هر نسلی برای سفر یا اقامت در تعطیلات، شرایط منحصربه فردی دارد. در حالی که قانون طلایی در میهمان نوازی، ارائه خدمات برتر به همه ی مشتریان و میهمانان در هر سنی است، در نظر گرفتن تقاضاهای رو به رشد یک جمعیت خاص نیز کسب وکار خوبی است. بوتیک هتلداران باهوش میتوانند با توجه بیشتر به انتظارات گروههای سنی خاصی مانند نسل جوان و یا مخاطبانِ هدف، شکاف بین نسلی را پر کنند. داشتن آگاهی در مورد رفتار، عادات خرج کردن و ترندهایی که در نسل جوان رایج شده، میتواند فرصتهای گستردهای را برای گرفتن یک تجارت پر سود باز کند. علاوه بر این، اجرای چند روش نسبتاً ساده با هدف جذب میهمانِ هدف میتواند در رزرو بیشتر، تقویت بازاریابی دهان به دهان و درهم شکستن رقابت در صنعت هتلداری بسیار مؤثر باشد. با این اوصاف، در اینجا چند نکته کاربردی برای جذب مخاطبانِ هدف و استفاده از پتانسیل های فراوان وجود دارد. میهمانان بوتیک هتلها، انواع مختلفی از اقامت در هتلها با درجه های مختلف را تجربه کرده اند، حال بدنبال نوع دیگری از تجربه اقامت هستند که به بوتیک هتلها مراجعه میکنند. این افراد به سطحی از آگاهی از سفر و فرهنگ رسیده اند که دیگر هتلهای تجاری نیازهایشان را برآورده نمیکند. بسیاری از میهمانان میخواهند احساس ارتباط با یک تجارت داشته باشند. این امر مستلزم ساختن داستان و درگیر شدن در گفتگو است. استفاده از پلتفرم های رسانه های اجتماعی برای به اشتراک گذاشتن داستان و شخصیت بوتیک هتل، آگاهی قویای از برند ایجاد میکند. داستانی واقعی از بنای بوتیک هتل و حتی محله و نه داستانی بر اساس نوسازی هایی که در آنجا شکل گرفته است. علاوه بر این، در دسترس قرار دادن رسانههای اجتماعی در بسیاری از پلتفرمهای مختلف (اینستاگرام، توییتر، فیسبوک، و غیره) ثابت کرده که علاقه میهمانان را برانگیخته است. استفاده از رسانه های اجتماعی در مورد ارائه فرصتها به نسل جوان، تا آنها بتوانند به راحتی در هدف بوتیک هتل شرکت کنند، پاسخ هایی برای خود پیدا کنند و احساس کنند که بخشی جدایی ناپذیر از تجربه بوتیک هتل هستند. تجربیات همه جانبه را ارائه دهید بوتیک هتلها باید نیاز میهمان به روایت را با ترکیب تجربیات فرهنگی برآورده کنند. به عنوان مثال، بوتیک هتلی در قلب گرگان ممکن است دارای خوراکهای سنتی و مدرن از منوهای با مضمون تاریخی و هنری باشد و یا بوتیک هتلی در تهران ممکن است دارای منویی با مضمون گسترونومی باشد. بوتیک هتلها بهتر است بر روی فعالیتهای معمولی توریستی به شیوههایی که ممکن است از نظر فرهنگی مرتبط تر یا جذابتر باشد، تجدیدنظر کنند. به عنوان مثال، یک استراحتگاه آبگرم در سن دیگو ممکن است جنبههای آیینی یا تشریفاتی درمانهای آبگرم درمانی خود را برجسته کند. این تاکتیک دگرگون کننده به جای رسیدن به یک لذتِ صرف، توریست را در یک تجربه معنادار و آیینی غوطهور میکند. نکته کلیدی اینجا در مورد مشارکت دادن میهمانان و ایجاد تعامل عمیق و مشارکتی برای آنها است. بوتیک هتلها همچنین باید تجربیات شخصیسازیشدهای ارائه دهند تا میهمانان بتوانند با هتل و ویژگیهای آن ارتباط برقرار کنند و البته بهتر است با هنرمندان و استعدادهای موسیقی محلی همکاری کنند که این احساس بخشی از اصالت و فرهنگ منطقه را افزایش میدهد. نمایش نقاشیها و آثار هنری محلی یا دعوت از اهالی موسیقی در بوتیک هتل به میهمانان این فرصت را میدهد تا با اقشار مردمی جامعه ارتباط برقرار کنند و در عین حال درباره حال و هوای منطقه بیشتر بیاموزند. علاوه بر این، بوتیک هتلداران از تجربیات غوطه ور مشتریان بهره میبرند که باعث آگاهی هنرمندان محلی و قدردانی فرهنگی میشود؛ چرا که محله های مختلف در شهرها گاهی دارای فرهنگ مختلفی هم هستند و همین خودش بعنوان یک جاذبه عمل میکند. از طرفی هم بزرگترین رسالت بوتیک هتلها گسترش فرهنگ منطقه و محله و شناساندن آن به میهمانان است. بیانیه ای با یک ماموریت واضح است که مخاطبانِ هدف میخواهند در تعطیلات و بازدید از مقاصد منحصربه فرد کاملاً یکپارچه شوند. بوتیکهتلداران میتوانند با انجام یک ماموریت واضح و تحسین برانگیز، این حس مشارکت را افزایش دهند. بسیاری از بوتیکهتلها در حین انجام تجارت، اهداف ارزشمندی مانند عملکرد پایدار و تعهد به تلاش های دوستدار محیط زیست را ترویج میکنند. در حالی که این مأموریتهای آگاهانه قابل ستایش هستند، آنها همچنین تمایل دارند میهمانانی متفکر که ممکن است علاقه واقعی به اهداف عالی داشته باشند، جذب کنند. بیانیه ماموریت برای میهمانان مانند سبز شدن یا تعهد به برابری اجتماعی باید بخشی از استراتژی برندسازی هر بوتیک هتلی باشد. وقتی مشتریان و میهمانان متوجه میشوند که بوتیک هتلی یک مأموریت شایسته را انجام میدهد، برایشان بسیار جذابتر است. میهمانان میتوانند به راحتی از هتلهایی حمایت کنند که درآمدشان را به هدفی شایسته اهدا میکنند یا از یک هدف قابل احترام حمایت میکنند. بر اساس گزارش Statista (شرکتی آلمانی که داده های آماری مربوط به اقتصاد بخشهای مختلف را ارائه می دهد)، اطلاعرسانی به مشتریان بالقوه در مورد مأموریتهای ستودنی یک هتل، حس اجتماعی را ایجاد میکند. و کلام آخر هدف هر هتلدار ارائه خدمات تعالی برای هر میهمان بدون در نظر گرفتن سن و طبقه اجتماعی است. الهام محمدی - فعال گردشگری
ایجاد شده: 16/آبان/1400 آخرین ویرایش: 16/آبان/1400 مقالات و یادداشت ها
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، ناسا و آژانس فضایی استرالیا طبق توافق انجام شده، در مأموریت آیندهی سطحنشین رباتیک ماه با هم همکاری میکنند و این کشور یک سطحنورد کوچک را برای آزمودن فناوری بهرهبرداری از منابع ماه تحت برنامهی آرتمیس توسعه خواهد داد. طی همکاری میان این دو آژانس فضایی، استرالیا یک سطحنورد را برای مأموریت تجاری به ماه در سال ۲۰۲۶ خواهد ساخت. این سطحنورد بهعنوان بخشی از حضور استرالیا در برنامهی کاوش ماه آرتمیس (Artemis) به رهبری ناسا اجرایی میشود. این سطحنورد کوچک استرالیایی با وزن بیش از ۲۰ کیلوگرم، سنگپوشههای ماه را برداشته و به سطحنشین منتقل میکند تا در آنجا توسط واحد آزمایش درجا (ISRU) ناسا بررسی شود. سپس ISRU تلاش خواهد کرد تا از ترکیبات آهن و سیلیکون اکسید در سنگپوشه، اکسیژن استخراج کند. مریخنورد پشتکار از جو مریخ اکسیژن تولید کرد ماهنورد بخشی از برنامهی استرالیا با نام «پیشگام» (Trailblazer) است که در سال ۲۰۱۹ تحت برنامهی دولتی «ماه تا مریخ» اعلام شد. دولت استرالیا در طول پنج سال ۱۵۰ میلیون دلار استرالیا (۱۱۰ میلیون دلار آمریکا) به این طرح اختصاص میدهد و طی آن از فناوریهایی که استرالیا در آن مهارت دارد، مانند معدنکاوی و عملیات رباتیک برای کاوش ماه استفاده میکند. «انریکو پالرمو» (Enrico Palermo) رییس آژانس فضایی استرالیا گفت: «استرالیا در خط مقدم فناوری سامانههای رباتیک برای عملیات از راه دور قرار دارد که بهمنظور ایجاد حضور پایدار در ماه و در نهایت پشتیبانی از کاوشهای انسانی در مریخ، بسیار مهم خواهد بود.» طبق اعلام آژانس فضایی استرالیا یک کنسرسیوم به رهبری صنعت از مشاغل و سازمانهای تحقیقاتی استرالیا پروژهای را که «سطحنورد خدمات بنیادین» (Foundation Services Rover) نام گرفته پیش میبرند. این پروژه خدماتی را ارائه خواهد داد که پایه و اساس ایستگاههای دائمی انسان در آینده خواهند بود. همکاری استرالیا در برنامهی کاوش ماه، به توافق سپتامبر ۲۰۱۹ بازمیگردد که این کشور با کمکی ۱۵۰ میلیون دلاری قصد خود را برای مشارکت در برنامهی آرتمیس اعلام کرد. استرالیا همچنین یکی از نخستین کشورهایی بود که در سال ۲۰۲۰ توافقنامهی آرتمیس را امضا کرد. مقامات استرالیایی صنعت فضا و بهطور خاص کاوش ماه را فرصتی برای رشد اقتصادی و نقش این کشور در عرصهی جهانی میدانند. «اسکات موریسون» (Scott Morrison) نخست وزیر این کشور گفت: «این فرصتی باورنکردنی برای استرالیا بهمنظور موفقیت در بخش فضایی بینالمللی محسوب میشود و از اهداف اصلی ما برای ایجاد شغلهای بیشتر در عرصهی فضایی و داشتن سهم بیشتری در این عرصهی رو به رشد اقتصادی است.» «بیل نلسون» (Bill Nelson) مدیر ناسا هم گفت: «این توافقنامه روابط طولانیمدت میان آمریکا و استرالیا در زمینهی کاوشهای فضایی را که با بیش از نیم قرن، سابقهی آن به برنامهی آپولو بازمیگردد، تقویت میکند.» در حالی که ناسا از مشارکت ماهنورد استرالیا استقبال میکند اما تأکید کرد که این مأموریت رباتیک بهعنوان گزینهی اصلی حمل بار ISRU در مأموریت سطحنشین آینده استفاده نخواهد شد. ISRU ابزارهای مخصوص خود را برای جمعآوری سنگپوشه دارد و بدین ترتیب ماهنورد استرالیا راه دوم جمعآوری نمونه را ارائه میدهد و شانس کلی این مأموریت نمایش فناوری را افزایش خواهد داد.
