نتایج جستجو...
وقتی تعداد ویوها از تعداد ستاره‌های هتل مهم‌تر می‌شود

وقتی تعداد ویوها از تعداد ستاره‌های هتل مهم‌تر می‌شود

این روزها رقابت واقعی هتل‌ها با یکدیگر، با تصویری شکل می‌گیرد که پیش از ورود مسافر، روی صفحه تلفن همراه او ساخته می‌شود. مهمان سال ۲۰۲۶ با ذهنی خالی وارد هتل نمی‌شود؛ او پیش از رزرو، صدها عکس، ویدئو و نظر را دیده، مقایسه کرده و در ذهن خود استانداردی مشخص ساخته است. گزارش‌های تحلیلی Deloitte نشان می‌دهد یک مسافر پیش از آنکه دکمه نهایی رزرو هتل را بزند، بیش از ۴۰۰ بار با محتوای دیجیتال مانند عکس‌ها، سایت‌ها، استوری‌ها و نظرات کاربران مواجه می‌شود. این یعنی هتل‌هایی که تصور می‌کنند تجربه مهمان از لحظه ورود به پذیرش آغاز می‌شود، بخش بزرگی از مسیر جذب مشتری و اعتمادسازی را نادیده گرفته‌اند. امروزه زیبایی بصری، نورپردازی مناسب و فضاهای جذاب برای عکاسی دیگر یک ویژگی لوکس نیست، چرا که حدود ۴۰ درصد مسافران، هتل خود را صرفاً بر اساس جذابیت ظاهری و قابلیت اشتراک‌گذاری تصاویر  انتخاب می‌کنند. شبکه‌های اجتماعی دیگر فقط ابزار سرگرمی نیستند، بلکه به موتور محرک تصمیم‌گیری در سفر تبدیل شده‌اند؛ به طوری که ۷۵ درصد مسافران از این پلتفرم‌ها برای پیدا کردن ایده و انگیزه سفر استفاده می‌کنند. آمارها نشان می‌دهد ۶۱ درصد مهمانان پس از دیدن تصاویر یا ویدئوهای یک هتل در اینستاگرام اقدام به رزرو کرده‌اند و ۷۷ درصد کاربران تیک‌تاک نیز اعلام کرده‌اند که این پلتفرم بر آخرین تصمیم آن‌ها برای رزرو سفر تأثیر مستقیم داشته است. در این میان، نظر و تجربه مهمانان قبلی، بسیار اثرگذارتر از تبلیغات پرهزینه هتل‌هاست. حدود ۸۱ درصد مسافران پیش از رزرو، نظرات سایر مهمانان را با دقت بررسی می‌کنند و ۸۴ درصد مردم به عکس‌ها و ویدئوهای واقعی کاربران، به اندازه توصیه دوستان خود اعتماد دارند. در دنیای امروز، مهمانان توقع دارند پیام‌ها و پرسش‌هایشان در کوتاه‌ترین زمان ممکن پاسخ داده شود؛ تا جایی که استاندارد جدید پاسخ‌گویی در فضای آنلاین به کمتر از ۳۰ دقیقه رسیده و این سرعت، مستقیماً حس احترام و حرفه‌ای بودن برند را تقویت می‌کند. با این حال، دوره تصویرسازی اغراق‌آمیز و تبلیغات غیرواقعی رو به پایان است. حدود ۴۹ درصد مسافران معتقدند واقعیت برخی هتل‌ها با تصویری که در شبکه‌های اجتماعی نمایش داده می‌شود تفاوت دارد. برنده واقعی بازار امروز هتلداری، هتلی نیست که فقط لابی بزرگ‌تر یا تجهیزات لوکس‌تری داشته باشد؛ بلکه برندی است که بتواند کمترین فاصله را میان تصویر آنلاین و  تجربه واقعی مهمان ایجاد کند.

ایجاد شده: 28/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 28/اردیبهشت/1405     مقالات و یادداشت ها
تاثیر انتخابات شورای شهر بر آینده گردشگری شهرها

تاثیر انتخابات شورای شهر بر آینده گردشگری شهرها

هرچند انتخابات شوراهای شهری و روستایی با توجه به شرایط ناشی از جنگ به تعویق افتاده است، اما شاید این تعویق را فرصتی مناسب برای آرایش حضور نیروهای تخصصی در انتخابات پیش رو بدانیم. انتخابات شوراها را نمی‌توان صرفا یک حرکت سیاسی دانست به دلیل آنکه شوراها در واقع "اتاق‌های فکر مدیریت شهری" تلقی می‌گردند و بدون شک خروجی ناشی از تصمیم‌ها و‌مصوبه‌های شوراهای اسلامی شهر و روستا مستقیما در تامین و تضمین درآمدهای شهری و کیفیت زندگی موثر خواهد بود. به‌نظر می‌رسد رکن اصلی در انتخاب افراد می‌بایست براساس تخصص و کارآمدی در پارلمان شهری ملاک عمل قرار گیرد. بسیاری از چالش‌های  در حوزه‌های مختلف خدمات شهری (و به‌ویژه در موضوع مورد بحث ما در صنعت هتل داری و گردشگری)  ناشی از حضور افرادی است که با وجود نگاه مثبت و تلاش و توجه به ارتقاء سطح خدمات شهری به دلیل عدم دارا بودن تخصص‌های لازم در توسعه  براساس کارکردهای شهر، نمی توانند موفقیت های لازم در عرصه تامین خواسته های شهروندان را فراهم سازند. این نکته به‌ویژه در شهرهای بزرگ کشور که محور توسعه آنان براساس سفر و گردشگری شکل گرفته است (همانند مشهد، اصفهان، شیراز، شهرهای استان‌های مازندران و گیلان و....) حائز اهمیت دو چندان خواهدبود. امروزه شاهد هستیم که برخی  از سیاست‌ها و تصمیمات اتخاذ شده توسط شوراها  در حوزه‌های هتل‌داری در شهرها با اعتراض بهره‌برداران و صاحبان سرمایه در این حوزه مواجه شده و عملا باعث ایجاد نارضایتی می‌گردد. آنچه حائز اهمیت است نقش بخش گردشگری و هتل‌داری در تامین درآمدهای شهری است که در صورت وجود یک نگاه تخصصی و برنامه محور می‌تواند ضمن تامین درآمدهای پایدار به توسعه پایدار شهری نیز بینجامد. به همین دلیل است که ضرورت دارد با برنامه‌ریزی مناسب  صاحب نظرانی از دل سرمایه‌گذاران و بهره‌برداران صنعت و یا متخصصان آگاه و دلسوز که با مبانی علمی و اقتصادی صنعت نیز آشنایی کامل داشته باشند  پای در عرصه رقابت‌های شوراها نهاده و زمینه ارتقاء کیفیت خدمات، آرامش و بهبود زندگی مردم را در قالب تدوین مدل‌های اقتصادی مبتنی بر حیات فرهنگی و اجتماعی شهرها فراهم سازند. با توجه به جاذبه‌های بی‌نظیر اکوتوریستی و طبیعت‌گردی در مناطق روستایی این موضوع در انتخابات شوراهای روستایی نیز صادق خواهد بود. امید است در فرصت باقیمانده شاهد حضور موثر صاحبان سرمایه، بهره‌برداران و مدیران بخش گردشگری و هتل‌داری در روند تصمیم سازی این رویداد در جای جای کشور پهناورمان باشیم. ✍️ سید مسعود منتجبی - کارشناس گردشگری

