با گسترش فناوری و ورود به عصر دیجیتال، نظام آموزشی در بسیاری از کشورها به سمت برگزاری کلاسها و امتحانات آنلاین رفته است. این تغییرات، در شرایطی که ایران با تهدیدات بینالمللی و فشارهای اقتصادی مواجه است، به عنوان یک راهکار ضروری برای ادامه تحصیل و حفظ سطح آموزشی بهکار گرفته شده است. با این حال، این روند با چالشهای جدی همراه است که یکی از بارزترین آنها مسئله تقلب و تضاد بین مدرک تحصیلی و مهارتهای واقعی دانشجویان است. در شرایطی که برگزاری امتحانات آنلاین به یکی از روشهای رایج تبدیل شده، احتمال تقلب به شدت افزایش یافته است. بسیاری از دانشجویانی که در طول ترم؛ حتی یک جلسه، به صورت حضوری در کلاسها شرکت نکردهاند، با استفاده از منابع غیرمجاز و یا کمک دیگران، نمرات بالایی کسب میکنند! این موضوع نه تنها به اعتبار مدرک تحصیلی لطمه میزند، بلکه نشاندهنده عدم وجود درک عمیق و مهارتهای لازم در دانشجویان است. در واقع، این مدرک به جای نشان دادن تلاش و دانش واقعی فرد، تنها یک عدد روی کاغذ است که در بسیاری از موارد به راحتی بهدست آمده است. این وضعیت به نوعی به بحران اعتماد در نظام آموزشی منجر شده است. کارفرمایان و جامعه به طور کلی ممکن است به مهارتها و توانمندیهای فارغالتحصیلان مشکوک شوند، چرا که مدرک تحصیلی دیگر به تنهایی نمیتواند نمایانگر تواناییهای واقعی فرد باشد. در شرایطی که ایران با محدودیتهای جدی اقتصادی و اجتماعی ناشی از تهدیدات بینالمللی مواجه است، این عدم اعتماد میتواند به نابرابریهای بیشتری در بازار کار و کاهش فرصتهای شغلی برای دانشجویان منجر شود. به علاوه، برگزاری امتحانات به صورت آنلاین و عدم نظارت کافی، به تقویت فرهنگ تقلب و کپیبرداری در میان دانشجویان منجر میشود. این فرهنگ بهویژه در جوامع آموزشی که تحت فشارهای بینالمللی قرار دارند، میتواند پیامدهای منفی به همراه داشته باشد و نسلهای آینده را با چالشهای جدی مواجه کند. وقتی دانشجویان یاد میگیرند که میتوانند بدون تلاش واقعی نمره کسب کنند، انگیزه آنها برای یادگیری و کسب مهارتهای واقعی کاهش مییابد. در شرایطی که ایران به دلیل تهدیدات بینالمللی و مشکلات اقتصادی به دنبال جذب سرمایهگذاری و بهبود وضعیت اقتصادی است، این چالشها میتواند به اعتبار نظام آموزشی لطمه بزند و در نهایت به کاهش کیفیت نیروی کار منجر شود. به عنوان کشوری که نیاز به نیروی کار ماهر و متخصص دارد، این وضعیت بسیار نگرانکننده است. برای مقابله با این چالشها، دانشگاهها و مراکز آموزشی باید اقدامات جدیتری اتخاذ کنند. طراحی امتحاناتی که نیاز به تفکر انتقادی و تحلیل عمیق داشته باشند، میتواند به کاهش احتمال تقلب کمک کند. همچنین، ایجاد سیستمهای نظارتی مؤثر و استفاده از فناوریهایی که امکان شناسایی تقلب را فراهم میآورند، میتواند به بهبود وضعیت کمک کند. در نهایت، مسئله تقلب و تضاد بین مدرک و مهارت در نظام آموزشی مجازی یک چالش اساسی است که نیازمند توجه جدی و تلاشهای مشترک از سوی دانشگاهها، اساتید و دانشجویان است. تنها در صورتی که این چالشها به طور مؤثر مورد بررسی و حل قرار گیرند، میتوان به اعتبار و کیفیت نظام آموزشی امید داشت و مدرک تحصیلی را به عنوان نشانهای از دانش و مهارت واقعی در نظر گرفت. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر
ایجاد شده: دیروز آخرین ویرایش: دیروز موسسات آموزش عالی
به گزارش هتل نیوز؛ نشست مشترک معاونان گردشگری و صنایعدستی وزارت گردشگری با مدیرانکل تخصصی دو حوزه، تشکلها و فعالان بخشخصوصی، به تصمیمی مشترک درباره برگزاری نمایشگاه گردشگری و صنایعدستی انجامید؛ تصمیمی که بر اساس ارزیابیهای اجرایی و پیشنهاد بخشخصوصی، به موکول شدن این رویداد به زمان مناسبتر منجر شد. نمایندگان بخشخصوصی در این نشست اعلام کردند که برگزاری نمایشگاه ملی گردشگری و صنایعدستی، نیازمند آمادگی کامل فعالان این حوزه و زمان کافی برای برنامهریزی و تبلیغات است. به گفته آنان، تحقق اهداف نمایشگاه از جمله معرفی ظرفیتها، جذب مخاطب تخصصی و عمومی و ایجاد فرصتهای اقتصادی، مستلزم فراهم بودن زیرساختها و هماهنگیهای لازم است. در نهایت، با توجه به مجموعه مباحث مطرحشده و ارزیابیهای انجامشده، حاضران در نشست به این جمعبندی رسیدند که برگزاری نمایشگاه گردشگری و صنایعدستی در بازه زمانی پیشبینیشده (۲۳ تا ۲۶ بهمنماه ۱۴۰۴) برگزار نشود و به زمان دیگری موکول شود.
