نتایج جستجو...
پیام تسلیت مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری ایرانگردی و جهانگردی در پی درگذشت محمد محمد معزالدین

پیام تسلیت مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری ایرانگردی و جهانگردی در پی درگذشت محمد محمد معزالدین

به گزارش هتل نیوز؛ فریبا عباسی، مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری ایرانگردی و جهانگردی، در پی درگذشت محمد معزالدین پیام تسلیتی صادر کرد. او با ابراز تأسف از این واقعه، به تأثیرات عمیق معزالدین در عرصه فرهنگ و گردشگری اشاره کرد. عباسی یادآور شد که مرحوم معزالدین از مدیران با سابقه و مؤثر در صنعت ایرانگردی و جهانگردی به شمار می‌رفت. وی در طول سال‌های فعالیت خود، تلاش‌های فراوانی را در راستای توسعه این صنعت انجام داد. مدیریت معزالدین در سازمان ایرانگردی و جهانگردی در دوران مهمی از تاریخ این سازمان قرار داشت. او به توسعه زیرساخت‌های گردشگری، جذب سرمایه‌گذاری و ارتقای کیفیت خدمات توجه ویژه‌ای داشت. نام و خدمات معزالدین در تاریخ مدیریت گردشگری کشور ماندگار خواهد بود. تأثیر او بر مدیران و فعالان این حوزه به وضوح قابل مشاهده است. عباسی در پایان پیام تسلیت خود، برای مرحوم معزالدین رحمت و مغفرت الهی آرزو کرد. او همچنین برای بازماندگان صبر و شکیبایی درخواست نمود.

ایجاد شده: 11/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 11/شهریور/1405     اخبار داخلی
تضعیف آموزش تخصصی هتلداری؛ یک عقب‌گرد راهبردی در توسعه سرمایه انسانی صنعت اقامت

