به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، ادارهی هوانوردی فدرال آمریکا دستور جامعی صادر کرده است که اساسا هواپیماها، از جمله جتهای بزرگ را از استفاده از برخی سامانههای خاص ناوربری و فرود در مناطقی که احتمال تداخل شبکههای سلولی جدید ۵G وجود دارد، منع کرد. این دستور که در ۷ دسامبر (۱۶ آذر) از سوی ادارهی هوانوردی فدرال (FAA) اعلام شده، در پی نگرانی از تداخل شبکهی پرسرعت ۵G با ارتفاعسنجهای رادیویی هواپیماها اتخاذ شده است. این ارتفاعسنجها دادههای مورد استفاده توسط سیستمهای کنترل پرواز خودکار را ارائه میدهند. دستور FAA برای حدود ۶۸۳۴ فروند هواپیمای ترابری و مسافری مجهز به ارتفاعسنج رادیویی، یعنی اساسا کل ناوگان هوایی تجاری آمریکا، به همراه بسیاری از هواپیماهای شخصی و دیگر هواگردهای ناوگان هوانوردی عمومی را شامل میشود. این موارد شامل هواپیماهایی هستند که توسط «ایرباس» (Airbus)، «بوئینگ» (Boeing)، «ایتیآر» (ATR)، «د هویلند» (De Havilland) کانادا، «امبرائر» (Embraer)، «گلفاستریم» (Gulfstream)، «لاکهید مارتین» (Lockheed Martin) و «تکستران» (Textron) ساخته شدهاند. FAA در همین روز، دستور مشابهی هم دربارهی بالگردها منتشر کرد که هر دو از ۸ دسامبر اجرایی شدند. این حرکت در حالی صورت میگیرد که شرکتهای ارتباطات بیسیم آمریکا برای آغاز خدماتدهی در ۴۶ بازار از ۵ ژانویه (۱۵ دی) آماده میشوند. این شرکتها انتقال داده را در محدودهی فرکانسی ۳۷۰۰ تا ۳۸۰۰ مگاهرتز و در باند C آغاز خواهند کرد. به گفتهی FAA این بازه بسیار نزدیک به محدودهی ۴۲۰۰ تا ۴۴۰۰ مگاهرتز است که توسط ارتفاعسنجهای رادیویی هواپیما استفاده میشود. FAA از اپراتورهای هواپیما میخواهد که دستورالعملهای پرواز را بهروزرسانی و بخشهایی از عملیات پروازی را در صورت وجود تداخل پهنباند بیسیم با شبکهی ۵G باند فرکانسی C محدود کنند. عملیات ممنوعه شامل استفاده از سیستم فرود با ابزار (ILS)، عملیات عملکردی نیازمند ناوبری (RNP)، عملیات فرود خودکار و برخی کارکردهای سیستمهای دید پرواز پیشرفته و دیگر سیستمهای کنترل پرواز میشود. ادارهی هوانوردی فدرال مناطقی را که تحت تأثیر تداخل ۵G قرار گرفتهاند در اطلاعیههایی که به فعالان صنعت هوانوردی ارائه خواهد کرد. شبکههای سلولی آمریکا مدتهاست که بین محدودهی فرکانسی ۳۶۵۰ تا ۳۷۰۰ مگاهرتز فعالت کردهاند. اما در مارس ۲۰۲۰ کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) با استفادهی آنها از محدودهی فرکانسی ۳۷۰۰ تا ۳۹۸۰ مگاهرتز که ابتدا از بازهی ۳۷۰۰ تا ۳۸۰۰ آغاز میشود، موافقت کرد. این شرکتها پیش از این آغاز استفاده از این محدودهی فرکانسی را به دلیل نگرانی صنعت هوانوردی از ۵ دسامبر (۱۴ آذر) به ژانویه (دی) به تعویق انداختند. در دستور FAA آمده است: «در صورت تداخل عملیات پهنای باند بیسیم، نمیتوان به ارتفاعسنجهای رادیویی برای انجام عملکرد مورد انتظار، اعتماد کرد.» دستور جداگانهی FAA برای بالگردها هم پروازهای خودکاری را که نیازمند استفاده از دادههای ارتفاعسنج رادیویی در مناطق تحت تأثیر شبکهی ۵G است، ممنوع میکند. این عملیات مانور شناوری خودکار را هم دربر میگیرد. این آژانس گفت: «FAA معتقد است که گسترش ۵G و حملونقل هوایی میتوانند بهطور ایمن با هم وجود داشته باشند. ما امروز با صدور دو دستورالعمل صلاحیت پروازی، گام مهمی در جهت ارائهی چارچوب مشخص و همچنین جمعآوری اطلاعات بیشتر برای جلوگیری از اثرگذاری بالقوه بر تجهیزات ایمنی هوانوردی، برداشتیم.» FAA دربارهی این موشوع همچنین در حال همکاری نزدیک با FCC و شرکتهای خدماتدهندهی مخابراتی است. انجمن «خطوط هوایی آمریکا» (Airlines for America) خاطرنشان کرد که از تلاشهای هماهنگی پیوسته میان FAA و FCC قدردانی میکند زیرا آنها به دنبال یک راه حل عملی هستند که ایمنی را در اولویت قرار میدهد و از وقفه در سیستم هوانوردی جلوگیری میکند. این گروه افزود: «دستورالعمل صلاحیت پروازی FAA که امروز صادر شد، نگرانیهای ایمنی و محدودیتهای بالقوهای که میتواند بر برخی پروازهای تجاری اثرگذار باشد را شناسایی میکند.» بوئینگ هم در اینباره گفت: «FAA امنیت حریم هوایی عمومی و ملی را در اقدامات خود اولویت قرار میدهد.» صنعت هوانوردی مدتهاست که خطر شبکهی ۵G را مطالعه کرده است و در آوریل ۲۰۲۰ گروه فنی صنعت هوانوردی RTCA کارگروهی را برای ارزیابی این خطر تشکیل داد. اعضای این کارگروه شامل FAA، کارخانههای سازندهی هواپیما و دستگاههای ارتفاعسنج و همچنین اپراتورهای هواپیماها بودند. در گزارش نهایی که در سال ۲۰۲۰ توسط RTCA منتشر شد، آمده است: «ایستگاههای پایهی ۵G خطر تداخل زیانبار را برای ارتفاعسنجهای راداری در همهی انواع هواپیما، با پیامدها و تأثیرات گسترده بر عملیات هوانوردی ایجاد میکنند.» این گزارش دربارهی تداخل احتمالی از سوی هر دو بخش انتقال از ایستگاههای زمینی ۵G و از گوشیهای همراه مسافران هشدار میدهد. RTCA نتیجه میگیرد که خطر تداخل برای هواپیماهای منطقهای و هواپیماهای تجاری و هوانوردی عمومی غیرقابل اجتناب است و برای هلیکوپترها هم تقریبا به همان اندازه شدید است. طبق این گزاری، برای برخی هواپیماهای تجاری بزرگ، خطر به سناریوهای خاص محدود میشود اما میتواند در برخی شرایط، مانند زمانی که هواپیما در نتیجهی کاهش دید، از ابزارهای کمکی برای فرود استفاده میکند، پیامدهای شدیدتری داشته باشد. بر این اساس در ماه نوامبر FAA یک بولتن اطلاعاتی مخصوص برای صلاحیت پروازی منتشر کرد که دادههای اولیه دربارهی خطر بالقوهی ۵G در آن ارائه شد. اتحادیهی بینالمللی خلبانان خطوط هوایی هم خاطر نشان کرد: «راههایی وجود دارد که میتوان شبکهی ۵G را در عین حفظ سطح بالای ایمنی هوانوردی بهکار برد اما زمان برای صنعت بیسیم و جامعهی گستردهتر هوانوردی، بهمنظور اجرای اقداماتی که خطرات را کاهش دهد، در حال سپری شدن است.»
ایجاد شده: 19/آذر/1400 آخرین ویرایش: 19/آذر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، در مسیر حرکت به سمت کربنخنثی شدن صنایع، استفاده از هیدروژن گزینهای مطلوب و همچنین دشوار است اما بهتازگی گروهی از پژوهشگران از کانسپت یک هواپیما با سوخت هیدروژنی رونمایی کردهاند که میتواند به سرعت و راحتی هواپیماهای مسافربری امروزی باشد. یکی از سختترین حوزهها برای توسعهی حملونقل کربنخنثی، صنعت پرواز است. توسعهی هواپیماهای الکتریکی تجاری تا زمانی که باتریهای قدرتمندتر و سبکتر ساخته نشوند، امکانپذیر نخواهد بود. اما پرواز با نیروی هیدروژن راه حل دیگری است که ممکن است یک گزینهی مطلوب رو به توسعه باشد و پژوهشهای بسیاری در این زمینه انجام میشود. به همین دلیل هم سال گذشته اتحادیهی اروپا استراتژی هیدروژن را مطرح کرد. اکنون یک گروه تحقیقاتی نشان داده است که هواپیمای مسافربری هیدروژنی چگونه خواهد بود. پروژهی «فلایزیرو» (FlyZero) که توسط «مؤسسهی فناوری هوافضا» (Aerospace Technology Institute) مدیریت و بودجهی آن توسط دولت بریتانیا تأمین میشود، طرحی مفهومی برای برای یک هواپیمای سایز متوسط با سوخت هیدروژن مایع ارائه کرده است. این هواپیما میتواند ۲۷۹ مسافر را بدون توقف از لندن به سانفرانسیسکو یا از لندن به اوکلند نیوزیلند با تنها یک توقف برای سوختگیری جابهجا کند. طول بال این هواپیما ۵۴ متر و دارای دو موتور توربوفن است که بدین ترتیب سرعت و راحتی مانند هواپیمای تجاری امروزی ارائه میکند اما انتشار آلایندههای کربنی آن صفر است. طبق طرح ATI این هواپیما دارای مخازن سوخت برودتی در عقب بدنه خواهد بود که هیدروژن را در دمای ۲۵۰- سانتیگراد ذخیره میکنند. دو مخزن کوچکتر هم در امتداد بدنهی جلویی، هواپیما را در هنگام مصرف سوخت، متعادل نگه میدارد. با این وجود، هنوز سالها با تجاری شدن هواپیماهای هیدروژنی فاصله داریم. هنوز زیرساختی برای سوختگیری وجود ندارد و هیدرژن گرانتر و ذخیرهسازی آن در هواپیما نسبت به ذخیرهسازی نفت سفید دشوارتر است. اما در عین حال چندان هم رؤیایی نیست. ATI انتظار دارد که تا اواسط دههی ۲۰۳۰ هواپیمای هیدروژنی پربازده، با احتمال زیادی گزینهای اقتصادیتر از هواپیمای فعلی باشند. این موضوع تا حدی به این دلیل است که دیگر بخشهای صنعت هم به سمت سوخت هیدروژنی حرکت میکنند که احتمالا هزینههای تجهیزات را کاهش میدهد. پروژهی زیروفلایر قصد دارد یافتههای دقیقتری را در اوایل سال آیندهی میلادی منتشر کند. از جملهی این مفاهیم میتوان به طرحهای مفهومی برای هواپیماهای منطقهای، باریکپیکر و متوسط، گزارشهای اقتصادی و بازار، نقشهی راه برای فناوری مورد نیاز و ارزیابی پایداری اشاره کرد.