ایجاد شده: دیروز آخرین ویرایش: دیروز اخبار داخلی
در میانه تبلیغات رنگین آژانسها برای فروش بستههای سفر به خانوادهها، جریان دیگری از گردشگری در حال شکلگیری است که ادعا میکند نه فروشنده مقصد، که خالق تجربه است . اینجا پای صحبت مدیر مجموعهای نشستهایم که میگوید مأموریتش، فراتر بردن کودکان از دیوارهای کلاس درس و کهنهکتابهای درسی است؛ سفری که در آن هیچ چیز مستقیماً آموزش داده نمیشود، اما همه چیز آموخته میشود . از سمی نبودن رتیل تا شکستن کلیشههای جنسیتی در حین آماده کردن ناهار در دل جنگل . این گزارش، روایتی از دنیای گردشگری کودک است؛ عرصهای که فعالانش باور دارند در حال پرورش نسلی نویناند، اما از جایی در حاشیه و با چالشهای بسیار فریاد میپرسند کجای برنامههای کلان گردشگری هستیم؟ یادگیری در سایه تجربه علی چراغی،موسس و مدیر عامل مجموعه مانوژا، که برگزاری تورهای طبیعتگردی و تجربهگرا برای کودکان و نوجوانان را تخصص خود میداند، در همان ابتدا فلسفهکارش را با صراحت مشخص میکند: ما در مانوژا، به صورت مستقیم هیچ چیزی را به بچهها آموزش نمیدهیم . بچهها به قدر کافی در خانه و مدرسه، در حال شنیدن محفوظات هستند . این جمله، کلیدی است برای فهم آنچه در ادامه میآید . رویکرد او، آموزش غیرمستقیم و از طریق طرح معما و کشف است . مفاهیمی مانند حفظ محیط زیست یا نریختن زباله، نه به عنوان یک امر اخلاقی دستوری، که به عنوان بخشی جداییناپذیر از یک ماجراجویی شیرین به کودکان ارائه میشود . او توضیح میدهد: در کمپهای گردشگری کودک و نوجوان، تجربیاتی به دست میآورند که با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست . هدفمندی؛ پشت صحنه هر سفر اما این سفرهای به ظاهر خودجوش،برنامهریزی دقیقی در پشت صحنه دارند . چراغی میگوید: ما قبل از سفر، با مربیان و حتی والدین جلساتی برگزار میکنیم که قرار است در این سفر چه مفاهیمی آموزش داده شود . این مفاهیم بر اساس مقصد مشخص میشود . اینجاست که سفر از یک گردش ساده فراتر میرود و به یک ابزار آموزشی هدفمند تبدیل میشود . خروجی این سفرها، تغییر نگرش کودکان به دنیای اطرافشان است: بعد از سفرهای ما بچهها این درک را دارند که عنکبوتها و رتیلها سمی نیستند، یا نباید به قارچها در طبیعت دست زد چون ممکن است سمی باشند . در برنامهها، بچهها با ردپاها و بقایای به جا مانده از حیوانات آشنا میشوند و از طریق مشاهده عینی، با چرخه زندگی جانوران پیوند میخورند . لذت؛ دروازه یادگیری با این همه،چراغی بر یک اصل پای میفشارد: من معتقدم هر سفری که قرار است برای بچهها برگزار کنیم، باید چیزی به بچهها بیاموزد، وگرنه بچهها میتوانند با خانوادهشان سفر بروند . اما معتقدم قبل از هر چیزی باید در اردو یا سفر، به بچهها خوش بگذرد . این همان نقطه طلایی ارتباط است . وقتی حس خوشایند یک تجربه در کودک ایجاد شود، دیوارهای دفاعی فرو میریزد و ذهن مشتاقانه برای دریافت دانش جدید گشوده میشود . وقتی حس خوشایند تجربه برای بچهها ایجاد شود، آنوقت میشود یادگیری را آغاز کرد . شکستن دیوارهای نامرئی یکی از جذابترین بخشهای فعالیت مانوژا،به چالش کشیدن کلیشههای فرهنگی در حضور خود کودکان و والدین است . چراغی نمونهای عینی تعریف میکند: در یکسری از اردوها که بچهها با والدین آمده بودند، تمرینی ترتیب دادیم: مرغ خام، فویل، زغال و لوله بخاری را در اختیارشان قرار دادیم تا خانوادهها برای خود ناهار آماده کنند، با این شرط که آتش را مادرها آماده کنند و مرغ را پدرها . نتیجه اما قابل تأمل بود: نکته عجیب و جالب این بود که پدرها اجازه آمادهسازی آتش توسط مادرها را نمیدادند و خودشان هم غذا را آماده نکردند . انگار داشتند در برابر تغییر یک ذهنیت مقابله میکردند و بچهها شاهد این موضوع بودند . این صحنه، نمایشی از مقاومت در برابر تغییر نقشهای سنتی بود؛ مقاومتی که کودکان به وضوح آن را میدیدند و درس میگرفتند . چراغی تأکید میکند: این چالشها را در مقابل خانوادههای سنتی بیشتر حس میکنیم . از هتل پنج ستاره تا چادر زیر ستارگان این چالشها تنها به نقشهای جنسیتی محدود نیست،بلکه سبک زندگی را نیز در بر میگیرد . ما در سفرهایمان خانوادههایی را داریم که در کمتر از هتل پنج ستاره اقامت نمیکنند، اما ما آنها را برای کمپ کردن به جنگل میبریم و بچهها با همراهی خانواده چادر برپا میکنند . این تجربه، خود یک درس بزرگ است؛ درسی درباره سادگی، قناعت و لذتهای بیپیرایه زندگی که در دل طبیعت نهفته است . حتی بازدید از بناهای تاریخی مانند کاروانسراها نیز با همین رویکرد انجام میشود: بعد از چند بازدید، دیگر بچهها ویژگی معماری کاروانسراها را تشخیص میدهند . ما با آنها درباره تاریخچه و ارتباط کاروانسراها توضیح میدهیم و بچهها اینها را میآموزند . آموزش غیرمستقیم بیشترین بازدهی را دارد . انتخاب همسفر؛ چالشی در مدیریت انتظارات این سطح از حساسیت در برنامهریزی،طبیعتاً به گزینش دقیق شرکتکنندگان نیز منجر میشود . چراغی میگوید: ما ترجیح میدهیم سفرها را برای خانوادههایی برگزار کنیم که کار گردشگری کودک را درک میکنند . در غیر این صورت در حین اجرای برنامه با خانوادهها دچار چالش میشویم . انتخاب تسهیلگر یا مربی کودک نیز با وسواس فراوان انجام میگیرد: این کار جزئیات مهمی دارد، بنابراین باید از افراد متخصص و علاقهمند بهره ببریم . آنها نه راهنمای تور، که تسهیلگر تجربههای کودکانهاند . گردشگری کودک؛ غریبه آشنا در نقشه توسعه در نهایت،چراغی بزرگترین چالش این مسیر را ساختاری و کلان میداند: بزرگترین چالش ما این است که هیچ توجهی به گردشگری کودک و نوجوان نمیشود . ما داریم یک نسل را آموزش میدهیم . اما کجای برنامههای کلان گردشگری هستیم؟ این پرسش، پرسش اصلی همه فعالان این عرصه است . سرمایهگذاری بر آینده؛ فوایدی فراتر از سفر اهمیت این کار زمانی آشکار میشود که به فواید آن در مقیاس کلان نگاه کنیم .