ایجاد شده: 28/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 28/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
تحول سبز در مراکز اقامتی؛ از قبض‌های سنگین برق تا تولید درآمد ۲۵ ساله

تحول سبز در مراکز اقامتی؛ از قبض‌های سنگین برق تا تولید درآمد ۲۵ ساله

به گزارش هتل نیوز " محمد جهانشاهی " دبیر کمیته ملی طبیعت گردشگری در مصاحبه اختصاصی با هتل نیوز گفت  ؛ تغییر الگوی مصرف در صنعت گردشگری دیگر یک «انتخاب» نیست، بلکه یک «اجبار» است. با توجه به بحران انرژی و افزایش ۵۰ درصدی قیمت برق در یک سال گذشته، مراکز اقامتی باید از مصرف‌کننده صرف به تولیدکننده انرژی تبدیل شوند. وی افزود : طرح جدید با همکاری سامانه «برق‌تو» و تمرکز بر نیروگاه‌های خورشیدی ۵ تا ۲۰ کیلوواتی، بدون نیاز به تغییرات بزرگ، امکان تولید و ذخیره‌سازی انرژی را فراهم می‌کند. بزرگترین مانع (هزینه بالای اولیه) با وام ۴۰۰ میلیون تومانی و نرخ بهره ۴ درصد (برای بازپرداخت شش‌ماهه) و بازپرداخت ۵ ساله برداشته شده است.او ادامه داد : سرمایه‌گذاری طی ۴ تا ۵ سال بازمی‌گردد و از سال پنجم به بعد، اقامتگاه به درآمد خالص و پایدار از فروش برق مازاد به شبکه (با قرارداد ۲۵ ساله) می‌رسد. همچنین تعویض موتور کولرهای آبی (رایگان) مصرف برق را ۴۰٪ و مصرف آب را ۲۰٪ کاهش می‌دهد. " جهانشاهی " با بیان اینکه بی‌خیالی نسبت به بحران انرژی، هزینه‌های سنگین‌تری در آینده خواهد داشت گفت : به جای انتظار برای تخفیف‌های دولتی، خودکفایی انرژی راهکار واقعی است.دبیر کمیته ملی طبیعت گردشگری در پایان تاکید کرد : این طرح یک «سرمایه‌گذاری سبز» است که با ساده‌سازی فرآیندها (از مشاوره تا فروش برق) و تسهیلات بانک ملت، ریسک را به حداقل رسانده و مرز میان گردشگری سنتی و مدرن جهانی را تعیین می‌کند. ✍🏻 مریم کاظمی زاده

ایجاد شده: 28/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 28/فروردین/1405     اخبار داخلی
چگونه شرایط جنگی مسیر توسعه گردشگری ایران را تغییر داد

