نشست سازمان جهانی گردشگری با حضور روسای بیش از ۲۰۰ بخش عمومی و خصوصی کشورهای مختلف

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، با هدف افزایش همکاری‌ها برای احیای مجدد صنعت گردشگری و توسعه آن برگزار شد؛  نشست سازمان جهانی گردشگری ( UNWTO ) با حضور روسای بیش از ۲۰۰ بخش عمومی و خصوصی کشورهای مختلف  اعضا در این جلسه نظرات و پیشنهادی خود برای نوسازی دوباره صنعت گردشگری، بازسازی اعتماد عمومی و تقویت مشارکت‌ها در این زمینه را ارائه کردند. در این جلسه صنعت گردشگری به عنوان یک رکن اساسی در اولویت‌های سال ۲۰۳۰ سال ملل متحد برای توسعه پایدار مطرح شد. از بخش‌های فعال در حوزه جهانگردی و گردشگری که برای مقابله با ویروس کرونا تلاش کردند نیز تجلیل و قدردانی شد.

بررسی سند طرح ساماندهی گردشگری جنگل‌ها و سواحل کشور

به گزارش هتل‌نیوز ، در نشستی با حضور نمایندگان دستگاه‌های اجرایی فرابخشی و مدیر کل دفتر مطالعات و آموزش وزارت گردشگری، سند تنظیمی طرح ساماندهی گردشگری جنگل‌ها و سواحل کشور با موضوع بند ب ماده 100 قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه، مورد بررسی قرار گرفت. مدیر کل دفتر مطالعات و آموزش وزارت گردشگری در رابطه با این موضوع، اظهار داشت: مطالعات طرح ساماندهی گردشگری سواحل و جنگل‌ها با هدف حفظ جایگاه گردشگری پایدار و حفاظت از جنگل‌ها و سواحل بر مبنای مفاد بند ب ماده 100 قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه کشور با مشارکت جامعه دانشگاهی انجام و به پایان رسیده است. "زاهد شفیعی" با اشاره به برگزاری جلسه بررسی این سند، ابراز داشت: چارچوب کلی طرح ساماندهی گردشگری جنگل‌های البرز و زاگرس شمال و غرب کشور و نیز ساماندهی سواحل شمالی و جنوبی با اولویت سواحل مکران در قالب چارچوب سیاست‌گذاری، مدیریت و حفاظت از جنگل‌ها و سواحل کشور با رویکرد گردشگری، تهیه و برای سیر مراحل تصویب با حضور نمایندگان دستگاه‌های اجرایی ذیربط، مورد بررسی قرار گرفت.  وی افزود: در این نشست کلیات و مبانی قانونی طرح مورد بحث و بررسی قرار گرفت و پس از ارائه گزارشی کامل از روند تهیه محتوای طرح توسط مشاور، مقرر شد دستگاه‌های اجرایی ضمن همکاری در تهیه و تنظیم متن تصویب‌نامه هیات محترم وزیران، نظرات و موارد پیشنهادی خود در زمینه بهره‌برداری بهینه از ظرفیت‌ها و جاذبه‌های گردشگری مناطق ساحلی و جنگل‌ها با رویکرد توسعه گردشگری پایدار را ارائه دهند. مدیر کل دفتر مطالعات و آموزش وزارت گردشگری در ادامه تصریح کرد: هدف از این طرح آن است تا به استناد بند ب ماده 100 قانون برنامه ششم توسعه، جایگاه گردشگری ضمن پیشرفت و پیشبرد سایر بخش‌های اقتصادی و اجتماعی پیش‌بینی شده در سواحل و جنگل‌ها، حفظ شود و توسعه این بخش در ارتباط و تعامل با سایر ذینفعان و با رویکردی جامع و پایدار و در جهت انتفاع مردم محلی و گردشگران داخلی و بین‌المللی، مد نظر سازمان‌های دولتی و خصوصی ذی‌مدخل و مرتبط قرار گیرد و تا حد زیادی مشخص شود که در راستای حمایت از جایگاه و حقوق گردشگری در بهره‌برداری از سواحل و جنگل‌ها ضمن رعایت اصول توسعه پایدار، چگونه باید عمل کرد و کدام دستگاه‌ها، چه وظایفی را بر عهده دارند. وی در پایان گفت: این طرح با مشخص کردن خطوط سیاستی بر اساس مداخلات اصلی حوزه گردشگری در نواحی ساحلی و جنگل‌ها به عنوان پایه و مبنای اجرای برنامه‌های گردشگری منطبق با شاخص‌های توسعه پایدار و رویکرد افزایش بهره‌وری تدوین شده است. 

گردشگری می‌تواند ققنوس اقتصادی کشور باشد

در چند ماه اخیر با توجه به حوادث سیاسی و اجتماعی تاثیرگذار بر کل کره خاکی از بسیاری از همکاران و فعالین صنعت گردشگری شنیدم که گردشگری ایران برای همیشه کام مرگ رفت. باید پذیرفت تا زمانی که نسل بشر از روی کره خاکی پاک نشده، صنعت گردشگری بر خلاف سایر صنایع به علت ذات خویش همواره در حال حیات، رشد و گاها با برنامه‌ریزی‌های صحیح در حال توسعه می‌باشد. فضای کنونی برای دست اندرکاران بی‌شباهت به دوران ۸ ساله دفاع مقدس نیست و همانطور که پس از اتمام جنگ، شاهد رونق گردشگری ( هرچند با سرعت کم ) در این بازار پر سود جهانی بودیم، باید زمان حال را غنیمت شمرده و از هم‌اکنون با مرور تجربیات و از طریق روش‌های مختلف مختلف مانند نوسازی هتل‌ها، افزودن امکانات رفاهی جدید بر اساس نیاز روز مشتریان، نمادسازی‌های‌ مدرن، طرح جذابیت‌های جدید، توجه بیشتر به گردشگری سلامت و گرشگری سیاه و هزاران روش ابتکاری و نوآورانه دیگر، باعث طرح پکیج‌های متنوع و جذاب گردشگری در کشور شده و تعداد بیشتری از توریست‌های علاقه‌مند از سراسر جهان را جذب کنیم. با علم به آماده نبودن زیرساخت‌های اقتصادی مناسب برای جذب سرمایه‌گذاری در ساخت هتل و سایر صنایع جانبی این حوزه، بی‌خبر بودن سرمایه‌گذاران خارجی از پتانسیل‌های جغرافیایی و فرهنگی موجود در ایران و تبلیغات غیر هدفمند در بازارهای جهانی و همچنین کشمکش‌های سیاسی با بعضی کشورهای غربی و دیگر موانع در مسیر رشد صنعت گردشگری ایران، هنوز هم این صنعت مولد و اشتغال‌زا که به صورت غیرمستقیم ۶.۱ درصد تولید ناخالص ملی و نیم درصد اشتغال را به عهده دارد، می‌تواند با برنامه‌ریزی صحیح کشور را از بحران اقتصادی خارج سازد.  آنچه این امر را میسر می‌کند، توجه جدی حاکمیت به ظرفیت‌های رها نشده و انعطاف‌پذیری گردشگری و صنایع وابسته آن است.   بهره‌وری و استفاده بهینه از ظرفیت‌های گردشگری کشور، سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی‌های راهبردی و کوتاه‌ مدت، میان مدت و بلندمدت جهت افزایش تحرک در تولید و توزیع، ایجاد مشاغل و خدمات گوناگون و کمک به سرعت گردش پول باید در الویت کار برنامه‌ریزان قرار گیرد تا به توسعه پایدار و پویایی اقتصاد کشور کمک کند. اگر گردشگری به یک استراتژی ملی در راستای افزایش درآمد کشور تبدیل شود، موتور محرک توسعه خواهد بود و ضمن اشتغال‌زایی و توزیع ثروت، در تمام نقاط پهنه گسترده کشورمان باعث تقویت بنیان‌های سیاسی و اجتماعی خواهد شد. مهران امیرحسینی - عضو کمیته اطلاع‌رسانی، تبلیغات و روابط بین‌الملل جامعه هتلداران ایران

