی پنج نوع سایت طبیعی در مناطقی همچون حیاتوحش، کوهها، وادیها، بیابانها و سواحل و تعیین چهارده زیرساخت توریستی در آنها، در تلاش است تا این مناطق جدید و توسعهیافته را در سطح بینالمللی به همهی گردشگران جهان معرفی کند. جذب سرمایهگذاران خارجی نیز مهمترین طرح راهبردی عمان جهت تقویت صنعت توریسم این کشور است. جذب سرمایهگذاران خارجی و تشویق آنها برای سرمایهگذاری و آمادهسازی زیرساختهای جدید گردشگری در اولویت همه امور قرار دارد و مقدمات توسعه گردشگری عمان را فراهم خواهد کرد. جذب شرکتهای هواپیمایی بینالمللی و لغو الزام اخذ ویزا برای سفر به عمان، از دیگر طرحهایی است که در استراتژیهای گردشگری این کشور اهمیت داشته و هماکنون با لغو روادید (ویزا) برای شهروندان ۱۰۳ کشور از جمله ایران، بخشی از این برنامه نیز به حقیقت پیوسته است. در نهایت توصیه هایی ها با هدف بهبود و تشویق بخش گردشگری عمان مطرح می شود: این کشور باید هتل های خود را در مناطق مختلف گسترش دهد. کارآفرینان محلی باید ساخت هتل های خود را در مناطق شهری نیز شروع کنند. وزارت گردشگری باید چندین سیستم عامل رسانه اجتماعی دیگر را برای تشویق بخش گردشگری طراحی کند. هتل های موجود باید سیاست ها و خدمات خود را بهبود بخشند تا در صنعت گردشگری کارآمد شوند. دولت عمان باید سیاست های مربوط به بخش گردشگری و توریست را بهبود بخشد و گردشگری عمان را از طریق چندین رسانه به بازار عرضه کند. منبع | تحلیل بازار
ایجاد شده: 25/اردیبهشت/1400 آخرین ویرایش: 25/اردیبهشت/1400 اخبار خارجی
من صمیمانه ترین درود خود را به جلسه شورای اجرایی سازمان جهانی گردشگری می فرستم. از دولت گرجستان برای میزبانی این رویداد، با در نظر گرفتن تمام اقدامات ایمنی و پروتکل های لازم، تشکر می کنم. در دنیای ما جهانگردی می تواند قدرتی باشد در جهت اقدامات مطلوب و میتواند نقشی در محافظت از سیاره ما و تنوع زیستی آن داشته باشد و برای آنچه که ما را به انسان تبدیل کرده، احترام بیافریند: از احترام و پاسداشت کشف مکان ها و فرهنگ های جدید تاگرامیداشت ارتباط با افراد و تجربیات جدید. این شورای اجرایی بستر مهمی برای همکاری، کشف راهکارهای آینده و حمایت از آینده گردشگری است که زندگی میلیون ها نفر به آن بستگی دارد. تصمیماتی که امروز می گیرید می تواند به شکل گیری آینده گردشگری کمک کند، آن را مقاوم تر و پایدارتر کند، موجب رشد اقتصادی سبز شده و از مشاغل پشتیبانی کند. برای شما آرزوی موفقیت در این رویداد را دارم. آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل
ایجاد شده: 1/مهر/1399 آخرین ویرایش: 1/مهر/1399 TV
بر اساس تعریف WHO ( سازمان بهداشت جهانی ) اپیدمی به عنوان شیوع منطقهای یک بیماری تبیین میشود که به شکل غیر منتظرهای گسترش مییابد. هنگامی که یک بیماری همهگیر مردم را در مورد مسافرت و جابجایی نگران میکند، بلافاصله این تنش توسط خطوط هوایی، هتلها، اپراتورهای تور و سایر مشاغل وابسته به منابع مالی مسافران احساس میشود. همچنین، واضح است که تمامی سفرهای برونمرزی که امروزه جزء لاینفک واقعیتهای اقتصادی و اجتماعی ماست، یکی از مهمترین عوامل افزایش خطر هنگام شیوع بیماری است. در کنار رشد صنعت هواپیمایی، جهان روز به روز بیشتر با این صنعت اشتراک پیدا میکند. مطالعهای توسط تیمی از دانشگاه MIT نشان داد که پیوندهایی که بین مناطق مختلف کره زمین توسط شبکه جهانی حمل و نقل هوایی ایجاد شده، بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۲ بالغ بر ۱۴۰ افزایش یافته است. عدم حضور بازدیدکنندگان توریستی، باعث میشود تا کل سیستم بخش گردشگری در بلندمدت با بحران مواجه شود. نبود گردشگر و میهمان برای هتلها، رستورانها، مقاصد، فروشگاهها و فعالان این صنعت به معنای نبود حداقل درآمد برای توسل به آن است و از آنجا که اپیدمیها معمولاً به سرعت و به طور غیرمنتظرهای عمل میکنند، مشاغل گردشگری فرصتی برای سازگاری با تعداد متغیر گردشگران را ندارند. در نتیجه ممکن است خطوط هوایی مجبور شوند با هواپیماهای خالی پرواز کنند، کارمندان هتلها هیچ میهمانی برای ارائه خدمات نداشته باشند و یک فصل کامل گردشگری میتواند به سرعت از بین برود. شیوع بیماری سارس در سال ۲۰۰۳ یکی از ملموسترین مثالها برای نشان دادن میزان ضرر و لطمه وارده به صنعت بینالمللی گردشگری است. کنسول جهانی گردشگری در سال ۲۰۰۳ اعلام کرد، حدود ۳ میلیون نفر شغل خود در صنعت گردشگری را به دلیل شیوع ویروس سارس در کشورهای چین، هنگ کنگ، ویتنام و سنگاپور از دست داده است که نتیجه این ضربهها، کاهش بیش از ۲۰ میلیارد دلاری تولید ناخالص داخلی در این کشورها بود. سال ۲۰۲۰ و اپیدمی کرونا هتلهای خالی، پروازهای لغو شده، موزههای بسته. ویروس "کرونا" توریسم را در بسیاری از کشورها از جمله در اروپا از نفس انداخته است. کارشناسان این حوزه خسارتی میلیاردی را برای این صنعت تخمین میزنند. این خسارات تازه در شرایطی است که اروپا هنوز با اوج بحران روبهرو نشده است. با گسترش ویروس کرونا در ایتالیا، درهای بسیاری از مراکز دیدنی در این کشور به روی گردشگران بسته شد. در ونیز و میلان موزهها و تئاترها و دیگر جاذبههای گردشگری تعطیل شدند. گردهماییها و مراسم بزرگ لغو شدند. وضعیت در کشورهای آسیایی از این هم اسفبارتر است. زیرا ۹۰ درصد از ۱۵۰ میلیون گردشگر چینی به کشورهای آسیایی سفر میکنند و برای این کشورها یک عامل مهم اقتصادی به شمار میروند. با لغو پروازها از چین، هتلها و رستورانها