چگونه شرایط جنگی مسیر توسعه گردشگری ایران را تغییر داد

گردشگری از جمله صنایعی است که بیش از بسیاری از بخش‌های اقتصادی، به امنیت، ثبات و اعتماد عمومی وابسته است. هرگاه کشوری وارد شرایط جنگی یا فضای پرتنش امنیتی می‌شود، نخستین اثر آن بر ذهنیت مردم، سرمایه‌گذاران و گردشگران دیده می‌شود. در چنین فضایی، سفر دیگر یک فعالیت عادی، برنامه‌پذیر و آرامش‌بخش تلقی نمی‌شود، بلکه به تصمیمی پرریسک و وابسته به شرایط روز تبدیل می‌گردد. ایران نیز در مقاطع مختلف تاریخی، تجربه چنین وضعیتی را داشته و صنعت گردشگری آن از این تحولات عمیقاً تأثیر پذیرفته است. شرایط جنگی پیش از آنکه مستقیماً زیرساخت‌های گردشگری را هدف قرار دهد، بر «تصویر مقصد» اثر می‌گذارد. در صنعت گردشگری، تصویر ذهنی یک کشور گاهی از واقعیت میدانی نیز مهم‌تر است. حتی اگر همه شهرهای یک کشور درگیر نباشند، باز هم انتشار اخبار جنگ، ناامنی یا تنش نظامی می‌تواند کل کشور را در نگاه گردشگر خارجی به عنوان مقصدی پرخطر معرفی کند. این مسئله برای ایران نیز به‌ویژه در مقاطع بحرانی سبب شده است که بسیاری از گردشگران بالقوه، برنامه سفر خود را لغو یا به تعویق بیندازند. یکی از مهم‌ترین پیامدهای جنگ بر گردشگری ایران، کاهش محسوس گردشگران ورودی است. گردشگر خارجی معمولاً در انتخاب مقصد، بیش از هر چیز به امنیت، دسترسی، ثبات سیاسی و امکان پیش‌بینی شرایط توجه می‌کند. وقتی کشوری در فضای جنگی قرار می‌گیرد، شرکت‌های گردشگری بین‌المللی، رسانه‌ها، بیمه‌گران و حتی خطوط حمل‌ونقل نیز با احتیاط بیشتری رفتار می‌کنند. در نتیجه نه‌تنها ورود گردشگر کمتر می‌شود، بلکه شبکه‌های پشتیبان سفر نیز تضعیف می‌شوند و این امر ضربه‌ای چندلایه به توسعه گردشگری وارد می‌کند. در سطح داخلی نیز جنگ موجب تغییر جدی در الگوی سفر می‌شود. در شرایطی که جامعه با اضطراب، نااطمینانی و فشار اقتصادی روبه‌رو است، سفرهای تفریحی اولویت خود را از دست می‌دهند. خانواده‌ها بودجه‌های غیرضروری را کاهش می‌دهند و تمایل به سفرهای طولانی، پرهزینه یا غیرضروری کم می‌شود. این موضوع باعث می‌شود توسعه گردشگری داخلی نیز از مسیر طبیعی خود خارج شود و بسیاری از مقاصد گردشگری با افت تقاضا، کاهش اقامت و رکود خدمات مواجه شوند. از سوی دیگر، شرایط جنگی بر سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری نیز اثر منفی می‌گذارد. توسعه گردشگری نیازمند افق روشن، ثبات نسبی، امنیت سرمایه و پیش‌بینی‌پذیری بازار است. اما جنگ این مؤلفه‌ها را تضعیف می‌کند. وقتی سرمایه‌گذار آینده روشنی برای بازگشت سرمایه نبیند، پروژه‌های هتلی، اقامتی، تفریحی و حمل‌ونقلی متوقف یا کند می‌شوند. در چنین وضعیتی، گردشگری از یک حوزه توسعه‌محور به بخشی پرریسک تبدیل می‌شود که در اولویت دوم یا سوم سرمایه‌گذاران قرار می‌گیرد. هتلداری نیز به عنوان یکی از ارکان اصلی گردشگری، در دوران جنگ دچار تغییر کارکرد می‌شود. هتل‌ها که در شرایط عادی باید میزبان گردشگران داخلی و خارجی باشند، در فضای جنگی ممکن است با کاهش شدید مسافر تفریحی روبه‌رو شوند. برخی از آنها ناچار می‌شوند خدمات خود را به گروه‌های دیگری مانند کارکنان سازمانی، نیروهای امدادی، خبرنگاران، یا مسافران ضروری ارائه دهند. به این ترتیب، صنعت هتلداری از مسیر معمول توسعه خود فاصله می‌گیرد و بیشتر به سمت بقا و تطبیق با شرایط اضطراری حرکت می‌کند. جنگ همچنین توسعه متوازن جغرافیایی گردشگری را مختل می‌کند. در شرایط عادی، برنامه‌ریزی گردشگری بر توزیع سفر، معرفی مقاصد جدید و توسعه منطقه‌ای استوار است. اما در فضای جنگی، برخی مناطق به‌کلی از چرخه سفر خارج می‌شوند و تمرکز بر شهرها و مناطق امن‌تر افزایش می‌یابد. این تمرکز ناهمگون، از یک سو فشار مضاعفی بر برخی مقاصد وارد می‌کند و از سوی دیگر، فرصت رشد را از مناطقی می‌گیرد که می‌توانستند در شرایط عادی نقش مهمی در اقتصاد گردشگری کشور ایفا کنند. در کنار این آسیب‌ها، جنگ گاه سبب می‌شود مفهوم «تاب‌آوری» در صنعت گردشگری جدی‌تر گرفته شود. بحران‌های شدید، بازیگران این صنعت را وادار می‌کنند که به مدیریت ریسک، برنامه‌ریزی بحران، تنوع‌بخشی به بازار هدف و انعطاف در خدمات بیشتر توجه کنند. برای ایران نیز تجربه شرایط جنگی و نااطمینانی‌های ناشی از آن می‌تواند به درسی مهم برای بازتعریف مدل توسعه گردشگری تبدیل شود؛ مدلی که فقط بر شرایط ایده‌آل متکی نباشد، بلکه توان مقاومت در برابر شوک‌ها را نیز داشته باشد. نکته مهم این است که جنگ صرفاً گردشگری را متوقف نمی‌کند، بلکه مسیر توسعه آن را تغییر می‌دهد. یعنی به جای آنکه صنعت گردشگری بر پایه رشد تدریجی، جذب گردشگر خارجی، گسترش برند مقصد و توسعه زیرساخت‌ها پیش رود، بیشتر درگیر حفظ وضع موجود، مدیریت بحران و جبران خسارت می‌شود. این تغییر مسیر، باعث عقب‌ماندن از رقابت منطقه‌ای و جهانی نیز می‌گردد، زیرا سایر کشورها در حال توسعه محصولات، خدمات و تصویر برند خود هستند، در حالی که کشور درگیر بحران بیشتر انرژی خود را صرف حفظ پایداری می‌کند. در نهایت، می‌توان گفت شرایط جنگی در ایران، صنعت گردشگری را نه فقط از نظر اقتصادی، بلکه از منظر راهبردی نیز تحت تأثیر قرار داده است. جنگ باعث کاهش تقاضا، تضعیف تصویر مقصد، توقف سرمایه‌گذاری، تغییر الگوی سفر و اختلال در توسعه زیرساخت‌ها می‌شود. با این حال، همین تجربه می‌تواند مبنایی برای بازنگری در سیاست‌های گردشگری باشد. اگر توسعه گردشگری ایران قرار است در آینده مسیر پایدارتری طی کند، باید از تجربه جنگ و بحران بیاموزد که امنیت، اعتماد، تاب‌آوری و مدیریت هوشمندانه، پایه‌های اصلی رشد این صنعت هستند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
چگونه یک حادثه سیاسی برند هیلتون را زیر ذره‌بین برد؟

چگونه یک حادثه سیاسی برند هیلتون را زیر ذره‌بین برد؟

تیراندازی در هتل Washington Hilton، هنگام ضیافت شام با حضور دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، نشان داد هتل‌های شاخص در پایتخت‌ها همواره در تقاطع مهمان‌نوازی و سیاست قرار دارند. این موقعیت، ضمن فرصت‌سازی، ریسک‌های امنیتی جدی ایجاد می‌کند. حضور چهره‌های سیاسی سطح بالا، هتل را موقتاً به محیطی با حساسیت امنیتی بالا تبدیل کرده و هماهنگی با نهادهایی مانند سرویس مخفی آمریکا را اجتناب‌ناپذیر می‌سازد. از منظر صنعت هتل‌داری، این حادثه سه پیامد دارد: ۱. مهمانان و برگزارکنندگان رویدادها، به‌ویژه در بخش MICE، نسبت به ریسک حساس‌اند و چنین اتفاقی می‌تواند به جابه‌جایی تقاضا به سمت هتل‌ها یا مقاصد کم‌ریسک‌تر منجر شود. ۲. میزبانی رویدادهای سیاسی سطح بالا، هتل را ناگزیر به رعایت استانداردهای امنیتی فراتر از حالت عادی می‌کند، این الزامات، اگرچه برای کاهش ریسک ضروری‌اند، اما می‌توانند تجربه مهمانان عادی را نیز تحت تأثیر قرار دهند. ۳. بر خلاف حوادث معمول رویدادهای مرتبط با چهره های سیاسی بیشتر در حافظه رسانه‌ای باقی می‌مانند. در نتیجه، نام برند هتل ممکن است برای مدتی طولانی‌تر با یادآوری این حادثه تداعی شود حتی اگر مدیریت بحران به‌خوبی انجام شده باشد. در انتها باید به این نکته توجه داشت، میزبانی رویدادهای سیاسی سطح بالا یک تصمیم صرفاً تجاری نیست، بلکه انتخابی استراتژیک با پیامدهای امنیتی است. این انتخاب نیازمند زیرساخت پیشرفته، پروتکل‌های امنیتی و توانایی مدیریت روایت رسانه‌ای به‌طور حرفه‌ای است.