ایجاد شده: 17/آذر/1400 آخرین ویرایش: 17/آذر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، رهبران گردشگری از مناطق مختلف جهانی برای بیست و چهارمین اجلاس مجمع عمومی UNWTO وارد مادرید شدهاند. وزرای گردشگری و نمایندگان سازمانهای بینالمللی و همینطور مسئولان بخش خصوصی در حوزه گردشگری، در اولین نشست جهانی گردشگری بعد از شروع همهگیری کرونا، شرکت خواهند کرد. در مجموع بیش از هزار شرکتکننده به نمایندگی از ۱۳۵ کشور، ازجمله ۸۴ وزیر و معاون وزیر گردشگری، در مهمترین نشست آژانس تخصصی گردشگری سازمان ملل متحد شرکت خواهند کرد. زوراب پولولیکاشویلی، دبیرکل سازمان جهانی گردشگری، گفت: «گردشگری جهانی با هدایت UNWTO با چالشهای امروزی مواجه است و در عین حال به فرصتهای آینده چشم دوخته است. مجمع عمومی UNWTO عزم این بخش را برای راهاندازی مجدد گردشگری، هدایت بهبود گردشگری و تبدیل شدن به یک هسته مرکزی برای رسیدن به توسعه پایدار و اقدامات اقلیمی، به نمایش خواهد گذاشت.» پیش به سوی یک قانون بینالمللی برای محافظت از گردشگران UNWTO مجمع عمومی را با یک جلسه مقدماتی در مورد قانون بینالمللی حمایت از گردشگران افتتاح کرد. روند ثبت این قانون مهم که در پاسخ به کاهش اعتماد مصرفکننده ناشی از همهگیری کروه راهاندازی شد، حداقل استانداردها و حقوق مصرفکننده را برای گردشگران در شرایط اضطراری فراهم میکند. این برنامه با همکاری ۹۸ کشور عضو و عضو وابسته و همچنین پنج سازمان بینالمللی غیرعضو و سهامداران پیشرو بخش خصوصی، تدوین شده است. پس از تصویب مجمع عمومی UNWTO، این قانون در سال ۲۰۲۲ با هدف تبدیل آن به یک قطعنامه به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه خواهد شد. اعضای وابسته برای اصلاح و راهاندازی مجدد گرد هم میآیند اعضای وابسته UNWTO در چارچوب مجمع عمومی، امروز برای چهل و سومین نشست عمومی سالانه خود با هم دیدار کردند. UNWTO متشکل از مشاغل و مقاصد، و همچنین نمایندگان جامعه مدنی و دانشگاهی، روی بیش از ۵۰۰ شرکت وابسته برای تبدیل سیاست گردشگری به عمل حساب کرده است. در مادرید، خلاصهای از اقدامات سازمان جهانی گردشگری جهانی (UNWTO) در واکنش به بحران موجود ارائه شد، و در مورد برنامه «ردیاب مقاصد» که با مشارکت انجمن بینالمللی حملونقل هوایی (IATA) به عنوان نمونهای از مشارکتهای مؤثر دولتی و خصوصی ارائه شده بود، صحبتهایی ردوبدل شد. در همان زمان، نمایندگان اصلاحات پیشنهادی چارچوب قانونی برای عضویت وابسته به UNWTO را تصویب کردند و راه را برای همکاری موثرتر هموار کردند. شورای اجرایی بر ابتکارات کلیدی صحه میگذارد پیش از افتتاح رسمی مجمع عمومی، UNWTO شورای اجرایی خود را برای ۱۱۴امین جلسه تشکیل داد. این شورا که به عنوان هیئت مدیره UNWTO عمل میکند، برای شنیدن گزارش دبیرکل پولولیکاشویلی درباره اقدامات انجام شده از جلسه ۱۱۳ که در ابتدای سال نیز در مادرید برگزار شد، تشکیل جلسه داد. اعضای شورای اجرایی با اجرای «برنامه عمومی کار» برای سالهای ۲۰۲۰-۲۰۲۱ و برای ۲۰۲۲-۲۰۲۳ موافقت کردند. اعضا همچنین چندین طرح کلیدی UNWTO، به ویژه توصیههای UNWTO در مورد گردشگری به منظور توسعه روستایی، پروژه بهترین دهکدههای گردشگری و ابتکار پلاستیک در گردشگری جهانی را تأیید کردند. همچنین در مادرید، کمیتههای UNWTO در حوزه گردشگری و پایداری (حفاظت از محیط زیست)، حوزه گردشگری و رقابت، و حوزه آموزش آنلاین گردشگری، کارشناسان را گرد هم آوردند تا راههایی را برای پیشبرد برنامه کاری این سازمان حول محورهای دارای اولویت بررسی کنند.
ایجاد شده: 10/آذر/1400 آخرین ویرایش: 10/آذر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از دیجی کالامگ، اسپیسایکس برای نخستین بار با پژوهشگران ناسا و چندین مؤسسهی دیگر آمریکا همکاری کرده تا بهطور عمومی دربارهی چگونگی استفاده از استارشیپ برای ساخت پایگاه آلفا مریخ توضیح دهد. صرف نظر از نمونههای انگشتشمار و پراکندهای از نظرات منتشر شده دربارهی اسپیسایکس و تمرکز اصلی مدیرعامل آن «ایلان ماسک» (Elon Musk)، یعنی خود «استارشیپ» (Starship)، مدیران این شرکت تقریبا هرگز بهطور خاص دربارهی چگونگی استفاده از موشکهای نسل بعدی کاملا قابل بازیابی برای ایجاد پایگاه دائمی انسانی در مریخ صحبت نکردهاند. در بیشتر مواقع تمرکز واضح بر شیوهی گذر از موانع کوتاهمدت دشوار است. نیم قرن تجزیهوتحلیل عمدتا تئوریک، کاملا مشخص کرده است که ایجاد یک پایگاه انسانی دائمی و پایدار در مریخ، بدون کاهش شدید هزینهی دسترسی به فضا غیرممکن است. برای چندین دهه، ناسا نسخههای گوناگون طرحی را که برای فرستادن همزمان چند فضانورد به مریخ برای چند ماه، صدها میلیارد دلار هزینه خواهد داشت، مطالعه و بررسی کرده است. به بیان ساده، بدون یک انقلاب در زمینهی حملونقل فضایی، حتی حضور موقت انسان در مریخ که ساکنان آن عمدتا به کالاهای وارداتی از زمین وابسته خواهند بود، غیرممکن است؛ مگر اینکه اکتشاف مریخ به یک اولویت ملی یا بینالمللی با سرمایهگذاری در ابعاد دهها میلیارد دلار در سال تبدیل شود. در طول ۸۰ تا ۹۰ سالی که پروازهای فضایی بهطور جدی تحلیل شدهاند، دهها گروه، مقاله، مطالعه و آژانسهای فضایی بررسی کردهاند که این انقلاب میتواند چگونه باشد و از این جهت اسپیسایکس برای ارائهی یک راه حل برای مشکلی قدیمی، منحصربهفرد نیست. این شرکت نخستین بخش از فهرست طولانی مدعیان است که نه تنها راهحلی را برای حرکت در این مسیر پیشنهاد میکند بلکه هم منابع قابلتوجهی در آن سرمایهگذاری میکند و هم بسیار تلاش میکند تا این چشمانداز را به واقعیت تبدیل کند. دو سال پس از اینکه اسپیسایکس قصد خود را برای ساخت نسل بعدی سامانهی حملونقل فضایی اعلام کرد، ایلان ماسک تغییری اساسی در طراحی را نشان داد و کار بر روی نمونهی اولیهی فولادی استارشیپ آغاز شد. سه سال بعد، اسپیسایکس ۹ پرواز آزمایش استارشیپ را با موفقیت پشت سر گذاشت که شامل چهار جهش کوتاه و پنج پرواز بالای ۱۰ کیلومتر بود. تنها در سال ۲۰۲۱ اسپیسایکس چهار نمونه از آن آزمایشهای پرواز در ارتفاع بالا را انجام داد و برای نخستین بار یک نمونه را از آزمایش ارتفاع بالا، بهصورت سالم بازیابی کرد، نخستین فضاپیمای کلاس مداری و نمونهی اولیهی بوستر موشک را ساخت، آزمایش آن را آغاز کرد و تقریبا نخستین سکوی پرتاب مداری استارشیپ را هم کامل کرد. اسپیسایکس همچنین موفق به دریافت قرارداد ۲٫۹ میلیارد دلاری ناسا برای ساخت فرودگر انسانی ماه طی برنامهی آرتمیس شد. هرچند این موفقیت با چالشهایی هم همراه شد و حتی تأخیر در توسعهی آن و همچنین شکایت رقبا باعث عقب افتادن برنامهی بازگشت انسان به ماه تا سال ۲۰۲۵ گشت. به زبان ساده، اسپیسایکس و اکنون ناسا در کنار آن، پایهای استوار گذاشتهاند که تقریبا با اطمینان زیادی، استارشیپ برای سفر به مریخ بر اساس آن توسعه خواهد یافت. هرچند هنوز کارهای زیادی باقی مانده است اما اسپیسایکس کموبیش بسیاری از موانع فنی اصلی که چند سال پیش در مسیر توسعهی ITS یا BFR اولیه، و استارشیپ فعلی داشت را پشت سر گذاشته است. شمار زیادی از آزمایشهای زمینی و پروازی استارشیپ کاملا نشان داده است که ساختارهای موشک، سیستمهای اویونیک، موتورهای رپتور، روشهای عجیب تقرب و فرود و سوخت انتخابی که قبلا آزمایش پروازی نداشته است، همگی