ایجاد شده: 24/مهر/1400 آخرین ویرایش: 24/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، گردشگری داخلی اولویت نخست سازمان جهانی گردشگری برای بهبود و رشد مقاصد در آسیا و اقیانوسیه در پانزدهمین برنامه آموزشی سالانه با عنوان «استراتژی گردشگری بلندمدت ملی و بینالمللی» قرار گرفت. از این رو در نشست مقامات توریسم کشورهای آسیایی ۸ محرک سفر به عنوان یک نسخه جهانی برای توسعه گردشگری مطرح شد. پانزدهمین برنامه آموزشی سازمان جهانی گردشگری در آسیا و اقیانوسیه در زمینه سیاست و استراتژی گردشگری در قالب ترکیبی برگزار شد. طرحی که از سال ۲۰۰۶ توسط سازمان جهانی گردشگری بهصورت سالانه برگزار میشود. این برنامه آموزشی تنها برنامه در منطقه است که بهدلیل محتوای محرک و بحثهای قابل تامل از شهرت برخوردار است. هر ساله این برنامه با موضوع مجزایی برگزار میشود و امسال بهدلیل اهمیت بازگشت «گردشگری داخلی» در منطقه و رکود گردشگری بینالمللی، محور برنامه آموزشی حول موضوع گردشگری داخلی و درون منطقهای برگزار شد و در آن متولیان گردشگری کشورهای شرکتکننده به ارائه طرحها و پیشنهادهایی برای بهبود گردشگری داخلی پرداختند. در سال گذشته این نشست در شهرگویلین چین با موضوع احیا و تحول گردشگری برگزار شد ،زیرا در سال ۲۰۲۰ شاهد همهگیری ناگهانی کووید-۱۹ در سراسر جهان بودیم از این رو صنعت گردشگری با رکود شدیدی مواجه شد و در حالت تعطیلی قرار گرفت، از این رو بازیابی این صنعت در اولویت کشورهای این منطقه و در واقع کل جهان قرار داشت. اگرچه این نشست هر ساله در یک کشور برگزار میشود اما میتوان دلیل انتخاب میزبانی مالدیو برای سال ۲۰۲۱ را در «عملکرد موفقیت آمیز این کشور در بازگشایی و بازیابی گردشگری» دانست که تقریبا از ژوئن ۲۰۲۰ اقدام به بازگشایی مرزهای خود و پذیرش گردشگران بینالمللی کرد و پس از بستن چندماهه در اواخر سال ۲۰۲۰، شروع چشمگیری از سال ۲۰۲۱ داشته و پس از آغاز واکسیناسیون در جهان بهویژه در مالدیو شرایط پذیرش گردشگران خارجی با سرعت بیشتری انجام میشود. این برنامه آموزشی در پانزدهمین سال خود، به عنوان بستری پیشرو با حضور رهبران گردشگری منطقه جهت ایجاد شبکه، تدوین استراتژی و حرکتی رو به جلو با محور گردشگری داخلی در کشور مالدیو در مدت ۳ روز برگزار شد. در این رویداد ۲۵ کشور گردهم آمدند اما با توجه به شرایط کرونا تنها شش کشور افغانستان، بنگلادش، ایران، سریلانکا، مغولستان و نپال با میزبانی مالدیو به صورت حضوری در جلسات آموزشی شرکت کردند. در این گردهمایی محور آموزشها بر نوآوری و مشارکت بخش خصوصی جهت توسعه بازار گردشگری داخلی بوده است و راهاندازی گردشگری داخلی را بر گردشگری بینالمللی ارجح میداند، نه تنها در آسیا و اقیانوسیه بلکه در سراسر جهان. این سازمان در واقع معتقد است که مقاصد مختلف باید تمرکز خود را برای به اجرا درآوردن این روند بگذارند. در جلسات افتتاحیه نمایندگان دولتها به ارائه مطالبی درباره موضوع برنامه پرداختند تعدادی از کشورها همچون بنگلادش، کامبوج، هنگکنگ، چین، اندونزی، ایران، مغولستان، پاکستان، سریلانکا و ویتنام بر مدیریت مقصد متمرکز بودند و محوریت بحث خود را بر نحوه مدیریت در احیای مقاصد پرداختند. پس از آن نمایندگان کشورهای بوتان، ماکائو، چین، مالدیو، میانمار، فیلیپین، ساموآ و هندتمرکز خود را بر موضوعاتی با محوریت نقش نوآوری و مشارکت بخش خصوصی، در رشد گردشگری داخلی گذاشتند. نکته قابل توجه اینکه این کشورها، در دوران پس از همهگیری با سقوط صنعت گردشگری تمرکز خود را بر ترویج گردشگری داخلی گذاشته و کشوری همچون چین نه تنها توانست به سطح پیش از کرونا در سال ۲۰۱۹ برسد بلکه اکنون به رشدی فراتر از آن دست یافت. اقتصاد مالدیو نیز با توجه به وابستگی عمیق به گردشگری بینالمللی پس از بازگشایی مرزهای خود برای مسافران خارجی در سال ۲۰۲۰ و افزایش ورودیهای خود، در فوریه ۲۰۲۱ با آژانس بینالمللی همکاری ژاپن (جایکا) توافقنامهای را برای اجرای پروژه بازیابی گردشگری مالدیو امضا کرد و دولت و بخشخصوصی در راهاندازی مجدد ایمن و پایدار بخش گردشگری به همکاری پایاپای پرداختند. زوراب پولیکاشویلی رئیسسازمان جهانی گردشگری مدیران و متولیان گردشگری را در توسعه گردشگری بهویژه گردشگری داخلی موثرترین و مهمترین نقش معرفی کرده است. بهطوریکه معتقد است: آنچه که یک کشور را در پیشبرد بهتر و عملکرد موفقیتآمیز در بازیابی و سپس بهبود گردشگری بهویژه گردشگری داخلی پیش میبرد وجود مدیران و متولیانی است که بهسان یک رهبر بتوانند ایدههایی را که تفاوت ایجاد میکنند را بشناسند، نوآور بوده و از کارآفرینان و شرکتهای نوپا حمایت کنند. برنامه آموزشی به شرکتکنندگان که عمدتا افراد رده بالای سیاسی یک کشور در آن حضور دارند فرصتی را ایجاد میکند تا مهارتهای استراتژیک گردشگری خود را بهبود ببخشند و از طریق شبکه جدیدی از همکاریهای منطقهای به توسعه این مهارتها در آینده ادامه دهند. این برنامه بهطور خاص برای حمایت از سیاستگذاران و مدیران گردشگری طراحی شده و هدف آن تقویت سیاستها و استراتژیهای موثر و پاسخگو است که باید با تغییر اولویتها و نگرانیها در سطح ملی و بینالمللی مقاصد سازگار باشد. اهداف کلی برنامه آموزشی درک مشارکتکنندگان از تاثیرات همهگیری کرونا بر گردشگری داخلی و چگونگی توسعه گردشگری داخلی با تمرکز بر ۸ محور به شرح زیر است: پتانسیل گردشگری داخلی برای کمک به بهبود اقتصادی مقاصد چگونگی تحرکبخشی مدیران گردشگری برای افزایش تقاضا و توسعه عرضه خدمات مطابق با اهداف توسعه پایدار شناخت چالشهای پیش رو در مسیر توسعه محصول و تجاریسازی و اولویت قرار دادن و سرعت بخشیدن به توسعه گردشگری در مناطق روستایی نحوه ترویج سیاستهای گردشگری از جمله برنامهها و ابتکارات جدید چگونگی همکاری بخشهای دولتی و خصوصی جهت رشد و توسعه گردشگری داخلی بهمنظور ایجاد شغلهای عادلانه و مناسب بهویژه برای زنان و جوانان چگونگی تشویق مردم برای سفر توسط بخشهای دولتی و خصوصی با مدیریت مقاصد و کشف جلوههای جدید از کشور خود در زمان عادی شدن شرایط چگونگی بهکارگیری فناوریها و تکنولوژیهای جدید برای نظارت بر تاثیرات و ترویج مقاصد چگونگی کاهش تاثیرات کووید-۱۹ بر گردشگری داخلی و نحوه پیشبرد روند بهبودی این بخش. در کنار این موضوعات اصلی، برنامه آموزشی درصدد آن است تا کشورهای آسیایی و کشورهای اقیانوسیه عضو سازمان جهانی گردشگری را قادر سازد که شیوههای نوین و موفقیت آمیزی در زمینه گردشگری داخلی را به اشتراک بگذارند.زیرا هدف نهایی تقویت ظرفیت مقاصد در سطح منطقهای، ملی و محلی است.
ایجاد شده: 21/مهر/1400 آخرین ویرایش: 21/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز " جمشید حمزه زاده " رئیس جامعه هتلداران ایران در خصوص نامه این جامعه به رئیس امور فرهنگی و گردشگری و ورزش سازمان برنامه و بودجه، گفت: از نظر این جامعه، جزء ۲ بند الف ماده ۹۸ قانون برنامه ششم کشور (تأسیسات گردشگری از هر نظر تابع قوانین و مقررات بخش صنعت گردشگری به استثنای معافیتهای مالیاتی و از شمول قانون نظام صنفی مستثنی است) از جمله احکام تنظیمی بوده و به نظر می رسد مشمول دوره زمانی خاصی قرار نگیرد و دائم باشد. وی افزود: جوامع حرفهای هتلداری استانی در بیشتر استانها و نیز جامعه حرفهای هتلداران ایران منطبق بر قانون مذکور طی سالهای گذشته با هزینه و انرژی فراوان تشکیل شده و زیر نظر وزارت میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی فعالیت میکند بر این اساس ضمن تاکید بر نیاز صنعت گردشگری کشور به دائم بودن این بند خواهش میکنیم در خصوص بند ث ماده ۱۰۰ قانون برنامه ششم توسعه نیز دائمی بودن موضوع مد نظر قرار بگیرد. وی با توجه به شرایط حاکم بر صنعت کشور و گردشگری کشور گفت: پیشنهاد داریم در تدوین قانون برنامه هفتم توسعه این نکات در نظر گرفته شود: یکی از این موارد با توجه به پراکندگی قوانین و مقررات مربوط به حوزه گردشگری پیشنهاد می شود تضمین قانون جامع صنعت گردشگری مورد توجه قرار گرفته و وزارت گردشگری مکلف شود ظرف سال اول برنامه پیش نویس قانون جامع صنعت گردشگری را با تاکید بر تنظیم مناسبات دولت و بخش خصوصی و تشکل ها ارائه کند. حمزهزاده در بخشی دیگر از سخنانش در خصوص پیشنهاد برای تدوین برنامه هفتم توسعه گفت: از آنجا که ذات صنعت گردشگری شکننده بوده و به شدت تحت تاثیر موضوعات مختلف است، بنابراین پیشنهاد میشود ساختار مناسب برای حمایت دولت از این صنعت به شکل صندوق حمایت از صنعت گردشگری با مدیریت ترکیبی دولت و تشکلهای بخش خصوصی تشکیل شود و دولت مکلف شود تا طی سال های برنامه هفتم توسعه، سالانه مبالغی را به این صندوق تخصیص دهد. حمزه زاده با توجه به نیاز صنعت گردشگری کشور به ایجاد بستری برای هماهنگی کامل و دقیق تشکل های مرتبط، گفت: پیشنهاد میشود تشکیل اتاق گردشگری ایران نیز در برنامه قانون برنامه هفتم توسعه مد نظر قرار گیرد. همچنین تخصیص بودجه رفاهی دستگاه اجرایی به سفرهای داخلی نیز در شرایط بحران کنونی میتواند گوشهای از مشکلات بسیار جدی دست اندرکاران صنعت را طی سالهای برنامه هفتم مرتفع کند.