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
گردشگری طول عمر افق جدید صنعت سلامت

گردشگری طول عمر افق جدید صنعت سلامت

به گزارش تور نیوز ؛ گردشگری سلامت، مرحله جدیدی با عنوان گردشگری طول عمر را آغاز کرده است. بر اساس جدیدترین روندهای صنعت سفر، امروزه مقصد بسیاری از مسافران نه برای استراحت و فرار از روزمرگی، بلکه به قصد سرمایه‌گذاری روی زندگی سالم‌تر و طولانی‌تر انتخاب می‌شود. این پدیده در دو شاخه اصلی در حال گسترش است: مسیر پزشکی و فناوری: کشور سوئیس با کلینیک‌های پیشرویی همچون «کلینیک لاپرری» در ژنو، برنامه‌های شخصی‌سازی‌شده مبتنی بر آنالیز نشانگرهای زیستی و تست تعیین سن بیولوژیک را ارائه می‌دهد. در منطقه خاورمیانه نیز هتل‌های لوکسی مانند «وان‌اند‌وانلی زعبیل» دبی، با راه‌اندازی مراکز تخصصی طول عمر، خدماتی از کرایوتراپی تا تغذیه هدفمند را به مسافران ارائه می‌کنند. رویکرد طبیعی و زیستی: این شاخه از گردشگری، مسافران را به سمت مناطق آبی جهان مانند ساردینیا در ایتالیا هدایت می‌کند. در این مناطق با بالاترین آمار افراد صدساله، راز طول عمر در فعالیت بدنی روزانه، رژیم غذایی محلی و روابط اجتماعی قوی خلاصه می‌شود و گردشگران این الگوها را برای استفاده در زندگی خود فرا می‌گیرند. کارشناسان گردشگری طول عمر را به عنوان مرز بعدی سفرهای لوکس و سلامت معرفی می‌کنند؛ روندی که در آن سفر، از یک تفریح زودگذر به ابزاری برای افزودن سال‌های باکیفیت به زندگی تبدیل شده است.

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     اخبار خارجی
گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن

گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن

⚠️ «گردشگری ایران در وضعیت اضطرار پنهان» وقت آن رسیده وزارت گردشگری “شرایط ویژه ملی” اعلام کند ✍🏻 بیانیه پیشنهادی شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا ▫️ صنعت گردشگری ایران این روزها نه در رکود عادی، نه در بحران فصلی، بلکه در شرایطی قرار دارد که می‌توان آن را «اضطرار ساختاری» نامید؛ وضعیتی که اگرچه هنوز به‌صورت رسمی ذیل عنوان فورس‌ماژور اعلام نشده، اما در عمل بسیاری از شاخص‌های آن محقق شده است. ▫️ کاهش محسوس ورود گردشگران خارجی، افت چشمگیر سفرهای داخلی، افزایش بی‌سابقه هزینه‌های خدمات سفر، تورم فزاینده، نااطمینانی ناشی از تحولات منطقه‌ای و احتمال وقوع جنگ، و در نهایت توقف گردش مالی در زنجیره ارزش گردشگری، باعث شده بخش قابل توجهی از ۲۱ رسته مصادیق گردشگری کشور در معرض تعطیلی یا تعلیق فعالیت قرار گیرند. ▫️ بر اساس گفت‌وگوها و گزارش‌های میدانی اخیر؛ ✅ درصد اشغال بسیاری از هتل‌های شهری به زیر ۳۰٪ سقوط کرده است. ✅ بخش قابل توجهی از دفاتر خدمات مسافرتی با کاهش فروش بیش از ۶۰٪ مواجه‌اند. ✅ شماری از هتل‌ها و اقامتگاه‌ها به‌دلیل نبود نقدینگی، تعدیل یا تسویه پرسنل انجام داده‌اند. ✅ روابط مالی میان آژانس‌ها و هتل‌ها به‌واسطه کنسلی‌ها و بازپرداخت‌ها دچار تنش جدی شده است. ✅ پروژه‌های توسعه‌ای و سرمایه‌گذاری‌های جدید عملاً متوقف شده‌اند. ▫️ با این حال، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همچنان در نقطه‌ای میان اعلام فورس‌ماژور و عدم اعلام آن قرار دارد. این تردید، هرچند ممکن است ناشی از خلأهای قانونی یا نگرانی‌های حقوقی باشد، اما در عمل هزینه آن را فعالان بخش خصوصی می‌پردازند. ▪️ چرا فورس‌ماژور راه‌حل کامل نیست؟ ▫️ در حقوق بین‌الملل و رویه‌های جهانی، فورس‌ماژور معمولاً در شرایطی اعلام می‌شود که یک واقعه غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل کنترل اجرای تعهدات را ناممکن کند (مانند جنگ رسمی، زلزله گسترده یا همه‌گیری جهانی). ▫️ اما تجربه دوران کووید-۱۹ نشان داد که بسیاری از کشورها پیش از اعلام وضعیت‌های حاد، چارچوب‌هایی تحت عنوان: ✅ Emergency Tourism Protocol ✅ Special Economic Relief Status ✅ Temporary Tourism Protection Framework را تدوین کردند تا بدون ورود به پیچیدگی‌های حقوقی فورس‌ماژور، امکان حمایت و تنظیم‌گری فوری فراهم شود. ▫️ در ایران نیز به نظر می‌رسد مشکل اصلی نه صرفاً نبود اراده، بلکه نبود یک سازوکار جامع و چندبعدی برای مدیریت چنین شرایطی است. ▪️ اعلام «شرایط ویژه ملی گردشگری» ▫️ شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا پیشنهاد میکند؛ وزارت گردشگری به‌جای اعلام شرایط فورس‌ماژور، با همکاری دولت و بخش خصوصی، چارچوبی با عنوان «شرایط ویژه ملی گردشگری» را به‌صورت رسمی ابلاغ کند. ▫️ این وضعیت می‌تواند دارای یک پروتکل جامع با ابعاد زیر باشد ؛ 1️⃣ تعیین تکلیف روابط مالی در زنجیره گردشگری الف) رابطه آژانس و هتل ✅ تعلیق جرائم کنسلی در دوره بحران ✅ تدوین دستورالعمل بازپرداخت مرحله‌ای ✅ ایجاد سازوکار داوری سریع برای اختلافات ب) رابطه با پلتفرم‌های رزرو آنلاین ✅ توقف موقت جریمه‌های SLA ✅ امکان بازپرداخت انعطاف‌پذیر ج) بدهی‌های بین‌شرکتی ✅ امکان تهاتر و تقسیط رسمی تحت نظارت وزارت 2️⃣ حمایت‌های مالی و اعتباری هدفمند ✅ تعلیق یا تقسیط مالیات بر ارزش افزوده ✅ تعویق پرداخت حق بیمه کارفرمایی ✅ اعطای خط اعتباری سرمایه در گردش با نرخ ترجیحی ✅ استمهال اقساط تسهیلات بانکی فعالان گردشگری ✅ ایجاد صندوق تثبیت گردشگری برای شرایط اضطراری ▫️ در بسیاری از کشورها پس از بحران‌های امنیتی یا همه‌گیری، بسته‌های حمایتی ۳ تا ۵ درصد تولید ناخالص داخلی بخش گردشگری اختصاص داده شد. در ایران نیز بدون تزریق نقدینگی هدفمند، چرخه ورشکستگی زنجیره‌ای محتمل است. 3️⃣ صیانت از نیروی انسانی ✅ یارانه دستمزد موقت برای جلوگیری از تعدیل نیرو ✅ بیمه بیکاری تسهیل‌شده برای پرسنل تعدیل‌شده ✅ برنامه‌های آموزش مهارت‌های مکمل برای دوران رکود ▫️ حفظ نیروی انسانی متخصص، مهم‌ترین سرمایه نامشهود صنعت گردشگری است. 4️⃣ مدیریت تصویر بین‌المللی و دیپلماسی گردشگری ✅ تدوین بسته ارتباطی برای سفارتخانه‌ها و دفاتر خارجی ✅ تولید پیام‌های اطمینان‌بخش هدفمند برای بازارهای منتخب ✅ تمرکز بر بازارهای همسایه و کم‌ریسک در کوتاه‌مدت 5️⃣ برنامه تاب‌آوری و بازگشت (Resilience & Recovery Plan) ✅ تنوع‌بخشی به محصولات گردشگری داخلی ✅ تقویت گردشگری سلامت، زیارتی و منطقه‌ای ✅ توسعه فروش اعتباری و اقساطی سفر برای تحریک تقاضا ✅ بازنگری در مدل‌های قیمت‌گذاری و مدیریت هزینه هتل‌ها ▪️ چرا این تصمیم فوری است؟ ▫️ تعویق در تصمیم‌گیری، پیامدهایی جدی خواهد داشت؛ ✅ افزایش تعطیلی واحدها ✅ از دست رفتن سرمایه انسانی ✅ کاهش سرمایه‌گذاری بلندمدت ✅ بی‌اعتمادی فعالان بخش خصوصی نسبت به سیاست‌گذار ▫️ گردشگری صنعتی با ماهیت «اعتماد» است. هرچه نااطمینانی بیشتر شود، بازگشت به شرایط عادی زمان‌برتر و پرهزینه‌تر خواهد بود. ▪️ جمع‌بندی ▫️ صنعت گردشگری ایران امروز در یک «وضعیت خاکستری خطرناک» قرار دارد؛ نه آن‌قدر بحرانی که فورس‌ماژور رسمی اعلام شود، و نه آن‌قدر عادی که بتوان آن را با ابزارهای معمول اداره کرد. ▫️ از این رو شورای سردبیری این رسانه با بررسی همه جانبه موضوع و تجمیع مطالب ، پیشنهاد می‌کند ؛ ✅ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با مشارکت تشکل‌های صنفی، چارچوب «شرایط ویژه ملی گردشگری» را تدوین و ابلاغ کند. ✅ این چارچوب باید جامع، چندبخشی، و دارای ضمانت اجرایی باشد. ✅ سیاست‌گذار باید میان تعلل حقوقی و اقدام عملی، گزینه دوم را انتخاب کند. ▫️ امروز، تصمیم‌گیری جسورانه نه‌تنها از فروپاشی بخشی از صنعت جلوگیری می‌کند، بلکه پیام روشنی از مسئولیت‌پذیری و همراهی با بخش خصوصی مخابره خواهد کرد. ▫️ گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن است.

ایجاد شده: 25/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 25/بهمن/1404     اخبار داخلی
 درخواست همکاری برای تصحیح بودجه ۱۴۰۵ در خصوص تعرفه گاز هتل‌ها و مراکز اقامتی

درخواست همکاری برای تصحیح بودجه ۱۴۰۵ در خصوص تعرفه گاز هتل‌ها و مراکز اقامتی

به گزارش هتل نیوز ؛ روابط عمومی جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران با صدور اطلاعیه‌ای، از بهره‌برداران و مدیران هتل‌ها و مراکز اقامتی کشور خواست در خصوص اصلاح لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ و بازگشت تعرفه خدماتی گاز برای تأسیسات گردشگری، پیگیری فوری انجام دهند. در این اطلاعیه آمده است طی سال‌های گذشته در متن لایحه بودجه تصریح شده بود که «تعرفه گاز مصرفی تأسیسات گردشگری و هتل‌ها در سقف الگوی مصرف، مشابه تعرفه خدماتی محاسبه شود» و بر همین اساس، هتل‌ها مشمول پایین‌ترین رده تعرفه‌های خدماتی قرار می‌گرفتند. با این حال، این عبارت در لایحه بودجه ۱۴۰۵ گنجانده نشده است؛ موضوعی که در صورت عدم اصلاح، منجر به محاسبه بهای گاز بر اساس تعرفه صنعتی خواهد شد. به گفته جامعه هتلداران، در چنین شرایطی هزینه گاز این تأسیسات از ابتدای سال آینده حدود هفت برابر افزایش می‌یابد که تبعات سنگینی برای صنعت گردشگری کشور به همراه خواهد داشت. در این اطلاعیه با اشاره به محدودیت زمانی بررسی بودجه در مجلس، از فعالان صنعت هتلداری خواسته شده است حداکثر ظرف دو روز آینده با نمایندگان حوزه انتخابیه خود و سایر نمایندگان مرتبط تماس گرفته و در صورت امکان، دیدار حضوری ترتیب دهند. جامعه حرفه‌ای هتلداران تأکید کرده است در این رایزنی‌ها مشخصاً درخواست شود عبارت زیر عیناً به لایحه بودجه ۱۴۰۵ افزوده شود:  «تعرفه گاز مصرفی تأسیسات گردشگری و هتل‌ها در سقف الگوی مصرف، مشابه تعرفه خدماتی محاسبه شود.» در بخش دیگری از این اطلاعیه آمده است که وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی نیز طی نامه‌هایی به کمیسیون‌های تخصصی و فراکسیون گردشگری مجلس، خواستار تجدیدنظر در این موضوع و درج مجدد این حکم در لایحه بودجه شده است. در پایان از مدیران و فعالان این حوزه خواسته شده است نتایج اقدامات و تماس‌های خود را در اسرع وقت به هیأت‌مدیره جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران اعلام کنند تا پیگیری‌ها به‌صورت منسجم ادامه یابد. ✍️ مسعود مروت نژاد - سردبیر