و مراکز دیدنی این کشورها نیز از بخش بزرگی از گردشگرانی که دستشان به جیبشان میرود، محروم شدهاند. چین به مثابه محرکی برای توریسم ویروس "کرونا" نشان داد که چین تا چه اندازه برای صنعت توریسم جهان مهم است. ۱۵۰ میلیون گردشگر چینی در مسافرتهای خود به خارج از این کشور حدود ۲۲۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۸ خرج کردند. گردشگران چینی با این حجم از پولی که صرف گردشگری میکنند در مقام اول دنیا قرار دارند و یک سر و گردن از آلمانیها و آمریکاییها بالاتر هستند. البته کارشناسان پیشبینی میکنند که صنعت گردشگری و اشتیاق مفرط چینیها به سفر را ویروس "کرونا" هم نمیتواند از بین ببرد. پیشبینی میشود تا سال ۲۰۳۰ تعداد گردشگران چینی که به خارج از این کشور سفر میکنند به ۴۰۰ میلیون نفر برسد. به عبارتی از هر پنج گردشگر در صنعت بینالمللی توریسم یک نفر از چین خواهد بود. کشورهای پیشرو و سازمانهای بینالمللی چه ایدههایی را برای برونرفت از این وضعیت ارائه دادهاند؟ ۱ - در دهههای اخیر، توریسم به شکل یک پدیده مهم درآمده و اکنون به عنوان یک عامل مهم در توسعه پایدار، رشد اقتصادی، اشتغال و تفاهم بینالمللی نقش قاطعانهای ایفا میکند. سازمان جهانی گردشگری ( UNWTO ) به عنوان آژانس سازمان ملل متحد در زمینه گردشگری و توسعه پایدار، آماده ارائه راهنمایی و پشتیبانی از اقدامات بهبودی اعضای خود، سازماندهندگان رویدادهای گردشگری و نمایشگاههاست. ۲ - سازمان جهانی گردشگری ( UNWTO ) از دولتها، سازمانهای بینالمللی و آژانسهای ارائهدهنده خدمات، درخواست کرده تا گردشگری را در اولویت برنامهها و اقدامات بهبودی خود قرار دهند. ۳ - همچنین WHO ( سازمان بهداشت جهانی ) توصیههای خود را در مورد اعمال محدودیتهای مسافرتی یا تجاری برای کشورها ارائه میکند. ۴ - دولت هنگکنگ روز چهارم مارس سال ۲۰۲۰ اعلام کرد میخواهد به همه شهروندان خود ۱۰ هزار دلار هنگکنگی ( معادل ۱۲۰۰ یورو و ۱۳۳۳ دلار ) اعتبار بلاعوض پرداخت کند. ۵ - سایر کشورها نیز در صددند با اقداماتی زیر بال و پر شکسته صنعت گردشگری را بگیرند. ۶ - چین، سنگاپور و تایلند، وعده کاهش مالیات را دادهاند. ویتنام و استرالیا میخواهند مقررات ویزا را آسانتر کنند و کمپین جذب توریست را تشکیل دهند. ۷ - دولتهای مالزی و فیلیپین از مردم خواستهاند تا جایی که ممکن است در داخل کشور خود به مسافرت بروند. آرش خورمهر - مدیر تولید محتوای انجمن علمی مدیریت و گردشگری دانشگاه تبریز
ایجاد شده: 5/مرداد/1399 آخرین ویرایش: 5/مرداد/1399 مقالات و یادداشت ها
قیمتگذاری و نحوه تعیین قیمت مهمترین عواملی هستند که تقاضا و عرضه خدمات را تعیین میکنند و به همین دلیل میتوانند در تعیین سودی که عاید هتلها و محلهای اقامتی میکنند، بسیار موثر باشند. علاوه بر این، استراتژی قیمتگذاری مناسب برای هتلها میتواند رقابتپذیری آنها را در بازار بیشتر کند و حتی اثر مثبتی برای مصرفکنندگان نیز به همراه داشته باشد. استراتژی قیمتگذاری هتلها در ایران با مشکلات فراوانی روبهرو است و در بسیاری از موارد با آن به صورت دستوری برخورد میشود. نگاهی به تجربه کشورهای دیگر و نحوه قیمتگذاری در آنها میتواند در ایجاد درک بهتر نسبت به این مقوله مفید باشد. استراتژی مناسب در مورد قیمتگذاری میتواند موجب رفاه بیشتری برای مصرفکنندگان نیز باشد و به بهترین نحو درآمد هتلها را افزایش داده و به این طریق موجب رونق صنعت هتلداری در کشور شود. به باور کارشناسان، قیمت یک ابزار فروش است و به هتلدار اجازه میدهد تقاضای خود را قطعهقطعه کرده و بازارهای هدف مختلفی را با هدف بیشینه کردن درآمد، جذب کند. با این حال باید در مورد مدیریت درآمد یک هتل دقت لازم را داشت و حساسیت به قیمت را نیز لحاظ کرد تا نتایج معکوسی به بار نیاید. پژوهشگران و فعالان هتلداری در کشورهای مختلف جهان استراتژیهایی از جمله قیمتگذاری روزانه، قیمتگذاری مبتنی بر طول اقامت، قیمتگذاری مستمر روزانه، استراتژی برحسب هر اتاق و قیمتگذاری بر اساس اشغالشدگی را به عنوان بخشی از استراتژیهای مناسب برای نرخگذاری آزاد معرفی میکنند. قیمتگذاری روزانه در میان هتلداران، کشورهای آسیایی از روشهای گوناگونی برای قیمتگذاری استفاده میکنند و قیمتگذاری روزانه یکی از روشهایی است که آنها به کار میگیرند. در این روش، برای هر شب اقامت یک مهمان نرخ متفاوتی تعیین و دریافت میشود. این قیمت بر اساس میزان تقاضا و حساسیت به قیمت برای هر روز و هر شب تعیین میشود. این به معنای آن است که هر شب مستقل از شبهای دیگر اقامت قیمتگذاری میشود. این استراتژی قیمتگذاری با عنوان "بهترین نرخ برای آن روز" یا "بهترین نرخهای روزانه" نیز نامیده میشود. قیمتگذاری روزانه عموما سادهترین رویکرد قیمتگذاری است که در بین تمام سیستمها و کانالهای فروش هتلها وجود دارد. با این حال، ممکن است این روش نتواند بهینهترین پاسخ برای به دست آوردن درآمد از محل تقاضای ورودیها بهخصوص در طول اقامت طولانیتر یک مهمان باشد. درواقع به باور اقتصاددانان، قیمتگذاری روزانه بهکار گرفته شده در مورد هتلهایی بهینه است که میانگین اقامت مهمان در آن به یک یا دو شب برسد یا اینکه هتلها دارای اتاقهایی با انواع منحصربهفرد باشند که قیمتگذاری شده و کارآیی آنها با هم متفاوت است. مزایای قیمتگذاری روزانه یکی از مزایای این نوع قیمتگذاری این است که هر تغییراتی که در نرخها صورت بگیرد با توجه به تغییرات تاریخ ورود میهمان مورد نظر به هتل و الگوی اقامت وی، نسبتا