ایجاد شده: 18/مهر/1400 آخرین ویرایش: 18/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز، معمولا هر نامگذاری، داستان و ماجرای مخصوص به خودش را دارد. حالا اگر این نامگذاری برای نام رسمی یک کشور با میلیونها جمعیت انسانی باشد، داستانهای تاریخی و فرهنگی به قدمت صدها و هزاران سال خواهد داشت. نامگذاری کشورها با عوامل زیادی در ارتباط است. نام برخی از آنها مانند مصر و یونان، باستانی است و نام بعضی دیگر برای درک و پیبردن، نیازی به فکرکردن زیادی ندارد اما نام شماری از کشورها داستانها و ایدئولوژیهای دیگری دارد. در این بین بعضی کشورها در طول تاریخ نامشان به دلایل مختلف تغییر کرده است. از این کشورها بعضی مانند هلند به منظور ارتقای صنعت گردشگری اسمشان را تغییر دادهاند و بعضی کشورها با تغییر حکومتی که بر آن سرزمین فرمانروایی میکرده، در طول تاریخ نامشان عوض شده است. همچنین برخی نامها پس از یک واقعه مثل همهپرسی یا انقلاب، برای حفظ اتحاد سیاسی و قومی، نام دیگری را انتخاب کردهاند. به طور کلی عوامل سیاسی یکی از مهمترین این دلایل برای تغییر نام است. با چند کشور که با ماجراهای جالب و داستانهای مختلف نام خود را تغییر دادهاند، بیشتر آشنا میشویم. نه به سیلان، درود بر استقلال | «سیلان» به «سریلانکا» سریلانکا، جزیرهای واقع در جنوب هند است. تا پیش از سال ۱۹۷۲ نام این کشور که آن موقع مستعمره بریتانیا بوده، سیلان بوده و توسط پرتغالیها روی آن گذاشته شده است. پرتغالیها در سال ۱۵۰۵ سریلانکای فعلی را کشف کردند. این کشور بعدها به جزئی از بریتانیا تبدیل شد و در سال ۱۹۴۸ توانست استقلال خود را به دست آورد. با این حال، سالها بعد، دولت این کشور جزیرهای تصمیم به تغییر نام آن گرفت. در سال ۲۰۱۱، نام سیلان در این کشور از همه چیزهایی که هنوز نام قدیمی را داشتند، از زیرمجموعههای دولت گرفته تا شرکتها، حذف و به طور رسمی نام فعلی به آن اطلاق شد. سرزمین کمارتفاعِ قطب جهانگردی | «هلند» به «ندرلند» اگرچه در زبان فارسی هنوز از این کشور با نام هلند (Holland) یاد میشود اما نام آن در واقع به ندرلند (Netherlands) تغییر یافته است. هلند در اصل نام منطقهای در کشور ندرلند است که از این لحاظ با نام قدیمی پارس برای ایران قابل مقایسه است. نام هلند به معنی سرزمین چوب است. دو استان هلند شمالی و جنوبی در ندرلند که همچنان نام «هلند» را داشتند، با هدف یکپارچهکردن همه استانهایی که جزو ندرلند هستند و همچنین در اقدامی بازاریابانه، دیگر با عناوین هلند شمالی و جنوبی خطاب نمیشوند. از ژانویه ۲۰۲۰ آنها هم مانند بقیه استانهای این کشور، ندرلند هستند. این تغییر در بسیاری از بخشهای دیگر، مثلاً در نام تیم فوتبال آنها هم دیده می شود. حالا این کشور با نام ندرلند شناخته میشود که به معنی «سرزمین پست» و اشاره به شرایط است. تغییر نامهای بسیار و پیاپی | «کامبوچا» به «کامبوج» نام این کشور از ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۵، پنج بار تغییر یافت و این تغییرات به شرح زیر بود: اولین تغییرات در سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۰ صورت گرفت و پادشاهی کامبوج نامیده شد، سپس این نام در ۱۹۷۰ تغییر یافت و سال ۱۹۷۵ به جمهوری خمر تبدیل شد. متعاقباً این سرزمین تحت حکومت کمونیستی قرار گرفت و نام آن به کامپوچای دموکراتیک تغییر کرد. در ادامه این کشور تحت نظارت سازمان ملل وارد مرحله انتقالی شد و بین سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۳ دولت کامبوج خوانده شد و در سال ۱۹۹۳ به سلطنت و نام قدیمی خود، پادشاهی کامبوج برگشت. اما خمرها - پیروان حزب کمونیست - خود را کامپوچئیها مینامند که به معنای فرزندان شاهزاده (کامپو) است. شایان ذکر است کلمه کامبوج در اصطلاح غلط فرانسوی کلمه کامپوچاست. همنامشدن با کشور همسایه | «زئیر» به «جمهوری دموکراتیک کنگو» زئیر نام قدیم کشوری در آفریقای مرکزی بود که تا قبل از استقلال از بلژیک به همین نام شناخته میشد. کلمه زئیر صورت پرتغالیشده نام رودخانه کنگو در زبان کنگویی است که به آن نزاره یا نزادی به معنای «رودی که همه رودها را میبلعد» میگویند. اما این کشور پس از آن که در سال ۱۹۶۰ از بلژیک مستقل شد، نامش به «جمهوری کنگو» که همان نام کشور همسایهاش بود، تغییر کرد. البته این تغییر نام دردسرهای خودش را داشته؛ چرا که نام آن شبیه نام کشور همسایه بوده است. در نتیجه برای تشخیص این دو کشور از نام پایتختهای آنها که کینشاسا و برازاویل بود، استفاده میشد تا تمایزی ایجاد شود تا این که چند سال بعد نام آن به «جمهوری دموکراتیک کنگو» تغییر کرد و هنوز هم با همین نام شناخته میشود. کشوری همچنان با دو نام | «برمه» به «میانمار» میانمار، نام کشوری با ۵۴ میلیون نفر جمعیت واقع در جنوب شرقی آسیاست. این کشور پیش از این با نام برمه شناخته میشده و مستعمره انگلیس بوده است. برای این که متوجه شوید هنوز هم نام برمه برای این کشور به کار میرود، کافی است به مورد اخیر اسناد رسمی منتشرشده توسط دولت بایدن رجوع کنید که از این کشور با نام برمه یاد شده است. مسئله تغییر نام از برمه یا میانمار در سال ۱۹۸۹ مطرح شد. در آن زمان دولت نظامی حاکم پس از سرکوب اعتراضات دموکراسیخواهانه و کشتهشدن هزاران نفر، نام کشور را از برمه به میانمار تغییر داد. دولت نظامی معتقد بود اصطلاح برمه تنها برمن، بزرگترین قوم میانمار را دربرمیگیرد و ۱۳۴ اقلیت قومی دیگر را شامل نمیشود و از این نظر، تبعیض نژادی محسوب میشود. همچنین معتقدند برمه که تحت حاکمیت بریتانیا نام رسمی کشور شد و پس از استقلال هم به همین نام باقی ماند، یادآور گذشتهای استعماری است. سازمان ملل متحد و برخی از کشورها مانند فرانسه و ژاپن این تغییر را به رسمیت شناختند اما آمریکا و بریتانیا این کار را نکردند. مخالفان داخلی تغییر نام معتقدند چون این تغییر بدون توجه به خواست مردم انجام شده نباید به رسمیت شناخته شود. آخرین کشوری که نامش را تغییر داد | «سوازیلند» به «اسواتینی» نام کشور اسواتینی را احتمالا کمتر کسی شنیده باشد. البته خیلی هم تعجب ندارد. این کشور یک و نیم میلیون نفری که در جنوب آفریقا و در همسایگی موزامبیک قرار دارد تازه سه سال است که تغییر نام داده و احتمالا میتوان آن را آخرین کشوری نام برد که بهتازگی نامش را تغییر داده است. این کشور پیش از این با نام سوازیلند شناخته میشده که مستعمره بریتانیا بوده است. مسواتی سوم، پادشاه این کشور کوچک واقع در جنوب آفریقا ۵۰ سال پس از استقلال (سپتامبر ۱۹۶۸ میلادی) دستور داد بار دیگر این کشور را با نام اصلی آن بخوانند. او در سخنرانی خود به مناسبت این روز اعلام کرد تمام کشورهای آفریقایی پس از استقلال به نام اصلی خود یعنی نامی که قبل از استعمار داشتند، بازگشتهاند و اکنون زمان آن است که سوازیلند هم دست به کار مشابهی بزند. این کشورِ یک و نیم میلیون نفری صاحب آخرین پادشاهی مطلقه در قارۀ آفریقاست. اسواتینی به معنی کشور مردم اسوازی است. اتیوپی، سرزمین مردمان چهرهسوخته | «حبشه» به «اتیوپی» اِتیوپی با نام رسمی جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی با نام تاریخی حبشه، کشوری محصور در خشکی واقع در شاخ آفریقاست البته یونانیها از همان قدیم این سرزمین را با نام اتیوپی میشناختند که به یونانی معنی «چهرهسوخته» میدهد. نامی که به رنگ پوست آفتابسوخته مردمان این کشور اشاره دارد. اما این کشور نزد مسلمانان با نام حبشه شناخته میشده است. این کشور در سال ۱۲۷۰ وقتی تحت حکومت حبشیهای سلسله سلیمان قرار گرفت، به طور رسمی حبشه نامگذاری شد. حبشیها تا قرن بیستم بدون وقفه بر این قلمرو حکومت میکردند. هایله سلاسی از سال ۱۹۳۰ به عنوان آخرین شاه حبشه قدرت را به دست گرفت و بیش از شش دهه بر این کشور سلطنت کرد. او طی جنگ جهانی دوم، نام این کشور را رسما از حبشه به اتیوپی تغییر داد و امروز هم با همین نام شناخته میشود. خانه پدری مردم شریف ولتا | «ولتای علیا» به «بورکینافاسو» ولتای علیا تا قبل از ۱۹۸۴ سرزمینی در غرب آفریقا بود که نامش را از نام رود ولتا که در این کشور جریان دارد، گرفته بود. استمعارگران فرانسوی این نام را برایش انتخاب کرده بودند. ولتای سفید، ولتای سرخ و ولتای سیاه سه رود مهم این کشور هستند. سال ۱۹۸۳ توماس سانکارا با وقوع یک کودتا به عنوان رهبر انقلابی به ریاستجمهوری رسید. او یک سال بعد همراه با تحولات دیگری نام کشور را از ولتای علیا به بورکینافاسو تغییر داد؛ نامی که یک عبارت ترکیبی و برگرفته از دو زبان رایج در این کشور است. کلمه «بورکینا» در زبان موری به معنای «مردم شریف» است؛ در حالی که «فاسو» در زبان قوم مسلمان دیولا به معنی «خانه پدری» است. ترکیب این دو معنای «خانه پدری مردم شریف» را میدهد که بیش از سه دهه است به عنوان نام رسمی این کشور ۲۰ میلیون نفری شناخته میشود. بنین شدن برای صلح بیشتر | «داهومی» به «بنین» جمهوری بنین امروز کشوری در غرب آفریقا با زبان رسمی فرانسه و ۱۲ میلیون نفر جمعیت است. نام قدیمی این کشور تا سال ۱۹۷۵ داهومی بوده که از امپراتوری داهومی گرفته شده است. داهومی تا پیش از استعمار، پادشاهی قدرتمندی بود که در غرب آفریقا در جمهوری بنین کنونی تاسیس شد. این پادشاهی همچنین شامل منطقه توگو امروزی و برخی از مناطق جنوب غربی نیجریه بود. پس از به قدرت رسیدن ماتیو کرکو از طریق یک کودتای نظامی، او در سیام نوامبر ۱۹۷۵ با هدف بیطرفی و برقراری صلح بیشتر نام این کشور را به «بنین» تغییر داد که از نام خلیج بنین گرفته شده است. البته پیش از این، امپراتوری به نام بنین هم در این کشور در مسند قدرت بوده است. سرزمین مردمان آزاد و دور از استعمار | «سیام» به »تایلند» نام تایلند در زبان مردم محلی برگرفته از دو لغت Thi و Land و به معنای «سرزمین مردمان آزاد» یا همان «قوم تایی» است. علت این نامگذاری به قرنها پیش برمیگردد که مردمی از جنوب چین به تدریج به سوخوتای (تایلند کنونی) مهاجرت کردند و به تدریج در مناطق حاصلخیز کناره رودی در جنوب چین ساکن شدند. شاید علت دیگر چنین نامگذاری این باشد که تایلند تنها کشوری در جنوب شرق آسیاست که هرگز تحت استعمار کشوری قرار نگرفته است. آیوتایا، خوتای و تونبوری از نامهای قدیمی این کشور تا پیش از سال ۱۸۰۰ میلادی بودهاند اما این کشور بودایی که شاهراه مذهب، فرهنگ و مهاجرت آسیای جنوب شرقی بوده، صدها سال با نام سیام شناخته میشده است. سیام در زبان این کشور به معنای قهوهای یا تاریک است. تغییر نام سیام (Siam) به تایلند (Thailand) بهتازگی انجام نشده است. این اقدام در سال ۱۹۳۹ به دست پادشاه آن زمان این کشور صورت گرفت. هزینههایی که تغییر نام کشورها دارد تغییر نام کشورها به همین سادگی که روی کاغذ به نظر میرسد نیست و این کار هزینهها و مشکلات خاص خودش را دارد. همه این کشورها میلیونها دلار یا معادل آن در واحد پول رسمیشان، برای تغییر نام خود هزینه کردهاند. آن طور که ساده به نظر میرسد، این فقط یک شروع دوباره نیست. بسیاری از امور مانند قانون اساسی، متون رسمی و حتی پول یک کشور هم باید تغییر کند. به طور کلی هر چیزی که نام قدیمی را بر خود دارد مثل نقشهها، پرچمها و سرودها، باید از آن پاک و نام جدید در آنها جایگزین شود. طبیعی است این کار زمان میبرد و انرژی و هزینه خودش را دارد. همچنین در طرف دیگر ماجرا شهروندان و دیگر کشورها هستند که به خطابکردن آن کشور به نام قدیمیاش عادت کردهاند و حالا باید به گفتن و نوشتن آن عادت کنند. بسیاری از کشورها از جمله هلند هنوز مثلا برای ما با همان نام شناخته میشوند. این تغییرات یکشبه رخ نمیدهد و اگرچه بسیاری همچنان مطمئن نیستند که آیا اصلاً این تغییر ضروری بوده یا نه، اما معمولاً در نهایت با آن کنار میآیند. منبع : روزنامه خراسان
ایجاد شده: 2/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 2/مرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز، در سال ۹۲ حسن روحانی رسماً رئیس جمهور ایران شد و مردمی که به او رأی دادند و آنها که به او رأی ندادند همگی چشم انتظار تحقق وعدهها و شعارهای روحانی بودند. اما این شعارها و وعدهها چه بود و از سال ۹۲ که ۸ سال میگذرد تا کنون چه تعداد از آنها عملی شد؟ روحانی در وعدههای انتخاباتی خود طی دو دوره و سالهای ۹۲ و ۹۶ وعدههایی را در زمینههای مختلف از جمله گردشگری داد که مهمترین آنها، تسهیل بازگشت ایرانیان، لغو ویزای عراق، افزایش هر سال یک میلیون نفر به تعداد گردشگران خارجی، جذب بیشتر گردشگران خارجی، بازگرداندن اعتبار به گذرنامه ایرانی و برداشتن موانع سفر اساتید به خارج بود. وعدههایی که فعالان گردشگری تصور میکردند با انتخاب او میتوانند به این اهداف دست پیدا کنند اما حالا با پایان دولت روحانی باید دید چقدر از این وعدهها محقق شده است. حسن روحانی خرداد همان سال وضع موجود اقتصادی و سیاسی و اجتماعی کشور را نقد کرد و به مردم وعده داد وقتی بر سر کار آمد، مشکلات اقتصادی و اجتماعی و سیاسی مانند بیکاری و گرانی را حل کرده و مطالبات سیاسی و اجتماعی و فرهنگی مردم را محقق کند. سال ۹۲ همزمان با مناظره ۸ نامزد انتخابات ریاست جمهوری در صدا و سیما، ۱۶ پرسش مطرح شد که یکی از این سوالات درباره اقدام مؤثر در تقویت و توسعه صنعت گردشگری در کشور بود. سوالی که مشخصاً در حوزه گردشگری بوده ولی امسال در میان سوالات به آن پرداخته نشد. اگر بتوانیم در طول یک سال ۱۰ میلیون گردشگر وارد کشور کنیم، ۱۳.۶ میلیارد دلار درآمد کسب میکنیم بخشی از پاسخی که سال ۹۲ حسن روحانی به آن داد این بود: «اگر ما بتوانیم در طول یک سال ۱۰ میلیون گردشگر وارد کشور کنیم، ۱۳.۶ میلیارد (دلار) درآمد کسب میکنیم و این مجموعه گردشگر چهار میلیون شغل ایجاد میکند. در حال حاضر ما سه و نیم میلیون نفر بیکار در کشور داریم که اگر ۱۰ میلیون گردشگر وارد کشور شوند مشکل اشتغال کاملاً حل خواهد شد. در صنعت توریسم باید زیربناها مثل هتل، فرودگاه و حمل و نقل را درست کنیم و همه اینها به راحتی امکانپذیر است. حتی اگر سرمایهگذار داخلی نداشته باشیم – که داریم – سرمایهگذار خارجی آماده است برای ما هتل بسازد و بعد از پول آن هتل برداشت میشود و به کشور واگذار میشود. فرودگاههای ما قابل توسعه است. مهمترین مشکلی که داریم و باید حل کنیم، بحث بانکی و مسائل مالی است که به خاطر تحریم مشکل داریم و دولت باید برنامهریزی کند تا پول گردشگران به نحو مناسب وارد کشور شود.» از سال ۹۲ تا کنون رقم ورود گردشگر خارجی به ایران با حرکت لاکپشتی رو به رو بود. به نحوی که تا کنون حدود ۸ میلیون گردشگر خارجی به ایران آمده است. این تعداد با شیوع ویروس کرونا عملاً به زیر صد نفر رسید. ضمن اینکه در طول ۸ سال اخیر هیچ اقدامی در جهت سرمایه گذاری، سرمایه گذاران خارجی در ایران و به خصوص در بخش اقامتی انجام نشد. مسائل مالی و حمایتهای بانکی نیز همچنان گریبان سرمایه گذاران را میگیرد. روحانی در همان سالهای اولیه ریاست جمهوری زمانی که بیشتر درباره گردشگری سخن میگفت بیان کرد: اگر فکر ما این است که اگر گردشگری وارد کشور شود فضای جامعه فاسد میشود مثل این است که ما به خودمان شک داریم. بنابراین ما نباید به جوانهایمان شک کنیم همه اینها فرهنگدوست و مسلمان هستند و تحت تأثیر اینگونه فسادها قرار نخواهند گرفت. او همچنین گفته بود که دولت تدبیر، گرانی را با فکر و برنامه کنترل و کاهش خواهد داد و بیکاری را با روشهایی چون توجه به صنعت، کشاورزی و گردشگری کاهش خواهد داد و بیکاری را به نُرم جهانی خواهد رساند. چهارمین مرتبه جاذبه توریسمی دنیا از آن ایران است، اما صنعت گردشگری فعال نشده است. نیاز به سرمایهگذاری داخلی هم نیست سرمایه خارجی هم جذب میشود اگر توریست وارد کشور شود. کردستان میتواند قطب گردشگری ایران باشد روحانی همچنین در سفری که به سنندج، ارومیه و تبریز داشت، گفته بود: اگر صنعت گردشگری در کردستان احیا شود مساله بیکاری به طور کامل حل خواهد شد. کردستان میتوان قطبی ازقطبهای گردشگری ایران عزیز باشد و باید کاری کنیم که صادرکننده کالا و خدمت به کشور همسایهمان عراق باشیم. هدیه تقلبی که روحانی از آمریکاییها گرفت هفتم مهر سال ۹۲ درست چند ماه پس از اینکه روحانی روی صندلی ریاست جمهوری نشست، به نیویورک رفت و پس از بازگشت خبر از هدیهای ارزشمند داد که آمریکاییها به ملت ایران هدیه دادهاند و هدف از بازپس دادن آن را بهتر شدن روابط فرهنگی ایران و آمریکا دانست. این شیردال که یک جام سیمین بود و محمد علی نجفی رئیس وقت سازمان میراث فرهنگی اعلام کرد که احتمالاً متعلق به دوره هخامنشی باشد. اما پس از چند روز کارشناسان میراث فرهنگی گفتند که این شیء تقلبی است و هیچ ارزشی ندارد! برگرداندن سر سرباز هخامنشی در پی سفر دوم روحانی به نیویورک نیز در سال ۹۷ اتفاق افتاد. تعداد زیادی هتل تا پایان سال ۹۳ به بهرهبرداری میرسد روحانی پنجم خرداد سال ۹۳ پس از اینکه به دیدار معاونان سازمان میراث فرهنگی وقت رفت گفت: در بخش صنایع دستی بانوان ما میتوانند بخش بزرگی از این صنایع دستی را در داخل خانه انجام بدهند، در کنار وظیفة مادریشان میتوانند بار این بخش را برای درآمد خود و عظمت کشور و هم برای صادرات بر دوش بگیرند. دولت در همة زمینهها اقداماتی باید انجام بدهد و در زمینة جذب گردشگران خارجی بخشی از آن باید به عنوان صنایع توریستی مورد توجه قرار بگیرد اعم از فرودگاهها، قطار، جادهها، هتلها و زمینههای جذب توریسم از لحاظ تبلیغاتی، سیاسی و اقداماتی که برای ویزا باید انجام بگیرد، در همه این زمینهها دولت فعال خواهد بود، اما عمدتاً بخش خصوصی باید سرمایهگذاری انجام بدهد. این سازمان میتواند با برنامههایی که دارد برای صادرات، معرفی فرهنگ و تمدن ایرانی، اسلامی و انقلابی ما و هم برای رونق صنایع دستی، فعال بشود. ارزآوری ما بیشتر خواهد شد. اشتغال افزایش پیدا خواهد کرد و همان فرهنگ و اقتصادی که امسال باید بیشتر مورد توجه باشد، تحقق پیدا خواهد کرد. اتفاقاً این سازمان میتواند در زمینه فرهنگ و اقتصاد فعال باشد و در اجرای اقتصاد مقاومتی این سازمان باید به وظایف خودش عمل بکند. قرار بود تا ساختار مناسبی برای این وزارتخانه تبیین شود اما با گذشته دو سال و چندین بار تغییر در ساختار، هنوز به شاکله اصلی نرسیده و هنوز ساختاری متناسب با وزارت میراث فرهنگی شکل نگرفته است ما میتوانیم در سایه فعالیت این سازمان و بخش خصوصی شرایط بهتری را برای جذب گردشگر و صادرات بیشتر صنایع دستی و هم برای اشتغال بیشتر جوانهای عزیز فراهم کنیم. برای اینکه از همه این آثار چه مذهبی، چه تاریخی به خوبی استفاده کنیم، دولت باید سرمایهگذاری کند؛ هم برای حفظ و مرمت این آثار و معرفی این آثار به دنیا که مردم بشناسند و جذب بشوند و هم زمینه برای حضور و ورود گردشگران از لحاظ سیاسی (مسائل مربوط به ورود و خروج آنها به کشور) و همچنین سرمایهگذاریهایی در بخش حمل و نقل و اسکان باید انجام بگیرد. دولت در این زمینه مصمم است و اقدامات خوبی شروع شده است. انشاءالله تعداد زیادی هتل تا پایان امسال به بهرهبرداری میرسد. برای سالهای آینده از سرمایهگذاران بخشهای مختلف مخصوصاً بخشهای خصوصی در این حوزه دعوت میکنم. دولت هم در این زمینه از طریق صندوق کمک خواهد کرد برای اینکه بتوانیم زمینه را فراهم بکنیم و انشاءالله همینطور که در دو ماهه اول شاهد ۳ برابر شدن در بخشی از زمینهها برای جذب گردشگر هستیم، در ادامه