ایجاد شده: 25/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 27/اسفند/1404     اخبار داخلی
رئیس جامعه راهنمایان گردشگری : گردشگری ایران با ایجاد اطمینان، توان احیای سریع دارد

رئیس جامعه راهنمایان گردشگری : گردشگری ایران با ایجاد اطمینان، توان احیای سریع دارد

به گزارش تور نیوز ؛ " محمدحسین یزدانی " رئیس جامعه راهنمایان گردشگری ایران گفت :  نخستین و بنیادی‌ترین مؤلفه برای رونق گردشگری، امنیت است.  تجربه دوره‌هایی که کشور از ثبات و آرامش نسبی برخوردار بوده، نشان می‌دهد گردشگری ورودی و خروجی ایران در آن مقاطع با رشد قابل‌قبولی همراه بوده است. وی افزود : در شرایط کنونی، بخشی از گردشگران خارجی با احتیاط بیشتری مقصد سفر خود را انتخاب می‌کنند؛ موضوعی که با بهبود تصویر امنیتی کشور، به‌سرعت قابل ترمیم است. او گفت : فعالیت پایدار و مستمر سایت‌های گردشگری و تاریخی، در کنار طراحی سازوکارهای بیمه‌ای کارآمد برای پوشش حوادث احتمالی، می‌تواند نقش مؤثری در افزایش احساس امنیت و اطمینان گردشگران ایفا کند. رئیس جامعه راهنمایان گردشگری ایران در پایان تاکید کرد :  در دوره‌های خاص، ممکن است گردشگری عمومی با محدودیت‌هایی مواجه شود، اما گردشگری زیارتی به دلیل پیوندهای عمیق اعتقادی و فرهنگی، همچنان از پویایی نسبی برخوردار است.

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404     اخبار داخلی
فقدان مرجع مرتبط با آمار و اطلاعات در صنعت گردشگری ایران

فقدان مرجع مرتبط با آمار و اطلاعات در صنعت گردشگری ایران

در سال‌های اخیر، صنعت گردشگری به عنوان یکی از محورهای توسعه اقتصادی در بسیاری از کشورها شناخته شده است. اما متأسفانه در ایران، با وجود پتانسیل‌های فراوان و جاذبه‌های گردشگری بی‌نظیر، هنوز هم با چالش‌های جدی در این حوزه مواجه هستیم. یکی از این چالش‌ها، فقدان آمار و اطلاعات دقیق و قابل اعتماد در زمینه گردشگری، مؤسسات آموزشی مرتبط و تعداد هتل‌ها و مراکز اقامتی است. تا به امروز، هیچ نهاد و مرجع مشخصی در کشور وجود نداشته که به صورت جامع و سیستماتیک به جمع‌آوری، تحلیل و انتشار داده‌های مربوط به گردشگری و هتلداری بپردازد. این امر نه تنها بر تصمیم‌گیری‌های کلان اقتصادی تأثیر منفی گذاشته، بلکه سرمایه‌گذاران و کارآفرینان فعال در این حوزه را نیز با سردرگمی و عدم اطمینان مواجه کرده است. به عنوان یک فعال در حوزه گردشگری و هتلداری، بر این باورم که ایجاد یک نهاد مرجع برای گردآوری و تحلیل اطلاعات در این حوزه، امری ضروری است. این نهاد می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی میان دولت، سرمایه‌گذاران و دانشگاه‌ها عمل کرده و با ارائه آمار و اطلاعات دقیق، زمینه‌ساز تصمیم‌گیری‌های استراتژیک و توسعه پایدار در صنعت گردشگری کشور باشد. چالش‌های موجود: عدم وجود آمار دقیق: در حال حاضر، اطلاعات موجود درباره تعداد هتل‌ها، ظرفیت‌های اقامتی و آمار گردشگران به صورت پراکنده و غیرقابل اعتماد است. این امر موجب می‌شود که تصمیم‌گیری‌های کلان در سطح دولتی و خصوصی با دشواری مواجه شود.  کمبود مؤسسات آموزشی متخصص: عدم وجود آمار و اطلاعات دقیق درباره نیاز بازار، منجر به کمبود مؤسسات آموزشی و دوره‌های تخصصی در زمینه گردشگری و هتلداری شده است. این موضوع باعث افت کیفیت خدمات و عدم توانایی در جذب گردشگران بیشتر می‌شود. عدم شناخت از بازار: سرمایه‌گذاران و کارآفرینان به دلیل عدم دسترسی به اطلاعات معتبر، در انتخاب و طراحی پروژه‌های خود با چالش‌هایی روبرو هستند که می‌تواند به هدر رفت منابع و سرمایه‌های آنها منجر شود. مزایای ایجاد نهاد مرجع: جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها: ایجاد یک نهاد مرجع می‌تواند به جمع‌آوری و تحلیل داده‌های دقیق و معتبر در زمینه گردشگری و هتلداری بپردازد. این اطلاعات می‌تواند شامل آمار مربوط به تعداد هتل‌ها، نرخ اشغال، تعداد گردشگران داخلی و خارجی، و نیازهای بازار باشد.  کمک به تصمیم‌گیری‌های استراتژیک: با وجود داده‌های دقیق و قابل اعتماد، تصمیم‌گیری‌های کلان اقتصادی و سرمایه‌گذاری‌ها به مراتب آسان‌تر و مؤثرتر خواهد شد. نهاد مرجع می‌تواند به دولت و بخش خصوصی در تدوین سیاست‌های مناسب کمک کند. توسعه مؤسسات آموزشی: با درک بهتر از نیازهای صنعت، می‌توان مؤسسات آموزشی مرتبط با گردشگری و هتلداری را بهبود بخشید و دوره‌های آموزشی متناسب با نیاز بازار ارائه داد. این امر به بهبود کیفیت خدمات در صنعت گردشگری منجر می‌شود.  جذب سرمایه‌گذاری: با ارائه اطلاعات دقیق و معتبر، نهاد مرجع می‌تواند به جذب سرمایه‌گذاران و کارآفرینان در صنعت گردشگری کمک کند. این موضوع می‌تواند منجر به افزایش اشتغال و رشد اقتصادی در کشور شود.  ایجاد شبکه‌های همکاری: نهاد مرجع می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی میان دولت، دانشگاه‌ها و بخش خصوصی عمل کرده و با ایجاد شبکه‌های همکاری، به تبادل اطلاعات و تجربیات در این حوزه کمک کند.  از این رو، پیشنهاد می‌کنم که با همکاری نهادهای دولتی و خصوصی، اقدام به تأسیس یک مرکز تحقیقاتی و آماری در حوزه گردشگری و هتلداری کنیم. این مرکز می‌تواند به جمع‌آوری داده‌های مربوط به تعداد هتل‌ها، مراکز آموزشی، میزان ورود گردشگران و سایر عوامل مؤثر بر صنعت گردشگری بپردازد و با تحلیل‌های علمی و کاربردی، راهکارهای مناسبی برای توسعه این صنعت ارائه دهد. بی‌تردید، با ایجاد چنین نهادی، می‌توانیم به یکی از چالش‌های بزرگ صنعت گردشگری در ایران غلبه کنیم و زمینه را برای رشد و شکوفایی این صنعت فراهم آوریم.  ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 29/آذر/1404       آخرین ویرایش: 29/آذر/1404     مقالات و یادداشت ها
کودک، طبیعت و نقشه‌های گمشده؛ سفرهای آموزشی در بستر بی‌مهری برنامه‌ریزی کلان