اکنون برای پرواز مداری آماده هستند. با این وجود اسپیسایکس همچنان نیاز دارد که فناوری سپر حرارتی عظیم، سرامیکی و غیرفرسایشی استارشیپ را اثبات کند، روشها و فناوریهای سوختگیری موشک مداری را تکمیل کند و در نهایت همهی موارد فوق را عملیاتی کند تا بتواند یک پرتاب پرشتاب با قابلیت استفادهی مجدد و سوختگیری بزرگترین موشک تاریخ را عادی و روزمره تبدیل کند. چیزی که اسپیسایکس با کپسول دراگون و موشک فالکون ۹ ثابت کرده است توانایی انجام آن را دارد. به سوی سیارهی سرخ اسپیسایکس با کمک متخصصانی از ایمز ناسا، ستی (SETI) و نیمی از دانشگاهها و مؤسسههای معتبر آمریکا، پاسخدهی دقیق به این پرسش را در سپیدنامه یا اوراق سفید (White Paper) سال ۲۰۲۱ که برای برنامهی بعدی تحقیقات دههای علوم سیارهای و اختربیولوژی آکادمیهای ملی منتشر شده، آغاز کرده است. در حالی که این پویش دههای بهتنهایی میتواند روی برنامههای ناسا اثرگذار باشد و این آژانس آماده میشود تا برنامهی دههی آیندهی علوم فضایی خود را ترسیم و بودجهبندی دهها میلیارد دلار دولتی را تعیین کند که نتایج بسیار گستردهای بههمراه خواهند داشت، اما اسپیسایکس هم از این سپیدنامه برای توصیف برنامههای خود پیرامون مأموریتهای اولیه به مریخ با جزئیات بیسابقه، استفاده کرده است. همانطور که همیشه در برنامه بوده است، اسپیسایکس فرآیند ساخت شهرهای پایدار در مریخ را با چند مرحلهی (نسبتا) ساده پیش خواهد برد. احتمالا در اواسط دههی ۲۰۲۰ اسپیسایکس پرتاب بدون سرنشین فضاپیماهای استارشیپ را آغاز خواهد کرد تا هم تکمیل نهایی و آمادگی این سامانه را تأیید کند و هم میزان قابل توجهی از محمولهها را پیش از رسیدن انسان به سطح مریخ ببرد. این مأموریتهای اولیه به احتمال زیاد با تکیه بر طیف گستردهای از فعالیتهای رباتیک، به اسپیسایکس کمک خواهند کرد تا منابع محلی، تجهیزات مرحلهای، آزمایش فناوریها برای عملیات طولانیمدت سطح مریخ و شروع توسعهی زیرساختها را از جمله یک نیروگاه تولید انرژی که احتمالا ضروریترین نیاز خواهد بود، ساماندهی کند. هیچ کدام از اینها تعجبآور نیست اما کارهای بیشتری هم وجود دارد. به گفتهی نویسندگان که شامل چندین مهندس فعلی و پیشین اسپیسایکس میشوند، برنامهریزی مأموریت کنونی اسپیسایکس که بر مأموریتهای باری بدون سرنشین اشاره دارد، تجهیزاتی را برای افزایش تولید نیرو، استخراج آب، تولید اکسیدکنندهی اکسیژن مایع و سوخت متان، سکوهای فرود از پیش آماده شده، محافظت در برابر تشعشعات زیانبار، تجهیزات کنترل گردوغبار، پناهگاههای بیرونی برای انسانها و تحهیزات و لوازم دیگر شامل همهی سختافزارهای مورد نیاز برای پشتیبانی از نخستین پایگاه انسانی را فراهم میکند. علاوه بر این با تأیید آنچه سالها تصور میشد، در طرح اسپیسایکس، انسانها احتمالا برای چند سال اول در فضاپیماهای استارشیپ زندگی خواهند کرد تا زمانی که زیستگاههای اضافی ساخته شوند. نخستین گروه استارشیپهای بدون سرنشین هم میتوانند برای پشتیبانی از انسانها روی سطح، بهعنوان داراییهای ارزشمند برای انبار کردن، سکونت، آزمایشگاههای علمی و منبعی از سازهها و منابع فلزی خالص ضروری جابهجا و یا تغییر کاربری داده شوند. این «وایت پیپر» همچنین بیان میکند که اسپیسایکس بهشدت در حال توسعهی استارشیپ برای انجام پروازهای آزمایشی اولیه به مریخ در سال ۲۰۲۲ یا ۲۰۲۴ است که حتی احتمال پرتاب اولین استارشیپها به مریخ پیش از نخستین موشک به سوی ماه را افزایش میدهد. بدین ترتیب سپس در حالی که اسپیسایکس یک مأموریت جداگانهی ماه را پیش میبرد و استارشیپ متفاوتی را روی ماه فرود میآورد، فضاپیماهای مریخ در حال رفتوآمد به این سیاره خواهند بود. این نخستین بار است که اسپیسایکس یا افراد آشنا با برنامههای این شرکت، اصول اولیهی نخستین مأموریتهای استارشیپ سرنشیندار و بدون سرنشین را به مریخ، به صورت واضح بیان کردهاند و این توضیح گمانهزنیهای قبلی زیادی را تأیید میکند. برای نمونه بهنظر میرسد که اسپیسایکس قصد دارد حتی نخستین فضاپیماهایی که به مریخ میروند را با تجهیزات خاصی همراه کند تا حتی اگر شمار زیادی از آنها به زمین بازنگردند، نخستین مهاجران مریخی که در گروههای ۱۰ تا ۲۰ نفره همراه بیش از ۱۰۰ تن محموله، به فضا میروند، بتوانند از همهی استارشیپهای بازیابی شده بهعنوان زیستگاهها، محل ذخیرهی مواد اولیهی خام و انبارهای از پیش مستقر شده استفاده کنند. محمولههای اولیه بر تولید نیرو، آب و سوخت و همچنین پناهگاهها، محافظت در برابر تشعشعات و ساخت سکوهای فرود آماده متمرکز خواهند بود. جای تعجب نیست که ساکنان اولیهی مریخ احتمالا استارشیپهایی که آنها را به مریخ میبرند، بهعنوان اولین خانههای خود در سیارهی سرخ برگزینند و از یک حجم ۱۱۰۰ متر مکعبی که برای زنده نگه داشتن دهها نفر در اعماق فضا تجهیز شده است، برای ماهها بهعنوان نخستین اقامتگاه خود در سطح سیارهی سرخ استفاده کنند.
ایجاد شده: 7/آذر/1400 آخرین ویرایش: 7/آذر/1400 اخبار خارجی
مقامات حملونقل دبی با راهاندازی آزمایشی دو اتوبوس برقی پیشرفته، قصد دارند در مسیر جابهجایی شهری پایدار و دوستدار محیط زیست در امارات متحده عربی گام بردارند. آزمایش خط اتوبوسرانی برقی دبی، با اتوبوسهای «ولوو ۷۹۰۰» (Volvo 7900) در مسیرهای مشخص شده در هر دو جهت رفت و برگشت میان لامر جنوبی، خیابان ملک سلمان عبدالعزیز و ایستگاه تراموای الصفوح صورت میگیرد. این اتوبوسها هر کدام ۳۸ صندلی به همراه سه صندلی تاشو برای توانیابان و یک نمایشگر تعاملی دارند. ادارهی راه و حملونقل امارات (RTA) برای راهاندازی ناوگان این خط اتوبوس پاک، با شرکت اتوبوس ولوو، ادارهی آب و برق دبی، هلدینگ املاک مراس و گروه سوییسی ABB که پیشگام صنعت شارژ اتوبوسهای برقی است، همکاری میکند. دفتر رسانهای دبی در توییتی نوشت: «این گام نشاندهندهی تلاشهای RTA برای ارائهی وسایل حملونقل عمومی پایدار و سازگار به محیط زیست است.» اتوبوسهای این طرح مجهز به فناوری «شارژ در فرصت» (Opportunity Charging) هستند که برای نخستین بار در دبی استفاده میشود. برای این منظور انرژی اتوبوسها با استفاده از یک شارژر برقی ایستاده که توسط گروه ABB در لامر جنوبی نصب شده است، تأمین میشود. در این حالت اتوبوسها نه تنها در توقفگاه بلکه در ایستگاههای شارژ در سراسر شبکه شارژ میشوند و ناچار نیستند برای شارژ مجدد به توقفگاه برگردند. همچنین یک شارژر برقی شبانه در توقفگاه اتوبوس القوز (Al Quoz Bus Depot) فراهم شده تا اتوبوسها شب هنگام و زمانی که مشغول خدماترسانی نیستند، شارژ شوند. بنابراین اتوبوسها را میتوان از طریق یک ساختار پانتوگراف (بازوی جمعشونده) و با استفاده از یک بازوی ایستاده که اتوبوس در زیر آن در لامر پارک قرار میگیرد، یا اتصال به کابلهایی که جریانهای مستقیم (DC) و متناوب (AC) را تأمین میکنند، شارژ کرد. با بهرهگیری از باتریهای پیشرفته، هر اتوبوس با یک بار شارژ قادر است تا ۲۰۰ کیلومتر را طی کند. دورهی آزمایش این طرح تا مارس ۲۰۲۲ ادامه خواهد داشت. در این مدت RTA کارایی عملیاتی دو اتوبوس الکتریکی را اندازهگیری و مهندسی شارژ در طول مسیر و پایانه را آزمایش میکند. طراحی این فناوری پیشرفته، جدیدترین نمونه از تلاشهای امارات متحده عربی برای قرار دادن محیط زیست در رأس برنامههای راهبردی این کشور است.