سال هم بتوانیم این روند را ادامه بدهیم. سالی یک میلیون گردشگر اضافه میشود اردیبهشت سال ۹۶ روحانی که قصد داشت برای دولت دوازدهم هم کاندید شود در اولین برنامه تبلیغاتی خود وعده دیگری داد و گفت: تصمیم دولت بر این است که سالانه یک میلیون نفر بر گردشگری کشور بیافزاید. سال ۹۶ او گفت: بازگشت عزت به پاسپورت ایرانی یکی از وعدههای حسن روحانی رئیس دولت یازدهم به مردم بود. وی در یکی از برنامههای تلویزیونی خطاب به مردم ایران گفت: به همه هموطنان قول میدهم که افتخارات بزرگان ایرانی که برخی کشورهای همسایه آن را تصاحب کردند برگردانم و احترام پاسپورت ایرانی نیز برگردانده میشود. مخالفت با وزارت شدن سازمان میراث فرهنگی در مدتی که روحانی رئیس جمهور بود، محمد علی نجفی، مسعود سلطانی فر، زهرا احمدی پور، علی اصغر مونسان به عنوان رؤسای سازمان میراث فرهنگی انتخاب شدند. همچنین با اینکه دولت اصلاً قصد نداشت که سازمان میراث فرهنگی به وزارتخانه تبدیل شود و دلیل خود را هم بزرگ شدن دولت میدانست اما در نهایت با تصویب نمایندگان مجلس، سازمان میراث فرهنگی در مرداد سال ۹۸ به وزارت تبدیل شد و علی اصغر مونسان هم به عنوان وزیر در آن فعالیت کرد. از آن زمان قرار بود تا ساختار مناسبی برای این وزارتخانه تبیین شود اما با گذشته دو سال و چندین بار تغییر در ساختار، هنوز به شاکله اصلی نرسیده و هنوز ساختاری متناسب با وزارت میراث فرهنگی شکل نگرفته است چون یک بار به عنوان مثال گردشگری با معاونت سرمایه گذاری ترکیب میشود و بار دیگر جدا کار میکند هنوز هم خیلی از کارمندان این وزارتخانه نمیدانند در نهایت ساختار این وزارت به چه شکل و شمایلی رسید. مشکلات یک قرن گذشته در دولت دوازدهم ۲۹ خرداد ۱۴۰۰ حسن روحانی در جلسه هیأت دولت با تبریک به ابراهیم رئیسی به عنوان منتخب مردم گفت که ۴۵ روز دیگر پایان مأموریت دولت دوازدهم خواهد بود. من افتخار میکنم در دولتی بودیم که سختترین ایام تاریخ ایران را شاهد بودیم و بار مسئولیت را در طول یک قرن گذشته حمل کردیم و روزهای سختی را پشت سر گذاشتیم. منظور روحانی از روزهای سخت، موضوعاتی از قبیل تحریمها و همزمانی آن با شیوع ویروس کرونا بود. غیر از آن اتفاقاتی مانند سیل و سقوط هواپیما و شهادت سردار سلیمانی نیز موجب شد تا از سال ۹۸ تا کنون صنعت گردشگری ایران زمین بخورد و فعالان صنایع دستی نیز به بدترین وضعیت دچار شوند. آخرین وعده رئیس جمهور دولت دوازدهم در آخرین وعدههای خود در زمینه گردشگری گفته است: در ۶ ماهه اول سال ۱۴۰۰ هم با مشکلاتی روبرو هستیم اما در عین حال این نوید را میدهم که وضع گردشگری در ماههای پایانی امسال وقتی واکسیناسیون در سراسر کشور انجام بگیرد شرایط جدیدی میشود و همه این زحماتی که مردم و بخش دولتی و خصوصی کشیدند در پایان امسال شاهد بهره برداری خواهند بود. رئیسی و گردشگری حالا سید ابراهیم رئیسی به عنوان رئیس جمهور ایران انتخاب شده است. رئیس جمهوری که ۴۴ روز دیگر بر این صندلی خواهد نشست، تاکنون هیچ وعدهای در شعارهای انتخاباتی خود در حوزه گردشگری نداشته است جز اینکه کمیته گردشگری در ستاد انتخاباتی دارد و این کمیته هم هر از گاهی یک برنامه تبلیغاتی تهیه کرده و کارشناسان قدیمی سازمان میراث فرهنگی را دور هم جمع کرده تا بتواند ساختاری دیگر برای وزارت میراث فرهنگی تعریف و پیشنهاد کند. البته باید دید وعده رئیسی درباره اینکه ترکیب کابینه او ارتباطی با ستادهای انتخاباتی او ندارد در حوزه گردشگری چه خواهد شد؟ اکنون باید منتظر ماند و دید که دولت رئیسی چه برنامهای برای توسعه صنعت گردشگری و تقویت میراث فرهنگی و صنایع دستی ایران دارد چون تا کنون برنامه مشخصی از سوی وی ارائه نشده است.
ایجاد شده: 30/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 30/خرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، سیانان به مناسبت انتشار کتابی درباره هتلهای ایران به زبان انگلیسی توسط یک گردشگر سوئیسی، به جنبههای متفاوت و کمتر شنیدهشده از ایران پرداخته است. برخی از مردم برای تاریخ به ایران سفر میکنند؛ ۲۴ مکان میراث جهانی یونسکو برای شروع خوب است. دیگران به دنبال فرهنگ و زندگی مردم هستند؛ غذای عالی و مهماننوازی افسانهای که مسافران عادی از آن لذت میبرند، اما برای «توماس وگمن» سفر به ایران کمی متفاوت بوده است. سیانان آمریکا در این گزارش نگاهی داشته به تجربه سفرِ ایرانِ «توماس وگمن»، گردشگری که کتابی درباره هتلهای ایران نوشته است. از نظر او، چشمگیرترین نکته در مورد ایران، هتلهای آن است. البته نه هتلهای بزرگ هفتستاره، بلکه هتل بوتیکهای کوچکی که توسط خانوادهها اداره میشوند، در حالی که کاملاً مدرن و پیشرفته هستند. او میگوید: در ایران یک مشخصه عالی درباره هتل بوتیکها وجود دارد که طراحی معاصر را با میراث ایرانی ترکیب کردهاند و این در حال افزایش است. وگمن متخصص بیمه در سوئیس است که اولین سفرش را به ایران در سال ۲۰۱۹ انجام داد و آنچنان تحت تأثیر این هتلها قرار گرفت که با وجود اینکه تجربه انتشار کتابی را نداشت، تصمیم گرفت کتابی بنویسد. او میگوید: هنگام پرواز از تهران به زوریخ به این فکر کردم آیا کتابی در مورد هتلهای ایران وجود دارد و فهمیدم حتی یک کتاب هم وجود نداد. این درحالی بود که هنگام سفر از ایران و بهویژه هتلهای آن بسیار متعجب و شگفتزده شدم. وگمن پس از سفر به ایران، کتابی درباره ۱۶ هتل، عمدتا هتل بوتیک در شهرهایی از تهران و شیراز تا روستایی در جزیره قشم در جنوب ایران، با عنوان «Persian Nights» نوشته است. سیانان در این گزارش مدعی شده که این نخستین کتاب انگلیسیزبان است که به هتلهای ایران اختصاص یافته است و میگوید به کسانی که این کشور را نمیشناسند نگاه اجمالی از رونق طراحی، فراتر از اماکن تاریخی میدهد. وگمن، نویسنده کتاب «شبهای پارسی» میگوید: به هر کشوری که سفر میکنید متوجه میشوید که واقعیتهایی متفاوت از آنچه میدانید و شنیدهاید، وجود دارد و اگر آن کشور کمی بستهتر باشد و افراد کمتری به آنجا سفر کنند تا عکسها و تجربیات خود را به اشتراک بگذارند، واقعیتها متفاوتتر هم خواهد بود. بنابراین احتمالاً تصور غلط بیشتری درباره ایران نسبت به سایر کشورها وجود دارد. کتاب او - که در آن با یک تیم ایرانی کار کرده است ـ ۱۶ هتل ایرانی را به تصویر میکشد، اگرچه بیشتر آنها ساختمانهای نوسازیشده میراثی هستند، اما با فروشگاه، گالری و حتی رستورانهای گیاهخواری پیوند خوردهاند. او در این کتاب اشاره میکند که بسیاری از بخشها توسط زنان اداره میشوند. در کتاب شبهای پارسی به جزئیات یک هتل بوتیک در شهر اصفهان پرداخته شده که ساختمان آن به اواخر دوره قاجار و قرن نوزدهم تعلق دارد، ساختمانی که طراحی مدرنی دارد و عاری از پلاستیک است و از صابونهای دستساز ارگانیک، غذای گیاهی و حتی دمپاییهای حصیری ساخت هنرمندان جنوب ایران استفاده کرده است. وگمن میگوید: چنین میراث محکمی از گذشته ایران وجود دارد؛ چرا آنها باید بناهای جدید بسازند؟ این (تبدیل ساختمانهای تاریخی به هتل بوتیک) راهی برای نگهداری آنها است. این گردشگر سوئیسی در کتابش فقط به هتل بوتیکها نپرداخته، سراغ مهمانپذیرهای کوچک (بومگردیها) که به مراتب قیمت پایینتری نسبت به هتل بوتیکها دارند هم رفته است. تجربه اقامت در یکی از آنها را که در شهر اصفهان، نزدیک مسجد جامع ـ میراث ثبتشده در یونسکو ـ واقع شده شرح داده است؛ خانهای که توسط یک زوج اداره میشود و گویی قرار است مدتی با آنها زندگی کنید. این زوج جوان حتی کارگاه چاپ پارچهای را اداره میکنند و برای مهمانان دوچرخه دارند. هر چند به اعتقاد نویسنده کتاب «شبهای پارسی» هتلها تنها دلیل سفر به ایران نیستند، اما او معتثد است ایران باید در فهرست بازدید همه گردشگران باشد. او میگوید: ایران یکی از معدود کشورهایی بود که مدتها بود واقعاً به آن علاقه داشتم؛ ایران، ژاپن و پرو. من کشورهایی را دوست دارم که دارای فرهنگ بسیار قوی و باستانی هستند و از لحاظ تاریخی دارای اهمیت هستند. من با چند ایرانی در اروپا ملاقات کردم و آنها همیشه رفتار بسیار دوستانهای داشتهاند. او اولین سفرش را پس از جدا شدن از همسرش انجام داد. میخواست تنها باشد، به جای سفر با یک گروه، راهنما ـ رانندهای را استخدام کرد که هزینه آن در حدود ۱۱۰ دلار در روز بود. وگمن درباره چگونگی پیدا کردن هتلهای محل اقامتش می گوید: رزرو هتلها آسان بود؛ زیرا همه آنها یکدیگر را میشناسند. بسیاری از آنها توصیهشده بودند (که همیشه بهترین هستند)، به علاوه من در اینستاگرام و اینترنت تحقیق کردم و کتابهای راهنمای ایران را خواندم. فقط هتلها نبودند که وگمن را متعجب کردند، به عنوان کسی که درباره تاریخ ایران تحقیق کرده، جنبه مدرن آن نیز غافلگیرکننده بود. او میگوید: من انتظار کشوری سنتیتر را داشتم، اما در این هتلها، کافهها و گالریهایی شبیه اروپا یا آمریکا بود که متعجب شدم. انتظار نداشتم که یک دستگاه قهوهساز Marzocco ایتالیایی یا یک دستگاه برشتهکننده قهوه Probat آلمانی ببینم. به نظر میرسد خلاقیت قوی وجود دارد. متوجه شدم واقعیتهای زیادی وجود دارد و من میخواستم آنچه را که تجربه کردم و لذت بردم نشان دهم. سیانان در گزارشش تاکید دارد وگمن تلاش میکند به این نکته اشاره کند کتابی که نوشته درباره هتلها است، نه سیاست. او میگوید: مطمئنا واقعیتهای بسیار متفاوتی درباره ایران وجود دارد، این کشور عربستان سعودی نیست، کره شمالی هم نیست، اما ایالات متحده و انگلیس هم نیست. وگمن به عنوان یک جهانگرد میگوید: در سفر به ایران بسیار آزاد بودم. احساس میکردم میتوانم هر زمان که بخواهم به همه جا بروم. من با استفاده از Google Maps دیروقت به اقامتگاه میرفتم و همیشه احساس امنیت میکردم. او از معماری مساجد و غذاهای ایرانی لذت میبرد و میگوید: آنها خورشتهای فوقالعاده میپزند و غذاهای گیاهی زیادی دارند، از نظر غذا فرهنگی بسیار غنی دارند. وگمن تحت تاثیر رفتار مردم ایران هم قرار گرفته است و میگوید: من یک سال در برزیل زندگی کردم، بنابراین به فرهنگهای دوستانه و باز عادت کردهام، فکر میکنم ایرانیها دوستانه رفتار میکنند. کتاب «شبهای پارسی» (Persian Nights) پیش از همهگیری ویروس کرونا نوشته شده است، وگمن تصمیم دارد با پایان همهگیری و روشن شدن اوضاع به ایران برگردد و یک رونمایی از کتابش داشته باشد. منبع : ایسنا