توجه جدی به گردشگری کودک، در حقیقت سرمایهگذاری هوشمندانه بر روی بنیادیترین رکن توسعه پایدار، یعنی نسل آینده است . این نوع از گردشگری، فرصتی است برای پرورش شهروندانی با درک عمیقتر از محیط زیست، تاریخ و فرهنگ بومی . کودکانی که از همان سالهای نخست زندگی، لمس کردن پوست درختان، شنیدن صدای جریان رودخانه و درک نظم حاکم بر یک بنای تاریخی را تجربه میکنند، در بزرگسالی نه به عنوان ناظرانی بیتفاوت، که به عنوان حامیان و مدافعان آگاه و دلسوز طبیعت و میراث فرهنگی خود عمل خواهند کرد . این سفرها، دانشی را در وجود آنان تزریق میکند که ماندگار و تبدیل به بخشی از هویت آنان میشود . از سوی دیگر، گردشگری کودک به عنوان ابزاری قدرتمند برای تقویت مهارتهای فردی و اجتماعی عمل میکند . خارج شدن از حباب امن و آشناى روزمره، کودکان را در موقعیتهای جدیدی قرار میدهد که مستلزم سازگاری، حل مسئله، کار گروهی و تعامل با همسالان در فضایی غیررقابتی است . این تجربیات، نه تنها اعتمادبهنفس آنان را افزایش میدهد، بلکه هوش هیجانی و توانایی مواجهه با موقعیتهای غیرمنتظره را در آنان تقویت میکند . در مقیاسی کلان، این فرآیند به پرورش نسلی با نشاطتر، خلاقتر، اجتماعیتر و تابآورتر منجر میشود که میتواند موتور محرکه توسعه همهجانبه کشور باشد . آینده در هاله ای از امید با این همه،چراغی خوشبین است و نشانههایی از تحول میبیند: حس میکنم کمکم در وزارتخانه دارد اتفاقات خوبی میافتد . با اینکه جشنواره گردشگری کودک با بینظمی و تغییر تاریخ متعدد برگزار شد، اما همین که به چنین مفهومی پرداخته شد، قابل تأمل و مایه امیدواری است . این امیدواری، امیدی است برای پررنگ شدن نقش کودکان در نقشههای توسعه گردشگری؛ کودکانی که امروز با شناخت ردپای حیوانات و معماری کاروانسراها، شاید فردا بتوانند نقشه بهتری برای میهن خود ترسیم کنند. ✍🏻 مریم کاظمی زاده
ایجاد شده: 29/آذر/1404 آخرین ویرایش: 29/آذر/1404 اخبار داخلی
" محمد جهانشاهی " دبیر کمیته ملی طبیعتگردی و کمیته گردشگری سبز در وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است. بخش عمدهای از وقت او به توسعه گردشگری با مفاهیم پایداری اختصاص دارد و طبیعتگردی و گردشگری سبز در همین حیطه تعریف میشود. به گزارش هتل نیوز ؛ در میانه بحرانهای فزاینده آب، انرژی و پسماند، صنعت هتلداری ایران که خود از جمله مصرفکنندگان بزرگ و آلایندههای شهری محسوب میشود، نخستین گامها را برای پیوستن به گفتمان «پایداری» برداشته است. «نشان هتل سبز» به عنوان ابتکاری از سوی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، با هدف واداشتن هتلها به بهینهسازی مصرف آب و انرژی، مدیریت پسماند و تقویت تعامل با جامعه محلی، برای اولین بار در کشور به صورت جامع تعریف و اجرا شده است. این گزارش، روایتی است از چرایی، چگونگی و پیامدهای این حرکت که میتواند آینده صنعت گردشگری را در مسیری پایدارتر ترسیم کند. تعریف گردشگری سبز و پایدار از نگاه وزارتخانه جهانشاهی در تعریف گردشگری پایدار میگوید: «گردشگری پایدار از دل یک گفتمان بیرون آمده که اگر بخواهیم نگاه گستردهای داشته باشیم، آن گفتمان، "توسعه پایدار" است. یک دغدغهای امروز به وجود آمده که پس از سالها، دیدگاه مبتنی بر توسعه صرفاً اقتصادی، اثرات خود را در کشورهای مختلف نشان داد و رفتهرفته به عنوان یک چالش جهانی، نقطه اشتراک بسیاری از رهبران جهان و بخشهای علمی و پژوهشی دنیا شد. از دهه ۹۰ میلادی به بعد، تعریفی از توسعه به وجود آمد که بر اساس آن، اگر قرار است توسعه پیدا کنیم و شرایط زندگی بهتری داشته باشیم، باید به گونهای رفتار کنیم که کیفیت زندگیمان در سطح بالاتری باشد، اما در عین حال به یاد داشته باشیم که نسلهای بعد هم حق دارند از این منابع استفاده کنند. به همین دلیل در حوزههای مختلف، گفتمان توسعه پایدار تعریف شد تا بخشها با این رویکرد حرکت کنند که گردشگری پایدار هم جزء همین تعاریف است.» به گفته وی، گردشگری پایدار نوعی از گردشگری است که در آن، نیازها و الزاماتی که قرار است در طول مسیر و در مقصد به گردشگر ارائه شود، هم در حد کیفیت مطلوبی باید باشد و هم همزمان، نگاه به آینده و حفظ منابع برای آیندگان وجود داشته باشد. این تفکر است که تعاریفی را برای گردشگری پایدار در دنیا شکل میدهد و ما در دنیا با واژههایی مثل «ظرفیت برد» مواجه میشویم. ظرفیت برد مفهومی است که از دل گردشگری پایدار بیرون آمده و ظرفیت مقصد گردشگری را محاسبه میکند و میزان ورود گردشگر به یک سایت را تعریف مینماید تا هم گردشگر بهره کافی را ببرد و هم مقصد دچار تردد بیش از حد و عدم توجه به توان و ظرفیتش نشود. امروز به لطف گفتمان پایداری، ظرفیت برد در یک مکان گردشگری سنجیده میشود تا از حضور خارج از ظرفیت جلوگیری شود و جلوی آسیبهای وارده احتمالی گرفته شود. او در خصوص گردشگری سبز نیز توضیح میدهد: «در مورد گردشگری سبز، باید گفت این مفهومی است که از حدود سال ۲۰۰۰ میلادی و زمانی که بحث تغییرات اقلیمی اهمیت زیادی در دنیا پیدا کرد، بیشتر مورد توجه جهانیان قرار گرفت. خروجی بسیاری از پژوهشها و نشستهای علمی در دنیا در این رابطه است. رویکرد جهانی سبز، توجه را به کاهش تولید گازهای گلخانهای و کاهش تولید دیاکسید کربن و متان معطوف کرده است. حدود هشتاد درصد عامل گرمایش زمین از گاز کربن دیاکسید ناشی میشود و عامل تولید آن، سوختهای فسیلی است. میدانیم که در حال حاضر سوخت غالب در جهان، سوختهای فسیلی هستند. به همین دلیل بحث "گرین" یا سبز که کاهش تولید کربن است، در دنیا توجه ویژهای را به خود جلب کرده است.» هتلها؛ بازیگران پر مصرف و آلاینده وی با اشاره به تجربه سایر کشورها میافزاید: «در بسیاری از کشورها، خصوصاً در کشورهای حوزه خلیج فارس، این بحث با دقت زیادی دنبال میشود. به عنوان مثال در عربستان، امارات و قطر، به شکل ویژهای فضاهای گردشگری را حفظ میکنند و در حفاظت از محیط زیست توجه ویژهای دارند. تمام فرودگاههایشان با پنلهای خورشیدی کار میکند.» اما در این میان، هتلها جایگاه ویژهای دارند. جهانشاهی هشدار میدهد: «هتلها رتبه دوم یا سوم را در آلایندگی شهری دارند. چرا که ماهیت آنها بر اساس مصرفگرایی است و آلودهکننده محیط زیست هستند و کشورها دارند به سمتی میروند که این میزان آلایندگی را مدیریت کنند. در بررسیها آمده که بیش از ۷۰۰ مورد منبع مصرفی وارد هتل میشود. اگر این منابع با رویکرد مدیریت مصرف بهینه وارد هتل شده و مصرف شود، صرفهجویی