تضعیف آموزش تخصصی هتلداری؛ یک عقب‌گرد راهبردی در توسعه سرمایه انسانی صنعت اقامت

تصمیم اخیر برای تغییر عنوان «هنرستان یا دبیرستان هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» در نگاه نخست شاید صرفاً یک تغییر نام به نظر برسد، اما در واقع بازتاب یک نگرش نادرست و غیرتخصصی نسبت به ماهیت صنعت هتلداری و نیازهای واقعی بازار کار است؛ نگرشی که متأسفانه طی سال‌های گذشته به تدریج جایگاه هتلداری را در نظام سیاست‌گذاری گردشگری کشور تضعیف کرده است. در تمامی نظام‌های پیشرفته آموزشی جهان، هتلداری (Hospitality) و گردشگری (Tourism) اگرچه دارای ارتباطات متقابل هستند، اما دو حوزه مستقل با دانش، مهارت‌ها، استانداردها، مشاغل و مسیرهای آموزشی متفاوت محسوب می‌شوند. معتبرترین مؤسسات آموزشی جهان از جمله مدرسه عالی هتلداری لوزان سوئیس (EHL) نیز میان مدیریت هتلداری و مدیریت گردشگری تفکیک علمی و حرفه‌ای قائل هستند و برای هر یک برنامه‌های تخصصی جداگانه طراحی می‌کنند.  مسئله اصلی اینجاست که هتلداری یک فعالیت صرفاً گردشگری نیست؛ بلکه یک صنعت عملیاتی، خدماتی و سرمایه‌بر است که نیازمند آموزش‌های تخصصی در حوزه‌های پذیرش، خانه‌داری، غذا و نوشیدنی، آشپزی، رزرواسیون، درآمدزایی، فروش، نگهداری تأسیسات، مدیریت عملیات، خدمات مهمان و استانداردهای بین‌المللی اقامت است. در مقابل، گردشگری عمدتاً بر برنامه‌ریزی سفر، بازاریابی مقصد، راهنمایی گردشگران، حمل‌ونقل، سیاست‌گذاری و توسعه مقاصد متمرکز است. به همین دلیل در بسیاری از کشورهای پیشرو، دانش‌آموزان و دانشجویان از همان ابتدای مسیر آموزشی میان رشته‌های Hotel Management، Hospitality Management و Tourism Management تفکیک می‌شوند. علت این تفکیک روشن است: نیازهای شغلی این دو حوزه یکسان نیست. امروز صنعت جهانی سفر و گردشگری حدود ۳۵۷ میلیون شغل در جهان ایجاد کرده و نزدیک به ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی جهان را به خود اختصاص داده است. (World Travel & Tourism Council⁠) اما در دل همین اکوسیستم عظیم، بخش اقامت و هتلداری یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مصرف‌کنندگان نیروی انسانی آموزش‌دیده محسوب می‌شود؛ تا جایی که شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) هشدار داده است که صنعت مهمان‌نوازی و گردشگری جهان تا سال ۲۰۳۵ با کمبود ده‌ها میلیون نیروی کار مواجه خواهد شد و تنها در بخش‌های مرتبط با مهمان‌نوازی، شکاف نیروی انسانی به میلیون‌ها نفر خواهد رسید.  