ایجاد شده: 22/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 22/خرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، بر اساس نظرسنجی شرکت آمادئوس (شرکت چندملیتی و اسپانیایی) از ۶۸۸ هتلدار در جهان در ماه مارس و آوریل ۲۰۲۱، گزارشی با عنوان «بازسازی مهمانیاری: روند تقاضا، دادهها و فناوری» در ماه مه منتشر شد. در این گزارش، صنعت مهمانیاری، همراه با توصیههایی به هتلداران برای تهیه برنامه بهبودی ارائه شده است. در این گزارش، برخی از موضوعات و توصیههای این تحقیق در استفاده از داده و فناوری برای پاسخگویی به همهگیری و ترسیم مسیر بهبودی برای هتلداران عنوان شده که برخی از آنها در ذیل ذکر شده است. تغییر در رفتار رزرو مسافران براساس نظرسنجی شرکت آمادئوس در بیماری همهگیر کووید- ۱۹، از دو کانال مستقیم و OTA (بهروزرسانی بیسیم) استفاده میشود، البته کانال مستقیم نقش زیادی در سهم بازار دارد. اگر در سال ۲۰۱۹، کانال مستقیم فقط ۴۱ درصد از سهم رزرو جهانی را به خود اختصاص داده بود، در آوریل ۲۰۲۰، به ۶۷ درصد افزایش یافته است. این تغییر در رفتار رزرو مسافر را میتوان با این واقعیت توضیح داد که مسافران نسبت به وضعیت بازگشایی هتلها و همچنین رعایت دستورالعملهای بهداشتی بیش از گذشته به اطلاعات رسمی و ایمن نیاز دارند. طی یک سال از آوریل ۲۰۲۰ تا آوریل ۲۰۲۱ برای کانال OTA، سهم بازار رزرو کانالهای OTA نیز بیش از دو برابر شده و به ۱۹ درصد رسیده است. وقتی از هتلداران درباره برتری کانال توزیع در سال جاری سوال میشود، ۲۸.۵ درصد کانال OTA و ۲۲.۵ درصد کانال مستقیم را انتخاب میکنند و برخی از کانالها مانند سیستم توزیع جهانی، آژانس مسافرتی و سرویس متاسرچ (ابزاری برای بازیابی اطلاعات آنلاین) نسبت کمتری را به خود اختصاص میدهند. جان تیسرا، رئیس بینالمللی مهمانیاری شرکت آمادئوس گفت: اگرچه در حال حاضر کانال مستقیم غالب است، اما با پایان همهگیری، هتلها باید بیشتر خود را نشان دهند. بنابراین، در گزارش آمادئوس، به منظور جلب نیازهای مهمانان، توصیههایی به هتلداران ارائه میشود که برای داشتن یک راهبرد مناسب بازاریابی در زمان مناسب، نیاز به نظارت دقیق بر تغییر در ترکیب کانالها دارند تا اثربخشی هر کانال را به حداکثر برسانند. استفاده از داده برای جلب تقاضای بازار برای کنترل تغییرات بازار، ترکیب منابع مختلف دادههای تاریخی و آیندهنگر مهم است. از آنجا که بازار بسیار تغییر کرده است، دادههای تاریخی مانند گذشته ارزش ندارند و این امر مستلزم آن است که هتلداران در مورد نحوه استفاده از دادهها تجدیدنظر کنند. کیتی مورو، معاون رئیس شرکت مشارکت دادهها وهتلداری آمادئوس اظهار کرد: هتلداران باید اطلاعات مربوط به تقاضا، جستجو، پرواز، نرخ خرید و اقامتگاههای جایگزین را جمعآوری کنند تا تصویری کامل بهدست آورند. بهعنوانمثال، استفاده از دادههای مربوط به قصد جستجوی میهمان میتواند به هتلداران کمک کند تا روند تقاضا را تغییر دهند، اما در شرایط فعلی، بسیاری از مهمانان فقط اطلاعات را جستجو میکنند اما بلافاصله رزرو نمیکنند. بنابراین، هتلداران برای درک اینکه در کدام بازارها جستجوها به رزرو تبدیل میشوند، باید اطلاعات جستجوی آیندهنگر، رزرو و اطلاعات مربوط به اشغال واقعی را ترکیب کنند و منابع را برای کارایی موثر اختصاص دهند. همچنین ترکیب منابع داده به هتلداران کمک میکند تا رقابت خود و رقبا را بسنجند. بهعنوانمثال، اگر هتلداران متوجه افزایش تعداد مسافران هواپیمایی از مقصد خود شوند، اما تعداد رزروهای هتل آنها افزایش نیافته، به این معنی است که میهمانان محلهای اقامت دیگری را انتخاب کردهاند. بر این اساس، هتلداران باید راهبردهای بازاریابی و قیمتگذاری خود را برای دستیابی و جذب موثرتر مهمانان بررسی کنند. بهینهسازی فرایندهای عملیاتی و افزایش تجربه مشتری در بیش از یک سال رویارویی با بیماری همهگیر و کاهش بیسابقه تقاضای گردشگری، هتلها مجبور شدهاند برای کاهش هزینهها به دنبال راههای مختلفی باشند. در این میان، محبوبترین اقدامات کاهش هزینه هتلهای جهان، کاهش تعداد امکانات رفاهی موجود (۸/۱۷ درصد) و ترخیص کارکنان (۶/۱۶ درصد) است. اگرچه در مدت زمان کوتاهی میتواند در کاهش هزینه هتلها موثر باشد اما معایب دیگری نیز دارد. بهعنوانمثال، در زمان تثبیت موقتی بیماری همهگیر، بسیاری از مسافران اطمینان بیشتری برای سفر دوباره پیدا کردهاند. بااینحال، هتلها در این زمان، پرسنل کافی برای خدماتدهی مناسب ندارند و کیفیت خدمات نیز پایین آمده است، زیرا امکانات رفاهی کاهش یافته است. برای حل این مشکل، فناوری بهعنوان یک راهحل مفید برای هتلها محسوب میشود. استفاده از فناوری برای دیجیتالیکردن فرآیندهای عملیاتی به بهینهسازی تخصیص کار و منابع کمک میکند. بر اساس این گزارش، بسیاری از هتلها در سال گذشته علاقه بیشتری به استفاده از فناوری در عملیات خود داشتهاند. بررسی آمادئوس همچنین نشان داد که مفیدترین فناوری برای هتلها در همهگیری بعد از «رسانههای دیجیتال»، «فناوری بدون لمس» (۲۶ درصد) است. بسیاری از هتلهای زنجیرهای در سراسر جهان از راهحلهای مختلف فناوری لمسی برای افزایش تجربه مهمان استفاده کردهاند. بهعنوانمثال، شرکت Accor (آکور، گروه هتلداری فرانسوی) تجربه مهمان کاملا دیجیتالی و لمسی را در هتل Ibis Styles London Gloucester Road بریتانیا ارائه کرده است. میهمانان میتوانند بهصورت آنلاین به سیستم وارد شوند و با استفاده از لینک ارائه شده پرداخت آنلاین، دسترسی به اتاقها و سایر مناطق هتل با استفاده از کلید بیسیم و تماس با کارکنان هتل از طریق واتساپ داشته باشند. هتلGurney G در آسیا و G Kelawai در مالزی با استفاده از فناوری تشخیص چهره، دمای بدن میهمانان را بررسی و با کد QR (کیوآر کد) به مهمانان کمک میکنند و ماشینهای ضدعفونیکننده دستی خودکار را در ورودی هتل قرار دادند. در آینده، روند استفاده از این فناوریهای لمسی رشد زیادی خواهد کرد. بااینحال، در چنین فضایی در هتلها برای اطمینان از تجربه مهمانان باید توجه بیشتری به خدمات و محصولات شخصی داشت. این امر با تلفیق فناوری با دادههای متمرکز امکانپذیر است. هتلها میتوانند با بهرهگیری از دادههای شخصی مهمان، خدمات متناسب را ارائه دهند. بهعنوانمثال، هنگامی که مسافران به جای مشاهده فقط امکانات استاندارد، به دنبال اتاقی برای اقامت هستند، هتلهایی که شخصیسازی را در برنامه خود قرار دادهاند میتوانند از طریق خدمات و امکانات ویژه مهمانان را بر اساس تنظیمات قبلی آنان جذب کنند. بهطورکلی، اجرای فناوری برای بهینهسازی عملیات روند مهمی در آینده نزدیک است، اما یک سوال بزرگ برای هتلها اطمینان مهمانان در نقاط تماسی است که تعامل مستقیم انسان را نیاز دارد. منبع : ایسنا
ایجاد شده: 19/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 19/خرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از ایرنا، " جان هلند کای " مدیرعامل فرودگاه هیترو انگلیس در بیانیهای اعلام کرد: مفتخر هستیم که هیترو اولین فرودگاه اصلی انگلیس است که با موفقیت استفاده از سوختهای پایدار را مورد بهره برداری قرار میدهد. اکنون زمان آن است که کمتر صحبت و بیشتر عمل کنیم. وزرا باید برای سرمایهگذاری در تولید این نوع سوختها، مشوقهایی را طی ۵ تا ۱۰ سال آینده در نظر بگیرند. سوختی که امروز فرودگاه هیترو مورد بهره برداری قرار داد ترکیبی از پسماندهای تجدید پذیر مانند غذا، روغن و چربیها و کودهای تبدیل شده به پارافین که در سوخت هواپیماها استفاده میشوند است که میتوانند راه را برای کاهش جدی تاثیرات منفی صنعت پرواز بر محیط زیست سیاره زمین هموار کند. این سوخت از سوی با مشارکت شرکت فنلاندی نسته اویل و ویتول تولید و توزیع شده است. دانشمندان معتقدند که سوخت پایدار برای حملونقل هوایی در مقایسه با سوختهای رایج فسیلی جت، میتواند انتشار گازهای گلخانهای را به میزان ۱۶۵ درصد کاهش دهد. به این ترتیب، چنین کاری میتواند هم به کاهش میزان زبالهای که در نهایت به محل دفن زباله میرسد منجر شود و هم میزان دودهای را که از موتورهای هواپیما خارج میشود، کاهش دهد. ویتول که یکی از بزرگترین شرکتهای نفتی جهان است، سوخت فرودگاه هیترو لندن را تامین میکند و قرار است تا پیش از برگزاری کنفرانس اقلیمی گلاسکو، حجم بیشتری از سوختهای پایدار توزیع کند تا به اصطلاح ضایعات کربنی شرکت کنندگان اجلاس را کاهش دهد. انگلیس هفته آینده میزبان سران اجلاس گروه هفت و پنج ماه دیگر کنفرانس بین المللی تغییرات آب و هوایی است. گرنت شاپس، وزیر حملونقل انگلیس میگوید: «از آنجا که بخش حملونقل هوایی در حال خروج از شرایط همهگیری کرونا است، ما باید تعهدات محیط زیستی خود را در راس همه اقدامات خود، قرار دهیم؛ بنابراین نه تنها همه چیز را بهتر، که سبزتر وسازگارتر با محیط زیست خواهیم کرد. وی افزود: ما تلاشهای پیشگامانه را شروع میکنیم تا مطمئن شویم که همچنان در راستای اهداف بلندپروازانه خود برای رسیدن به هدف انتشار کربن صفر، به شکل مثالزدنی در جهان سرآمد هستیم.