دستورالعمل صدور مجوز فعالیت گردشگری کشاورزی ابلاغ شد

به گزارش هتل‌نیوز ، معاون گردشگری کشور از ابلاغ دستورالعمل صدور مجوز گردشگری کشاورزی و نظارت بر آنها از سوی وزیر گردشگری به ادارات کل استانی این وزارتخانه در سراسر کشور خبر داد و اظهار داشت: این اقدام در راستای اجرای ماده (1) آئین‌نامه "ایجاد، تکمیل، درجه‌بندی و نرخ‌گذاری تاسیسات گردشگری و نظارت بر فعالیت آنها" و با هدف ایجاد وحدت رویه در پرداختن به این موضوع، صورت گرفت. "ولی تیموری" ضمن اعلام این خبر، ابراز داشت: نظر به تغییرات جهانی، لزوم تنوع بخشیدن به محصولات گردشگری، افزایش گرایش به انواع گردشگری تخصصی و ضرورت ارائه خدمات طبق علایق خاص به گردشگران، این دستورالعمل با اهداف بهبود معیشت کشاورزان، توسعه پایدار روستایی، حفظ حقوق و منافع مشروع قانونی فعالان بخش گردشگری کشاورزی، استفاده از ظرفیت آنها جهت پیشبرد اهداف گردشگری، نظارت بر فعالیت و عملکرد آنها، کاهش بیکاری و افزایش درآمد روستائیان و کاهش نامطلوب آثار زیست‌محیطی ابلاغ شده است.  معاون گردشگری کشور در تعریف گردشگری کشاورزی به عنوان یکی از شاخه‌های صنعت گردشگری، گفت: گردشگری کشاورزی شامل فعالیت‌هایی می‌شود که در آن یک بازدید‌کننده در مزرعه و یا دیگر محیط‌های کشاورزی با اهداف آموزشی، تفریحی و یا گذران اوقات فراغت انجام می‌دهد. "تیموری" ادامه داد: گردشگری کشاورزی شاخه‌ای از گردشگری روستایی است که در آن، کارآفرینان کشاورزی و اعضای خانوار آنها، خدماتی را برای فراهم شدن امکان مشارکت عملی و اقناع نیازهای بازدیدکنندگان در محیط‌های کشاورزی ارائه می‌کنند و گردشگران در ازای برخورداری از خدمات مذکور، هزینه‌ای را به کشاورز و خانوار وی می‌پردازند.  وی با اشاره اینکه مرکز گردشگری کشاورزی طبق دستورالعمل ابلاغ شده می‌تواند طیف وسیعی از بخش‌ها را شامل شود، بیان داشت: مرکز گردشگری کشاورزی عبارت است از واحد تولیدی کشاورزی اعم از مزرعه، باغات، گلخانه، ماکیان، دامپروری، شیلات، عرصه‌های تولید در فضای باز و بسته و رویشگاه‌های طبیعی که با توجه به جاذبه‌هایی همچون تولید، استفاده خوراکی، دارویی از محصول و صنایع تبدیلی و فرآوری، امکان بهره‌مندی توسط گردشگران را فراهم می‌نماید.  معاون گردشگری کشور افزود: این مراکز شامل محدوده‌هایی با تقاضای هر فرد حقیقی و یا حقوقی جهت ایجاد کسب و کار گردشگری کشاورزی به صورت فعالیتی ( تجربه‌گرا و بدون نیاز به سازه ثابت ) می‌شود که پس از اخذ مجوزهای لازم از وزارت و با رعایت قوانین و مقررات مربوطه، فعالیت می‌کنند.  وی در پایان گفت: شرایط عمومی مورد نیاز برای صدور مجوز فعالیت گردشگری کشاورزی، بهداشت و ایمنی، رسته‌های فعالیتی مرتبط با گردشگری کشاورزی، مراحل صدور مجوز فعالیت، مدارک مورد نیاز متقاضی، وظایف دارنده مجوز، درجه‌بندی و نرخ‌گذاری و فرایند صدور مجوز فعالیت گردشگری کشاورزی بخشی از شاخص‌های تعریف شده در دستورالعمل مورد نظر به شمار می‌آید. 