در چنین شرایطی، کشورهای توسعه‌یافته نه‌تنها آموزش تخصصی هتلداری را تضعیف نکرده‌اند، بلکه سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای تربیت نیروی انسانی ماهر در این حوزه انجام داده‌اند؛ زیرا به خوبی می‌دانند که کیفیت خدمات اقامتی مستقیماً بر رضایت گردشگران، درآمد ارزی، نرخ بازگشت مسافر و اعتبار برند ملی تأثیر می‌گذارد. نکته مهم‌تر آن است که صنعت هتلداری بزرگ‌ترین دریافت‌کننده سرمایه‌گذاری در زنجیره گردشگری است. گزارش‌های بین‌المللی سرمایه‌گذاری هتل نشان می‌دهد که حجم سرمایه‌گذاری در بخش اقامت و هتل‌ها طی سال‌های اخیر رشد قابل توجهی داشته و همچنان یکی از جذاب‌ترین حوزه‌های سرمایه‌گذاری در صنعت سفر محسوب می‌شود. بنابراین این پرسش جدی مطرح می‌شود که چرا بخشی که بیشترین حجم سرمایه‌گذاری، اشتغال مستقیم، دارایی‌های فیزیکی و نیاز به نیروی انسانی تخصصی را در اختیار دارد، باید در نظام آموزشی کشور به تدریج هویت مستقل خود را از دست بدهد؟ واقعیت این است که تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد هتلداری در بسیاری از تصمیمات اجرایی و حتی نمادین، به تدریج در سایه عنوان کلی «گردشگری» قرار گرفته است. حذف تدریجی واژه «هتلداری» از برخی رویدادها، نمایشگاه‌ها و ساختارهای سیاست‌گذاری نمونه‌ای از همین روند است. این در حالی است که در ادبیات جهانی، Hospitality نه زیرمجموعه‌ای کم‌اهمیت از Tourism، بلکه یکی از ارکان اصلی و مستقل آن محسوب می‌شود. نگرانی فعالان صنعت هتلداری از تغییر عنوان مدارس تخصصی هتلداری نیز دقیقاً از همین منظر قابل درک است. تجربه نشان داده است که هرگاه دو رشته تخصصی با نیازهای آموزشی متفاوت در یک ساختار آموزشی ادغام می‌شوند، به مرور سهم آموزش‌های مهارتی، کارگاهی و عملی کاهش یافته و جای خود را به دروس عمومی‌تر و مشترک می‌دهد. نتیجه چنین رویکردی، کاهش عمق مهارت‌آموزی و تربیت فارغ‌التحصیلانی است که نه در هتلداری تخصص کافی دارند و نه در گردشگری. اگر هدف کشور توسعه گردشگری، ارتقای کیفیت خدمات، افزایش سرمایه‌گذاری و رقابت‌پذیری بین‌المللی است، مسیر آن از تضعیف آموزش تخصصی هتلداری نمی‌گذرد. برعکس، امروز باید شاهد توسعه هنرستان‌های تخصصی هتلداری، تجهیز کارگاه‌های آموزشی، ارتقای استانداردهای مهارتی و تقویت پیوند میان مدارس و هتل‌ها باشیم. تغییر عنوان «هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» شاید در ظاهر اقدامی کوچک باشد، اما در عمل می‌تواند نشانه‌ای از یک خطای بزرگ‌تر باشد؛ خطایی که میان یک صنعت عملیاتی و سرمایه‌بر با یک حوزه سیاست‌گذاری و خدمات سفر تمایز قائل نیست. صنعت هتلداری ایران بیش از هر زمان دیگری به نیروی انسانی ماهر نیاز دارد. تصمیم‌گیران باید به جای کمرنگ کردن هویت آموزشی این صنعت، برای تقویت آن برنامه‌ریزی کنند. آینده هتل‌های کشور با سرمایه‌گذاری در ساختمان‌ها ساخته نمی‌شود؛ با سرمایه‌گذاری در آموزش نیروی انسانی ساخته می‌شود. ✍️ مهدی حسینی