ایجاد شده: 23/آبان/1400 آخرین ویرایش: 23/آبان/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز، " علیاصغر شالبافیان " معاون گردشگری، شامگاه روز گذشته در نشست رونمایی از ۲۰۰ ویدئوی داستانهای ناگفته اصفهان که در اتاق بازرگانی شهر اصفهان برگزار شد؛ گفت: «تغییر نگاه اتاق بازرگانی اصفهان در سالهای گذشته از رویکردی منفعت محور، به حضور فعالانه در انجام مسئولیتهای اجتماعی قابلتقدیر است و میتواند الگویی برای اتاق بازرگانیهای سطح کشور باشد.» معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، وجه بارز ویدئوهایی که به همت کمیسیون گردشگری اتاق بازرگانی اصفهان، برای گفتن از داستانهای ناگفتۀ شهر تهیه و در فضای مجازی منتشر شده را توجه به گردشگری موضوعی دانست و افزود: «مهمترین توصیه برنامهریزان و بازاریابان گردشگری توجه به گردشگری موضوعی است؛ بهطوریکه علاوه بر بناها، شیوۀ زندگی، غذا، سوغات و سایر جذابیتهای شهر را نیز شامل شود.» وی تأکید کرد: «گردشگری در اصفهان بیش از یک صنعت و مانند هوا ضروری است. بسیاری از جلوههای ظهور صنایع دیگر نیز از قبل گردشگری تحقق مییابد و رویکردی که اتاق بازرگانی اصفهان در پیش گرفته در بلندمدت منفعت اقتصادی شهر را به دنبال خواهد داشت.» شالبافیان با اشاره به اهمیت تقویت زیرساختها و شبکۀ حملونقل بینشهری برای تقویت گردشگری گفت: «تدوین ویدئوهای داستانهای ناگفتۀ اصفهان در واقع یک اعلان عمومی برای دعوت مردم به بازدید از اصفهان است و مهم است که شهر اصفهان این دعوت را یک آغاز بداند نه یک پایان.» شالبافیان خاطر نشان کرد که در محور شرقی اصفهان یک کاشان باستانی دیگر نهفته است و از کمیسیون گردشگری اتاق بازرگانی خواست فعالیتهای خود را بهگونهای ساماندهی کند که مردم محور شرق و غرب اصفهان نیز مزۀ توسعۀ گردشگری را بچشند و ظرفیتهای منحصربهفردشان موردتوجه قرار بگیرد. وی ادامه داد: «از هر شهری که برای تولید محتوای مناسب در حوزۀ گردشگری قدمی بردارد قدردانی خواهیم کرد و البته باید تلقیای از توسعهیافتگی نیز به ذهن مخاطب محتواهای تولیدشده منتقل شود و سایر حوزههای گردشگری را نیز در بربگیرد.» معاون گردشگری یادآور شد: «گردشگری پیش از کرونا نیز آسیبدیده بود و راهی که باید برای پایدار کردن گردشگری در پیش گرفت، متنوع کردن بازار هدف است، چراکه هر شهری به تنوع گردشگری اهمیت داده و تنها بر جاذبههای تاریخی و میراثی خود تکیه نکرده، کمتر دچار آسیب شده است.» شالبافیان، ابراز امیدواری کرد که با انجام واکسیناسیون، گردشگری مجدداً احیا شود و گفت: «در حال حاضر راه توسعه از تقویت گردشگری داخلی و درونمرزی میگذرد و دولت نیز درصدد انجام اقداماتی در این حوزه است.» او توضیح داد: «نکتهای که در ستاد کرونا مصوب شد حمایت از تأسیسات رسمی گردشگری است، بهگونهای که با همکاری وزارت خارجه ابتدائا و ترجیحاً درخواست صدور ویزا از طریق دفاتر مسافرتی داده و اقامت نیز در تأسیسات رسمی باشد.» معاون گردشگری گفت: «امیدوارم که کارگروه ستاد خلاق سفر با حمایت استانداری اصفهان و پیگیری مدیران تشکیل شود و طرحها نیز نیمهکاره رها نشوند.» شالبافیان خبر داد: «وزارتخانه میراثفرهنگی پیشنهاد ایجاد مرکز جهانی گردشگری و صنایعدستی را به سازمان جهانی گردشگری داده و طرح، مورد پذیرش اولیه قرار گرفته است.» گفتنی است در این نشست استاندار، شهردار، برخی از اعضای شورای شهر و فعالان حوزۀ گردشگری اصفهان نیز حضور داشتند.
ایجاد شده: 2/آبان/1400 آخرین ویرایش: 2/آبان/1400 اخبار داخلی
زیمنس و شرکت ملی راهآهن آلمان (دویچه بان) این هفته نخستین قطار بدون راننده و تمام خودکار جهان را در شهر هامبورگ معرفی کردند. به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از دیجی کالا مگ، " ریچارد لوتز " (Richard Lutz) مدیرعامل دویچه بان (DB) گفت: «با عملیات ریلی خودکار، میتوانیم به مسافران خود خدمات گستردهتر، قابل اطمینانتر و درنتیجه بهتری ارائه کنیم بدون آنکه نیاز به حتی یک کیلومتر خط آهن جدید داشته باشیم.» اگرچه چندین فرودگاه در سراسر جهان دارای پایانههای مونوریل بدون راننده هستند و پاریس هم متروی بدون راننده دارد، اما قطار جدید زیمنس و شرکت راهآهن آلمان، اولین قطار تمام خودکار است که میتواند بهطور ایمن در همان زیرساختهایی خدماترسانی کند که رانندههای انسانی فعالیت میکنند. به گفتهی زیمنس این قطار جدید به علت استفاده از هوش مصنوعی (AI) کارآمدتر است و به قطار کمک میکند تا برنامهریزی کرده و تقاضای سفر را با بازدهی بیشتری نسبت به رانندهی انسانی پوشش دهد. قرار است از ماه سپتامبر چهار قطار خودران در شبکهی راهآهن شهری تندروی S-Bahn در هامبورگ فعالیت داشته باشند. این قطار بهعنوان بخشی از پروژهی نوسازی راهآهن آلمان که یک پروژهی ۷۰ میلیون دلاری با نام پروژهی راهآهن دیجیتال آلمان است، توسعه یافته است. هوشمندسازی حملونقل ریلی هرچند زمانی که مسافران سوار میشوند، یک اپراتور انسانی برای اطمینان از ایمنی حضور خواهد داشت، اما قطار جدید تمام خودکار خواهد بود و مانورهای قطار، مانند مانور دور زدن قطار، میتواند بدون حضور هیچ شخصی در لوکوموتیو انجام شود. «رولاند بوش» (Roland Busch) مدیرعامل زیمنس با اشاره به هوشمندتر کردن حملونقل ریلی، برآورد کرد که قطارهای خودران تا ۳۰ درصد مسافر بیشتر حمل کنند، دقت عمل ناوگان ریلی را افزایش داده و باعث بیش از ۳۰ درصد صرفهجویی در مصرف انرژی شوند. زیمنس همچنین برنامههایی برای دیجیتالی شدن کل سیستم S-Bahn تا پایان دههی جاری میلادی دارد و میخواهد فناوری جدید قطار خودران را در نهایت به سراسر آلمان برای سامانههای ریلی منطقهای و اصلی گسترش دهد. حملونقل با قطار در ماهها و سالهای اخیر افزایش یافته است. زیرا یک روش سفر تمیز و قابل اعتماد است. برای نمونه انتشار آلایندگی در ۱.۶ کیلومتر پیمایش ریلی (۱ مایل) بهطور متوسط ۸۰ درصد کمتر از حملونقل جادهای در همان مسافت است. از سوی دیگر در اوج چالشهای باربری دریایی و هوایی به دلیل همهگیری کرونا، باربری ریلی با ثابت ماندن نسبی کارایی، به فعالیت ادامه داد. نوآوریهای تازه در سفر ریلی خودکار و خطوط راهآهن سریعالسیر به تقویت بیشتر حملونقل ریلی هم کمک خواهد کرد و متناسب با اهداف آبوهوایی و تغییر شیوهی زندگی مردم پس از همهگیری کووید-۱۹ هم هست.