مناسبات اپیدمی‌ها و توریسم

بر اساس تعریف WHO ( سازمان بهداشت جهانی ) اپیدمی به عنوان شیوع منطقه‌ای یک بیماری تبیین می‌شود که به شکل غیر منتظره‌ای گسترش می‌یابد. هنگامی که یک بیماری همه‌گیر مردم را در مورد مسافرت و جابجایی نگران می‌کند، بلافاصله این تنش توسط خطوط هوایی، هتل‌ها، اپراتورهای تور و سایر مشاغل وابسته به منابع مالی مسافران احساس می‌شود.  همچنین، واضح است که تمامی سفرهای برون‌مرزی که امروزه جزء لاینفک واقعیت‌های اقتصادی و اجتماعی ماست، یکی از مهم‌ترین عوامل افزایش خطر هنگام شیوع بیماری است.  در کنار رشد صنعت هواپیمایی، جهان روز به روز بیشتر با این صنعت اشتراک پیدا می‌کند. مطالعه‌ای توسط تیمی از دانشگاه MIT نشان داد که پیوندهایی که بین مناطق مختلف کره زمین توسط شبکه جهانی حمل و نقل هوایی ایجاد شده، بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۲ بالغ بر ۱۴۰ افزایش یافته است.  عدم حضور بازدیدکنندگان توریستی، باعث می‌شود تا کل سیستم بخش گردشگری در بلندمدت با بحران مواجه شود. نبود گردشگر و میهمان برای هتل‌ها، رستوران‌ها، مقاصد، فروشگاه‌ها و فعالان این صنعت به معنای نبود حداقل درآمد برای توسل به آن است و از آنجا که اپیدمی‌ها معمولاً به سرعت و به طور غیرمنتظره‌ای عمل می‌کنند، مشاغل گردشگری فرصتی برای سازگاری با تعداد متغیر گردشگران را ندارند. در نتیجه ممکن است خطوط هوایی مجبور شوند با هواپیماهای خالی پرواز کنند، کارمندان هتل‌ها هیچ میهمانی برای ارائه خدمات نداشته باشند و یک فصل کامل گردشگری می‌تواند به سرعت از بین برود.  شیوع بیماری سارس در سال ۲۰۰۳ یکی از ملموس‌ترین مثال‌ها برای نشان دادن میزان ضرر و لطمه وارده به صنعت بین‌المللی گردشگری است. کنسول جهانی گردشگری در سال ۲۰۰۳ اعلام کرد، حدود ۳ میلیون نفر شغل خود در صنعت گردشگری را به دلیل شیوع ویروس سارس در کشورهای چین، هنگ کنگ، ویتنام و سنگاپور از دست داده است که نتیجه این ضربه‌ها، کاهش بیش از ۲۰ میلیارد دلاری تولید ناخالص داخلی در این کشورها بود. سال ۲۰۲۰ و اپیدمی کرونا هتل‌های خالی، پروازهای لغو شده، موزه‌های بسته. ویروس "کرونا" توریسم را در بسیاری از کشورها از جمله در اروپا از نفس انداخته است. کارشناسان این حوزه خسارتی میلیاردی را برای این صنعت تخمین می‌زنند. این خسارات تازه در شرایطی است که اروپا هنوز با اوج بحران روبه‌رو نشده است.   با گسترش ویروس کرونا در ایتالیا، درهای بسیاری از مراکز دیدنی در این کشور به روی گردشگران بسته شد. در ونیز و میلان موزه‌ها و تئاترها و دیگر جاذبه‌های گردشگری تعطیل‌ شدند. گردهمایی‌ها و مراسم بزرگ لغو شدند. وضعیت در کشورهای آسیایی از این هم اسفبارتر است. زیرا ۹۰ درصد از ۱۵۰ میلیون گردشگر چینی به کشورهای آسیایی سفر می‌کنند و برای این کشورها یک عامل مهم اقتصادی به شمار می‌روند. با لغو پروازها از چین، هتل‌ها و رستوران‌ها و مراکز دیدنی این کشورها نیز از بخش بزرگی از گردشگرانی که دستشان به جیب‌شان می‌رود، محروم شده‌اند. چین به مثابه محرکی برای توریسم ویروس "کرونا" نشان داد که چین تا چه اندازه برای صنعت توریسم جهان مهم است. ۱۵۰ میلیون گردشگر چینی در مسافرت‌های خود به خارج از این کشور حدود ۲۲۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۸ خرج کردند. گردشگران چینی با این حجم از پولی که صرف گردشگری می‌کنند در مقام اول دنیا قرار دارند و یک سر و گردن از آلمانی‌ها و آمریکایی‌ها بالاتر هستند. البته کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که صنعت گردشگری و اشتیاق مفرط چینی‌ها به سفر را ویروس "کرونا" هم نمی‌تواند از بین ببرد. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ تعداد گردشگران چینی که به خارج از این کشور سفر می‌کنند به ۴۰۰ میلیون نفر برسد. به عبارتی از هر پنج گردشگر در صنعت بین‌المللی توریسم یک نفر از چین خواهد بود. کشورهای پیشرو و سازمان‌های بین‌المللی چه ایده‌هایی را برای برون‌رفت از این وضعیت ارائه داده‌اند؟ ۱ - در دهه‌های اخیر، توریسم به شکل یک پدیده مهم درآمده و اکنون به عنوان یک عامل مهم در توسعه پایدار، رشد اقتصادی، اشتغال و تفاهم بین‌المللی نقش قاطعانه‌ای ایفا می‌کند.  سازمان جهانی گردشگری ( UNWTO ) به عنوان آژانس سازمان ملل متحد در زمینه گردشگری و توسعه پایدار، آماده ارائه راهنمایی و پشتیبانی از اقدامات بهبودی اعضای خود، سازمان‌دهندگان رویدادهای گردشگری و نمایشگاه‌هاست. ۲ - سازمان جهانی گردشگری ( UNWTO ) از دولت‌ها، سازمان‌های بین‌المللی و آژانس‌های ارائه‌دهنده خدمات، درخواست کرده تا گردشگری را در اولویت برنامه‌ها و اقدامات بهبودی خود قرار دهند.  ۳ - همچنین WHO ( سازمان بهداشت جهانی ) توصیه‌های خود را در مورد اعمال محدودیت‌های مسافرتی یا تجاری برای کشورها ارائه می‌کند. ۴ - دولت هنگ‌کنگ روز چهارم مارس سال ۲۰۲۰ اعلام کرد می‌خواهد به همه شهروندان خود ۱۰ هزار دلار هنگ‌کنگی ( معادل ۱۲۰۰ یورو و ۱۳۳۳ دلار ) اعتبار بلاعوض پرداخت کند. ۵ - سایر کشورها نیز در صددند با اقداماتی زیر بال و پر شکسته صنعت گردشگری را بگیرند. ۶ - چین، سنگاپور و تایلند، وعده کاهش مالیات را داده‌اند. ویتنام و استرالیا می‌خواهند مقررات ویزا را آسان‌تر کنند و کمپین جذب توریست را تشکیل دهند. ۷ - دولت‌های مالزی و فیلیپین از مردم خواسته‌اند تا جایی که ممکن است در داخل کشور خود به مسافرت بروند. آرش خورمهر - مدیر تولید محتوای انجمن علمی مدیریت و گردشگری دانشگاه تبریز