ساده محاسبه میشود. این تغییرات در قیمت به وضوح قابل توضیح هستند. با این حال در اقامتهای طولانی مدت این موضوع موجب میشود احتمال نارضایتی مسافران از گرانتر شدن محل اقامت در شبهای آتی بالاتر برود. به عنوان مثال میتوان به حجم تقاضای بالای هتلهای آسیایی در شبهای شنبه اشاره کرد که منجر به افزایش شدید قیمت در آن شبها میشود و در طول سایر شبهای هفته قیمت ارزانتر است. قیمتگذاری روزانه عموما سادهترین رویکرد قیمتگذاری است که در بین تمام سیستمها و کانالهای فروش هتلها وجود دارد. با این حال، ممکن است این روش نتواند بهینهترین پاسخ برای به دست آوردن درآمد از محل تقاضای ورودیها بهخصوص در طول اقامت طولانیتر یک مهمان باشد. درواقع به باور اقتصاددانان، قیمتگذاری روزانه بهکار گرفته شده در مورد هتلهایی بهینه است که میانگین اقامت مهمان در آن به یک یا دو شب برسد یا اینکه هتلها دارای اتاقهایی با انواع منحصربهفرد باشند که قیمتگذاری شده و کارآیی آنها با هم متفاوت است. قیمتگذاری LOS استراتژی قیمتگذاری LOS یا مبتنی بر طول اقامت، نرخهایی را پیشنهاد میکند که هم مبتنی بر تاریخ ورود هستند و هم بر اساس طول کل اقامت یک میهمان. این استراتژی تقاضا و حساسیت به قیمت را برای هر تاریخ ورود و بر اساس مدت اقامت بررسی میکند. این امر بدان معنا است که یک نرخ با استفاده از ارزیابی تمام شبهایی محاسبه میشود که فرد مهمان درخواست دارد و نرخگذاری شبهای اقامت به یکدیگر ارتباط پیدا میکند. مزیت قیمتگذاری LOS مزیت این شیوه قیمتگذاری این است که به میهمانان نرخ سادهای برای تمام مدت اقامت آنها پیشنهاد میشود که مبتنی بر تاریخ ورود آنها و کل اقامت شبانهشان است. این موضوع به هتل کمک میکند تا درآمد بهینهای را به دست آورد زیرا نرخی که تعیین میکند مبتنی بر الگوهای خاصی است که به تاریخ ورود و طول اقامت بستگی دارد. این روش برای هتلهای شهری که در درجه نخست بر تقاضای زیاد خود تاکید میکنند و تمایل دارند اقامت بیشتری را داشته باشند، بسیار مفید است. مواردی همچون بیشترین طول اقامت، کمترین طول اقامت و دیگر موارد میتوانند بهکار روند تا تقاضا را در طول دورههایی که تقاضا بیشتر است به درستی مدیریت کرده و نرخ اشغال هتلها را در طول دورههایی که کمتر رزرو میشوند، افزایش دهد. قیمتگذاری مستمر روزانه این نوع قیمتگذاری برای هتلها بیشترین انعطافپذیری را برای ساختار نرخ مطلوب آنها فراهم میآورد. این روش تقریبا مشابه با قیمتگذاری روزانه است؛ با این حال، مقادیر نرخ موجود گسترهای از یک کمینه و بیشینه برای هر اتاق تعریف میشود. قیمتگذاری مستمر روزانه مزایایی مشابه با قیمتگذاری روزانه دارد؛ با وجود این برای هتلها انعطافپذیری بیشتری در مورد نرخ مطلوب آنها فراهم میآورد. هتلها بیش از آنکه وابسته به مقادیر نرخ تعریف شده از سوی مصرفکنندگان باشند، نرخهای کمینه و بیشینه عمومی را برای محاسبه مستمر تعیین کرده و مقدار نرخگذاری هتل در چارچوب محدوده مطلوب هتل تعیین میشود تا بیشترین درآمد را برای هتل داشته باشد. این رویکرد برای هتلهایی که قیمتگذاری روزانه را گزینهای مناسب میدانند اما به دنبال انعطافپذیری بیشتر در پیشنهادهای نرخ خود هستند، بسیار مناسب است. با اینهمه، در برخی هتلهای اروپایی نیز روشهای دیگری بهکار گرفته میشود. نرخگذاری برحسب هر اتاق براساس استراتژی نرخگذاری برحسب هر اتاق، یک نرخ بدون احتساب اینکه چه تعداد افراد در آن اقامت میکنند، تعیین و نرخ یکسانی چه برای یک نفر و چه برای دو یا چند نفر اخذ میشود. این نوع قیمتگذاری در برخی از موارد بهکار گرفته و سپس تفاوت مقدار اجاره با صبحانه به ازای هر نفر به مقدار اجاره اضافه میشود. برای مثال فرض کنید یک اتاق یک یا دو نفره در یک هتل ۱۰۰ یورو قیمتگذاری شده باشد و صبحانه به ازای هر نفر ۱۵ یورو باشد. در این صورت، قیمت اتاق برای یک نفر و با تخت و صبحانه ۱۱۵ یورو و دو نفر با تخت و صبحانه ۱۳۰ یورو خواهد بود. قیمت گذاری براساس اشغال شدگی نرخگذاری براساس اشغالشدگی، طبق تعداد افرادی که در یک اتاق حضور دارند محاسبه میشود و عموما به اتاقهای یک یا دو نفره تعلق میگیرد. نرخی که برای اتاق تعیین میشود، به این موارد و همچنین صبحانهای که در هتلهای اروپایی سرو میشود، بستگی دارد. برای مثال فرض کنید قیمت صبحانه ۱۵ یورو به ازای هر نفر باشد. همچنین اگر قیمت اجاره برای یک نفر ۹۰ یورو و برای دو نفر ۱۰۰ یورو باشد، در این صورت قیمت اتاق تکنفره با صبحانه ۱۰۵ یورو خواهد بود و این در حالی است که برای اتاق دو نفره این بها ۱۳۰ یورو است. فرمول قیمت گذاری در بازاریابی هتل ها اهداف اصلی قیمتگذاری را میتوان بهینه سازی سود، افزایش سطح اشغال و حفظ سهم بازار برای هتل تعریف کرد. قیمتگذاری در صنعت هتلداری مانند سایر صنایع پیچیدگیهای خاص خود را دارد. در صنعت هتلداری قیمت درواقع مقداری از پول میهمانان یا گردشگران است که تمایل دارند برای تغییرات در منافع یا بهره گیری از منافع پرداخت کنند. شعارسال: قیمت ازنظر لغوی یعنی سنجش، ارزیابی، اندازه و معیار. قیمت در بازار عبارت است از ارزش مبادلهای کالا و خدمت که بهصورت واحد پول بیان میشود. بر این اساس، قیمتگذاری فعالیتی است که باید تکرار شود و فرآیندی مداوم و پیوسته است. این تداوم ناشی از تغییرات محیطی و عدم ثبات شرایط بازار است که لزوم جرحوتعدیل قیمت را ایجاد میکند. قیمتگذاری تنها عنصر درآمیخته بازاریابی است که ایجاد درآمد میکند و از انعطاف پذیرترین عوامل بازاریابی و در