بسیار زیادی ایجاد خواهد شد.» معیارهای انتخاب هتلهای سبز این مقام مسئول با بیان اینکه هتلها درصد بالایی از آلایندگی محیط زیست را ایجاد میکنند، به شرایط ایران اشاره میکند: «در کشور ما هم که اساس مصرف، بر پایه سوختهای فسیلی است، استفاده از انرژی تجدیدپذیر زیر دو درصد است. همچنین برنامههای جدی برای جایگزینی سایر اقلام مصرفی در جهت چرخه بازیافت وجود ندارد. بنابراین هتلهای ما بسیار پرمصرف هستند.» او از برنامههای آموزشی و اطلاعرسانی در دو سال اخیر سخن میگوید و اینکه «بهبود شاخصهای پایداری در زنجیره خدمات گردشگری» موضوعی است که سرلوحه فعالیتهای آنها قرار گرفته است. جهانشاهی خاستگاه طرح «نشان هتل سبز» را اینگونه شرح میدهد: «جایزه "وجدان محیط زیست در کسب و کارها" که مدتی پیش سومین دوره آن برگزار شد، نگاهی مبتنی بر مسئولیت اجتماعی بود و سعی کردیم دید جدیدی هم به موضوع داشته باشیم و مبحث گردشگری را هم به آن اضافه کنیم. در سال گذشته حدود ۲۵ شخصیت حقیقی و حقوقی در صنعت گردشگری را معرفی کردیم. سعی کردیم دامنه وسیعی در طول زنجیره تأمین و خدمات گردشگری که به بحث توجه به مسائل محیط زیستی، بهینهسازی مصرف منابع و گردشگری سبز در کار خود توجه میکنند را شناسایی و تجلیل کنیم. این موضوع باعث شد تا به این فکر بیفتیم که برای گردشگری به صورت مجزا، یکسری شاخص تعریف کنیم و کسب و کارهای مرتبط را با آن شاخصها بسنجیم. هدفگذاری ما روی هتلها متمرکز شد؛ به همان دلیلی که ذکر شد: پرمصرف بودن، پرهزینه بودن و آلایندگی بالای آنها در محیطهای شهری. همه این موارد باعث شد که تصمیم بگیریم امسال "نشان هتل سبز" را طراحی کنیم.» شاخصهای این نشان در چهار حوزه تعریف شد: 1. بهینهسازی مصرف آب 2. بهینهسازی مصرف انرژی (که برای استفاده از انرژی تجدیدپذیر در آن امتیاز در نظر گرفته شد) 3. مدیریت پسماند (به عنوان چالش مهم کشور) 4. رفتارهای اجتماعی هتلها نسبت به جوامع محلی به گفته جهانشاهی، همه این موارد، چالشهایی است که کشور با آنها درگیر است. او در توضیح هر یک میگوید: «در بحث آب، هر ۳۱ استان ما با بحران آب مواجه است. در ۵۰ سال گذشته، سالی یک میلیمتر کاهش بارندگی داشتیم و در برخی سالها این میزان بیشتر هم بوده است. از سوی دیگر منابع آبهای زیرزمینی را در برخی موارد بالای ۹۰ درصد مصرف کردیم تا به چالشهای جدی نظیر فرونشست رسیدیم. اصفهان، فارس، تهران، خراسان رضوی و کرمان که بیشترین میزان فرونشست را دارند، جزو اولین استانهای گردشگرپذیر کشور هم هستند. اثر این فرونشستها در آثار تاریخی ما هم به وضوح دیده میشود. تعدادی از آثار جهانی کشور به صورت جدی درگیر فرونشست هستند. بنابر این، به راحتی میتوان به اهمیت موضوع بهینهسازی مصرف آب در کشور، خصوصاً در هتلها پی برد.» او در مورد شاخص انرژی نیز هشدار میدهد: «مورد بعدی مصرف انرژی است که ما با کمبود آن در مقابل نیاز مردم مواجه هستیم؛ تا حدی که به قطعی برق خانهها رسیدیم. با آمدن فصل سرما هم با ناترازی در مصرف گاز مواجه خواهیم شد. این کمبودها دارد به مراحلی میرسد که زندگی مردم را به صورت جدی تحت تأثیر قرار داده است. خصوصاً در مورد کمبود آب، موج مهاجرتها شروع شده و در برخی موارد تعارضات اجتماعی پدید آمده است.» در مورد شاخص سوم، یعنی مدیریت پسماند، جهانشاهی میافزاید: «این یکی دیگر از موارد مهم و مورد توجه است. تولید بالای زباله در کشور ما روزانه ۵۵ هزار تن است. خصوصاً استانهای مازندران و گیلان که گردشگر بیشتری وارد آنها میشود، دهههاست با مشکل جدی مدیریت پسماند مواجه هستند. در حال حاضر ۲۰۰ هکتار از جنگلهای شمال کشور محل دپوی زباله است. از آنجا که بحث بازیافت زباله در کشور ما ضعیف است و تنها حدود ۱۵ درصد زباله تولیدی بازیافت میشود، این امر خود موجب آلودگیهای محیطی بیشتر است. سرانه تولید زباله در کشور ما بیش از استاندارد جهانی است، همانطور که در مصرف انرژی بیشتر از مصرف سرانه دنیا مصرف میکنیم.» شاخصهای اجتماعی و فرآیند ارزیابی او درباره شاخص اجتماعی نیز توضیح میدهد: «مسائل اجتماعی را نیز در خصوص بحث سبز، برای هتلها مد نظر قرار دادیم. سطح تعامل هتل با جامعه اطراف را سنجیدیم؛ اینکه تعامل آن با جامعه بومی چگونه است و چگونگی مسئولیت اجتماعی آنها را ارزیابی کردیم.» جهانشاهی با مقایسه وضعیت جهانی میگوید: «در کشورهای دیگر از بسیاری از این موارد عبور کردهاند. آنها به بحث "صفر کردن تولید کربن" رسیدهاند و در مصرف آب و انرژی به بهترین سطح مصرف بهینه دست یافتهاند. ما سعی کردیم روشمان را به روشی که سازمان جهانی گردشگری در تعیین روستاها و شهرهای گردشگری سبز استفاده میکند، نزدیک کنیم. ما هم مثل الگوهای جهانی از شیوه خوداظهاری در گزارش توسط هتلها استفاده کردیم. گزارشها به صورت دیجیتال برای ما ارسال شد. با جامعه هتلداران ایران بحث شد و هیئت مدیره تصمیم به همکاری گرفت.» وی درباره نحوه ارزیابی میافزاید: «در گذشته حرکتهایی در این خصوص به صورت محدودتر شده بود، اما اینکه به این شکل گسترده و در خود ایران به صورت جامع این بحث تعریف و اجرا شود، اتفاق نیفتاده بود. ما شش داور داشتیم که برخی از آنها جزو ارزیابهای هتلها هستند و به این دلیل به این امور اشراف کامل دارند. در نهایت تا روز آخر مهلت ارسال آثار، با ۵۵ هتل از ۱۲ استان و منطقه آزاد کیش مواجه شدیم که ۸۰ درصد آنها، هتلهای ۴ و ۵ ستاره بودند. نزدیک به ۵۰ درصد این هتلها جزو هتلهای گروهی بودند. در دنیا هم همینطور است، اغلب این استانداردها در گروههای هتلی، طبق پروتکلهای واحد رعایت میشود. تعدادی از هتلها هم با اینکه قدیمی بودند، بازسازی و مرمت شده بودند و تجهیزات جدید به کار بسته بودند.» ریشههای مصرف بالا در هتلهای ایران جهانشاهی به تحلیل علل این مصرف بالا میپردازد: «به طور کلی ۳۰ درصد هتلهای ما بالای ۵۰ سال عمر دارند. عددی در حدود ۲۷۰ هتل ساخته شده در ایران بالای ۵۰ سال عمر دارند. بیشتر هتلهای ۵ ستاره ما هم قدیمی هستند، به جز چند هتلی که در سالهای اخیر ساخته شدهاند. اما باید به این نکته هم توجه کرد که هتلهای جدیدتر که در ۳۰ تا ۴۰ سال اخیر ساخته شدهاند، به روشها و تکنیکهای سبز توجه نکردهاند. چون در کشور ما انرژی ارزان و فراوان است و این باعث شده که ما به تکنولوژیهای روز دنیا در جهت کنترل مصرف اهمیت ندهیم. به عنوان مثال، چرا باید سیستمهای مصرف انرژی در اتاقها و طبقاتی که فاقد میهمان هستند، کار کند؟ بر این اساس، هم هتلهایی که به سمت کهنسالی رفتهاند و هم هتلهایی که جدیداً ساخته شدهاند، با همان نگاه سنتی ساخته شدهاند. وقتی بررسی میکنیم، میبینیم هتلی که تنها ۲۰ سال از ساختش گذشته، چقدر پرمصرف است و در مقایسه با نمونه مشابهش در دیگر کشورها، چه در سازه و چه در مدیریت مصرف، حدود ۵۰ درصد منابع را هدر میدهد.» انرژیهای تجدیدپذیر؛ راهکاری برای تابآوری وی با اشاره به پتانسیل بالای کشور در حوزه انرژی خورشیدی میگوید: «۹۰ درصد مساحت کشور، بیش از ۳۰۰ روز در سال آفتابی است. ما منبع انرژی تقریباً پایانی در خصوص انرژی خورشیدی داریم. در خصوص انرژی بادی هم در برخی استانها این امکان فراهم است، البته هزینه نیروگاههای بادی در کشور ما بالاست. اما مناسبترین منبع، همین انرژی خورشیدی است. شتابی که استفاده از انرژی خورشیدی در دنیا دارد، بسیار بالاست. شاهدیم که قیمت پنلها کاهش مییابد و قدرت باتری آنها بیشتر میشود. چین در این خصوص سردمدار است و حدود ۴۰ درصد از انرژی خودش را از انرژیهای تجدیدپذیر تولید میکند. این عدد در مورد ترکیه ۱۲ تا ۱۵ درصد است. در کشور ما سهم انرژیهای تجدیدپذیر ۱.۵ تا ۲ درصد است که بسیار کم است، اما نسبت به گذشته رشد اندکی پدید آمده است.» جهانشاهی به یک نمونه موفق اشاره میکند: «استفاده از این پنلهای خورشیدی این امکان را به وجود میآورد که برق تولیدی را بتوان به شبکه برق سراسری وارد کرد و به دولت فروخت. یک اقامتگاه در کاشان به درآمد پایدار رسیده است و در حال گسترش این نیروگاه خورشیدی در فضای خود است تا با قیمت پلکانی به دولت بفروشد. این موضوع میتواند نیاز خود مجموعهها را پوشش دهد و در عین حال درآمدزایی هم برایشان ایجاد کند، خصوصاً در فصول قطعی برق که در کشور وجود دارد.» او در پایان این بخش میافزاید: «برای تولید برق سبز گردشگری، با همکاری سازمان انرژی تجدیدپذیر در حال توافق هستیم تا نشستهای مشترک بگذاریم و بتوانیم اقدامات جدیتر و گستردهتری انجام دهیم.» سیاستهای تشویقی و چشمانداز آینده جهانشاهی در پایان درباره ضرورت تحول و سیاستهای تشویقی میگوید: «ما با یک بازه ۱۰ تا ۱۵ ساله تأخیر وارد این مباحث شدهایم. میلیاردها تومان در مورد تأسیسات گردشگری هزینه شده است. اگر این گفتمان وجود داشت، میتوانستیم بگوییم این سرمایهگذاریها در جهت گفتمان سبز صورت گرفته است. کاری را که شروع کردهایم سالها بعد نتیجه خود را نشان خواهد داد و بسیار با اهمیت است. ما فرصتهای زیادی را از دست دادهایم و باید هوشیار باشیم تا فرصتهای بیشتری را از دست ندهیم.» وی با بیان اینکه در بسیاری از کشورها، دیدگاه سبز تبدیل به قانون شده است، توضیح میدهد: «در آن کشورها هزینه استفاده از آب، انرژی و تولید پسماند آنقدر زیاد است که آنها ناگزیر به مدیریت این مباحث هستند. چیزی که در این حوزه به آنها کمک میکند، دانش است. حتی در مواردی از هوش مصنوعی برای استخراج الگوریتمها برای چگونگی مصرف انرژی استفاده میکنند. در این کشورها هم مقررات، این الزام را ایجاد میکند و هم سیاستهای تشویقی وجود دارد.» جهانشاهی از طراحی سیاستهای تشویقی در ایران خبر میدهد: «ما یکسری سیاستهای تشویقی را طراحی کردیم که امیدواریم بتوانیم آنها را اعمال کنیم. یکی اینکه تأسیسات گردشگری بتوانند با قراردادن پنلهای خورشیدی تبدیل به نیروگاههای برق شوند و حتی بتوانند بیش از نیاز خود برق تولید کنند و با فروش آن به دولت و شبکه برق مرکزی، در هزینههای خود صرفهجویی کنند. دیگر اینکه تأسیسات در حال ساخت یا مرمت که این الگوها را مد نظر گرفته باشند، بتوانند از تسهیلات بیشتری استفاده کنند یا در اولویت اعطای تسهیلات باشند. همه اینها باعث میشود تا سهم رفتارهای سبز را در خدمات گردشگری بیشتر ببینیم.» او در پایان با بیان اینکه این حرکت بازخوردهای خوبی داشته، خاطرنشان میکند: «ما شاهد این هستیم که در کارگروههای تخصصی هتلداری در این باره بحث میشود و برخی از هتلهایی که موفق به اخذ نشان نشدهاند در تلاش هستند که این استانداردها را اعمال کنند. این گفتمان باید به گفتمان غالب در هتلهای کشور بدل شود. حرکتی است که میتواند به حرکت به سمت گردشگری پایدار و توسعه پایدار سرعت ببخشد و هتلها را به برندی مشخص در زمینه تکنولوژی سبز تبدیل کند.» ✍🏻 مریم کاظمی زاده
ایجاد شده: 19/آبان/1404 آخرین ویرایش: 19/آبان/1404 اخبار داخلی
به گزارش ایتنا ؛ محمد یزدانپناه، مدیرعامل شرکت گردشگران شهر راز شیراز و عضو هیئتمدیره هلدینگ گردشگران، در مصاحبه ای اختصاصی در خصوص برگزاری سمپوزیوم بازار گردشگری کشورهای عضو اکو ، با اشاره به حضور شرکت در این رویداد، بر نقش آژانسهای خلاق در آینده گردشگری تأکید کرد. وی اظهار داشت: «افتخار داریم که در این رویداد منطقهای در جزیره کیش حضور داریم. در جریان این سمپوزیوم، مباحثی را درباره آژانسهای خلاق بهعنوان نسل جدید برنامهریزان سفر مطرح خواهیم کرد.» یزدانپناه در ادامه افزود: «ویژگیهای متمایز آژانسهای خلاق، دلایل دگرگونی نقش برنامهریزان سفر و نقش این آژانسها در توسعه گردشگری نوین، از جمله مواردی است که مورد بررسی قرار خواهد گرفت.» او همچنین با اشاره به تغییر ذائقه مسافران و نگرشهای نسل زی گفت: «در این رویداد، تحولات مربوط به گردشگری هزاره سوم، ابزارهای نوین تبلیغات و بازارهای جدید گردشگری نیز از جمله موضوعاتی است که به آنها پرداخته میشود.» مدیرعامل گردشگران شهر راز خاطرنشان کرد: «جایگاه فناوری و نقش منابع انسانی در گردشگری نوین، از موارد کلیدی و قابل تأمل است که روی آنها تأکید خواهیم داشت. در نهایت نیز راهکارهای تقویت همکاریهای منطقهای میان آژانسهای گردشگری کشورهای عضو اکو بررسی خواهد شد.» سمپوزیوم بازار گردشگری کشورهای عضو اکو قرار است ۲۴ و ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۴ در جزیره کیش برگزار شود. گروه رسانهای ایتنا / هتلنیوز حامی برگزاری این رویداد میباشد.