تصویب سند راهبردی توسعه گردشگری

به گزارش هتل‌نیوز در جلسه روز گذشته هیات وزیران با حضور رئیس‌جمهور، سند راهبردی توسعه گردشگری به تصویب رسید. این سند با چشم‌انداز ایجاد یک چارچوب هماهنگ سیاستی برای اتخاذ رویکردی بین بخشی و یکپارچه برای دستیابی به توسعه پایدار گردشگری با همکاری دستگاه‌های اجرایی، اساتید دانشگاهی و فعالان بخش خصوصی، تهیه و تدوین شده است. در تدوین سند راهبردی توسعه گردشگری، مدل سیاست‌گذاری فرایندی مورد استفاده قرار گرفته است. رویکردهای سند راهبردی توسعه گردشگری؛ مدیریت گردشگری مسائل فضای کسب و کار این حوزه زیرساخت‌های گردشگری نیروی انسانی و فرهنگ‌سازی  مشکلات مربوط به اتباع خارجی  تبلیغات و بازاریابی اهداف کلی سند راهبردی توسعه گردشگری؛ مشخص نمودن خطوط کلان سیاستی براساس گلوگاه های اصلی حوزه گردشگری کشور ایجاد زمینه تدوین برنامه ملی توسعه گردشگری پیاده سازی اهداف در پویاترین حالت ممکن و منطبق با هدف افزایش بهره‌وری و توسعه  دستیابی به شاخص‌های رقابت‌پذیری سفر و گردشگری توانمندسازی محیط، سیاست‌های سفر و گردشگری و منابع طبیعی و فرهنگی مزیت‌های اصلی سند راهبردی توسعه گردشگری؛ جامع‌نگری در حوزه گردشگری از مسائل زیست‌محیطی تا شبکه گردشگری کشور توجه به اسناد بالادستی و تجارب قبلی کشور در حوزه گردشگری در ۱۰۰ سال اخیر

ابلاغ دوره آموزش تکمیلی کارشناس ارزیابی اقامتگاه بوم‌گردی

به گزارش هتل‌نیوز ، مدیر کل دفتر مطالعات آموزش گردشگری وزارت گردشگری از ابلاغ دوره آموزش تکمیلی کارشناس ارزیابی اقامتگاه بوم‌گردی از سوی وزیر گردشگری خبر داد و اظهار داشت: هدف از طراحی این دوره آموزشی، تسلط کامل کارشناسان ارزیابی تاسیسات گردشگری نسبت به ضوابط و ویژگی‌های اقامتگاه‌های بوم‌گردی است. "زاهد شفیعی" ضمن اعلام این خبر، ابراز داشت: از این پس کارشناسان ارزیابی تاسیسات گردشگری برای دریافت مجوز ارزیابی اقامتگاه‌های بوم‌گردی، ملزم به گذراندن دوره آموزشی تکمیلی کارشناسی ارزیابی اقامتگاه بوم‌گردی هستند. "شفیعی" تصریح کرد: این دوره آموزشی به صورت کارگاه‌های عملی و به مدت ۱۲ ساعت توسط موسسات آموزشی گردشگری واجد شرایط در سراسر کشور برگزار می‌شود. وی افزود: تشریح ضوابط ساختمان و تاسیسات، تجهیزات و ملزومات، خدمات به میهمان، منابع انسانی و آموزش، ایمنی و بهداشت، توسعه پایدار و دسترسی، محتوای این دوره آموزشی است.