سنجش موفقیت شرکتها، یکی از عناصر شاخص محسوب میشود. به رغم چرخش عظیم گردشگری در جهان، خاورمیانه و ایران بعضی از هتلها با ضریب اشغال بسیار پائین با تراز مالی زیانده به فعالیت خود ادامه میدهند. رفع معضل مذکور تا حد زیادی در گرو ایجاد راهکارهای لازم در راستای مدیریت درآمد و قیمتگذاری دقیق خدمات ارائهشده برای حداکثرسازی سود و توسعه فعالیتهای اشتغالزا در این حوزه است. در صنعت هتلداری، سیاستهای قیمتگذاری جزو اساسیترین عملیات روزانه محسوب شده و به عنوان یک متغیر مؤثر برای تشویق یا تضعیف تقاضا در کوتاهمدت در نظر گرفته میشود که توسط هتل تنظیم و کنترل میشود. تصمیمات قیمتگذاری مانند دیگر تصمیمات آمیخته بازاریابی نه تنها سلیقهای و روندی نیست بلکه به چیزی بیش از دانش فنی نیازمند است. قیمتگذاری به قضاوت ابتکاری، خلاق و آگاهی نسبت به انگیزههای خریداران نیاز دارد. اهداف اصلی قیمتگذاری را میتوان بهینه سازی سود، افزایش سطح اشغال و حفظ سهم بازار برای هتل تعریف کرد. قیمتگذاری در صنعت هتلداری مانند سایر صنایع پیچیدگیهای خاص خود را دارد. در صنعت هتلداری قیمت در واقع مقداری از پول میهمانان یا گردشگران است که تمایل دارند برای تغییرات در منافع یا بهرهگیری از منافع پرداخت کنند. عوامل موثر بر قیمتگذاری در هتلها قیمتگذاری خدمات هتلداری همیشه به سادگی آنچه مشاهده میشود، نیست. بکارگیری صحیح قیمتگذاری در صنعت هتلداری منجر به افزایش سودآوری و کمک به برند هتل میشود. عدم قیمتگذاری دقیق منجر به هدر رفت سرمایه ثابت و متغیر هتلداران شده و درآمد مورد انتظار را کاهش میدهد. این امر علاوه بر ضربه مالی به سرمایهداران بخش هتلداری، منجر به رکود در بخش گردشگری نیز خواهد شد. با شناخت عوامل مؤثر و مهم در قیمتگذاری در صنعت هتلداری، میتوان بهترین شیوه را انتخاب کرد و به کار گرفت که به نوبه خود منجر به افزایش درآمد هتلداران و افزایش گردش پول در جامعه میشود. عوامل تاثیرگذار بر قیمتگذاری خدمات این صنعت، متعدد و بسته به محل و زمان میتواند متفاوت باشد. به طور مثال بررسی عوامل مختلف تاثیرگذار بر قیمتگذاری در صنعت هتلداری در آفریقا نشان داد که عوامل زیر نقش مهمی را ایفا میکنند؛ 1. توجه به مسائل زیستمحیطی 2. امکانات رفاهی 3. برند هتل 4. عوامل مدیریتی 5. موقعیت هتل 6. کیفیت ارائه خدمات 7. سرویسهای زیرساختی 8. بازاریابی بر قیمتگذاری خدمات هتلداری همچنین مهمترین عوامل مؤثر بر قیمتگذاری در صنعت هتلداری هند، موارد زیر هستند؛ 1. ارائه تخفیف به میهمانان 2. کمک به میهمانان 3. آداب خوشامدگویی گرم 4. انجام کار به شیوه دوستانه 5. ارائه اتاق تمیز به آنها برای قیمتگذاری صحیح و رضایتبخش باید عوامل مؤثر بر قیمتگذاری به صورت کلی شناسایی و تعیین شوند. این عوامل عبارتند از: مکان قرار گرفتن هتل | نزدیک بودن آن به مراکز مختلف | ابعاد و اندازه هتل | امکانات تفریحی | داشتن سالنهای همایش زنجیرهای بودن هتل | کیفیت غذا | موقعیت مکانی | نسبت تعداد کارکنان به تعداد اتاق | فاصله تا ایستگاههای حمل و نقل | کیفیت خدمات | دسترسی و سرعت اینترنت | وجود سالنهای ورزشی | استخر و سونا | تعداد ستارههای هتل | نوساز بودن | رضایت مشتریان | ارائه تخفیفهای دورهای | کمک به میهمانان | خوشامدگویی و بدرقه گرم | ارائه اتاق تمیز | شرایط اقتصادی جامعه | عوامل روانشناختی | اجتماعی و اقتصادی | هزینههای سفر | کیفیت محل اقامت | کیفیت مواد غذایی و آشامیدنی | مهیا بودن امکانات سرگرمی | مهیا بودن امکانات تفریحی کودکان | برند هتل | تبلیغات | معماری خاص هتل | وجود جاذبههای سبز | ارائه خدمات مبتنی و سازگار با محیطزیست و ... شناخت دقیق هر کدام از عوامل قیمتگذاری به متولیان صنعت هتلداری این فرصت را میدهد که با در نظر گرفتن عوامل مذکور در سیاستهای قیمتگذاری هتل، درآمد حاصله را چند برابر کنند و رشد اقتصادی حاصل این امر نهایتا منجر به بهبود اوضاع گردشگری و اقتصاد کلان کشور خواهد شد. عدم تخصص یا عدم اعتقاد به اصول بازاریابی نوین در برخی از مدیران باعث شده اکثر هتلها از ظرفیتهای موجود در این راستا برای جلب رضایت مشتری و درنهایت جذب حداکثر سود، استفاده کافی و لازم را نبرند. آنچه اغلب مدیران هتلها در مدیریت مالی هتلداری خود بهرهمند میشوند، شکل سنتی و بدون استفاده از ابزارهای نوین ارتباط با مشتریان است که در نهایت، کارآیی کافی را ندارد. همچنین عدم بخشبندی مشتریان با توجه به فرآیند قیمتگذاری به صورت منعطف اعم از روزانه و ویژه به نحوی که پتانسیل سودآوری مشتریان مورد توجه قرار گیرد، سبب شده ظرفیت هتل برای جذب گروههای جدید مشتریان بدون استفاده باقی بماند. عدم قیمتگذاری دقیق منجر به هدر رفت سرمایه ثابت و متغیر هتلداران شده و درآمد مورد انتظار را کاهش میدهد. بدیهی است که کاهش ضریب اشغال اتاقهای هتل میتواند به کاهش درآمد و در نتیجه زیان هتل منجر شود. این امر علاوه بر ضربه مالی به سرمایهداران بخش هتلداری، منجر به رکود در بخش گردشگری نیز خواهد شد. آنچه مهم است این است که چگونه میتوان با طراحی نظام کارآمد قیمتگذاری در بازاریابی هتلداری به توسعه فروش خدمات هتلداری کمک کرد؟ آیا فقدان یک سیستم کارآمد قیمتگذاری در بازاریابی هتلداری میتواند باعث کاهش سطح اشغال هتلها شود؟ آیا با طراحی این نظام میتوان شاهد تاثیرات موثری در افزایش درآمد هتلها بود؟ در بخش بعد به این پرسشها پاسخ خواهیم داد. چرا نرخگذاری آزاد به نفع دو طرف عرضه و تقاضا است؟ نحوه تعیین قیمت کالاها و خدمات مختلف مدتها است که از مهمترین مباحث در بسیاری از صنایع کشورهایی که اقتصاد عمدتا دولتی دارند، محسوب میشود. بهطور کلی میتوان قیمتگذاری برای کالاها یا خدمات را به دو نوع دستوری و آزاد انجام داد. در نسخه دستوری، نهاد تعیینکننده قیمتها عموما بدنهای از دولت است و در بسیاری از موارد میتواند به نحو صلاحدیدی و بدون توجه به عرضه و تقاضا، یعنی فرآیندهای اساسی که بازار را برای یک صنعت ایجاد میکنند، اعمال شود. در حالت دوم، عرضه و تقاضا برای یک کالا یا خدمات است که قیمت آن را تعیین میکند. فرمول قیمتگذاری در بازاریابی هتلها در رویکرد دستوری، فضایی برای رقابت باقی نمیماند و انگیزه برای بهتر شدن خدمات ارائه شده از سوی شرکتها یا بنگاههایی که آنها را تولید میکنند، از بین میرود. در صنعت اقامت و هتلداری نیز همین موضوع صدق میکند. اگر به هتلها و صنعت اقامت به عنوان بنگاههایی نگاه کنیم که به دنبال حداکثر کردن سود خود هستند، هر یک میخواهند نرخی را اعلام کنند که بتوانند سود بیشتری به دست آورند. با این حال، باید توجه کرد وقتی پای رقابت در این حوزه به میان بیاید و به نحو مناسبی نهادینه شود، هر یک از هتلها تلاش خواهند کرد افراد بیشتری را جذب کنند تا از این طریق سود خود را به بیشترین مقدار ممکن برسانند. در این حالت، خدمات ارائه شده به مشتریان ارتقا خواهد یافت و انگیزه فعالان این صنعت برای جذب مشتریان و دستیافتن به سهم قابلتوجهی از بازار قوت خواهد گرفت. نهادینه شدن رقابت لزوما به معنای گرانتر شدن این خدمات نیست و حتی میتواند موجب کاهش آن نیز بشود. این موضوع در نهایت میتواند حتی موجب سودآوری و توسعه این صنعت نیز بشود. نگاهی به تجربههای کشورهایی که قیمتگذاری دستوری را از سر گذراندهاند، نشان میدهد که این نوع قیمتگذاری برای صنعت هتلداری آنها چه مشکلاتی را ایجاد کرده است. داستان کوبایی هتلداری (بخش اول) اقتصاد کوبا در سالهای اخیر با مشکلات بسیاری روبهرو بوده است. اقتصاد دولتی و برنامهریزی مرکزی آن که سالها با یارانههای کشورهای شوروی و اخیرا ونزوئلا سرپا مانده بود، در سالهای اخیر و پس از مشکلات پیش آمده برای ونزوئلا، رو به وخامت گذاشت. با روی کار آمدن رائول کاسترو این کشور با دولت باراک اوباما به توافقهایی رسید و صنعت گردشگری را بهعنوان یکی از مهمترین صنایعی که بتواند به اقتصاد این کشور کمک کند، در نظر گرفت. با توجه به فاصله نهچندان دور اتباع آمریکایی، انتظار میرفت تعداد احتمالی گردشگران ورودی به این کشور قابل توجه باشد. هزینه سفر به کوبا در نتیجه این رویداد بین 100 تا 400 درصد رشد کرد. کارشناسان معتقدند افزایش قیمت در سال 2015 آغاز شد؛ زمانی که وزیر گردشگری کوبا اعلام کرد که هزینههای هتلها در مواجهه با تقاضای رو به فزونی برای آنها 100 درصد افزایش پیدا میکند. حتی به نظر برخی از آنها این قیمتگذاری علاوهبر افزایش درآمد این کشور از محل گردشگری، برای کاستن از تعداد گردشگران آمریکایی نیز بوده است. داستان کوبایی هتلداری (بخش دوم) این چنین قیمتگذاریهایی قطعا منجر به شکلگیری نوسانات در بازار خواهد شد زیرا واکنش گردشگران ورودی نسبت به این نوع قیمتگذاری نامشخص است. برای مثال اگر دولت ترامپ برای گردشگران آمریکایی در کوبا مشکلاتی ایجاد کند، مشخص نیست که عاقبت این نوع قیمتگذاری و رشدی که کوبا در تعداد گردشگران خود تجربه کرده است، چه خواهد شد. بسیاری از کارشناسان معتقدند به رغم تعداد زیاد گردشگران آمریکایی وارد شده به کوبا، بازار این کشور نیاز به تعدیل هزینههایی دارد. علاوه بر این، در پاسخ به این نوع قیمتگذاری گردشگران آمریکایی به استفاده از جانشینهای هتلها روی آوردهاند تا علاوه بر دور زدن این قیمتگذاری، برای سفر به این کشور بهای کمتری بپردازند. هاستلها، استفاده از خانههای شخصی و اقامت در خارج از هاوانا از جمله این موارد هستند که قطعا نه تنها مزایایی برای صنعت هتلداری نخواهند داشت، بلکه موجب افزایش قیمت تاکسیها و برخی اقلام دیگر میشود چرا که رشد تقاضا به صورت ناخواسته موجب افزایش بیرویه قیمتها میشود. داستان چینی هتلداری بخش هتلداری در چین، یکی از نخستین بخشهایی بود که پس از سال 1978 و در پی «سیاستهای درهای باز» این کشور آغاز به رشد و توسعه کرد. این گذار موجب شد صنعت هتلداری دولتی این کشور تغییرات چشمگیری را تجربه کند. با وجود این و هرچند که صنعت هتلداری این کشور نسبت به پیش از آن بهتر شده، اما بسیاری از هتلهای توریستی این کشور همچنان متعلق به دولت است و بازاریابی و قیمتگذاری همچنان مشکلات عمده چنین هتلهایی هستند. البته این کشور به سرعت در حال رفتن به سمت قیمتگذاری غیردستوری است. این مساله بر سودآوری و نیز توسعه این صنعت موثر بوده و مانع از دستیابی این صنعت به ظرفیتهای بالقوهاش میشود. در دهه 1990 در چین، دو نوع هتل توریستی و غیرتوریستی وجود داشت. هتلهای توریستی پس از ورود نخستین دسته از گردشگران غربی در اواخر دهه 1970 ایجاد شدند و به جز مواردی خاص، منحصر به استفاده از طرف توریستهای وارد شده به این کشور بودند. البته امروزه این هتلها پس از توسعه گردشگری داخلی در چین، به ارائه خدمات به اتباع چینی نیز میپردازند. اما هتلهای غیر توریستی در آن زمان به اتباع داخلی اسکان میدادند. از دهه 1980 میلادی تا سالهای اخیر، ساخت هتلهای جدید موجب شده که قیمتگذاریهای دستوری به پایان خود نزدیک شوند و توسعه صنعت هتلداری و گردشگران ورودی به این کشور که نتایجی همچون افزایش درآمدهای ارزی و بهبود کیفیت زیرساختهای این چنینی داشته است، ازجمله مزایای آن بوده است. فرمول قیمتگذاری در بازاریابی هتلها قیمت اتاق هتل چطور تعیین میشود و علت تفاوت قیمتها چیست؟ مطمئنا در زمان رزرو هتل یا تحقیقات قبل از رزرو از قیمت اتاقها هم پرسیدهاید و شاید قیمتهای مختلفی دریافت کرده باشید که برای شما عجیب باشد. مثلا از خودتان بپرسید چطور است که خود هتل، قیمت را یک مبلغی اعلام میکند و یک آژانس مسافرتی یا سایت اینترنتی رزرو هتل برای همان اتاق قیمت دیگری میگوید؟! مگر نوع اتاقها متفاوت است یا اتاق دارای مشکل است یا کیفیت پائینتری دارد و یا آپشنهای کمتری دارد؟ در ادامه سعی میکنیم شما را تاحد امکان با نحوه قیمتگذاری اتاقهای هتلها به ویژه در هتلهای ایران آشنا کنیم. قیمت مصوب اتاقهای هتل یا اصطلاحا قیمت Board هتل هر اتاقی در هر هتلی یک قیمت مصوب و قانونی دارد که معمولا در ابتدای هر سال توسط اتحادیه هتلداران برای هر هتل تعیین شده و هتل موظف است تا پایان سال با همان قیمت بفروشد. این همان قیمتی است که وقتی مستقیم با هتل تماس می گیرید به شما اعلام می شود و تقریبا بالاترین قیمتی است که برای آن اتاق خواهید شنید. فروش بالای این قیمت غیرقانونی بوده و هیچ آژانس یا وبسایت رزرواسیونی بالاتر از این قیمت نمی فروشد و عملا منطقی هم نیست بالاتر از این قیمت بخرید چون خود هتل با همین قیمت به شما اتاق را خواهد فروخت و براحتی می توانید مستقیم رزرو کنید. بجز در مواردی بسیار خاص مثل ایام بسیار شلوغ که هتل هیچ اتاقی ندارد و مثلا آژانسی قبلا تعدادی اتاق را خریده و حالا بالاتر از قیمت می فروشد که البته بدلیل غیرقانونی بودن، این مطلب به متقاضی اعلام می شود و با توافق فروش صورت خواهد گرفت. معمولا چنین فروشهایی برای افراد خارجی است که حتما باید در همان تاریخ و همان هتل اتاق داشته باشند و قیمت برایشان مهم نیست! در حالت عادی هر قیمتی که از آژانس یا سایتهای رزرواسیون بگیرید از این مبلغ (که قیمت برد Board هتل نام دارد) پایین تر خواهد بود. تخفیف برای آژانسهای همکار و پیشخرید قطعی اتاق یا اصطلاحا گارانتی همه هتلها در برنامه بازاریابی خود برای همکاران آژانسی یا وبسایتهای رزرواسیون پورسانتی را در نظر میگیرند و اتاقهای خود را با قیمتی ارزانتر از قیمت مصوب به آنها میفروشند. حال ممکن است یک آژانس قدرتمند بتواند ۳۰ درصد زیر قیمت اتاق را بخرد و آژانسی دیگر ۲۵ درصد تخفیف داشته باشد. این به عهده آژانس است که به مسافر چقدر تخفیف بدهد و چند درصد از پورسانت را برای خود به عنوان سود نگه دارد و دقیقا همین موضوع است که باعث اختلاف قیمت منابع مختلف برای یک اتاق خاص میشود. به جز تخفیف و پورسانت آژانسهای همکار، مسالهای به نام گارانتی کردن هم وجود دارد. آژانس همکار مثلا از یک ماه قبل تعداد مشخصی از اتاقهای هتل را در تاریخی خاص پیشخرید و پول آن را کامل پرداخت میکند. حال پر کردن آن اتاق به عهده آژانس است و هتل عملا اتاق را فروخته است. ممکن است اتاق خالی بماند که میشود ضرر آژانس یا آنقدر آن تاریخ متقاضی داشته باشد که تمام اتاقهای هتل فروخته شود و فقط اتاقهای آن آژانس خالی بماند. یعنی هتل اتاق ندارد اما یک آژانسی هنوز اتاق دارد و میتواند با قیمت دلخواه خود بفروشد! تخفیفهای خاص یا آفرهای ویژه که فقط بعضی منابع پیشنهاد میکنند! ممکن است در تاریخی خاص، یک آژانس یا وبسایت ادعای قیمتی بسیار پائین داشته باشد. اولین نکته توجه به اعتبار آن فروشنده است. در صورت معتبر بودن، میتوان نتیجه گرفت که ممکن است آن آژانس، اتاق را گارانتی کرده باشد و حالا اتاق خالی مانده باشد. بنابراین آژانس تمام تلاش خود را میکند که کمترین ضرر را متوجه خود کند و حتی حاضر است زیر قیمت خرید، اتاقهای مانده را بفروشد. تنها در این صورت ممکن است اتاق با قیمتی بسیار پائینتر از عرف فروخته شود. تفاوت قیمت برای مسافر ایرانی و خارجی برای یک اتاق مشابه این مورد هم در قیمتگذاری هتلهای ایران بسیار متداول است و گاها هتلها قیمت مصوب متفاوتی را برای مسافر ایرانی و خارجی دارند. بنابراین تخفیف آنها به همکاران هم متفاوت خواهد بود. این مورد معمولا در هنگام رزرو به اطلاع متقاضی می رسد اما ممکن است در مواردی فراموش شود و بعد از رزرو، چنین ادعایی مطرح شود. بهتر است قبل از رزرو و پرداخت هزینه، این مورد را سوال کنید تا شک و شبهه ای باقی نماند. البته خدمات معمولا برای مسافر ایرانی و خارجی یکسان است و تفاوت فقط در قیمت اتاق است و اصطلاحا قیمت دلاری محاسبه می شود. قیمت گذاری در ایام تعطیلات و ایام عید قیمت اتاقها در ایام شلوغی و تعطیلات معمولا تابع موارد ذکر شده در بخشهای پیشین است و تعیین کننده عرضه و تقاضا خواهد بود اما کماکان قیمت از برد مصوب هتل بالاتر نمی رود ولی عید معمولا متفاوت است. رزرو اتاق برای عید یک دردسر به تمام معناست و متقاضی آنقدر زیاد است که حتی یک قیمت مصوب جداگانه برای این ایام تعیین می شود و بدون تخفیف تقریبا همه اتاقها از دوماه قبل به آژانسهای همکار یا وبسایت های رزرواسیون پیش فروش قطعی می شود! حال بعهده آنهاست که چه قیمتی تعیین کنند و چه زمانی بفروشند و عملا نظارتی هم نمی تواند باشد چون تقاضا آنقدر بالاست که برای خیلیها دیگر قیمت مهم نخواهد بود و توافقی از هفته ها قبل اتاقها فروخته می شود و متقاضی در ایام نزدیک به عید نوروز معمولا با این جمله روبرو می شود که هیچ اتاقی نداریم! پس بهتر است از یکی دوماه قبل برای