ایجاد شده: 30/مهر/1400 آخرین ویرایش: 30/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ناسا بهمنظور فراهم کردن شرایط بهتر برای تکمیل فضاپیمای استارلاینر، برنامهی دو خدمهی پروازهای آزمایشی بوئینگ را تغییر داد و بدین ترتیب این فضانوردان با فضاپیمای اسپیسایکس به ایستگاه فضایی خواهند رفت. فضانوردان ناسا «نیکول من» (Nicole Mann) و «جاش کاسادا» (Josh Cassada) قرار است تحت برنامهی پرتابهای خصوصی سرنشیندار، توسط مأموریت «کرو-۵» (Crew-5) و با کپسول دراگون اسپیسایکس که توانایی خود را اثبات کرده، به ایستگاه فضایی بینالمللی بپیوندند. من و کاسادا بهعنوان فرمانده و خلبان فضاپیمای مأموریت کرو-۵ خدمت خواهند کرد و دیگر فضانوردان این مأموریت هم بهزودی اعلام میشوند. انتظار میرود کپسول سرنشیندار دراگون در مأموریت کرو-۵ پاییز ۲۰۲۲ با موشک فالکون ۹ و از سکوی پرتاب ۳۹A مرکز فضایی کندی به فضا پرتاب شود. «کاترین لودرز» (Kathryn Lueders) مدیر اجرایی ادارهی عملیات فضایی ناسا گفت: «نیکول و جاش تا کنون در برنامهی آموزش و پیشبرد فضاپیمای سرنشیندار استارلاینر (Starliner) بوئینگ فعالیت زیادی انجام دادهاند. آنها تجربهای کسب کردهاند که به آنها در مسیر آموزش پرواز با فضاپیمای دراگون اسپیسایکس و فعالیت در ایستگاه فضایی به آنها کمک میکند.» او با تأکید بر ادامهی همکاری با بوئینگ افزود: «ناسا خوشحال است که دو شریک تجاری دارد و به همکاری با بوئینگ و اسپیسایکس ادامه میدهد تا فضانوردان ناسا و شرکای بینالمللی آن را برای پرتاب از و به ایستگاه فضایی بینالمللی توسط یک فضاپیمای آمریکایی آماده کند.» مان و کاسادا پیش از این قرار بود بهترتیب در مأموریتهای پرواز هواپیمای بوئینگ ناسا و مأموریت استارلاینر-۱ حضور داشته باشند اما ناسا تصمیم گرفت برای کمک به بوئینگ در مسیر تکمیل فضاپیمای استارلاینر که با تأخیر طولانی مواجه شده است، تغییراتی در برنامه ایجاد کند و در عین حال تجربهی فضانوردان را برای مأموریتهای آینده افزایش دهد. با توجه به آماده شدن ناسا برای نخستین پرواز سرنشیندار بوئینگ، دیگر فضانوردان آژانس شامل «بوچ ویلمور» (Butch Wilmore)، «مایک فینکه» (Mike Fincke) و «سونیتا ویلیامز» (Suni Williams) همچنان به مشارکت در برنامهی بوئینگ ادامه میدهند. مان اهل کالیفرنیا است و مدرک کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک سیالات دارد. او خلبان آزمایشی F/A-18 با بیش از ۲۵۰۰ ساعت پرواز در بیش ۲۵ هواپیما است و در سال ۲۰۱۳ بهعنوان فضانورد ناسا انتخاب شد. این نخستین سفر او به فضا خواهد بود. کاسادا هم فیزیکدان و خلبان آزمایشی نیروی دریایی آمریکا است. او دکترای خود را در مرکز شتابدهندهی ملی فرمی گرفته است و بیش از ۴۰۰۰ ساعت تجربهی پرواز در بیش ۴۵ هواپیما دارد. او هم در سال ۲۰۱۳ به ناسا پیوسته و با کرو-۵ نخستین پرواز فضایی خود را تجربه خواهد کرد. ناسا بیش از ۲۰ سال است که بهطور پیوسته فضانوردان را برای زندگی و کار به ایستگاه فضایی بینالمللی میفرستد که علم بشر را پیش میبرند، فناوریهای جدید را به نمایش میگذارند و پیشرفتهای تحقیقات روی زمین را ممکن میسازند. بهعنوان یک تلاش جهانی تا کنون ۲۴۲ نفر از ۱۹ کشور جهان از این آزمایشگاه مداری منحصربهفرد که میزبان بیش از ۳۰۰۰ پژوهش از ۱۰۸ کشور جهان بوده است، بازدید کردهاند. این ایستگاه فضایی یک بستر مهم ناسا برای درک و غلبه بر چالشهای پروازهای فضایی طولانیمدت و گسترش فرصتهای تجاری در مدار پایین زمین است. اکنون با توجه به اینکه شرکتهای خصوصی در حال گسترش ارائهی خدمات حملونقل فضایی انسان و توسعهی اقتصادی در مدار پایین زمین هستند، ناسا قصد دارد بر ساخت فضاپیما و موشک برای مأموریتهای فضایی دوردست مانند ماه و مریخ متمرکز شود.
ایجاد شده: 16/مهر/1400 آخرین ویرایش: 16/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ، همزمان با بحران کرونا در جهان، بخش گردشگری بیش از سایر فعالیتهای اقتصادی در معرض ضررو زیان قرار گرفته و صنعت هتلداری همچون صنعت هوایی بهدلیل لغو و تعطیلی سفرها بیش از سایر بخشهای گردشگری دچار آسیب شده است. بسیاری از هتلها تعطیل شده و برخی تغییر کاربری دادند یا اقدام به شیوههای جدیدی برای جذب مشتری همچون اجاره ساعتی اتاقهای هتل کردهاند. هتل زنجیرهای رد رووف در آمریکا در اواخر سال ۲۰۲۰ علاوه بر اجاره ساعتی، حتی کمپین «اکنون رزرو کن و بعدا استفاده کن» را برای تشویق مردم به سفر راهاندازی کرد. مشتریان میتوانستند با خرید برگه ۱۰۰دلاری از هتل انتخابی خود اعتباری ۱۵۰دلاری پس از ۶۰ روز دریافت کنند. حتی بسیاری از هتلها برای اطمینانبخشی به مشتریان پروتکلهای بهداشتی جدیدی را تدوین و اجرایی کردند. اما با این وجود هتلها نتوانستند اعتماد مشتریان را جلب کنند و مسافران، اقامتگاههای بومگردی را بر هتلها ارجح دانستند و سفرها با تغییر سبک به سمت طبیعتگردی و بومگردی مواجه شد. اما با وجود آسیب بسیار بر صنعت هتلداری جهان، دولتها در برخی از کشورهای پیشرو و نوظهور در جهت حفظ و بازگرداندن مشاغل و درآمدها اقدامات گستردهای همچون تسهیلسازی مالی و اعطای وامهای درازمدت یا بلاعوض را در پیش گرفتند. از این رو بسیاری از هتلها از سقوط نجات یافتند. برای صنعت هتلداری ایران نیز در بحران کرونا وضعیت همانند دیگر کشورها و حتی اسفناکتر بود؛ زیرا هتلها تا پیش از همهگیری کرونا با توجه به هزینه اقامت، بیشتر مورد توجه گردشگران خارجی یا اقشار مرفه و پردرآمد قرار میگرفت و عمده درآمد هتلها از طریق گردشگران خارجی تامین میشد؛ اما همهگیری کرونا و تعطیلی بازار گردشگری بینالمللی مانع از ورود گردشگران خارجی به ایران شد و این آغاز سقوط اقتصادی هتلها در ایران بود. هتلها علاوه بر از دست دادن گردشگران خارجی حتی مسافران حداقلی داخلی خود را نیز از دست دادند که عمده دلیل این امر بیاعتمادی افراد به استفاده از مکانهای عمومی برای سفرها بوده است. طی یکسال و نیم اخیر مسافران عمدتا در ویلاهای شخصی یا اقامتگاههای بومگردی یا غیررسمی یا به شکل کمپ و چادر زدن اقامت کردند و تقریبا هتلها از گزینههای اقامتی مسافران حذف شدند. در تعطیلات عید نوروز امسال که سفرها آزاد شد براساس آمار مرکز حملونقل کشوری حدود ۴میلیون خانوار به سفر رفتند؛ اما از این میزان تنها ۳درصد مراکز اقامتی رسمی را برای اقامت انتخاب کردند و مابقی مسافران در خانههای شخصی یا دیگر اقامتگاهها سکنی یافتند. درواقع اگرچه سفرها در مقایسه با نوروز ۹۹ افزایش حدود ۶۰ درصدی را تجربه کرده بود، اما این موضوع تاثیری در احیای نبض بازار هتلها و اقامتگاههای رسمی نداشته است. در سالهای گذشته ظرفیت هتلها بین ۸۰ تا ۱۰۰درصد تقریبا تکمیل بود؛ اما طی یکسال و نیم گذشته پس از همهگیری کرونا اتاقهای استفادهشده هتلها به کمتر از ۳۰درصد رسید و تقریبا بیش از ۶۰درصد هتلها در کشور تعطیل شدند یا به شرایط نیمهتعطیل درآمدند؛ برخی بهصورت موقت و برخی دائمی. همین امر باعث شد تا همانطور که طی یکسال اخیر مشاهده کردیم برخی از صاحبان هتلها اقدام به فروش یا تغییر کاربری هتلها کردند و آنهایی که به فعالیت خود ادامه دادهاند با هزینههای سنگینی مواجه هستند و بسیاری از کارکنان خود را از دست دادهاند؛ زیرا برای تامین هزینهها با مشکلات بسیاری همراه بودند و نبود و کاهش مسافران مشکلات را افزایش داده است. براساس آمارهای ارائهشده از سوی جامعه هتلداران میزان خسارتهای مالی کرونا بر هتلهای ایران بیش ار ۲۰هزار و دویست میلیارد تومان بوده است و حدود دو سوم کارکنان هتلها شغل خود را از دست دادند. درحالیکه بسیاری از آنها نیروهای متخصص در این حوزه بودهاند. اما این نکته را باید نظر گرفت همانطور که هتلها بسیار متضرر شدهاند و از لحاظ اقتصادی با چالشهای عظیمی مواجه هستند، مردم نیز با توجه به شرایط اقتصادی کشور و تحمیل فشارهای مالی گسترده ناشی از کاهش درآمدها یا از دست دادن شغلها در وضعیت معیشتی بسیار سختی قرار دارند و برای بسیاری از خانوارها سفر تقریبا از سبد آنها حذف شده است یا حداقل بهدنبال سفرهای ارزانتر هستند و با توجه به هزینه بالای اقامت در هتلها، عمدتا دیگر مراکز اقامتی مورد استفاده قرار میگیرد.