کودک، طبیعت و نقشه‌های گمشده؛ سفرهای آموزشی در بستر بی‌مهری برنامه‌ریزی کلان

 در میانه تبلیغات رنگین آژانس‌ها برای فروش بسته‌های سفر به خانواده‌ها، جریان دیگری از گردشگری در حال شکل‌گیری است که ادعا می‌کند نه فروشنده مقصد، که خالق تجربه است . اینجا پای صحبت مدیر مجموعه‌ای نشسته‌ایم که می‌گوید مأموریتش، فراتر بردن کودکان از دیوارهای کلاس درس و کهنه‌کتاب‌های درسی است؛ سفری که در آن هیچ چیز مستقیماً آموزش داده نمی‌شود، اما همه چیز آموخته می‌شود . از سمی نبودن رتیل تا شکستن کلیشه‌های جنسیتی در حین آماده کردن ناهار در دل جنگل . این گزارش، روایتی از دنیای  گردشگری کودک است؛ عرصه‌ای که فعالانش باور دارند در حال پرورش نسلی نوین‌اند، اما از جایی در حاشیه و با چالش‌های بسیار فریاد میپرسند کجای برنامه‌های کلان گردشگری هستیم؟ یادگیری در سایه تجربه علی چراغی،موسس و مدیر عامل مجموعه مانوژا، که برگزاری تورهای طبیعت‌گردی و تجربه‌گرا برای کودکان و نوجوانان را تخصص خود می‌داند، در همان ابتدا فلسفه‌کارش را با صراحت مشخص می‌کند: ما در مانوژا، به صورت مستقیم هیچ چیزی را به بچه‌ها آموزش نمی‌دهیم . بچه‌ها به قدر کافی در خانه و مدرسه، در حال شنیدن محفوظات هستند . این جمله، کلیدی است برای فهم آنچه در ادامه می‌آید . رویکرد او، آموزش غیرمستقیم و از طریق  طرح معما و کشف  است . مفاهیمی مانند حفظ محیط زیست یا نریختن زباله، نه به عنوان یک امر اخلاقی دستوری، که به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از یک ماجراجویی شیرین به کودکان ارائه می‌شود . او توضیح می‌دهد:  در کمپ‌های گردشگری کودک و نوجوان، تجربیاتی به دست می‌آورند که با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست . هدفمندی؛ پشت صحنه هر سفر اما این سفرهای به ظاهر خودجوش،برنامه‌ریزی دقیقی در پشت صحنه دارند . چراغی می‌گوید:  ما قبل از سفر، با مربیان و حتی والدین جلساتی برگزار می‌کنیم که قرار است در این سفر چه مفاهیمی آموزش داده شود . این مفاهیم بر اساس مقصد مشخص می‌شود .  اینجاست که سفر از یک گردش ساده فراتر می‌رود و به یک ابزار آموزشی هدفمند تبدیل می‌شود . خروجی این سفرها، تغییر نگرش کودکان به دنیای اطرافشان است:  بعد از سفرهای ما بچه‌ها این درک را دارند که عنکبوت‌ها و رتیل‌ها سمی نیستند، یا نباید به قارچ‌ها در طبیعت دست زد چون ممکن است سمی باشند .  در برنامه‌ها، بچه‌ها با ردپاها و بقایای به جا مانده از حیوانات آشنا می‌شوند و از طریق مشاهده عینی، با چرخه زندگی جانوران پیوند می‌خورند . لذت؛ دروازه یادگیری با این همه،چراغی بر یک اصل پای می‌فشارد:  من معتقدم هر سفری که قرار است برای بچه‌ها برگزار کنیم، باید چیزی به بچه‌ها بیاموزد، وگرنه بچه‌ها می‌توانند با خانواده‌شان سفر بروند . اما معتقدم قبل از هر چیزی باید در اردو یا سفر، به بچه‌ها خوش بگذرد .   این همان نقطه طلایی ارتباط است . وقتی حس خوشایند یک تجربه در کودک ایجاد شود، دیوارهای دفاعی فرو می‌ریزد و ذهن مشتاقانه برای دریافت دانش جدید گشوده می‌شود .  وقتی حس خوشایند تجربه برای بچه‌ها ایجاد شود، آنوقت می‌شود یادگیری را آغاز کرد . شکستن دیوارهای نامرئی یکی از جذاب‌ترین بخش‌های فعالیت مانوژا،به چالش کشیدن کلیشه‌های فرهنگی در حضور خود کودکان و والدین است . چراغی نمونه‌ای عینی تعریف می‌کند:  در یکسری از اردوها که بچه‌ها با والدین آمده بودند، تمرینی ترتیب دادیم: مرغ خام، فویل، زغال و لوله بخاری را در اختیارشان قرار دادیم تا خانواده‌ها برای خود ناهار آماده کنند، با این شرط که آتش را مادرها آماده کنند و مرغ را پدرها .  نتیجه اما قابل تأمل بود:  نکته عجیب و جالب این بود که پدرها اجازه آماده‌سازی آتش توسط مادرها را نمی‌دادند و خودشان هم غذا را آماده نکردند . انگار داشتند در برابر تغییر یک ذهنیت مقابله می‌کردند و بچه‌ها شاهد این موضوع بودند .  این صحنه، نمایشی از مقاومت در برابر تغییر نقش‌های سنتی بود؛ مقاومتی که کودکان به وضوح آن را می‌دیدند و درس می‌گرفتند . چراغی تأکید می‌کند:  این چالش‌ها را در مقابل خانواده‌های سنتی بیشتر حس می‌کنیم . از هتل پنج ستاره تا چادر زیر ستارگان این چالش‌ها تنها به نقش‌های جنسیتی محدود نیست،بلکه سبک زندگی را نیز در بر می‌گیرد .  ما در سفرهایمان خانواده‌هایی را داریم که در کمتر از هتل پنج ستاره اقامت نمی‌کنند، اما ما آن‌ها را برای کمپ کردن به جنگل می‌بریم و بچه‌ها با همراهی خانواده چادر برپا می‌کنند .  این تجربه، خود یک درس بزرگ است؛ درسی درباره سادگی، قناعت و لذت‌های بی‌پیرایه زندگی که در دل طبیعت نهفته است . حتی بازدید از بناهای تاریخی مانند کاروانسراها نیز با همین رویکرد انجام می‌شود:  بعد از چند بازدید، دیگر بچه‌ها ویژگی معماری کاروانسراها را تشخیص می‌دهند . ما با آن‌ها درباره تاریخچه و ارتباط کاروانسراها توضیح می‌دهیم و بچه‌ها این‌ها را می‌آموزند . آموزش غیرمستقیم بیشترین بازدهی را دارد . انتخاب همسفر؛ چالشی در مدیریت انتظارات این سطح از حساسیت در برنامه‌ریزی،طبیعتاً به گزینش دقیق شرکت‌کنندگان نیز منجر می‌شود . چراغی می‌گوید:  ما ترجیح می‌دهیم سفرها را برای خانواده‌هایی برگزار کنیم که کار گردشگری کودک را درک می‌کنند . در غیر این صورت در حین اجرای برنامه با خانواده‌ها دچار چالش می‌شویم .  انتخاب  تسهیل‌گر  یا مربی کودک نیز با وسواس فراوان انجام می‌گیرد:  این کار جزئیات مهمی دارد، بنابراین باید از افراد متخصص و علاقه‌مند بهره ببریم .  آن‌ها نه راهنمای تور، که تسهیل‌گر تجربه‌های کودکانه‌اند . گردشگری کودک؛ غریبه آشنا در نقشه توسعه در نهایت،چراغی بزرگ‌ترین چالش این مسیر را ساختاری و کلان می‌داند:  بزرگترین چالش ما این است که هیچ توجهی به گردشگری کودک و نوجوان نمی‌شود . ما داریم یک نسل را آموزش می‌دهیم . اما کجای برنامه‌های کلان گردشگری هستیم؟  این پرسش، پرسش اصلی همه فعالان این عرصه است . سرمایه‌گذاری بر آینده؛ فوایدی فراتر از سفر اهمیت این کار زمانی آشکار می‌شود که به فواید آن در مقیاس کلان نگاه کنیم .توجه جدی به گردشگری کودک، در حقیقت سرمایه‌گذاری هوشمندانه بر روی بنیادی‌ترین رکن توسعه پایدار، یعنی  نسل آینده  است . این نوع از گردشگری، فرصتی است برای پرورش شهروندانی با درک عمیق‌تر از محیط زیست، تاریخ و فرهنگ بومی . کودکانی که از همان سال‌های نخست زندگی، لمس کردن پوست درختان، شنیدن صدای جریان رودخانه و درک نظم حاکم بر یک بنای تاریخی را تجربه می‌کنند، در بزرگسالی نه به عنوان ناظرانی بی‌تفاوت، که به عنوان حامیان و مدافعان آگاه و دلسوز طبیعت و میراث فرهنگی خود عمل خواهند کرد . این سفرها، دانشی را در وجود آنان تزریق می‌کند که ماندگار و تبدیل به بخشی از هویت آنان می‌شود . از سوی دیگر، گردشگری کودک به عنوان ابزاری قدرتمند برای تقویت مهارت‌های فردی و اجتماعی عمل می‌کند . خارج شدن از حباب امن و آشناى روزمره، کودکان را در موقعیت‌های جدیدی قرار می‌دهد که مستلزم سازگاری، حل مسئله، کار گروهی و تعامل با همسالان در فضایی غیررقابتی است . این تجربیات، نه تنها اعتمادبه‌نفس آنان را افزایش می‌دهد، بلکه هوش هیجانی و توانایی مواجهه با موقعیت‌های غیرمنتظره را در آنان تقویت می‌کند . در مقیاسی کلان، این فرآیند به پرورش نسلی با نشاط‌تر، خلاق‌تر، اجتماعی‌تر و تاب‌آورتر منجر می‌شود که می‌تواند موتور محرکه توسعه همه‌جانبه کشور باشد . آینده در هاله ای از امید با این همه،چراغی خوش‌بین است و نشانه‌هایی از تحول می‌بیند:  حس می‌کنم کم‌کم در وزارتخانه دارد اتفاقات خوبی می‌افتد . با اینکه جشنواره گردشگری کودک با بی‌نظمی و تغییر تاریخ متعدد برگزار شد، اما همین که به چنین مفهومی پرداخته شد، قابل تأمل و مایه امیدواری است .  این امیدواری، امیدی است برای پررنگ شدن نقش کودکان در نقشه‌های توسعه گردشگری؛ کودکانی که امروز با شناخت ردپای حیوانات و معماری کاروانسراها، شاید فردا بتوانند نقشه بهتری برای میهن خود ترسیم کنند. ✍🏻 مریم کاظمی زاده

ایجاد شده: 29/آذر/1404       آخرین ویرایش: 29/آذر/1404     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...