رزرو اقدام کنید و دیگر بدنبال تخفیف نباشید، اگر قطعا تصمیم به سفر دارید، رزرو خود را انجام دهید و بدون دغدغه سفر کنید! البته به این نکته توجه داشته باشید که رزرو ایام نوروز به هیچ عنوان کنسلی ندارد و مبلغ پرداختی شما در صورت کنسلی سوخت می شود و این مورد کاملا هم قانونی خواهد بود مگر در شرایط بحرانی یا فورس ماژور. استراتژی های قیمت گذاری برای افزایش درآمد هتل برای افرادی که در صنعت هتلداری فعالیت می کنند، حداکثر رساندن درآمد از اولویت های اصلی است. دستیابی به این هدف غالباً در زمان مناسب به استراتژی مناسب قیمت گذاری نیاز دارد. در حقیقت ، ایجاد تنظیم نرخ اتاق بر اساس تقاضا ، تقسیم مشتری و سایر عوامل می تواند کلید موفقیت کلی در این کسب و کار باشد. در بخشهای بعدی، به ۹ استراتژی قیمت گذاری که هتل ها می توانند در استراتژی بازاریابی و مدیریت درآمد خود، به منظور افزایش میزان درآمد اتخاذ کنند، اشاره خواهیم کرد. 1- استراتژی قیمت گذاری بر اساس پیش بینی مهمترین استراتژی قیمت گذاری برای مالکان هتل ها، استفاده از پیش بینی برای تعیین قیمت بر اساس تقاضا است. در واقع، این بدان معنی است که نرخ اتاق هتل بستگی به میزان تقاضا دارد. به عنوان مثال، تقاضای زیاد ممکن است منجر به افزایش نرخ اتاق شود. یک استراتژی پیش بینی قوی متکی بر داده های دقیق است که دارای اطلاعات دقیق – از جمله اشتغال، درآمد، نرخ اتاق و هزینه متوسط هر اتاق – می باشد. علاوه بر این، استفاده از داده های موجود در اسناد، مانند اسناد رزرو، و همچنین هرگونه تغییر در روند بازار، بسیار مهم است. سپس می توانید از این داده ها برای تصمیم گیری در مورد قیمت گذاری استفاده کنید. بنابراین، اگر هتل شما در بازه زمانی خاص، تقاضای کمی داشته، باید از راه حل های استراتژیک مربوط به آن استفاده کنید. برای مثال می توانید در آن بازه زمانی بر روی افزایش تقاضا یا کاهش قیمتها کار کنید. 2- انعطاف در قیمت یکی از متداول ترین استراتژی های قیمت گذاری که در صنعت هتلداری وجود دارد، استراتژی انعطاف در قیمت است. یکی از مهمترین اهداف در این قیمت گذاری، حفظ گروههای مختلف در سبد گروه اهداف و مشتریان است. در این استراتژی، شما همان محصول را با قیمت های مختلف به مشتریان مختلف ارائه می دهید. به عنوان مثال در حالی که قیمت های “مصوب” باید مشمول یک استراتژی برابری نرخ باشد، قیمت برای شرکت ها و مشتریان همیشگی می تواند پایین تر باشد. همچنین فروش چند اتاق به نمایندگی های مسافرتی با نرخ پایین تر نیز می تواند مثال دیگری باشد. با استفاده از این استراتژی میتوانید گروههای هدف مختلف برای خود داشته باشید و اتاق خود را تمام این گروهها با قیمتهای مختلف نامحسوس، بفروشید. 3- کدهای تخفیف برای تحریک رزرو مستقیم امروزه تحقیقات نشان دادهاند که درصد رزرو مستقیم از سوی میهمان نسبت به رزرو از آژانسها در حال افزایش قابل توجهی است. این امر از سوی هتلها و مراکز اقامتی نیز استقبال میشود زیرا؛ رزرو مستقیم در درجه اول، میهمان را بیواسطه با هتل و خدمات و مزایای آن آشنا میکند و هتل فرصت دارد تا از میهمانی که برای اولین بار با هتل آشنا میشود، میهمان وفادار بسازد. دیگر نیازی به پرداخت مبلغ کمیسیون به آژانسها نیست. استراتژی برابری نرخ مصوب ممکن است مانع از برخی پلنهای قیمتگذاری شود که میتواند باعث تحریک رزرو مستقیم شود اما استفاده از کدهای تخفیف برای تشویق رزرو مستقیم هتل یک استراتژی بسیار کارآمد است. هنگامی که یک میهمان بعد از رزرو از طریق شخص ثالث و یا حتی آژانس به هتل مراجعه میکند، میتوانید برای هر نوع رزرو مستقیم آینده که با شما انجام میشود به آنها کد تخفیف پیشنهاد دهید. اگر این استراتژی منجر به اقامت دوباره در آینده شود، مزیتی دوجانبه برای تشویق رزرو مجدد و ترغیب میهمان به رزرو مستقیم محسوب میشود. 4- ارائه پکیج های متنوع یکی دیگر از گزینههای خوب برای افرادی که در هتل تلاش میکنند تا حداکثر درآمد را به دست آورند، طراحی پکیجهایی است که باعث میشود مشتریان هزینه بیشتر برای خدمات بیشتر بپردازند. خدمات یا محصولاتی که ممکن است در پکیج وجود داشته باشد شامل وعدههای غذایی، دسترسی به سالن ورزشی، تجهیزات و غیره است. در این پکیجها نرخ واقعی اتاق ممکن است به تنهایی کمتر از نرخ معادل اتاق بدون پکیج باشد. با این حال، در این روش، هتل شما قادر به فروش همزمان کالاهای بیشتری خواهد بود. 5- استراتژی مدت زمان اقامت همانطور که از نام آن پیداست "استراتژی مدت اقامت" تنظیم قیمتگذاری بر اساس مدت اقامت است. در برخی موارد مانند وقتی که تقاضا بیش از توان شما باشد، اجرای قاعدهای مبنی بر اینکه مهمانان موظف به ماندن "حداقل مدت اقامت" در هتل باشند، میتواند مفید باشد. از طرف دیگر، هنگامی که تقاضا کمتر است، میتوانید به طور بالقوه میهمانان را ترغیب کنید که در صورت اقامت طولانیتر به آنها نرخ کمتری ارائه میکنید و در نتیجه اتاقهای بیشتری را بفروشید. 6- سیاست لغو و کنسلی اقامت سیاست کنسلی اقامت نیز میتواند باعث ایجاد استراتژی قیمتگذاری و افزایش درآمد شود. به عنوان مثال در صورت عدم لغو اتاق، میتوانید مبلغ کمتری را ارائه دهید. به شرط آنکه مهمان نتواند در صورت لغو اتاق، پولی دریافت کند. این نمونه میتواند از اهمیت ویژهای در هتلهایی که تقاضای بالایی دارند، برخوردار باشد. با ارائه نرخهای پائین در ازای عدم بازپرداخت، هتلهای پرتقاضا میتوانند در صورت لغو اقامت دو بار از همان اتاق سود ببرند.