ایجاد شده: 17/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 17/خرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز، در بزرگترین نمایشگاه بینالمللی گردشگری جهان تنها یک نماینده از ایران حضور داشت که این امر را میتوان ناشی از عدم حمایت متولیان گردشگری از بخشخصوصی دانست که در واقع به واگذاری توریسم به رقبای منطقهای تبدیل شده است. طبق اعلام سایت رسمی نمایشگاه بینالمللی فیتور اسپانیا تنها یک شرکت ایرانی در این نمایشگاه با غرفهداری در سالن خاورمیانه به معرفی ایران پرداخت. نمایشگاه فیتور اسپانیا یکی از نمایشگاههای برتر بینالمللی گردشگری دنیاست که به دلیل همه گیری کرونا با تاخیر در تاریخ ۱۹ مه مصادف با ۲۹ اردیبهشت برگزار شد. سجاد شالیکار فعال گردشگری و مدیرعامل شرکت رادسفر در گفتوگو با «دنیایاقتصاد» به بررسی جایگاه و سهم بخش گردشگری ایران و نقش متولی گردشگری در حمایت بخشخصوصی در نمایشگاههای بینالمللی پرداخت. حضور در نمایشگاههای بینالمللی یکی از ابزارهای معرفی ایران و توسعه بازارهای هدف بینالمللی است که از گذشته همواره یکی از چالشهای بازاریابی گردشگری ایران بوده و صرفا چالش دوران بحران کرونا نیست. همیشه سوال اول درخصوص شرکت در نمایشگاهها این خواهد بود که کدام نمایشگاههای خارجی باید در اولویت باشند؟ زیرا صرف شرکت در نمایشگاه باعث رشد بازار نخواهد شد و انتخاب درست و سیاستگذاری بازاریابی پیوسته و مداوم در یک بازار باعث افزایش سهم کشور ما از آن بازار خواهد بود. شرکتهای بخشخصوصی مختار هستند براساس سیاستهای بازاریابی و منافع حاصل از آن راسا اقدام به شرکت در هر نمایشگاهی کنند اما سیاستگذاران باید ابتدا اولویتهای کشور در جذب گردشگر از بازارهای هدف را مشخص کرده و با ارائه مشوقهای لازم بخشخصوصی را جهت شرکت در نمایشگاهها و بازارهای موردنظر ترغیب کنند. اما پاشنه آشیل متولی گردشگری برای سیاستگذاری نمایشگاههای خارجی در چند دهه اخیر عدم ثبات در انتخاب مجری نمایشگاه بوده است که گاه ۲ تا ۳ ماه قبل از نمایشگاه هم مشخص نبود چه کسی مجری نمایشگاه خواهد بود و بخشخصوصی سرگردان و غیرمتمرکز شدند. ساختار و نحوه حضور در نمایشگاههای خارجی نیز در چند دهه اخیر مغایر با اصل توسعه و آینده نگری بوده است زیرا برخلاف تصورات اولا نمایشگاه تنها محل حضور تورگردانان و دفاتر خدمات مسافرتی نیست و تنوع ترکیب شرکتکنندگان در سالن ایران مسلما تصویر بهتری از ظرفیتها و محصولات گردشگری، فرهنگی و فناوری موجود خواهد داشت و ثانیا حضور در نمایشگاهها برای کسب و تقویت بازار هدف در آینده است. بخش متولی گردشگری در ایران در دولتهای گوناگون قائل به اصل گذشته محوری و حفظ وضع موجود بوده است وبا مرور ساده لیست شرکتکنندگان در پاویون ایران در ۲۰ سال اخیر نمایانگر حضور ثابت تعداد ۳۰ تا ۴۰ شرکت ایرانی با درصد تغییرات پایین هستیم و ماحصل حضور ایران در نمایشگاههای شاخص بینالمللی در ۲۰ سال اخیر نه افزایش چشمگیر و قابل ملاحظه گردشگران آن کشورها و نه تغییر در سبک شرکت در نمایشگاهها بوده است و نه حتی ظرفیتسازی برای حضور و تربیت تورگردانان و شرکتهای جدید در آن بازارها. بنابراین آنچه دولت باید در سالهای آینده بداند این است که وظیفه حاکمیت تشویق و حمایت کسبوکارهای نوپا و فراهم کردن زمینه رشد آنان در بازارها است نه مخفی شدن پشت وضع موجود تعدادی از کسبوکارهای قدیمی صنعت گردشگری ایران. دولت باید تعداد حدود ۲۰ تا ۵۰ میز ساده برای حضور کسبوکارهای نوپا در نمایشگاهها تدارک ببیند و قبل از حضور در نمایشگاهها نسبت به آموزش و آگاهی بخشی آنان مبادرت ورزد تا به فکر کادرسازی و افزایش ظرفیت بخشخصوصی برای سالهای آینده باشد. متولی گردشگری متضمن منافع و موفقیتهای شرکتهای قدیمی و بنیهدار نیست بلکه مشوق و حامی شکلگیری ظرفیتهای جدید و نوپا در صنعت گردشگری است. اگر دوران کرونا را که آسیبش جهان شمول بوده است قاعده مستثنی بدانیم خواهیم دید که دولتها در دو یا سه دهه اخیر پاویون رسمی ایران را با تعدادی تورگردان برگزار کردهاند و به تعبیری ضعفهای خود در این حوزه را با مخفی شدن پشت بخشخصوصی پوشاندهاند درحالیکه سوال مهم اینجاست که دولت چه کمکی به شکوفایی استعدادهای جدید و حمایت کسبوکارهای نوپا برای حضور در آوردگاههای بینالمللی کرده است؟ دولتهای پیشین چه سهمی برای رسانهها، شرکتهای فناوری و دانشبنیان، کسبوکارهای خرد و محلی و هتلها برای حضور در نمایشگاههای بینالمللی مشخص کردهاند؟ مطمئنا اگر دوراندیش باشیم درهر نمایشگاهی کنار صاحبان تجربه و دانش تعدادی از کسبوکارهای نوپا برای مشارکت حمایت خواهیم کرد تا شاهد افزایش ظرفیت آینده و تقویت خلاقیت و نوآوری باشیم. به زبان سادهتر سیاستگذار حامی کسانی که قدرت مالی و فنی لازم برای حضور در عرصه بینالمللی را ندارند نیست بلکه در پس سرمایه مادی و معنوی بخشخصوصی موجود و توانا مخفی شده است و این سیاست از سوی حاکمیت گردشگری در چند دهه اخیر مشهود بوده است و ریشه در این دولت و آن دولت نیز ندارد. اکنون که به نقد و بررسی و پیشنهاد راهکارهای مفید برای شرکت در نمایشگاهها پرداختیم بد نیست به همهگیری کرونا و اقدامات لازم زمان بحران نیز اشارهای کنیم. سجاد شالیکار از فعالان گردشگری ایران در جذب گردشگران خارجی با تاکید بر لزوم ارتباط مستمر با بازارهای بینالمللی در دوره رکود حاصل از همهگیری کرونا خاطرنشان کرد؛ متاسفانه بسیاری از شرکتهای گردشگری و سیاستگذاران تصور درستی از اقدامات و فعالیتهای ایام بحران و رکود ندارند و این موجب تصاحب بازار ایران توسط مقاصد رقیب از جمله همسایگان خواهد شد. وی معتقد است بازاریابی یک سرمایهگذاری و فعالیت مستمر و پیوسته است که نتایج آن در آینده تبلور پیدا خواهد کرد. زمان رکود همهجانبه در صنعت گردشگری دنیا بهترین فرصت ایران برای اجرای تورهای آشناسازی از طریق صدور ویزای تجاری برای فعالان بینالمللی گردشگری و شرکای تجاری تورگردانان، معرفی ایران از طریق شبکههای اجتماعی، برگزاری وبینارهای تخصصی و شناسایی نقاط ضعف و قوت برای ارتقای محصولات و خدمات گردشگری است. سجاد شالیکار بر این باور است که وقتی در بحران و رکود حضور شایسته و مستمری داشته باشیم ضریب تاثیرگذاری در بازار چند ۱۰ برابر حضور در شرایط معمولی است و یکی از قویترین مزیتهای رقابتی کسبوکارها تابآوری در ایام بحران و ارتباط مستمر با همکاران و مشتریان است که باعث قوت قلب و اطمینان بیشتر آنان برای همکاریهای آینده است. بنابراین در غیاب برخی رقبای جهانی، منطقهای و داخلی این حضور پیام روشنی به بازار و همکاران خواهد داد و آن آمادگی ایران برای میزبانی و ارائه خدمات با کیفیت به گردشگران خارجی است. لازم به ذکر است ۵ هزار و ۴۵ شرکت بینالمللی از ۵۷ کشور دنیا در نمایشگاه گردشگری فیتور اسپانیا به معرفی محصولات و تازههای گردشگری کشورهای خویش پرداختند. منبع : دنیای اقتصاد
ایجاد شده: 11/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 11/خرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، قطر ایرویز از معدود شرکتهای هوایی است که به طور مداوم به هر شش قاره دنیا و در چهار کلاس فرست (First)، تجاری (Business)، اقتصادی (Economy) و مهمانان ویژه (VIP) پرواز میکند که بلیطهای بخش مهمانان ویژه به شکل عمومی به فروش نمیرسد. قطر ایرلاین (Qatar Airways) شرکت هواپیمایی ملی قطر و حامل پرچم این کشور است که از ماه اکتبر ۲۰۱۳ عضو اصلی اتحادیه بین المللی وانورلد شده است. شرکت هواپیمایی قطر ایرویز در سال ۱۹۹۳ راهاندازی شد و اولین پرواز خود را با یک فروند بوئینگ ۷۶۷، که از شرکت هواپیمایی کویت اجاره گرفته بود، انجام داد. قطر ایرویز در اصل متعلق به خاندان آل ثانی بود ولی در سال ۱۹۹۷ توسط یک تیم مدیریتی جدید، دوباره سازماندهی شد و ۵۰٪ درصد از سهام آن به سرمایهگذاران خصوصی فروخته شد. بعد از چند سال قطر ایرویز به یکی از رقابتی ترین شرکتهای هواپیمایی تبدیل شد. این ایرلاین در حال حاضر روزانه به بیش از ۱۳۳ مقصد در آفریقا، آسیای میانه، اروپا، خاور دور، آسیای جنوبی، خاورمیانه، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و اقیانوسیه، پروازهای مستقیم و غیر مستقیم دارد. دفتر مرکزی ایرلاین قطر در شهر دوحه قطر قرار دارد و فرودگاه بینالمللی دوحه، مرکز اصلی و آشیانه هواپیماهای این شرکت هواپیمایی است. تعداد کارکنان شرکت هواپیمایی قطر در سال ۲۰۱۳ بیش از 30 هزار نفر اعلام شد. شرکت هواپیمایی قطر در ایران، از تهران، شیراز و مشهد به مقصدهای خارجی پرواز دارد. مقاصد قطر ایرویز قطر ایرویز از معدود شرکتهای هوایی است که به طور مداوم به هر شش قاره دنیا پرواز دارد. پروازهای شرکت هواپیمایی قطر، از ایران به مقصد دوحه به صورت مستقیم و برای دیگر مقصدهای پروازیبه صورت غیرمستقیم از دوحه است. پروازهای قاره