ایجاد شده: 20/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 20/اردیبهشت/1404 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ در محیطهای پرشتاب و پرتنش هتلها، کارکنان جدید اغلب با فشار بالایی مواجهاند؛ از یادگیری فرآیندهای جدید تا پاسخگویی به میهمانان. این فشارها اگر با آموزش مؤثر و حمایت مستمر همراه نباشد، منجر به استرس و ترک زودهنگام شغل میشود. تدوین یک برنامه دقیق برای روزهای اول، ارائه آموزش گامبهگام، تشویق به پرسیدن سؤال و استفاده از ابزارهای بصری مانند نمودارهای تصمیمگیری میتواند به تازهکارها کمک کند تا اعتمادبهنفس پیدا کنند و عملکرد پایداری داشته باشند. مدیرانی که در زمانهای شلوغ حضور فعال دارند، بازخورد سازنده میدهند، اشتباهات را فرصتی برای یادگیری میدانند و با تقویت حس تعلق و شناسایی موفقیتهای کوچک، به کارکنان انگیزه میدهند، باعث رشد و تثبیت آنها در شغل میشوند. حمایت پس از دوره آموزش اولیه نیز با بررسیهای دورهای ۳۰-۶۰-۹۰ روزه، مربیگری مستمر و مکالمات منظم، فضای یادگیری مداوم ایجاد میکند. این روند پیوسته در نهایت کارکنان را از حالت تردید به اطمینان و توانمندی میرساند.
ایجاد شده: 19/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 19/اردیبهشت/1404 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ در جریان اکسپو ۲۰۲۵ ژاپن که با حضور ۲۸ میلیون بازدیدکننده از بیش از ۱۵۰ کشور برگزار میشود، سازمان جهانی گردشگری (UN Tourism) با برگزاری دو نشست رسمی، بر نقش کلیدی نوآوری، آموزش و توانمندسازی زنان در تحول پایدار گردشگری تأکید کرد. در نشست "جشن زنان کارآفرین"، زنان بنیانگذار از کشورهای مختلف از جمله ژاپن، کره، امارات، چین و آمریکا، مدلهای نوین کسبوکار را ارائه کردند که تلفیقی از فناوری، رشد پایدار و تأثیر اجتماعی بودند. این نشست با حضور مدیران ارشد صنعت گردشگری و فناوری، به بررسی راهکارهای ارتقای تنوع، عدالت و دسترسی در صنعت پرداخت. در نشست سرمایهگذاری جهانی در گردشگری با محوریت "خلق مشترک فرهنگ برای آینده"، کارشناسان بر اهمیت سرمایهگذاریهای انسانیمحور در رشد گردشگری پایدار تأکید کردند. طبق آمار، منطقه آسیا-اقیانوسیه بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴، میزبان ۴۴۲ پروژه سرمایهگذاری خارجی به ارزش ۳۷.۵۵ میلیارد دلار بوده که منجر به ایجاد بیش از ۷۷ هزار شغل شده است. در این نشست، نمایندگان شرکتهایی مانند هایت، فرودگاههای کانسای و استارتاپهای محلی تجربیات خود را در زمینه مدلهای مشارکتی و فرهنگی در سرمایهگذاری گردشگری ارائه کردند.
ایجاد شده: 13/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 13/اردیبهشت/1404 اخبار خارجی
صنعت هتلداری، این دنیای پر زرق و برق و پر تکاپو، همواره به عنوان ویترینی از تجمل و خدمات رسانی شناخته میشود. اما در پشت این ظاهر فریبنده، حقیقتی نهفته است که اغلب از دیدهها پنهان میماند: سلامت و رفاه نیروی انسانی. این گوهری پنهان، کلید طلایی موفقیت و پایداری هر هتل است. سالها پیش، زمانی که من به عنوان عضوی کوچک در یکی از هتلهای شهر مشغول به کار بودم، تجربهای ارزشمند کسب کردم که دیدگاهم را نسبت به این صنعت دگرگون ساخت. در آنجا، مدیران دلسوزی حضور داشتند که نه تنها به سودآوری و جذب مشتری اهمیت میدادند، بلکه سلامت و رفاه کارکنان را در اولویت بالاتری قرار داده بودند. به خاطر دارم، مدیر خانهداری هتل، بانویی با تجربه و کاردان بود. او به خوبی میدانست که کارکنان بخش خانهداری، به طور مداوم با مواد شوینده اسیدی و شیمیایی در تماس هستند. به همین دلیل، او با پیگیریهای مستمر، ترتیبی داده بود تا تمامی کارکنان این بخش، روزانه سهمیه شیر دریافت کنند. این اقدام، نه تنها از لحاظ جسمی به سلامت کارکنان کمک میکرد، بلکه نشان از اهمیت و ارزشی بود که مدیریت برای آنها قائل بود. همچنین، مدیر غذا و نوشیدنی هتل، فردی خلاق و نوآور بود. او به این نکته توجه داشت که پرسنل بخش پذیرایی، به دلیل سرو غذا و نوشیدنی در ساعات طولانی، در معرض خطر چاقی و اضافه وزن قرار دارند. به همین دلیل، او هر روز صبح، قبل از شروع کار، برنامههای ورزشی مفرح و متنوعی را برای کارکنان تدارک میدید. این برنامهها، نه تنها به حفظ تناسب اندام آنها کمک میکرد، بلکه باعث افزایش انرژی و شادابی آنها در طول روز میشد. او معتقد بود که کارکنان شاداب و خوش اندام، میتوانند خدمات بهتری به میهمانان ارائه دهند و از ایجاد نارضایتی ناشی از بوی بد عرق جلوگیری کنند. من نیز به عنوان یک کارمند در بخش فرانت آفیس، از توجه و حمایت مدیران هتل بهرهمند بودم. به دلیل ایستادن طولانی مدت در این بخش، خطر ابتلا به واریس برای من وجود داشت. مدیر هتل با درک این موضوع، به من اجازه میداد تا در ساعات خلوت، در بکآفیس بنشینم و استراحت کنم. این اقدام ساده، نه تنها از بروز مشکلات جسمی برای من جلوگیری میکرد، بلکه باعث افزایش انگیزه و تعهد من به کارم میشد. سلامت کارکنان هتلها، به ویژه در بخشهایی که نیاز به ایستادن طولانیمدت دارند، از اهمیت ویژهای برخوردار است. استفاده از کفشهای استاندارد و طبی برای کارکنان، بهطور مستقیم بر سلامت اسکلتی-عضلانی آنها تأثیر میگذارد. کفشهای نامناسب میتوانند منجر به کمردرد، درد پا و سایر آسیبهای جسمانی شوند که این مشکلات میتوانند به کاهش بهرهوری و افزایش غیبت از کار منجر شوند. لذا، سرمایهگذاری در تهیه کفشهای طبی استاندارد و ارائه آموزشهای لازم در خصوص نحوه صحیح ایستادن و حرکت