ایجاد شده: 14/مهر/1400 آخرین ویرایش: 14/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، تا چند هفته دیگر متولی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در دولت منتخب تعیین میشود. این در حالی است که گفتوگو درباره اینکه چه کسی سکان این وزارتخانه را در اختیار خواهد گرفت همچنان ادامه دارد. " ابراهیم پورفرج " رئیس جامعه تورگردانان چند مولفه و ویژگی را برای سیاستگذار عرصه گردشگری برشمرده است. او میگوید: متولی این حوزه باید با فرهنگ و تاریخ ایران آشنا باشد زیرا این آشنایی در تصمیمگیریهای او بسیار موثر خواهد بود. شناخت اقتصاد گردشگری از دیگر مواردی است که رئیس جامعه تورگردانان آن را برای متولی حوزه گردشگری لازم میداند و با بیان آن میافزاید: صنعت گردشگری یکی از صنایعی است که میتواند بالاترین میزان اشتغال را به خود اختصاص دهد و این امر با توجه به تجربههای جهانی هم مشخص شده است، بنابراین شناخت مسوولان گردشگری از پتانسیلهای این صنعت برای چالشهایی که ما در حوزه اقتصاد و اشتغال داریم بسیار مهم است. او ادامه میدهد: چنانچه متولی حوزه گردشگری با مختصات روابط بینالمللی آشنا باشد و بداند چطور با مسوولان سایر کشورها ارتباط برقرار کند خواهد توانست حتی در بهبود روابط ایران و سایر کشورها هم به نحو موثری عمل کند. رئیس جامعه تورگردانان معتقد است سیاستگذار عرصه میراث فرهنگی و گردشگری علاوه بر این ویژگیها باید قدرت رایزنی در داخل کشور با هیات وزیران، نمایندگان مجلس و سایر مسوولان داشته باشد تا بتواند گردشگری و جایگاهش را برای آنها شفاف کند. او میگوید: آشنایی مسوولان و متولیان برای آنها جایگاه گردشگری به عنوان یکی از مولفههای توسعه پایدار را تشریح خواهد کرد، زیرا در حال حاضر بسیاری از آنها شناخت زیادی از جایگاه گردشگری در اشتغال و درآمدزایی و رفع چالشهایی که در حال حاضر با آنها دست به گریبان هستیم، ندارند. بهرهگیری از توان بخشخصوصی و تعامل منطقی با این بخش از دیگر مواردی است که این کارشناس حوزه گردشگری بر آن تاکید و اضافه میکند: نباید بهرهگیری از پتانسیلهای بخشخصوصی تبدیل به یک شعار شود، زیرا در غیر این صورت مشابه تجربههای گذشتهای که در اختیار داریم، این بخش از توریسم کنار گذاشته شده و ما از توان این بخش بیبهره میمانیم. یکی از راهکارهایی که کشورهای اروپایی در دوره کرونا امتحان کردند توسعه گردشگری داخلی بود، این در حالی است که ما در ایران چندان این موضوع را جدی نگرفتیم و همین امر باعث شد گردشگری داخلی به نقطه کوری بدل شود که چنانچه به آن نپردازیم با آسیب جدی مواجه شود. پورفرج در اینباره میگوید: تقویت گردشگری داخلی دو اثر مثبت دارد، در این شیوه منابع مالی از یک استان به استان دیگر تزریق میشود که در توسعه آنها نقش دارد و دوم اینکه گسترش گردشگری داخلی در نهایت به توسعه توریسم خارجی هم منتهی خواهد شد. بهبود امکانات و کیفیت هتلها و سایر اقسام اقامتگاهها، بهبود وسایل حملونقل عمومی و... از مواردی است که این کارشناس حوزه گردشگری به عنوان نتایج توسعه گردشگری داخلی اشاره میکند و میگوید: با بهبود این موارد شرایط برای توریسم ورودی هم بهتر خواهد شد، زیرا گردشگری داخلی زیرساختها را برای این بخش مهیا کرده است. پورفرج از جمله منتقدان وضعیت گردشگری داخلی در دوران کرونا در ایران است. او در این باره بیان میکند: ما بارها سفرهای امن را پیشنهاد دادیم و گفتیم با وجود شرایط پاندمی مردم به سفر نیاز دارند، زیرا در خانه ماندن علاوه بر افسردگی به اختلافات خانوادگی هم دامن میزند. بحث ما این بود که با رعایت مجموعهای از پروتکلها، سفرهای داخلی انجام شوند و آژانسها هم بتوانند با رعایت استانداردها مانند تست منفی راهنما، راننده، ضدعفونی کردن وسیله نقلیه و... این نیاز مردم را تامین کنند. او می افزاید: با فقدان برنامهریزی و متمرکز شدن سفرها در تعطیلات شاهد ترافیکهای سنگین در جادههای شمال و سایر مناطق گردشگرپذیر کشور و... بودیم که همین امر در نهایت به شیوع بیشترکرونا منجر شد. متاسفانه گاه میبینیم متولیان بدون بهرهگیری از مشاوره کارشناسان و متخصصان این حوزه تصمیمگیری میکنند که همین موضوع تبعاتی را برای جامعه و صنعت گردشگری به همراه دارد. پورفرج در بخش دیگری از سخنان به مساله بومگردی به عنوان یکی از پتانسیلهای رو به رشد در صنعت توریسم ایران اشاره کرده و میگوید: موضوع اقامت و گردشگری روستایی یکی از اشکال توریسم است که در دنیا سالهاست رونق بالایی پیدا کرده و یکی از منابع درآمدی اصلی برای کشورها است. او میافزاید: این شیوه از توریسم قادر است منابع مالی و درآمدی را به مناطق کمتر برخوردار کشانده و باعث یک توسعه همهجانبه شود و در عین حال توزیع مکانی سفر را به همراه داشته باشد. بومگردی همچنین قادر به توسعه کشاورزی و درآمدسازی برای کشاورزان، روستاییان و عشایر است. رئیس جامعه تورگردانان همچنین معتقد است ایرانیها به این شیوه از گردشگری اقبال خوبی نشان دادهاند. او میافزاید: در بومگردی مردم احساس راحتی و آرامش دارند و همین موضوع باعث شده در سالهای اخیر اقامتگاهها در اغلب مناطق شکل بگیرند و بتوانند گردشگران را از سایر شهرها و استانها به منطقه خود بکشانند.
ایجاد شده: 3/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 3/مرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از ایسنا، شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) و برنامه محیطزیست سازمان ملل (UNEP) گزارش جدیدی در مورد مسئله پیچیده محصولات پلاستیکی یکبار مصرف در گردشگری ارائه کردهاند. این کار در حالی انجام میشود که کشورهای جهان بازگشایی مرزها را آغاز کردهاند و بخش سفرها از تاثیرات مخرب ناشی از بیماری همهگیر کووید- ۱۹ ، رو به بهبودی است. این گزارش اولین گام برای ترسیم تاثیر محصولات پلاستیکی یکبار مصرف در کل زنجیره ارزش گردشگری، شناسایی نقاط مهم تولید این مواد در محیطزیست و ارائه توصیههای عملی و راهبردی برای مشاغل و سیاستگذاران بوده و هدف این است که به ذینفعان کمک کند تا گامهای مشترکی در جهت اقدامات و سیاستهای هماهنگ بردارند که باعث تغییر در مدلهای کاهش و استفاده مجدد و همچنین زیرساختهای فعلی و آینده زباله شود. توصیههای این گزارش شامل تعریف مجدد محصولات پلاستیکی غیرضروری یکبار مصرف، اولویت به تامینکنندگان محصولات قابل استفاده مجدد و برنامهریزی پیشگیرانه برای استفاده از این محصولات برای جلوگیری از شیوع بیماری است. در این بررسی از تحقیق و نوآوری در طراحی محصول و مدلهای خدماتی که باعث کاهش استفاده از وسایل پلاستیکی شود و همچنین تجدیدنظر درباره سیاستها و استانداردهای کیفیت حمایت خواهد شد. " ویرجینیا مسینا " سرپرست اجرایی WTTC گفت: این شورا مفتخر است که این گزارش مهم را با تمرکز بر پایداری و کاهش ضایعات محصولات پلاستیکی یکبار مصرف در گردشگری منتشر کرده است. بیماری همهگیر کووید- ۱۹ با توجه به مشاغل و سیاستگذارانی که تمرکز بیشتری بر آن دارند، برنامه پایداری را تسریع کرده است. انتظار میرود که مشاغل به کاهش ضایعات محصولات پلاستیکی یکبار مصرف در آینده ادامه دهند و نهتنها بهخاطر محافظت از افراد، بلکه محاظت از کره زمین این کار را انجام میدهند. محققان دریافتند که در حال حاضر، مصرفکنندگان آگاهانهتر انتخاب میکنند و بهطور فزایندهای از مشاغل دارای پایداری حمایت میکنند. محصولات پلاستیکی یکبار مصرف میتواند تهدیدی برای محیطزیست و سلامت انسان باشد و بخش گردشگری میتواند بهطور قابلتوجهی به این مسئله کمک کند. بیماری همهگیر کووید -۱۹ تاثیرات منفی و مثبتی بر آلودگی پلاستیکهای یکبار مصرف داشته است. تقاضا برای مواد پلاستیکی یکبار مصرف در بین گردشگران و خدمات حملونقل با توجه به نگرانی درباره سلامتی افزایش یافته است. بر اساس یافتههای موسسه محیطزیست تایلند، زبالههای پلاستیکی به علت تحویل موادغذایی در منزل از ۱۵۰۰ تن به رقم حیرتانگیز ۶۳۰۰ تن در روز رسیده است. با این حال، بیماری همهگیر، تقاضای مصرفکنندگان برای تجربههای گردشگری سبز در سراسر جهان را نیز تسریع کرده است و نتایج بررسی در سال ۲۰۱۹ نشان داد که ۸۲ درصد از پاسخدهندگان نسبت به زبالههای پلاستیکی مطلع هستند و اقداماتی برای مقابله با آن انجام میدهند. این گزارش نشان داد که برای رفع نگرانی درباره استفاده از محصولات پلاستیکی یکبار مصرف، راهحلهای جهانی نیاز دارد که هدف آنها، هنگام بررسی انتقال به گزینههای پایدار حمایت از تصمیمگیری آگاهانه بر اساس تاثیرات احتمالی دادوستد و تغییر فشار ناخواسته است.