تعریف مفاهیم مهم صنعت هتلداری ؛ بازاریابی اکوتوریسم

در شیوه‌های سنتی بازاریابی، تاکید اصلی بر روی سود رساندن به کسب‌وکار مربوطه به‌ واسطه تامین نیازها و رضایت‌مندی مشتری است.  اما بر مبنای مفهوم اکوتوریسم ، در بازاریابی برای مقاصد اکوتوریستی در عین اینکه به نیاز بازار اکوتوریست‌ها پاسخ داده می‌شود، برای رسیدن به اهداف مقصد اکوتوریسم نیز تلاش صورت می‌گیرد.  بر این اساس رویکرد بازاریابی اکوتوریسم با اصول توسعه پایدار در یک راستا قرار دارد. در بازاریابی پایدار، گردشگری بخشی از یک سیستم زنده با روابط پیچیده داخلی میان اجزای اقتصادی، اجتماعی و اکولوژیکی آن در نظر گرفته شده و سعی می‌شود روابط میان این اجزا تا حد امکان دیده و در حالت ایده‌آل، متعادل شود.  بر این اساس فقط برای کسب رضایت‌مندی مشتری و سودآوری کسب‌وکار مربوطه هدف‌گذاری نمی‌کند بلکه به دنبال تضمین منافع همه طیف ذی‌نفع در پروژه است و به این دلیل اثر خود را روی جامعه محلی و محیط‌ زیست آن نیز مدنظر قرار می‌دهد. شیوه‌های بازاریابی پایدار مزایایی که مدل بازاریابی پایدار برای یک مقصد گردشگری می‌تواند داشته باشد عبارت است از: افزایش سهم بازار به‌ واسطه هدف قرار دادن طیف متنوعی از انگیزه‌های متفاوت برای سفر. جلب مشتری و افزایش درخواست مجدد سفر به واسطه نشان دادن تجارب ناب و غنی فرهنگی و بومی. کاهش هزینه‌های بازاریابی به‌ واسطه قراردادهای همکاری بازاریابی در مقیاس منطقه‌ای و نیز مشارکت‌های محلی اگر در یک طرح بازاریابی اکوتوریسم، از دسته‌بندی بازدیدکنندگان یا همان مشتریان بالقوه اکوتوریسم بهره گرفته و به‌واسطه آن بازار هدف پروژه به‌درستی تعریف شود، بودجه‌های بازاریابی و تبلیغ می‌تواند به نحو موثری هزینه شود.  در بازاریابی مقاصد اکوتوریسم، می‌توان از روش‌های متداول در بازاریابی محصولات و خدمات برای اهداف بازاریابی پایدار بهره گرفت.  یکی از این شیوه‌ها بهره‌گیری از گواهی‌نامه است. نقشی که این شیوه در بازاریابی مقاصد اکوتوریسم می‌تواند به‌عهده بگیرد، این است که به واسطه گواهی‌نامه‌های اکوتوریسم، استانداردهایی تبیین می‌شود که از طریق آنها تشخیص آژانس‌های مسافرتی شایسته از رقیبان بی‌کفایت آنها میسر خواهد شد. یکی دیگر از این شیوه‌ها که در بخش اکوتوریسم به‌ندرت تجربه شده است برندسازی است.  یکی از دلایل اینکه این ترفند کمتر در حوزه اکوتوریسم وارد شده این است که برندسازی در گردشگری اغلب برای بنگاه‌های گردشگری زنجیره‌ای و قابل بسط نظیر هتل‌های زنجیره‌ای به‌کار می‌رود.  از طرفی به‌نظر می‌رسد برندسازی برای یک مقصد اکوتوریسم می‌تواند از نظر اقتصادی بسیار سودآور باشد؛ چراکه به واسطه آن می‌شود به مشتریان بالقوه و آینده اکوتوریسم مجموعه‌ای از یک اسم و تصویر آشنا و یک بسته خدماتی که کیفیت آن تضمین شده را عرضه کرد. به عبارت دیگر مشتریان بالقوه بازار اکوتوریسم با دیدن برند یک مقصد اکوتوریستی، می‌دانند که چه کیفیت خدماتی، چه تسهیلات و چه استانداردهایی را باید انتظار داشته باشند. از طرفی به کمک آن مجموعه کسب‌وکارهای اکوتوریستی می‌توانند با هم زیر یک پرچم متحد که تعریف‌کننده کیفیت‌شان است، قرار بگیرند. از دیگر شیوه‌های بازاریابی که در حوزه اکوتوریسم توصیه می‌شود، بازاریابی تعاونی است.  در این شیوه، مجریان برنامه‌های اکوتوریستی که از سنخیت و منافع مشترک برخوردارند در مقیاس ملی و فراملی با یکدیگر در حوزه بازاریابی مشارکت می‌کنند و در کنار این مشارکت به شبکه وسیع‌تری از مشتریان بالقوه دسترسی می‌یابند. نمونه موفق این تعاون، همکاری فرامرزی میان سه پارک بین‌المللی در مرز کانادا و آمریکا است.  به‌ نظر می‌رسد بازتعریف شیوه‌های گوناگون بازاریابی در چارچوب اکوتوریسم می‌تواند به پایداری هرچه بیشتر این‌گونه از گردشگری کمک کند. یعنی هم در جذب هر چه بیشتر گردشگر موثر باشد و هم در عین حال مانع از بین رفتن جاذبه‌های طبیعی شود. اگر در یک طرح بازاریابی اکوتوریسم از دسته‌بندی بازدیدکنندگان یا همان مشتریان بالقوه اکوتوریسم بهره گرفته و به‌ واسطه آن بازار هدف پروژه به‌ درستی تعریف شود، بودجه‌های بازاریابی و تبلیغ می‌تواند به نحو موثری خرج شود. در بازاریابی مقاصد اکوتوریسم، می‌توان از روش‌های متداول در بازاریابی محصولات و خدمات برای اهداف بازاریابی پایدار بهره گرفت.  یکی از این شیوه‌ها بهره‌گیری از گواهی‌نامه است.  نقشی که این شیوه در بازاریابی مقاصد اکوتوریسم می‌تواند به‌ عهده بگیرد، این است که به واسطه گواهی‌نامه‌های اکوتوریسم، استانداردهایی تبیین می‌شود که از طریق آنها تشخیص آژانس‌های مسافرتی شایسته از رقیبان بی‌کفایت آنها میسر خواهد شد.

ارائه مدل گردشگری پایدار فرهنگی در ایران + خرید آنلاین

گروه آموزشی هتل‌نیوز - گردشگری فرهنگی به علت وجود منابع فرهنگی و تاریخی فراوان و همچنین میراث ملموس و ناملموس، بسیار حائز اهمیت است و می‌تواند شاخص‌ترین نوع گردشگری موجود در ایران باشد.  برای ایجاد پایداری گردشگری فرهنگی بایستی ابعاد گوناگون اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، مدیریتی و محیط زیستی مورد مطالعه قرار گیرد. با شناخت این ابعاد، می‌توان یک آسیب شناسی کلی را که بتوان نقاط ضعف و آنچه مانع رسیدن جامعه به پایداری گردشگری فرهنگی می‌شود را شناسایی کرد و با برطرف نمودن نقص‌ها و ارائه راهکارهایی به سر منزل مقصود رسید. کتاب "ارائه مدل گردشگری پایدار فرهنگی در ایران" که توسط جناب آقای "علی لوافان" نوشته شده، دارای هفت سرفصل به شرح زیر است. فصل 1: مقدمه‌ای بر گردشگری فرهنگی فصل 2: گردشگری فرهنگی و توسعه پایدار گردشگری فصل 3: نظریه‌ها ( توسعه پایدار، مدیریت شهری و محیط زیست ) فصل 4: ظرفیت‌های گردشگری؛ میراث ملموس و میراث ناملموس فصل 5: بررسی پژوهش‌های صورت گرفته با موضوع گردشگری پایدار فرهنگی فصل 6: مدل مفهومی گردشگری پایدار فرهنگی فصل 7: مولفه‌های موثر در گردشگری فرهنگی جهت خرید آنلاین و دریافت این کتاب از طریق گزینه ثبت سفارش اقدام فرمائید. لازم به ذکر است، قیمت این کتاب با در نظر گرفتن هزینه‌ پستی و ارسال درب منزل سفارش دهنده، محاسبه شده است.