ایجاد شده: 8/تیر/1405       آخرین ویرایش: 8/تیر/1405     مقالات و یادداشت ها
 صالحی‌امیری ؛ با تصمیم‌سازی مسئله‌محور و هم‌افزایی نهادی، گردشگری از بحران عبور می‌کند

صالحی‌امیری ؛ با تصمیم‌سازی مسئله‌محور و هم‌افزایی نهادی، گردشگری از بحران عبور می‌کند

به گزارش هتل نیوز ؛ سیدرضا صالحی‌امیری در دیدار با اعضای انجمن دفاتر مسافرت هوایی و جهانگردی ایران، بر لزوم تغییر رویکرد در مدیریت گردشگری تأکید کرد و گفت: بازگرداندن ثبات به این صنعت، مستلزم نگاه مسئله‌محور، گفت‌وگوی تخصصی و همکاری مؤثر میان نهادهای اجرایی و اقتصادی است. او با اشاره به نقش کلیدی بخش خصوصی افزود:  بدون تعامل واقعی دولت با فعالان بازار و تشکل‌های حرفه‌ای، امکان عبور از چالش‌ها و رسیدن به پایداری وجود ندارد. صالحی‌امیری همچنین امیدآفرینی اجتماعی، احیای اعتماد عمومی و تقویت ارتباط دولت و جامعه را پایه‌های توسعه پایدار اقتصاد ملی دانست و خاطرنشان کرد:  گردشگری با سیاست‌گذاری هوشمند و مشارکت همه ذی‌نفعان، می‌تواند به پیشران مهم رشد اقتصادی کشور تبدیل شود. ✍️ مسعود مروت نژاد - سردبیر

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 27/اسفند/1404     اخبار داخلی
نگاهى به رويدادهاى شاخص گردشگرى ٢٠٢٥

نگاهى به رويدادهاى شاخص گردشگرى ٢٠٢٥

گروه رسانه ای ایتنا نگاهى به رويدادهاى شاخص گردشگرى ٢٠٢٥ انداخته است ؛ کنفرانس بین‌المللی مدیریت گردشگری و مهمان‌نوازی (ICOHT 2025): این کنفرانس با محوریت گردشگری پایدار در روزهای ۲۵ و ۲۶ جولای ۲۰۲۵ در کوالالامپور، مالزی برگزار خواهد شد. این رویداد فرصتی برای پژوهشگران و متخصصان صنعت گردشگری است تا در محیطی بین‌المللی ایده‌های نوآورانه خود را به اشتراک بگذارند.   ششمین کنفرانس بین‌المللی مدیریت گردشگری در قاره‌ها (MTCON’25): این کنفرانس از ۳۰ آوریل تا ۳ مه ۲۰۲۵ در استانبول، ترکیه برگزار می‌شود و فرصتی منحصربه‌فرد برای پژوهشگران و متخصصان صنعت گردشگری است تا در محیطی بین‌المللی ایده‌های نوآورانه خود را به اشتراک بگذارند.   اکسپو ۲۰۲۵ اوزاکا، ژاپن: این نمایشگاه جهانی از ۱۳ آوریل تا ۱۳ اکتبر ۲۰۲۵ برگزار می‌شود و پیش‌بینی می‌شود بازدیدکنندگان زیادی از سراسر جهان برای شرکت در آن حضور یابند.   کنفرانس جهانی IATA در دبی: این رویداد بزرگ‌ترین و معتبرترین رویداد سالانه بار هوایی جهان است که در سال ۲۰۲۵ در دبی برگزار خواهد شد.