ایجاد شده: 28/بهمن/1398 آخرین ویرایش: 23/اردیبهشت/1399 مدیریت هتلداری
گردشگری فارغ از رسالت فرهنگی و اجتماعی که دارد، یک صنعت است. صنعتی که در کنار ویژگیهای متفاوت هر کشور نسبت به کشور دیگر به عنوان یک مزیت از فعالیت اقتصادی و توسعه مناسبات اقتصادی آن، تولید درآمد میکند. "گردشگری و مشاغل؛ یک آینده بهتر برای همه" عنوانی است که جهان از 27 سپتامبر 2019 برآن تاکید میکند. شغل و آینده بهتر دو عنوانی است که برای یک سال، جهان بر آن صحه گذاشته است. امروزه کشورهایی مانند آمریکا که بزرگترین تولیدکننده نفت در جهان است، بالاترین آمار جذب گردشگر را به خود اختصاص داده است و این بخش را به عنوان یکی از منابع مهم درآمدی خود مدنظر قرار میدهد. در خاورمیانه و شمال آفریقا نیز کشورهایی نظیر قطر، امارات متحده عربی و بحرین که همچون ایران از منابع نفت و گاز برخوردارند، سهم عمدهای از درآمدهای خود را از طریق این صنعت کسب میکنند و سه رتبه اول جذب گردشگر در ردهبندی جهانی در این منطقه را به خود اختصاص دادهاند. در آخرین بروزرسانی سازمان جهانی گردشگری ( UNWTO ) تعداد گردشگران به میزان ۳.۳ درصد به طور میانگین از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۳۰ افزایش پیدا میکند که این موضوع نشاندهنده سفر بیشتر ۴۳ میلیون گردشگر جهانی در هرسال و رسیدن به عدد یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون گردشگر تا سال ۲۰۳۰ است. به عنوان یک تجارت بزرگ و سرویس جهانی، گردشگری ورودی تبدیل به یکی از بزرگترین شاخههای مبادلات جهانی شده است. درآمد کلی حاصل شده از گردشگری ورودی با احتساب حمل و نقل مسافران بیش از یک تریلیارد و ۲۰۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۱ و یا به عبارتی سه میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار در هر روز بوده است. حساب صادرات گرشگری به اندازه ۳۰ درصد از مبادلات جهانی سرویسهای ارتباطی و ۶ درصد از کل میزان مبادلات جهانی است. درآمد جهانگردی در سطح بینالمللی تا سال 2005 حدود 622 میلیارد دلار بوده و هر جهانگرد از اروپا و آمریکا بین 500 تا 700 دلار هزینه نموده، در حالیکه این رقم در ایران کمتر از 500 دلار بوده است. اهمیت گردشگری بر ساختار کسب و کار آنچه سازمان جهانی گردشگری را برای انتخاب "گردشگری و مشاغل؛ یک آینده بهتر برای همه" به تامل واداشت، اهمیت این صنعت بر اشتغال است. ایجاد شغل با پیشرفت تکنولوژی و رشد جمعیت به یکی از معضلات کشورها بدل شده است و کشور ما ایران با دارا بودن بیش از 45 درصد از جمعیت جوان و نیروی کار نیز از این قاعده مستثنی نیست و صد البته این ظرفیت نیروی جوان در کشور کمنظیر است. گردشگری بیش از نفع اقتصادی و درآمد به طور مستقیم و غیر مستقیم بر ایجاد شغل تاکید داردو آثار مستقیم حاصل از صنعت گردشگری با احتساب حدود 6 درصد از تولید ناخالص داخلی جهانی در این صنعت، نمایانگر تخصیص یک شغل از هر 15 شغل است. در سال 2016، سهم کل گردشگری در اشتغالزایی شامل مشاغلی که به گونه غیرمستقیم تحت پوشش این صنعت قرار دارند، 5/6 درصد از کل اشتغال و یک میلیون و 398 هزار و 500 شغل بود که انتظار میرود با رشد 1/3 درصدی در سال 2026، تعداد یک میلیون 967 هزار یعنی 6/1 درصد از کل اشتغال را تحت پوشش قرار دهد. در این بازار بزرگ سهمخواهی، ایران با دارا بودن پتاسیلهای زیاد در گردشگری فرهنگی، هنوز بر کامل نبودن زیرساختهای گردشگری تکیه زده است. جا دارد در آستانه فرا رسیدن روز جهانی گردشگری علاوه بر بهرهگیری از ظرفیتهای اشتغال در این صنعت پویا، نگاه ویژهای نیز به سرمایههای انسانی و مشاغل صنعت گردشگری و وابسته در کشور شود و باز تعریف مشخص و معینی با کد بیمهای برای مشاغل مرتبط با این صنعت یا مشاغلی که به واسطه گسترش این صنعت در کشور پدید آمده است، صورت پذیرد تا ضمن توجه بیشتر به جایگاه بیبدیل اقتصادی و اشتغال این صنعت پویا، قدمهایی هر چند کوتاه برای رسیدن به استانداردهای جهانی برداشته شود. همانطور که گردشگر، مسافر و جهانگرد در سطح بینالمللی دارای تعاریف کارشناسی است؛ مشاغل منشعب شده از صنعت گردشگری هم نیازمند تعاریف ویژه است که کشورمان از این خلا رنج میبرد. بخشی از ارائهدهندگان خدمت مانند راهنمایان گردشگری که از آنها به عنوان سفیران فرهنگی نیز یاد میشوند و سهمی بسزا در حلقه میانی و میزبانی گردشگری دارند، هنوز به عنوان یک شغل و حرفه محسوب نمیشود. حال از یک طرف با توجه به انتخاب این شعار برای سال 2019 شایسته است که متولیان صنعت گردشگری برای آینده بهتر شاغلین و علاقه مندان به فعالیت در این خدمت بر بُعد نظری مشاغل و تعاریف گردشگری، تجدید نظر کنند. از سوی دیگر، رایجترین نگاه به گردشگری در جهان معاصر رویکرد اقتصاد محور است که یکی از منابع عمده درآمدزایی و ایجاد اشتغال در جهان به شمار میآید؛ به طوری که میان توسعه گردشگری و رشد اقتصادی رابطه متقابل وجود دارد. در این صورت به طور معمول چنانچه شهرها و مقاصد از رشد اقتصادی بیشتری برخوردار باشند از گردشگر بیشتری نیز برخوردارند. لذا اتخاذ سیاستهای عمومی مناسب در کلیه لایههای مدیریتی و حمایت کامل کلیه دستگاههای دولتی و نهادهای عمومی برای رونق گردشگری که منجر به تأثیرات اقتصادی مهمی در هر منطقه و افزایش اشتغال خواهد بود، اجتناب ناپذیر است. دکتر حسن تقیزاده انصاری مدیرعامل شرکت هلدینگ گردشگری مارکوپولو رئیس هیاتمدیره جامعه گردشگری الکترونیکی ایران
ایجاد شده: 10/شهریور/1398 آخرین ویرایش: 10/شهریور/1398 مقالات و یادداشت ها