کردن، به حفظ سلامت کارکنان کمک میکند. اما سلامت جسمانی، تنها بخشی از سلامت کلی نیروی انسانی است. سلامت روان، موضوعی به مراتب مهمتر و پیچیدهتر است که متاسفانه در بسیاری از هتلها نادیده گرفته میشود. استرس شغلی، فشارهای روانی ناشی از تعامل با مشتریان ناراضی، شیفتهای طولانی و نامنظم، و عدم تعادل بین کار و زندگی، میتواند به سلامت روان کارکنان آسیب جدی وارد کند. در هتل محل کار من، مدیران به این موضوع نیز توجه ویژهای داشتند. آنها به طور منظم، مشاوران و روانشناسان مجرب را به هتل دعوت میکردند تا برای کارکنان، دورههای آموزشی و مشاورهای برگزار کنند. در این دورهها، کارکنان با روشهای مدیریت استرس، حل مسئله و برقراری ارتباط موثر آشنا میشدند. همچنین، مدیران همواره در دسترس بودند تا به مشکلات و نگرانیهای کارکنان گوش دهند و آنها را راهنمایی کنند. این تجربهها به من آموخت که سرمایهگذاری در سلامت نیروی انسانی، نه تنها یک وظیفه اخلاقی، بلکه یک استراتژی هوشمندانه برای موفقیت پایدار است. هتلی که به سلامت کارکنان خود اهمیت میدهد، در واقع برای آینده خود سرمایهگذاری میکند. کارکنان سالم، شاداب و با انگیزه، خدمات بهتری به میهمانان ارائه میدهند، رضایت مشتریان را افزایش میدهند، و در نهایت، سودآوری هتل را تضمین میکنند. متاسفانه، در بسیاری از هتلها، این موضوع نادیده گرفته میشود. مدیران، تنها به دنبال افزایش سود و کاهش هزینهها هستند و از اهمیت سلامت نیروی انسانی غافل میشوند. آنها فراموش میکنند که کارکنان، ارزشمندترین دارایی هر هتل هستند. من معتقدم که زمان آن رسیده است تا این نگرش تغییر کند. مدیران هتلها باید بپذیرند که سلامت نیروی انسانی، نه یک هزینه اضافی، بلکه یک سرمایهگذاری ارزشمند است. آنها باید با ایجاد محیطی سالم و ایمن، ارائه آموزشهای لازم و حمایت از کارکنان خود، به سلامت جسمی و روانی آنها اهمیت دهند. سلامتی نیروی انسانی به عنوان یک اصل بنیادین در صنعت هتلداری باید مورد توجه قرار گیرد. با نگاهی دقیق به تجربیات و ابتکارات مثبتی که در هتلها پیادهسازی میشوند، میتوان به وضوح مشاهده کرد که مدیریت کلیدی و مؤثر به خوبی میتواند سلامت کارکنان را تضمین کند و در عین حال کیفیت خدمات را بهبود بخشد. وقتی کارکنان احساس کنند که به آنها اهمیت داده میشود و در محیطی ایمن و حمایتی کار میکنند، توانایی بیشتری برای ارائه خدمات عالی دارند. بیایید با هم، گوهری پنهان در صنعت هتلداری را کشف کنیم و با سرمایهگذاری در سلامت کارکنان، آیندهای روشنتر و موفقتر را برای هتلهای خود رقم بزنیم. ✍️ فرزاد زارع - فعال گردشگری
ایجاد شده: 10/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 10/اردیبهشت/1404 مقالات و یادداشت ها
به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ هوش مصنوعی در صنعت اسپا و سلامت بیشتر به عنوان ابزاری برای کاهش وظایف تکراری و اداری شناخته میشود تا بتوان توجه بیشتری به تجربه مشتریان اختصاص داد. این ابزارها با خودکارسازی فرایندها و کمک به کارکنان در انجام بهتر وظایفشان، کیفیت خدمات را بهبود میبخشند بدون آنکه جایگزین تعامل انسانی در درمانهای اسپا شوند. بهطور مثال، هتل Sensei Lanai از تکنولوژیهای پیشرفته مانند "Thermal Body Mapping" استفاده میکند تا به درمانگران کمک کند تا نقاط تنش در بدن را شناسایی کنند، اما در نهایت این تخصص و مراقبت شخصی درمانگر است که تجربه مهمی برای مهمانها میسازد. کاربردهای معمول هوش مصنوعی در اسپاهای هتل میتواند شامل استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برای خلاصهسازی اطلاعات مشتری، ایجاد پروفایلهای دقیق از ترجیحات مهمانها، و بهکارگیری سیستمهای مدیریت دادههای مشتری باشد. همچنین آزمایشهای چندمتغیره (A/B testing) به هتلها این امکان را میدهد که تاثیر استراتژیهای مختلف بازاریابی را اندازهگیری کرده و بهترین روشها را برای جذب مشتری بیشتر انتخاب کنند. این ابزارها میتوانند به کارکنان کمک کنند تا زمان بیشتری برای تعامل مستقیم با مهمانها و ارائه خدمات شخصیسازی شده داشته باشند.
ایجاد شده: 8/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 8/اردیبهشت/1404 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ متوسط درآمد مشاغل در هتلهای بینالمللی بسته به نوع شغل، رتبه هتل و موقعیت جغرافیایی بسیار متفاوت است. به طور کلی، مدیران هتلهای بزرگ و بینالمللی میتوانند درآمدی بین ۵۰,۰۰۰ تا ۲۰۰,۰۰۰ دلار در سال داشته باشند. این میزان درآمد برای مدیرانی است که مسئولیتهای کلی هتل را بر عهده دارند و در هتلهای بزرگ و معتبر مشغول به کار هستند. مدیران بخشهای مختلف مانند غذا و نوشیدنی، اقامتی و باشگاه مشتریان نیز درآمدی بین ۴۰,۰۰۰ تا ۱۲۰,۰۰۰ دلار در سال دارند. در بخش پذیرایی، گروه آشپزها، سرآشپزهای ماهر و کارکنان آشپزخانه که در هتلهای پنج ستاره و معروف کار میکنند، معمولاً درآمدی بین ۳۰,۰۰۰ تا ۷۰,۰۰۰ دلار در سال دارند. این میزان درآمد بستگی به تجربه و شهرت آشپز و سطح هتل دارد. بخش های خدماتی نیز در هتلها که مسئولیتهای روزمره نگهداری از اتاقها و بخشهای مختلف هتل را دارند، درآمدی بین ۲۰,۰۰۰ تا ۳۵,۰۰۰ دلار در سال دریافت میکنند. در نهایت، کارمندان فنی مانند تکنسینهای تعمیر و نگهداری که مسئول تعمیرات و نگهداری تجهیزات هتل هستند، درآمدی بین ۲۵,۰۰۰ تا ۵۵,۰۰۰ دلار در سال خواهند داشت. این آمار بر اساس دادههای سال گذشته میلادی است و ممکن است بسته به موقعیت جغرافیایی و سطح هتل متغیر باشد.