ایجاد شده: 2/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 2/فروردین/1404     اخبار خارجی
رقابت برای رهبری گردشگری ؛ معرفی نامزدهای دبیرکلی Un Tourism

رقابت برای رهبری گردشگری ؛ معرفی نامزدهای دبیرکلی Un Tourism

به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ شش نامزد از کشورهای مختلف برای تصدی دبیرکلی سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) رقابت می‌کنند. 1️⃣ هری تئوهاریس (Harry Theoharis) – یونان سوابق کلیدی ؛ وزیر گردشگری یونان ؛ از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱، تهوهاریس به‌عنوان وزیر گردشگری یونان خدمت کرد و در این مدت بر توسعه استراتژی‌های نوین برای جذب گردشگران و تقویت برند گردشگری یونان تمرکز داشت. نماینده پارلمان یونان ؛ او همچنین به‌عنوان نماینده پارلمان یونان فعالیت کرده و در کمیته‌های مختلف مرتبط با امور اقتصادی و فناوری اطلاعات مشارکت داشته است. خصوصیات ؛ تهوهاریس با پس‌زمینه‌ای در فناوری اطلاعات و تجربه در مدیریت دولتی، دیدگاه‌های نوآورانه‌ای را به صنعت گردشگری آورده است. او به‌ویژه در دیجیتالی‌سازی خدمات گردشگری و بهبود تجربه مسافران تأکید داشته است. 2️⃣ محمد آدم (Mohammed Adam) – غنا سوابق کلیدی ؛ مدیر اجرایی سازمان گردشگری غنا ؛ محمد آدم به‌عنوان مدیر اجرایی سازمان گردشگری غنا فعالیت کرده و در توسعه و ترویج مقاصد گردشگری این کشور نقش داشته است. خصوصیات ؛ با تجربه در مدیریت گردشگری در غنا، او بر اهمیت توسعه پایدار و مشارکت جوامع محلی در صنعت گردشگری تأکید دارد. 3️⃣ گلوریا گوئه‌وارا (Gloria Guevara) – مکزیک سوابق کلیدی ؛ وزیر گردشگری مکزیک ؛ از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ در دولت رئیس‌جمهور فلیپه کالدرون، گوئه‌وارا به‌عنوان وزیر گردشگری مکزیک فعالیت کرد و در این مدت تلاش‌های قابل‌توجهی برای تقویت صنعت گردشگری این کشور انجام داد. مدیرعامل شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) ؛ بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱، او به‌عنوان مدیرعامل WTTC فعالیت کرد و نقش مهمی در نمایندگی و حمایت از صنعت سفر و گردشگری در سطح جهانی ایفا نمود. خصوصیات ؛ گوئه‌وارا با تجربه گسترده در هر دو بخش دولتی و خصوصی، درک عمیقی از چالش‌ها و فرصت‌های صنعت گردشگری دارد. رهبری او در WTTC نشان‌دهنده توانایی‌اش در مدیریت مسائل جهانی و همکاری با ذینفعان مختلف است. 4️⃣ شیخه النوایس (Shaikha Al Nowais) – امارات سوابق کلیدی ؛ معاون مدیریت ارتباط با مالک در شرکت هتل‌های روتانا؛ شیخه النوایس در یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های مدیریت هتل در خاورمیانه فعالیت می‌کند و در توسعه و مدیریت هتل‌های زنجیره‌ای نقش دارد. خصوصیات ؛ او با تجربه در صنعت هتلداری و مدیریت ارتباطات، درک عمیقی از نیازهای بازار گردشگری خاورمیانه دارد و می‌تواند پل ارتباطی مؤثری بین فرهنگ‌های مختلف باشد. 5️⃣ حبیب عمار (Habib Ammar) – تونس سوابق کلیدی ؛ وزیر گردشگری و صنایع دستی تونس ؛ حبیب عمار در دولت تونس به‌عنوان وزیر گردشگری و صنایع دستی فعالیت کرده و در توسعه استراتژی‌های گردشگری و ترویج فرهنگ و هنر تونس نقش داشته است. خصوصیات ؛ او با تمرکز بر ترویج میراث فرهنگی و صنایع دستی تونس، به توسعه گردشگری پایدار و متنوع‌سازی محصولات گردشگری اعتقاد دارد. 6️⃣ زوراب پولولیکاشویلی (Zurab Pololikashvili) – گرجستان سوابق کلیدی ؛ دبیرکل فعلی سازمان جهانی گردشگری ؛ از سال ۲۰۱۸ تاکنون، پولولیکاشویلی به‌عنوان دبیرکل UN Tourism فعالیت می‌کند و در این مدت بر تقویت همکاری‌های بین‌المللی در حوزه گردشگری و توسعه پایدار تمرکز داشته است. سفیر گرجستان در اسپانیا ؛ پیش از تصدی سمت دبیرکلی، او به‌عنوان سفیر گرجستان در اسپانیا فعالیت کرده و در تقویت روابط دوجانبه نقش داشته است. خصوصیات ؛ با تجربه دیپلماتیک و مدیریتی، پولولیکاشویلی توانسته است UN Tourism را در مواجهه با چالش‌های جهانی مانند پاندمی کووید-۱۹ رهبری کند و بر اهمیت نوآوری و دیجیتالی‌سازی در صنعت گردشگری تأکید داشته باشد.