دومین همایش "گردشگری محور توسعه پایدار" در دانشگاه صنعتی اصفهان

نشست جمع‌بندی تدوین برنامه ملی توسعه گردشگری با حضور مشاور سازمان جهانی گردشگری + گزارش تصویری

به گزارش هتل‌نیوز ، نشست جمع‌بندی تدوین برنامه ملی توسعه گردشگری با حضور مدیر کل برنامه‌ریزی معاونت گردشگری، مشاور سازمان جهانی گردشگری و نمایندگان بخش خصوصی و دولتی، برگزار شد. مدیر کل برنامه‌ریزی معاونت گردشگری در این نشست، اظهار داشت: وزارت گردشگری به سمتی می‌رود که برای موضوع گردشگری یک برنامه جامع داشته باشد و به همین دلیل قصد داریم تا از همه ظرفیت‌ها استفاده کنیم. "علیرضا رحیمی" ابراز داشت: امیدواریم همه دست‌اندرکاران حوزه صنعت گردشگری کشور در این مسیر همراه با باشند تا این برنامه، تهیه و اجرایی شود. در این مرحله قرار است تا چهارچوب اولیه این برنامه با همکاری سازمان جهانی گردشگری و یونسکو تهیه شود. "رحیمی" همچنین گفت: مشاور سازمان جهانی گردشگری در یک هفته گذشته و پس از دیدار با وزیر و معاون گردشگری با ذینفعان بخش خصوصی نیز دیدار کردند و از ظرفیت‌های استان‌ها بازدید کردند. مشاور سازمان جهانی گردشگری نیز در این جلسه، اظهار داشت: طی هفته اخیر و با تلاش و همکاری معاونت گردشگری، توانستیم یک ایدخ از مکان‌ها و جاذبه‌های گردشگری ایران بگیریم، با برخی چالش‌ها و موانع آشنا شویم و 5 جلسه با بیش از 60 نفر از دست‌اندرکاران گردشگری ایران برگزار کنیم. مشاور سازمان جهانی گردشگری ادامه داد: ماموریت اصلی ما بروزرسانی برنامه جامع گردشگری ایران است و اطلاعاتی که در این نشست‌ها و بازدیدها به دست آوردیم، نقشه راه ما در این برنامه خواهد بود. در ابتدا لازم است به چند سوال مهم پاسخ دهیم و بدانیم که کجا هستیم، به کجا می‌خواهیم برویم و چگونه قرار است به این اهداف برسیم. مشاور سازمان جهانی گردشگری در ادامه به تشریح اهداف اصلی تدوین برنامه جامع گردشگری ایران پرداخت و گفت: تعریف یک نگرش پایدار برای گردشگری ایران، ایجاد توسعه هماهنگ برای همه بخش‌های گردشگری، ارتقای ساختارها و خدمات گردشگری و ایجاد چهارچوب مناسب بین بخش دولتی و خصوصی به منظور توسعه پایدار گردشگری از مهمترین اهداف این برنامه است. "نوتاریانی" در ادامه به بیان نقاط قوت گردشگری در ایران پرداخت و گفت: میزبانی ایرانی‌ها یک نکته مهم است که دارای گرم‌ترین میزبانی در دنیا هستند. گردشگری ایران به دلیل جاذبه‌های فرهنگی و تاریخی در دنیا شناخته می‌شود. همچنین ایران دارای جاذبه‌های بسیاری در حوزه طبیعی است و البته آشپزی و مکان‌های مذهبی را نیز نباید فراموش کرد. "نوتاریانی" ادامه داد: مراکز اقامتی دارای تنوع و قیمت‌ها در ایران رقابتی‌تر شده است و تمام بخش‌های حمل و نقل کیفیت خوبی دارد. اجرای موسیقی سنتی در مکان‌های اقامتی از سوی جوانان یک نقطه مثبت است و باید استفاده از میراث معنوی و سنتی در مسیر بازدید گردشگران افزایش پیدا کند. مشاور سازمان جهانی گردشگری در ادامه و در خصوص نقاط ضعف گردشگری ایران نیز گفت: تصویری که از ایران در دنیا وجود دارد، تصویری قوی نیست. در حقیقت بازاریابی در حوزه گردشگری وضعیت خوبی ندارد. از سوی دیگر گردشگران در ایران مشکلاتی برای انتقال پول دارند. وی افزود: تمرکز ایران بیشتر در حوزه گردشگری داخلی است و محصولات گردشگری برای گردشگران خارجی به میزان کافی وجود ندارد. محصولات گردشگری موجود نیز سنتی است و با اصول گردشگری مدرن همخوانی ندارد. "نوتاریانی" در ادامه گفت: به نظر می‌رسد که توزیع گردشگران به خوبی انجام نمی‌شود، ابزارها برای مدیریت گردشگری به درستی فعالیت نمی‌کنند و قیمت نیز بر اساس تقاضا و فصل مدیریت نمی‌شود. وجود زباله در سایت‌های گردشگری نیز از دیگر نقاط ضعف است. مشاور سازمان جهانی گردشگری در ادامه تشریح چالش‌های صنعت گردشگری در ابران گفت: کیفیت مدیریت سایت‌های تاریخی در برخی مناطق ضعیف است. این نقاط ضعف باید برطرف شود زیرا وجود آنها می‌تواند تجربه خوب گردشگران را از بین ببرد. مشاور سازمان جهانی گردشگری در ادامه پیشنهاداتی را برای حل مشکلات و چالش‌ها و بهبود وضعیت صنعت گردشگری در کشور مطرح کرد و مهمترین آنها به شرح زیر است. انتقال پیام وجود امنیت در ایران به سراسر جهان پاسخگویی به برخی سوالات مانند تعداد گردشگران، مبدا گردشگران، میزان ماندگاری، علایق گردشگران و ... ارائه اطلاعات به گردشگران در مرزها به منظور بازاریابی و افزایش تعداد گردشگران توجه به میراث ناملموس در برنامه سفر گردشگران به ایران مانند گردشگری غذا در استان گیلان برگزاری جشنواره و نمایشگاه‌های مشترک با سایر کشورها به ویژه کشورهای همسایه استفاده از ظرفیت بخش گردشگری روستایی، غذاهای ارگانیک و همچنین استفاده از آب‌های گرم معدنی افزایش همکاری‌ها بین بخش خصوصی و دولتی به منظور هماهنگی بیشتر میان اجزای زنجیره تولید همکاری در زمینه تقسیم هزینه‌ها و ریسک ایجاد ارزش افزوده در حوزه گردشگری ایجاد و افزایش خلاقیت در حوزه گردشگری  افزایش همکاری بین دستگاهی و همچنین همکاری استان‌ها برای پیشبرد این برنامه توجه به ارائه محصولات رقابتی و منحصربفرد در حوزه گردشگری تا تحسین گردشگران را در پی داشته باشد ارتقای زیرساخت‌های گردشگری بازاریابی بهتر در حوزه گردشگری و ارتقای تصویر ایران در دنیا برنامه‌ریزی به منظور جذب سرمایه‌گذاری و مشارکت بخش خصوصی مشاور سازمان جهانی گردشگری ادامه داد: مهمترین بخش گردشگری ایران، بخش فرهنگی و تاریخی است. گردشگری مذهبی در رده دوم است و گردشگری سلامت و درمان در رده بعدی قرار دارد. گردشگری تجاری و طبیعت‌گردی نیز در این رتبه‌بندی وجود دارد. وی افزود: از دیگر مواردی که باید در این برنامه 10 ساله گنجانده شود، لزوم داشتن تعهد بین اجزای گردشگری کشور است. همه صاحبنظران حوزه گردشگری برای بهره‌وری بیشتر باید کنار هم قرار گیرند و ارتباط میان طرفین افزایش پیدا کند. وی در پایان تاکید کرد: تدوین این برنامه نیازمند مشارکت و همکاری تمام ذینفعان بخش خصوصی و دولتی گردشگری است. گزارش تصویری مربوط به این نشست را در ادامه مشاهده می‌نمائید.