ایجاد شده: 7/تیر/1400 آخرین ویرایش: 7/تیر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، نزدیک به یکسال و نیم پس از شیوع ویروس کرونا و تبعات آن بر صنعت گردشگری، ولی تیموری معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی در گفتوگو با «دنیایاقتصاد» برای اولینبار از میزان خسارتهای واردشده بر این صنعت سخن گفت و آن را تا پایان سال ۱۳۹۹ بالغ بر ۳۰ هزار میلیارد تومان اعلام کرد. او همچنین در این گفتوگو از چهار گام دولت در یکسال و نیم گذشته برای احیای نبض سفر خبر داد و آنها را صدور مجوزهای سفرهای اضطراری مانند تجارت، زندگی و باز شدن مرزها برای گردشگران سلامت، چانهزنی برای ورود گردشگران خارجی با تست منفی(که البته محقق نشد) و در نهایت موفقیت در اقناع کمیته امنیتی انتظامیاجتماعی ستاد ملی کرونا برای ورود گردشگران واکسینه شده یا دارای تست منفی دانست. تیموری همچنین درخصوص چرایی ممنوعیتهای سفرهای داخلی با وسیله نقلیه شخصی و در مقابل آن عدمایجاد محدودیت برای وسایل حملونقل عمومی استدلالهایی را مطرح کرد و درباره فعالیتهای انجام شده در مجموعه تحت مدیریتش برای دوره پساکرونا توضیحاتی داد. از دغدغههای فعالان حوزه گردشگری این روزها تصاحب بازار گردشگری ورودی ایران توسط کشورهای همسایه با ممنوعیت سفر توریستهای خارجی به کشور است. آنها میگویند با توجه به اینکه این گردشگران واکسن دریافت کرده و تست منفی هم دارند، چرا نمیتوانند به ایران سفر کنند؟ باید ابتدا به این نکته اشاره کرد که نهتنها ایران بلکه تمام کشورهای دنیا با بروز پاندمی و شیوع ویروس کرونا در یک شرایط فوقالعاده قرار گرفتهاند که کسبوکارها هم از آن متاثر شده است، از اینرو ما طبیعتا نمیتوانیم همان رفتاری را که پیش از کرونا داشتیم ادامه دهیم. ویروس کرونا باعث شد برای اولینبار در صنعت گردشگری تمام ایرلاینها در جهان زمینگیر و متحمل خسارتهای سنگین شوند. اگر تا پیش از شیوع این ویروس در دنیا مباحثی مانند جهانی شدن و برداشته شدن مرزها مطرح میشد با پاندمی کشورها در سطح گستردهای موانعی را برای ورود و خروج اتباع خود گذاشته و بهشدت از مرزهای خود مراقبت میکردند و همین امر رفتوآمدها را با اختلال مواجه کرد. گردشگری صنعتی است که بیش از سایر کسبوکارها از شیوع این ویروس آسیب دید، اگر در برخی مشاغل نیاز به جابهجایی نبود و میشد با فناوری آنها را انجام داد، توریسم به عنوان صنعتی انسانمحور که مبتنی بر تعاملات انسانی و جابهجایی است، نمیتوانست به روال سابق خود باقی بماند، زیرا هرگونه جابهجایی به امری خطرآور بدل شد که متخصصان تاکید داشتند باید آن را محدود و بهشدت کنترل کرد. همین موضوع در یکسال و نیم گذشته سبب بسته یا محدود شدن ۸۵ درصد مقاصد گردشگری شد و معدود مناطقی هم با مجموعهای از پروتکلها با حساسیتهای فراوان گردشگر داشتند. بنابراین زمانی که درباره ایران و چالشهای پیش روی آن صحبت میکنیم آن را باید در مجموعه مشکلات پیش روی این صنعت در عرصه جهانی در نظر بگیریم. با اعلام شیوع کرونا در ایران در اسفند سال ۱۳۹۸ براساس مصوبه ستاد ملی کرونا بلافاصله مرزها بسته و رفتوآمد اتباع خارجی هم ممنوع شد. البته بعد از مدتی برای موارد اضطراری مجوزهایی صادر شد تا کسانی که برای تجارت، زندگی یا برنامههایی که با تایید و تصویب ستاد ملی کرونا همراه بود بتوانند سفر کنند که آنها نیز اقسامی ازگردشگری است. ما در دوره شیوع کرونا بهدنبال پیگیری این موضوع هستیم تا بتوانیم محدودیتها را در این حوزه کاهش دهیم و با ملاحظه تجربههای جهانی بهویژه کشورهای اطراف دفاعیههای خود را به ستاد ملی کرونا ارائه دادهایم. (در این مدت شاهد بروز و جهشهای متوالی ویروس کرونا با منشأ کشورهایی مانند چین، انگلیس، هند و... بودهایم و همین موضوع باعث سختگیری در ترددهای بینمرزی شد). در رایزنیهایی که با وزارت امورخارجه، وزارت بهداشت، وزارت راهوشهرسازی و دستگاههایی که در موضوع ورود گردشگران مسوولیت داشتند، انجام دادیم این ممنوعیت مطلق تعدیل شد و موفق شدیم در گام اول برای کسانی که به شکل انفرادی برای تجارت و سایر مشاغل وارد کشور میشدند مجوزهای لازم را بگیریم. به این ترتیب برای چنین افرادی همکاران ما میتوانستند بلیت تهیه کرده و هتل رزرو کنند. در گام بعدی ما برای حوزه گردشگری سلامت وارد رایزنی شدیم و نظر موافق ستاد را کسب کردیم. ایران یک مقصد جذاب برای توریستهای سلامت است. پیش از کرونا برخی گردشگران این حوزه با پزشکان ایرانی وارد فرآیند درمان شده بودند و نمیتوانستند آن را یکباره متوقف کنند، نمونه آن یک بیمار مبتلا به سرطان که باید دو هفته یکبار شیمی درمانی شده یا معالجات خود را پیگیری کند. صدور مجوز برای ادامه کار گردشگری سلامت باعث شد ۲۷۰ آژانس ما در این حوزه مشغول بهکار بمانند و هر آژانس هم میتوانست ۶۰ گردشگر وارد ایران کند. البته بخشی از گردشگران سلامت بیماران هستند و بخش دیگر آن همراهانشان. بنابراین همانطور که ملاحظه میکنید در همین دوره پاندمی و کرونا که صدور ویزای توریستی ممنوع بود در دو قالب گردشگران تجاری و سلامت ما شاهد ورود توریستها به ایران بودیم که خدمات مناسبی هم به آنها داده شد. از سوی دیگر ما با این هدف که چراغ بنگاههای ما خاموش نشود دو بار در کمیتههای تخصصی درخواست کردیم که سفرهای ورودی به ایران با رعایت پروتکلها و تحت نظارت آژانسها دوباره برقرار شود که متاسفانه تایید نشد. چرا زمانی که گردشگرانی واکسن دریافت کرده و تست منفی هم دارند نمیتوانند به ایران سفر کنند؟ واکسن کرونا یک مساله جدید است که به یکی، دو ماه اخیر بازمیگردد. تا پیش از این فقدان واکسن باعث ترس و هراس از ورود گردشگرانی میشد که میتوانستند انواع جدید ویروس را به کشور وارد کنند. در همین راستا بود که ما هم تمرکزمان را روی سفرهای داخلی گذاشتیم تا بتوانیم مجوزهای لازم را برای آنها دریافت کنیم و نمونهاش تعطیلات نوروز ۱۴۰۰ بود که دیدید چقدر ما را به حاشیه بردند. بعد از تعطیلات ما روی فاز بعدی متمرکز شدیم تا از ستاد ملی کرونا مجوزهای لازم را برای ورود توریستهای خارجی بگیریم، با واکسینه شدن شهروندان در برخی کشورها، استدلال ما هم در ستاد این بود که بخشی از شهروندان کشورهای مختلف واکسینه شده و میتوانند سفر کنند. البته فراموش نکنید مساله پاسپورت واکسن همچنان یک بحث جدید است و در اتحادیه اروپا هم این شیوه از گردشگری از ابتدای تابستان آن هم برای کشورهای عضو منطقه شینگن اجرا میشود. بنابراین ما همزمان با باز شدن مرزهای کشورها برای شهروندانی که واکسن دریافت کرده یا تست منفی دارند مذاکراتی را با وزارتخارجه، ستاد ملی کرونا و... داشتیم که در نهایت آنها مجاب شدند آرام آرام و با رعایت پروتکلها فضا برای ورود این گردشگران باز شود. همین هفته گذشته هم در کمیته امنیتی انتظامیاجتماعی ستاد ملی کرونا دستورالعمل مربوط به ورود و خروج گردشگران خارجی به تصویب رسید که به ستاد ملی کرونا میرود و بعید است مشکلی داشته باشد. در این صورت با رعایت پروتکلهای خاص و یکسری شرایط نظیر تست کرونا و واکسن ورود این گردشگران آزاد میشود. البته مبنای اصلی درباره سفر به ایران تست منفی کرونا است و بهنظر میرسد ما همزمان با اولین مقاصد دنیا بازگشایی مرزها را خواهیم داشت. یکی از انتقادهایی که به وزارت متبوع شما وارد میشود این است که در سایر کشورها در دوره پاندمی تاکید روی گردشگری داخلی قرار گرفت، درحالیکه در ایران برنامه روشنی برای این حوزه وجود نداشت و گردشگری داخلی هم به محاق رفت و دستاندرکاران این حوزه دچار خسارت شدند. آیا این نقد را به مجموعه تحت مدیریتتان وارد میدانید؟ من مخالف این نقد هستم و با دلیل و سند میگویم اینطور نیست. ما از ابتدای اردیبهشت ۱۳۹۹ سفرهایمان را شروع کردیم و تنها در دو ماه اول یعنی در اسفند ۱۳۹۸ و فروردین ۱۳۹۹ که ابتدای ورود کرونا به ایران بود شاهد رکود بیشتر در این حوزه بودیم. در شهریور ۱۳۹۹ حتی ما با پیک گردشگری مواجه بودیم، بنابراین مشابه سایر کشورها، گردشگری داخلی در ایران هم رونق داشت. ممکن است بهواسطه حساسیتهای بیشتر مردم تعداد سفرها کاهش پیدا کرده باشد و مسوولان وزارت بهداشت در برهههایی با ظهور موجهای کرونا موانعی را برای سفرهای انبوه در نظر بگیرند اما این به معنای ممنوعیت کامل سفر نبوده است. در هیچ کشوری هم صنعت توریسم رونق پیش از کرونا را ندارد و میتوانم بگویم اتفاقا ما خیلی زود جریان سفر داخلی را شروع کردیم و عدهای هم بابت این موضوع از ما انتقاد میکنند. ما در فروردین ۱۳۹۹ پروتکلها و دستورالعملهای مرتبط با تاسیسات گردشگری، تورها و راهنمایان را تهیه کرده و در ستاد ملی کرونا به تصویب رساندیم. پس از تصویب و ابلاغ، دورههای آموزشی برای فعالان گردشگری اجرا شد زیرا نهتنها راهنمایان و سایر دستاندرکاران در معرض این ویروس هستند بلکه آنها میتوانند مشتریان خود را هم مبتلا کنند، در این راستا ما به آنها آموزش دادیم که چطور هم از خودشان و هم از دیگران در برابر این ویروس حفاظت کنند. علاوه بر اینها ما توانستیم با استدلالهایی که داشتیم گردشگری را از گروه سوم مشاغل که حتی با زرد شدن یک مقصد، کسبوکارهای گردشگری در آن تعطیل میشد، به گروه اول بیاوریم. یعنی همانطور که داروخانه و سوپرمارکت و نانوایی باز است، هتلها، اقامتگاهها و سایر مراکز گردشگری هم باز بودند. شما از باز بودن هتلها و اقامتگاهها صحبت میکنید اما زمانی که با منع تردد مواجه میشویم عملا کسی نیست که بخواهد از خدمات هتل یا اقامتگاه استفاده کند. در زمان اعمال محدودیتها، حملونقلهای عمومی انجام میشود و گردشگرانی که با تور یا وسایل حملونقل عمومی سفر میکنند میتوانند از این مراکز استفاده کنند. اتفاقا اصل مشتریهای ما از این طریق هستند. زیرا اغلب کسانی که به شکل انفرادی سفر میکنند محل اقامتشان یا چادر است، یا منزل اقوام یا پارک و مدرسه. اما زمانی که گردشگر از طریق تور و دفاتر خدمات مسافرتی اقدام میکند محل اقامتش هم یک مکان رسمی است. پیش از کرونا هم که بخش اعظم مردم در تعطیلات سفر میکردند ضریب اشغال هتلهای ما به ۵۰ درصد میرسید بهواسطه اینکه مردم اماکنی مانند پارک و مدرسه و منزل اقوام را ترجیح میدادند، بنابراین با محدودیت سفرهای انفرادی، تورهای گردشگری مورد اقبال بیشتری قرار میگیرند. آیا در واقعیت هم در زمان اعمال محدودیتهای سفر تورها با استقبال بیشتری مواجه شدند؟ آیا در عمل شاهد نبودیم که وسایل حملونقل عمومی پروتکلها را رعایت نکرده و رزروهای انجام شده اقامتگاهها و هتلها هم با بسته شدن جادهها به روی سفرهای انفرادی کنسل شدند؟ من بهعنوان متولی گردشگری باید به فکر همکارانم باشم. از نظر من سفری قابل نظارت است که در زنجیره تامین خدمات رسمی ما جریان داشته باشد. در این زنجیره آژانس مکلف است برای هر تور یک راهنما داشته و برای اقامت یک محل رسمی در نظر بگیرد. ما در معاونت گردشگری بهدنبال توسعه چنین سفرهایی بودیم و برای آنها هم مجوزهای لازم را گرفتیم. در نظر داشته باشید در این شرایط شما اگر سفر را آزاد هم بگذارید بسیاری ترجیح میدهند مسافرت نکنند چون از ابتلا به کرونا میترسند و نمیخواهند بیمار شوند. از همین روست که ما دنبال سفر برنامهریزیشده هستیم و سفرهای انبوه در داخل زنجیره تامین خدمات اصلی ما نمیگنجند. این سفرها تنها باعث مشکلاتی پیشروی این صنعت میشوند، در مقابل ما باید از سرمایهگذاریهای رسمی حمایت کنیم. درحالحاضر همچنان درحال متقاعدسازی مسافران هستیم که آنها به این زنجیره خدمات ایمن که در آنها پروتکلها رعایت میشود تمایل نشان دهند. درباره عدم رعایت پروتکل در وسایل حملونقل عمومی که گفتید ما هم آن را قبول داریم اما در ستاد ملی کرونا حجم سفرها را در نظر میگیرند. اینکه تعداد کسانی که با وسیله شخصی سفر میکنند چند نفر هستند و کسانی که از این وسایل استفاده میکنند چند نفر! از نظر آنها زمانی که محدودیتهای سفر ایجاد میشود تعداد کمتری مسافرت میکنند. ما در این راستا دنبال این بودیم که منافع بخش گردشگری لحاظ شود و از این رو توانستیم آنها را متقاعد کنیم تا در این ایام مراکز گردشگری باز بمانند. اینکه در این دوره کمتر تاسیسات گردشگری منفعت بردند طبیعی است زیرا بالاخره مردم بهواسطه شیوع این ویروس نگرانیهای جدی دارند و از طرف دیگر هم مسوولان مدام تاکید دارند که مردم سفر نروند. علاوه بر آن تا پیش از شیوع کرونا فرهنگ سفر گروهی ما عموما مرتبط با سفرهای خارج از کشور بود و سفرهای داخلی معمولا از طریق انفرادی انجام میشد، کرونا باعث شد با ایجاد محدودیتها با توسعه سفرهای گروهی مواجه باشیم. از این روست که من موافق نیستم سفرهای داخلی در ایران برخلاف دنیا توسعه نداشته، میتوان اینطور گفت که ما به سمت تورهای برنامهریزیشده رفتهایم و ایجاد محدودیتها هم تنها منحصر به ایران نیست، در ترکیه کشور همسایهمان در مواردی شاهد تعطیلی تمام مراکز در ایام پیک شیوع ویروس بودیم و ما هم مشابه دیگران تلاش میکنیم این ویروس را کنترل و مدیریت کنیم. آیا برآوردی از خسارتهای وارده به صنعت گردشگری در دوران کرونا وجود دارد؟ چند اقامتگاه، آژانس و... تعطیل و چه تعداد نیروی انسانی در این حوزه تعدیل شده است؟ در آسیا و اقیانوسیه ۸۵ درصد گردشگران بینالمللی کاهش داشته است یعنی اگر پیش از شیوع کرونا ۱۰۰ نفر سفر میکردند این رقم به ۱۵ نفر رسیده است. بنابراین خسارتهای وارده به صنعت گردشگری در ابعاد جهانی است و نگاه ما به این چالش باید در سطح بینالمللی باشد. در ایران هم فعالیتهای حوزه صنعت توریسم کاهش پیدا کرده و همچنین با پروتکل و شرایط ویژهای انجام شد که رکود در کسبوکارهای مرتبط را به همراه داشت. براساس آمارها و مستنداتی که از استانهای مختلف داریم از ابتدای شیوع کرونا تا پایان سال ۱۳۹۹ به این صنعت چیزی حدود ۳۰ هزار میلیارد تومان خسارت وارد شده است. این خسارتها در دو بخش دستهبندی میشوند. یک بخش از آنها به ضررهایی برمیگردد که هتلها، اقامتگاه و... بهواسطه محدودیتهای سفر متحمل شدند. این موضوع بهویژه درباره نوروز ۱۳۹۹ بیشتر بود. به این معنا که هتلدار یا صاحب اقامتگاه موادغذایی برای مسافران خود خریداری کرده بود و با کنسلی تورها و مسافران متضرر شد. علاوه بر آن زمانی که هتل باز است، باید بدون داشتن میهمان، هزینههای مرتبط با آب، برق، سرمایش، گرمایش، نیروی انسانی، فضای سبز و... را بپردازد که تمام اینها برایش ضرر است. بخش دیگر این خسارتها به عدم تحقق عملکرد برمیگردد. در این حالت با فرض داشتن گردشگر و شرایط مشابه پیش از کرونا، یک فعال حوزه کسبوکار توریسم میتوانست درآمدی داشته باشد که با محدودیت سفر و کاهش تعداد گردشگران این درآمد را از دست داده است. در کشور ما مجموع این خسارتها با پرسش از بخشخصوصی به ۳۰ هزار میلیارد تومان رسیده است. اما درباره تعداد بیکاران عدد دقیق را وزارت کار در اختیار دارد. در حوزه گردشگری بهواسطه ماهیت این صنعت برآورد تعداد افرادی که کارشان را از دست دادهاند دشوار است. زیرا ما شاهد حضور شاغلان فصلی در این صنعت هستیم، به عنوان مثال یک هتل ممکن است در زمان معمول ۱۰ کارمند داشته باشد و در نوروز و پیک سفرها به یکباره این عدد به ۵۰ نفر افزایش پیدا کند یا راهنمایان گردشگری که در این دوره تعداد زیادی از آنها با چالشهای شغلی مواجه شدند. همانطور که گفتم در دنیا سفر و گردشگری ۸۵ درصد کاهش داشته و به تبع آن راهنمایان هم با رکود بیسابقهای در کارشان مواجه شدهاند بهویژه در حوزه گردشگری ورودی که بخش بزرگی از راهنمایان ما در این حوزه مشغول بهکار بودند. وزارت گردشگری در این یکسال و نیم چه ایدههایی را برای توسعه گردشگری در دوران پساکرونا پیاده کرده است؟ ما در دوره کرونا با یک وضعیت متناقض روبهرو بودیم. به این ترتیب که درحالیکه میخواستیم سفر با تور را تبلیغ کنیم براساس مصوبات ستاد کرونا نمیتوانستیم سفر را تبلیغ کنیم. در چنین وضعیتی اگر میلیاردی هم با صداوسیما قراردادی بسته میشد آنها نمیتوانستند تور یا سفر را تبلیغ کنند. در این شرایط ما بهدنبال آماده کردن بسترها رفتیم و اینکه محتواهایمان را به سمت دیجیتالی شدن ببریم و در سبک تبلیغاتمان هم بازنگری داشته باشیم. همین موضوع هم باعث شد محتواهای بازاریابی و تبلیغات ما دیجیتالمحور شود و از شبکههای اجتماعی و وبسایتها استفاده کنیم. در این یکسال و نیم دادهها و اطلاعات ما به روز شد و توانستیم کلیپهای ۳۶۰ درجه باکیفیت از ظرفیتهای گردشگریمان تهیه کنیم. همچنین از آنجا که برنامه ما روی توزیع سفر بود، به سمت تنوعبخشی محصولات حرکت کرده و درباره هر کدام از انواع گردشگری مانند گردشگری روستایی، تاریخی، فرهنگی، سلامت و... محتواهایی تهیه شد. در این دوره همچنین آرشیوهای ما به روز شده و از سنتی به دیجیتالی تبدیل شدند. علاوه بر آن تا پیش از این ما یک پرتال اطلاعرسانی گردشگری نداشتیم اما اکنون یک پرتال رسمی پنجزبانه در اختیار داریم و استانهایمان هم پرتال دوزبانه دارند. از اینرو میتوانم در جمعبندی بگویم که ما از این فرصت زمانی برای دقیق کردن اطلاعات خود، تهیه پکیجهای استاندارد برای انواع مشتری اعم از ویآیپی، متوسط و... برنامههای بازاریابی و چگونگی کمک گرفتن از بخشخصوصی استفاده کردیم.
ایجاد شده: 2/تیر/1400 آخرین ویرایش: 2/تیر/1400 اخبار داخلی