ایجاد شده: 24/اسفند/1403       آخرین ویرایش: 24/اسفند/1403     اخبار خارجی
غیرمستعمره‌سازی سفر راهی به سوی حمایت و توانمندسازی جوامع محلی

غیرمستعمره‌سازی سفر راهی به سوی حمایت و توانمندسازی جوامع محلی

به عنوان فردی که در زمینه گردشگری و آموزش گردشگری فعالیت دارم، همیشه به دنبال راه‌هایی بوده‌ام که بتوانم تأثیر مثبت بر جوامع محلی بگذارم. از نخستین تجربه‌های سفرم در غنا، زمانی که به همراه خانواده به دیدار اقوام و شرکت در مراسم‌های خانوادگی می‌رفتیم، تا امروز که به‌عنوان دانشجوی دکترای دانشگاه واترلو مشغول مطالعه‌ام، متوجه شدم که سفر می‌تواند چیزی فراتر از جابه‌جایی فیزیکی باشد. سفر می‌تواند ابزاری باشد برای ایجاد عدالت اجتماعی و احیای هویت‌های فرهنگی که در طول تاریخ توسط استعمار و امپریالیسم سرکوب شده‌اند. غیرمستعمره‌سازی سفر، به معنای شکستن زنجیره‌های تاریخی استعمار و امپریالیسم است که همچنان در صنعت گردشگری و بسیاری از دیگر بخش‌ها وجود دارد. این مفهوم، با نگاه انتقادی به رابطه قدرتی که بین کشورها و جوامع مستعمره و استعمارگر وجود داشته است، به دنبال بازگرداندن کنترل به جوامع بومی و محلی است. غیرمستعمره‌سازی به بررسی ساختارهای ناعادلانه‌ای می‌پردازد که در نظام‌های آموزشی، فرهنگی و حتی اقتصادی وجود دارند و همچنان از اندیشه‌های استعمارگری تغذیه می‌کنند. این رویکرد به دنبال ایجاد تغییر در چگونگی تجربه سفر، تعامل با جوامع و توزیع منابع و فرصت‌ها است. برای فهم بهتر اهمیت غیرمستعمره‌سازی در گردشگری، باید ابتدا تأثیرات استعمار بر این صنعت را بررسی کنیم. استعمارگران نه تنها منابع طبیعی و اقتصادی جوامع محلی را به‌نفع خود بهره‌برداری می‌کردند، بلکه با اعمال قدرت فرهنگی و اجتماعی، روایت‌های تاریخی و فرهنگی جوامع بومی را دستکاری کردند. در بسیاری از مقاصد گردشگری امروز، همچنان شاهد بقایای این نوع سلطه‌گری هستیم؛ از نمایش‌های کلیشه‌ای و تحریف‌شده از فرهنگ‌های محلی گرفته تا بهره‌برداری از نیروی کار محلی بدون مشارکت عادلانه آن‌ها در سودآوری صنعت گردشگری. تحقیقات من نشان داده‌اند که حتی در کشورهایی مانند غنا، که زمانی مستعمره بوده‌اند، آثار استعمار همچنان در سیستم‌های آموزشی و مدیریتی گردشگری دیده می‌شود. از دانشگاه‌ها تا سیستم‌های گردشگری، بسیاری از این ساختارها همچنان تحت تأثیر تفکرات و ارزش‌های استعمارگران قرار دارند. برای مثال، در بسیاری از کتابخانه‌های دانشگاه‌های گردشگری، مانند دانشگاه کیپ‌کاست، درصد بالایی از کتاب‌ها توسط نویسندگانی غیربومی و غیرافریقایی نوشته شده است. این وضعیت باعث می‌شود که روایات و تجربیات محلی در حاشیه قرار گیرند و روایت‌های جهانی غالب همچنان بر جوامع بومی تأثیرگذار باشند. یکی از راه‌های غیرمستعمره‌سازی سفر، تغییر رویکرد و نگرش ما به مقصدها و جوامع محلی است.اولین گام این است که پیش از سفر، درباره تاریخ، فرهنگ و مسائل اجتماعی مقصد مطالعه کنیم. این آگاهی به ما کمک می‌کند تا به جای بهره‌برداری از فرهنگ‌های محلی، با احترام و همدلی به آن‌ها نزدیک شویم. اقامت در اقامتگاه‌های بومی، خرید از بازارهای محلی و شرکت در فعالیت‌های فرهنگی محلی می‌تواند به تقویت اقتصاد جوامع بومی و حفظ هویت فرهنگی آن‌ها کمک کند. غیرمستعمره‌سازی سفر همچنین به معنای پایدارسازی سفر است. سفر پایدار تنها به محیط زیست محدود نمی‌شود؛ بلکه شامل عدالت اجتماعی و اقتصادی نیز هست. در این رویکرد، سفر باید به‌گونه‌ای باشد که نه تنها به نفع محیط زیست باشد، بلکه به جوامع محلی نیز کمک کند تا از مزایای اقتصادی و اجتماعی گردشگری بهره‌مند شوند. این موضوع می‌تواند شامل مشارکت فعال جوامع محلی در تصمیم‌گیری‌ها و مدیریت گردشگری، ایجاد زیرساخت‌های بهداشتی و آموزشی و همچنین تضمین توزیع عادلانه سود اقتصادی از صنعت گردشگری باشد. یکی از ابزارهای کلیدی در غیرمستعمره‌سازی سفر، توانمندسازی افراد محلی و بومی برای مدیریت و هدایت کسب‌وکارهای گردشگری است. این مسئله باعث می‌شود که تصمیم‌گیری‌های کلیدی در دست افرادی باشد که به‌طور مستقیم با فرهنگ و منابع محلی در ارتباط هستند و به نفع جامعه خود تصمیم‌گیری می‌کنند. نمونه‌هایی از این رویکرد در برنامه‌های گردشگری مبتنی بر جامعه در کشورهای مختلف مشاهده می‌شود، جایی که افراد محلی در مدیریت اقامتگاه‌ها، رستوران‌ها و جاذبه‌های گردشگری نقشی فعال دارند. میراثی که می‌خواهم از خود به جا بگذارم، میراثی از عدالت، توانمندسازی و پایداری است. این چیزی است که همه ما باید در صنعت گردشگری به دنبال آن باشیم تا سفری عادلانه‌تر و معنادارتر برای همگان ایجاد کنیم. ✍️ مائوتور آگبو؛ دانشجوی دکترای دانشکده گردشگری دانشگاه واترلو

ایجاد شده: 21/مهر/1403       آخرین ویرایش: 21/مهر/1403     مقالات و یادداشت ها
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...