آفریقا: الجزایر، تونس، مراکش، نیجریه، سودان، اریتره، جیبوتی، اتیوپی، اوگاندا، کنیا، رواندا، تانزانیا، موزامبیک وآفریقای جنوبی پروازهای آسیا و اقیانوسیه: استرالیا، اندونزی، سنگاپور، مالزی، ویتنام، مالدیو، تایلند، میانمار، بنگلادش، فیلیپین، ژاپن، کره جنوبی، چین، نپال، هندوستان، سرلانکا، پاکستان و آذربایجان پروازهای قاره اروپا: ترکیه، قبرس، یونان، ایتالیا، گرجستان، اسپانیا، سوئیس، اتریش، کرواسی، مجارستان، بلغارستان، رومانی، لهستان، آلمان، هلند، بلژیک، فرانسه، بریتانیا، دانمارک، سوئد ونروژ، روسیه پروازهای خاورمیانه: عراق، کویت، بحرین، عربستان، لبنان ، اردن، یمن، امان، امارات، مصر، دوحه، برزیل، آرژانتین، ایالات متحده آمریکا و کانادا ناوگان هواپیمایی قطر قطر ایرویز در حال حاضر در ناوگان هوایی خود، ۱۳۰ فروند هواپیمای جت مسافربری و 55 فروند هواپیمای باری دارد که با قراردادهای جدید به زودی افزایش پیدا خواهد کرد. کلاس های پروازی قطر ایرویز در چهار کلاس فرست (First)، تجاری (Business)، اقتصادی (Economy) و مهمانان ویژه (VIP) پرواز میکند که بلیطهای بخش مهمانان ویژه به شکل عمومی به فروش نمیرسد. در فرست کلاس صندلیها مجهز به ماساژور، سیستم حرارتی و برودتی، سیستم سرگرمی، تلوزیون لمسی، حمام، تخت خواب و در بعضی موارد اتاق خصوصی هستند. در قسمت کلاس تجاری صندلی ها تا ۱۸۰ درجه خم میشود و قابلیت تبدیل شدن به تخت را دارد. استانداردهای قطر ایرویز در کلاس تجاری با استانداردهای Skytrax تفاوت دارد و از استانداردهای بالاتری پیروی میکند. هواپیماهای قطر در تمامی کلاس ها برای هر صندلی صفحه نمایش مخصوص، برای نشان دادن شبکههای تلویزیونی اروپایی و عربی دارند. حادثه در شرکت هواپیمایی قطر ۱۹ آوریل سال ۲۰۰۷، یک فروند هواپیمای ایرباس ای۳۰۰ که در آشیانه فرودگاه ابوظبی قرار داشت آتش گرفت و بال سمت راست هواپیما کاملا در آتش سوخت. در این حادثه هیچکس آسیب ندید. حاشیههای قطر ایرویز در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۹ قطر ایرویز به علت گران شدن نفت، سوخت جدیدی را برای ناوگان خود به کار برد. این سوخت که ترکیبی از گاز طبیعی و بنزین سفید بود، با وجود پروسه پیچیده تولید آن، برای قطر بسیار مقرون به صرفه درآمد، زیرا قطر دارای سومین منابع گاز طبیعی دنیا بعد از روسیه و ایران است. منبع : ایرنا
ایجاد شده: 10/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 10/خرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، اواخر هفته گذشته، کمپانی آمریکایی Bye Aerospace اعلام کرد که قصد دارد یک هواپیمای مسافربری تمام برقی با نام تجاری Bye Electric eFlyer 800 را روانه بازار کند که میتواند رویای تجاری سازی هواپیماهای مسافربری برقی را به حقیقت بدل کند. کمپانی آمریکایی Bye Aerospace، روز پنجشنبه 22 آوریل (2 اردیبهشت) از برنامه ورود خود به بازار هواپیمایی تجاری با پروژه ساخت هواپیمای eFlyer 800 رونمایی کرد. این هواپیما، یک پرنده کاملاً برقی است که از یک جفت موتور الکتریکی Safran Engineus نیرو میگیرد. این دو موتور قادر هستند یک هواپیمای کوچک با ظرفیت هفت مسافر و دو خلبان را در پروازهای تا 500 نانومتر در 320 گره، به آسانی پشتیبانی کنند. این بدان معناست که این هواپیما قادر است به راحتی با هواپیماهای مشابه توربوپراپ موجود مانند Beech King Air 260 و Daher TBM 910، که البته کمتر از یک سوم آن برد دارند، رقابت کند. شرکت Bye Aerospace که در دنور ایالات متحده مستقر است، در خصوص این هواپیمای برقی خود اعلام کرد که انتظار دارد ظرف مدت سه تا چهار سال آینده تمام گواهینامههای لازم برای این طرح تجاری خود را دریافت کند، با این همه، از هم اکنون قراردادهای پیش خرید این هواپیما را با چندین شرکت تاکسی هوایی، چارتر و جابجایی محمولههای پستی در ایالات متحده و اروپا منعقد کرده است. این شرکت در حال حاضر مشغول پروسه دریافت گواهینامه نوع FAA Part 23 برای مدل eFlyer 2 دو صندلی خود است که عمدتا برای آموزش پرواز استفاده خواهد شد. این شرکت همچنین در حال توسعه این هواپیما به یک هواپیمای چهار سرنشین eFlyer 4 است که میتواند برای مأموریتهای تاکسی هوایی و باری و همچنین برای آموزش پرواز پیشرفتهتر مورد استفاده قرار گیرد. همچنین هر دو مدل eFlyer توسط موتورهای Safran پشتیبانی میشوند که دارای قدرتی از 50 کیلووات تا 500 کیلووات / 1 مگاوات هستند. این موتورها با سیستم توزیع برق و محافظت از شبکه شرکت فرانسوی GeneusGRID عرضه میشوند. طبق گزارش ها، انتظار میرود هواپیمای جدید eFlyer 800 از باتریهای لیتیوم گوگردی جدیدی که توسط کمپانی Oxis Energy مستقر در انگلستان تولید میشود، بهره بگیرید و شرکت Bye Aerospace نیز مدعی است که به دنبال دستیابی به زمان 20 تا 30 دقیقه برای شارژ مجدد این باتریها است. طبق گفته شرکت انگلیسی Oxis، نسل اول این باتریها دارای انرژی ویژه 450 Wh / kg و چگالی انرژی 550 Wh / L هستند. این شرکت معتقد است که میتوان تا اواخر سال 2023 این میزان را به 550 وات بر کیلوگرم و 700 وات بر لیتر رساند و سپس تا سال 2026 به 600 وات بر کیلوگرم و 900 وات بر لیتر، دست یافت. به طور کلی، بسیاری از کارشناسان، سطح انرژی حدود 400 وات بر کیلوگرم را نقطه عطف ساخت باتریهای یون لیتیوم برای هواپیماهای برقی میدانند. در حال حاضر، سطح معمول در این صنعت، حدود 220 تا 250 وات بر کیلوگرم است. Bye Aerospace ادعا میکند که هزینههای عملیاتی eFlyer 800 در مقایسه با جتهای توربوپراپ، یک پنجم خواهد بود؛ بر اساس این فرض که هزینه برق کمتر از سوخت خواهد بود و موتورهای الکتریکی نسبت به موتورهای توربوپراپ به تعمیر و نگهداری کمتری نیاز دارند. جورج بای، بنیانگذار و مدیر عامل شرکت Bye Aerospace در این خصوص گفت: eFlyer 800 اولین هواپیما با پیشرانه کاملاً الکتریکی است که به عملکرد توربوپراپ، ایمنی بدون دی اکسید کربن و هزینههای عملیاتی بسیار کم دست مییابد. این نوع صرفه جویی در هزینهها و کسب عملکرد قابل توجه، توسط سیستم پیشرانه الکتریکی و فناوری پیشرفته سلول باتری امکان پذیر است که منجر به تراکم قابل توجه انرژی میشود. Bye Aerospace تاکنون قیمت دقیق هواپیمای جدید eFlyer 800 را اعلام نکرد، اما در گفتگو با نشریه فوربس، مدیر این شرکت اعلام کرد که قیمت آن با هواپیمای King Air 260 که کمی بالاتر از 6 میلیون دلار است، برابر خواهد بود. از دیگر اطلاعات منتشر شده درباره این هواپیمای برقی جدید، میتوان به توان حمل بار به میزان حداکثر 700 کیلوگرم اشاره کرد، اما برای مثال از عملکرد این هواپیما بر روی باند پرواز و اینکه برای پرواز و فرود به چه طول باندی احتیاج دارد، اطلاعی در دست نداریم. شرکت سازنده همچنین اعلام کرده است که نمونه کوچکتر هواپیماهای eFlyer توانسته اند صدای کمتری به میزان 30 دسی بل، از هواپیماهای با پیستون یا توربوپراپ تولید کنند. در ماه نوامبر گذشته، گروه Aerospace9 کره جنوبی یک همکاری استراتژیک با Bye Aerospace را آغاز کرد که به گفته شرکت آمریکایی، شامل سرمایه گذاری در شرکت آمریکایی و قرارداد خرید 300 هواپیما است. این قراداد خرید شامل 150 فروند هواپیمای eFlyer 2s و 148 فروند هواپیمای eFlyer 4s به همراه دو نمونه از مدل جدید بزرگتر eFlyer 800 بود که در آن زمان با عنوان Envoy نامیده میشد. در ماه مارس، شرکت Textron که امتیاز ساخت خانواده هواپیماهای King Air را در اختیار دارد، قصد خود را برای ورود به بخش هواپیمایی الکتریکی اعلام کرد. این گروه آمریکایی تأیید کرد که بخش جدیدی به نام Textron eAviation برای ساخت این نوع هواپیماها را ایجاد کرده است، اما از ارائه جزئیات برنامههای خود برای این سرمایه گذاری جدید خودداری کرد. در ژوئن 2019، شرکت فرانسوی داهر از همکاری با Safran و Airbus برای توسعه یک نسخه هیبریدی-الکتریکی از هواپیماهای خانواده TBM تحت برنامه EcoPulse خبر داد. این طرح شامل اضافه کردن شش موتور الکتریکی Safran با پروانههای روی بال است که همزمان با موتورهای موجود توربوپراپ Pratt & Whitney PT6A که به عنوان یک ژنراتور عمل میکند، حرکت میکنند. تمام این شرکتها قصد دارند تا هواپیمای آنها اولین پرواز خود را تا سال 2022 به انجام برساند، اما در واقع تمام این طرحها یا شامل یک هواپیمای با پیشرانه ترکیبی است و یا یک هواپیمای کوچک که عملاً نمیتوان آن را برای حمل مسافر مناسب دانست؛ بنابراین Bye Electric eFlyer 800 اگرچه ممکن است دیرتر از مدلهای رقیب خود به پرواز درآید، اما بیش از رقبای خود به یک هواپیمای مسافربری تمام برقی شباهت دارد و این چیزی است که میتواند رویای رسیدن به هواپیماهای الکتریکی مسافربری بزرگ را تحقق بخشد.
ایجاد شده: 11/اردیبهشت/1400 آخرین ویرایش: 11/اردیبهشت/1400 اخبار خارجی