مهمترين عوامل کلان مؤثر بر جذب گردشگر و توسعه گردشگری داخلی

امروزه رشد سريع گردشگری به عنوان يك صنعت سودآور و در عين حال پاک برای هر کشور، تغييرات اجتماعی، اقتصادی و محيطی فراوانی را به دنبال دارد. بررسی اثرات اقتصادی صنعت گردشگری در سطح جهان نشان می‌دهد که اين صنعت 6.5 تريليون دلار در اقتصاد جهانی، مشارکتی غيرمستقيم داشته و حدود ۲۶۰ ميليون شغل نيز در ارتباط با اين صنعت هستند که حدودا ۱ شغل از هر ۱۲ شغل را شامل می‌شود. در اين ميان ايران نيز با توجه به پتانسيل‌هايی نظير موقعيت جغرافيايی، پيشينه فرهنگی، تاريخی، قدرت استراتژيكی منطقه‌ای خود و ... از اين قاعده مستثنی نيست و البته استفاده از فرصت‌های موجود، نيازمند مطالعات گسترده‌ای در اين خصوص می‌باشد. از مهمترين عوامل کلان مؤثر بر جذب گردشگر و توسعه گردشگری داخلی در هر کشور، سياست‌های خارجی اتخاذ شده است. گردشگری تأثیر فراوانی در ابعاد اقتصادی، فرهنگی و سیاسی کشور می‌گذارد. گردشگری اشتغال ایجاد می‌کند، سرمایه‌های اقتصادی را به جریان می‌اندازد، امنیت داخلی را افزایش می دهد و به مشروعیت سیاسی در سطح بین‌المللی می‌انجامد. امروزه سفر و گردشگری نه اسباب تفریح و سرگرمی که به تدریج به ابزار شناخت و آگاهی زندگی مردمان، تفاهم با دیگران و فراتر از آن به شناخت جهان پیرامون، حقایق آن و غنای بینش و نگرش آدمیان به مفاهیم زندگی‌شان تبدیل شده است. ایرانِ امروز، بیش از هر زمان دیگری با دشواری اشتغال دست به گریبان است. بهای روز افزون نفت، اقتصاد کشور را بیش از پیش متکی به خود نموده و سیاست‌گذاران بیش از هر زمان دیگری به دنبال راه‌حل‌هایی خارج از الگوهای پیشین هستند. گردشگری به مثابه یک نظام پیچیده با ابعاد بزرگ می‌تواند راه برون‌رفت از این تنگنا باشد و به همین جهت باید آن را از تمامی جنبه‌های ممکن مورد بررسی و مطالعه قرار داد. از جمله این جوانب مقوله سیاسی و سیاست خارجی دستگاه حاکم بر کشور است. سیاست خارجی یک کشور نقش مهمی در افزایش یا کاهش استقبال گردشگران خارجی در آن کشور ایفا می‌کند به طوری که یک سخنرانی یا یک حرکت می‌تواند تاثیر بسزایی بر تمایل گردشگران برای خروج از کشورمان داشته باشد. امروزه با اوج‌گیری تبلیغات جبهه جهانی از سوی آمریکا،‌ کشورهای عربی مانند عربستان و امارات و رژیم صهیونیستی علیه کشورمان و اعمال تحریم‌های متوالی، سیمای ناپسندی در ذهن گردشگران و توریست‌های خارجی از کشورمان به وجود آمده است و همین امر مهم‌ترین نقش را در کاهش تمایل گردشگران به ورود به کشورمان و بازدید از شهرها و اماکن تاریخی آن ایفا می‌نماید. از طرف دیگر اعمال سیاست‌ها، تصمیم‌گیری‌ها و سخنرانی‌های مغایر با مدیریت جهانی و طبق خواسته دولتمردان، این رکود را تشدید کرده و عواملی مانند احساس ناامنی، ترس از درگیری داخلی، دیدگاهی بد نسبت به ایران و ایرانی را در ذهن گردشگران خارجی ایجاد نموده است. به طور خلاصه از جمله موانع سیاسی گردشگری که با مقوله سیاست خارجی کشورمان در ارتباط می‌باشد و بر رکود گردشگری در کشورمان موثر است می‌توان به موارد زیر اشاره کرد. 1 - سیاست‌ها و سخنرانی‌های غیرکارشناسی مسئولان و تاثیر آن بر نهادهای جهانی 2 - جنگ های خاورمیانه و جهت‌گیری ایران به سوی محور مقاومت و سمت‌گیری جامعه جهانی در مقابل ایران 3 - ایجاد و حرکت به سوی انزوای ایران در پی تحریم‌های دنباله‌دار اقتصادی و سیاسی 4 - دامن زدن به تحرکات ضد ایرانی در منطقه به خصوص از ناحیه کشورهای عرب منطقه 5 - شورش‌های داخلی محدود در شهرهای کشورمان و نمایش آن در سطح جهانی 6 - تداخل و تقابل نهادها در تصاحب و اداره مراکز و سازمان‌های گردشگری 7 - تغییر قوانین و جابجایی تفویض اختیارات میان سازمان‌های گردشگری 8 - عدم تبلیغ موثر بخش سیاست خارجی و دیپلماسی کشور در شناساندن گردشگری ایرانی به ملل دیگر 9 - نقش مراکز و سازمان‌های خارج از حوزه سیاست‌گذاری دولت در اداره گردشگری 10 - خلاء نقش و جایگاه گردشگری در توسعه روابط خارجی با دیگر کشورها 11 - گسترش تروریسم و گنجاندن ایران در اذهان جوامع به عنوان کانون حمایت از تروریسم عدم آمادگی مدیریتی و اداری شرکت‌ها و سازمان‌های تصمیم‌گیر  علاوه بر مسائل کلان ناشی از سخنرانی‌ها، مواضع سیاسی و فعالیت‌های بین‌المللی برخی مقامات ایرانی و تاثیرات آنها بر صنعت گردشگری، مشکلات عمده‌ای که در این رسته از صنعت موجب کاهش رغبت در سرمایه‌گذاری می‌شوند نیز شامل برخی موارد می‌‌شود. نخستین مورد عدم آمادگی مدیریتی و اداری شرکت‌ها و سازمان‌های تصمیم‌گیر است. در اغلب شرکت‌ها، افرادی با روحیه کارمندی و محافظه‌کارانه و نه با روحیه توسعه‌گرایانه و کارآفرین وجود دارند که بیش از آنکه به توسعه بیندیشند و اهل ریسک باشند، بیشتر به روزمرگی و احتیاط‌های موهوم متوسل می‌شوند. ناکارآمدی نظام بانکی و تامین سرمایه در ایران ناشی از تحریم  مساله دیگر، مشکلات ناشی از ناکارآمدی نظام بانکی و تامین سرمایه در ایران است. بانک‌های ایران در اوضاع کنونی آمادگی حضور و کار در عرصه بین‌المللی و حتی جذب اعتبارات سرمایه‌گذاری خارجی را ندارند. آنها عمدتا با مفاهیم و روش‌های نوین سرمایه‌گذاری آشنا نیستند و در چهل سال گذشته، ممارست و تمرین برای جذب سرمایه خارجی و اجرای پروژه‌های بزرگ را نداشته‌اند. بعد از ارائه مقررات پولشویی در دنیا و گسترش سیستم‌های الکترونیکی و سرعتی که در فرآیندهای فرا پست مدرن در بانکداری دنیا به‌وجود آمده، بسیاری از مفاهیم، روش‌ها، نظریه‌هاو فرضیه‌ها در ساماندهی و عملیات بانکداری جهان تغییر کرده که متاسفانه نظام بانکی در ایران در این خصوص مطابق آنها رشد نکرده است. از سوی دیگر، سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری به دلیل ماهیت فرابخشی و وجه خدماتی این صنعت با دیگر صنایع مثل نفت، پتروشیمی و فولاد متفاوت است و نحوه معاملات ارزی و بیزینس پلان‌ها و بیزینس مدل‌‌های خاصی دارد که در رویه‌ها و دیسیپلین‌های موجود نظام بانکی ایران مرسوم نیست. نبود راهبرد مشخص دولت  مشکل دیگر، نبود راهبرد و برنامه مشخص دولت برای توسعه صنعت گردشگری است. دولت تاکنون راهبرد، برنامه و اولویت مشخصی برای این صنعت نداشته است و با شیوه معمول کنونی نیز اتفاق خاصی روی نخواهد داد. در عین حال، بالا بودن قیمت زمین نیز برای سرمایه‌گذاری مشکل آفرین شده است. بدون شک قیمت زمین در مقاصد گردشگری بالاست و آماده کردن زمین برای اجرای پروژه‌ها و سرمایه‌گذاری به ‌ویژه مراحل اخذ پروانه ساخت مجتمع‌ها و هتل‌ها دشوار و زمانبر است. عدم آشنایی اغلب نهادها، سازمان‌های نظارتی و بازرسی نسبت به ابعاد پیچیده این صنعت نیز خود بر مشکلات افزوده است. به این ترتیب سرمایه‌گذاری خارجی و داخلی با همه جذابیت و استقبالی که برای توسعه گردشگری ایران داشته و دارد، دچار مشکلات عدیده می‌شود. عدم توجه به سیاست گذاری منطقه‌ای در گردشگری  حضور موفق در بازار جهانی گردشگری نیازمند همکاری منطقه‌ای و بین منطقه‌ای است. مناطق گوناگون آسیا در تعامل سازنده می‌توانند سهم و نقش مناطق و کشورهای قاره کهن را در گردشگری افزایش دهند. این عامل علاوه بر گسترش دامنه جذب گردشگر فرهنگی به پاسداشت میراث مشترک و یادآوری خاستگاه این مواریث، کمک می‌کند. گردشگری می‌تواند به تعمیق طرح‌های همگرایی منطقه‌ای یاری رساند و در مقابل، همکاری و همگرایی منطقه‌ای فرصتی پیش روی توسعه گردشگری است زیرا همانگونه که در عرصه اقتصادی گام نخست در همگرایی منطقه‌ای، افزایش تعاملات درون منطقه‌ای است در عرصه گردشگری نیز باید روی بازارهای منطقه‌ای حساب ویژه باز کرد. همانگونه که مطالعات گروه پرینستون به مدیریت کارل دویج در دهه پنجاه میلادی نشان داد، برای تعمیق برنامه‌های همگرایی منطقه‌ای باید به قاعده هرم همگرایی یعنی تعاملات شهروندان واحدهای ملی حاضر در منطقه مورد نظر، توجه نمود تا پایه‌های این حرکت محکم و استوار گردد. گردشگری این ظرفیت را دارد و در صورت تعریف دقیق سیاست ملی، می‌تواند در خدمت این هدف بزرگ قرار گیرد. گردشگری از حوزه‌هایی است که امکان تعریف سیاست منطقه‌ای برای آن وجود دارد و کشورهای منطقه حساسیت کمتری نسبت به آن دارند و با توجه به اولویت گردشگری پایدار و حفظ منابع محیط زیست و سرمایه‌های انسانی که مستلزم تعامل فراملی است، امکان حصول بیشتر دارد. علاوه بر آن با توجه به رابطه گردشگری و محیط زیست و تاکید بر گردشگری پایدار که در متن توسعه پایدار تعریف می‌شود، برای تحقق این امر همکاری‌های منطقه‌ای و بین المللی الزامی است و تغییرات آب و هوایی در دهه‌های اخیر نیز این تعامل را بیش از پیش ضروری کرده است. با توجه به جایگاه فرهنگی ایران و میراث مشترک کشورهای پیرامون ایران، باید در سیاست‌گذاری گردشگری علاوه بر سطح ملی به سطح منطقه‌ای نیز توجه شود. مهران امیرحسینی - مدیر هتل جهانگردی شمشک