ایجاد شده: 31/فروردین/1404 آخرین ویرایش: 31/فروردین/1404 اخبار خارجی
به گزارش ایتنا ؛ در شرایطی که صنعت گردشگری ایران وارد دورهای تازه از بازآفرینی و توسعه شده، گروه هتلهای هما بهعنوان یکی از برندهای پیشرو و باسابقه در حوزه مهماننوازی، برنامهای منسجم برای ارتقاء کیفیت خدمات و افزایش سهم بازار خود در دستور کار قرار داده است. در همین راستا، گفتوگویی اختصاصی با رضا جعفری، معاون اجرایی گروه هتلهای هما انجام دادهایم تا از چشماندازها، چالشها و برنامههای این گروه بیشتر بدانیم. حرکت از حفظ برند به سمت تحول هوشمندانه رضاجعفری با اشاره به قدمت پنج دههای گروه هتلهای هما گفت: "برند هما نهتنها یک نام معتبر در صنعت هتلداری ایران است، بلکه بخشی از خاطرات و اعتماد نسلهاست. ما امروز در مرحلهای هستیم که باید این اعتبار را با زبان جدید بازار و نیازهای مهمانان بازتعریف کنیم." سه محور اصلی برنامه تحول: نوسازی، دیجیتالیسازی، تنوع خدمات وی افزود: "در برنامه پنجساله جدید گروه، سه محور اصلی دنبال میشود: 1. نوسازی زیرساختها و فضاهای فیزیکی هتلها در تهران، مشهد، شیراز و بندرعباس 2. حرکت بهسوی دیجیتالیسازی کامل فرآیند رزرو، پذیرش و ارتباط با مهمان 3. طراحی خدمات متنوع و تخصصی شامل پکیجهای سلامت، اقامت بیزنسی و تورهای فرهنگی" نگاه جدی به گردشگری داخلی رضاجعفری تأکید کرد که برخلاف تصور رایج، تمرکز اصلی فعلی گروه، بر گردشگری داخلی است. "ما پتانسیل فوقالعادهای در جذب خانوادههای ایرانی، سازمانها، و حتی بازار سالمندان داریم. گردشگری داخلی نهتنها پایدارتر است، بلکه در شرایط فعلی، کلید بقا و رشد محسوب میشود." نیاز به سرمایهگذاری و بازنگری ساختاری او با صراحت به برخی چالشها هم اشاره کرد: "بخشهایی از زیرساختها نیازمند سرمایهگذاری جدی هستند. همچنین مدلهای سنتی مدیریت هتل دیگر جوابگوی بازار امروزی نیست. ما در حال طراحی ساختار اجرایی چابکتری هستیم." جمعبندی: هما در مسیر آینده در پایان، معاون اجرایی گروه هتلهای هما ضمن دعوت از فعالان صنعت گردشگری برای مشارکت در این تحول، گفت: "ما به همکاری اعتقاد داریم—از شرکتهای گردشگری گرفته تا استارتاپها، از دانشگاهها تا فعالان فرهنگی. هتل هما باید نهفقط محل اقامت، بلکه تجربهای ماندگار از مهماننوازی ایرانی باشد و نهایتا پیام ما به همه میهمانان و مخاطبان عزيزمان این است که : اینجا همه چیز پنج ستاره است."
ایجاد شده: 30/فروردین/1404 آخرین ویرایش: 30/فروردین/1404 اخبار داخلی
به گزارش ایتنا و به نقل از ورزش سه ؛ روز دوم دیماه 1402 مزایده هتل المپیک از سوی شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی انجام گرفت و برنده این مزایده مشخص شد ولی از واگذاری هتل صرف نظر شد و این شرکت که زیر مجموعه وزارت ورزش و جوانان هم هست، تصمیم گرفت به کار با مجموعه قبلی که برنده مزایده هم نشده بود، ادامه بدهد و همین مسئله خبرساز شد. هتل المپیک تهران که بهخاطر همجواری با ورزشگاه آزادی و نزدیکی به ورزشگاه پاس قوامین، محبوبترین هتل برای محل اردوی تیمهای لیگ برتری و لیگ یکی در جریان مسابقات و همچنین اردوهای پیشفصل و نیمفصل است، حالا درگیر بحث واگذاری شده که شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی تصمیم ندارد به برنده مزایده آن را تحویل بدهد و طی سه ماه اخیر این کار را انجام نداده است. نیما قاضی، رئیس هیئت مدیره گروه هتلهای زنجیره دنسه که برنده مزایده هتل المپیک شده، عنوان کرد: بهرهبردار هتل المپیک 22 سال است که این مجموعه را در اختیار دارد که همین مسئله موجب شد سازمان بازرسی کل کشور نسبت به این مسئله ورود کند و تاکید داشته باشد که بدون تشریفات قانونی، هیچ شرکتی نمیتواند به مدت 22 سال این هتل را در اختیار بگیرد. او با تاکید بر برنده شدن در مزایده هتل المپیک و عدم تحویل این مجموعه به آنها عنوان کرد: مزایده را ما برنده شدیم و یک مدت هم درگیر بودیم تا امور لازم انجام شود ولی هتل را به ما تحویل ندادند. قاضی در پاسخ به اینکه در حال حاضر چه شرکتی مدیریت هتل المپیک را برعهده دارد، ابراز کرد: یک شرکت تازه تاسیس را آوردند که از شرکای سابق همان بهرهبردار 22 سالهی قبلی بودند و ادعای برنده شدن در این مزایده را داشتند که کاملا نادرست بود. او تاکید کرد: ما برای پیگیری این مسئله، همه جا رفتیم و دفاعیات لازم را انجام دادیم که ادعای آنها در سازمان بازرسی کل کشور، بازرسی وزارت ورزش و جوانان، بازرسی ریاست جمهوری و ... رد شد. برنده مزایده هتل المپیک تصریح کرد: به محض اینکه ادعای آنها رد شد، شرکت توسعه اماکن ورزشی نامه دو خطی دادند و گفتند مزایده باطل است! در شرایطی که اصلا اجازه چنین کاری را نداشتند چون مزایده تمام شده بود، بنده برنده شدم و قرارداد بستم. الان رابطه ما مزایدهگزار و برنده مزایده نیست، الان رابطه ما موجر و مستاجر است چون ما هماکنون در یک قرارداد هستیم. قاضی ادامه داد: آن شرکت نمیتواند با یک نامه بگوید این قرارداد باطل شده یا هر چیز دیگر و تنها راهی که بخواهد این قرارداد تغییر کند، این است که یک حکمی از سوی دادگاه صادر شود و بگوید قرارداد فسخ یا ابطال شده که این اتفاق هم نیفتاد. او یادآور شد: ما با توجه به قراردادی که با شرکت توسعه اماکن ورزشی داریم، همین الان مستاجر و بهرهبردار هتل المپیک هستیم، اما بهرهبردار قبلی، هم قراردادش و هم مجوز فعالیتش تمام شده و بدون مجوز کار میکند. برای ما هم سوال است که الان چرا آنجا هستند و چرا نهادهایی که رسیدگی میکنند یا پلیس اماکن نمیگوید مجوز شما کجاست؟ چندین ماه است بدون مجوز هتل المپیک را در اختیار دارند. قاضی یادآور شد: دقیقا از 2 بهمن 1402 تا الان بدون مجوز فعالیت میکنند؛ از سوی دیگر اجاره هتل که شبی 254 میلیون تومان است و در ماه حدود 7 میلیارد و 700 میلیون تومان میشود. بالای 20 میلیارد تومان برای هر ماه از سوی ما اجاره شده ولی آن طرفی که قرارداد ندارد و هتل را تحول نمیدهد، مشغول به فعالیت است. اجاره هم معلوم نیست بدهند یا نه. این وضعیتی است که ما درگیر آن هستیم! برنده مزایده هتل المپیک یادآور شد: سازمان بازرسی کل کشور به این قضیه ورود کرده و نامه زده و در نامهاش آورده این کار را انجام بدهید، وگرنه طبق مواد قانونی برخورد میکنیم. نامه هم ارسال نموده ولی شرکت توسعه هنوز اقدامی انجام نداده است. به سازمان بازرسی نیز مراجعه کردیم که مدیران آن شرکت را خواستند ولی آنها هم مراجعه نکردند و خیلی نسبت به سازمان بازرسی کل کشور توجهی ندارند! او اضافه کرد: ما به نهادهای ذیربط شکایت کردیم تا نسبت به آن رسیدگی شود. تاکنون به پنج نهاد مختلف شکایت کردیم که یکی از دادخواستهای ما تعیین شعبه شده ولی وقت رسیدگی ندادند. نامهنگاری کردیم و اظهارنامه حقوقی و دادخواست قضایی هم دادیم تا بتوانیم حقمان را بگیریم. قاضی تاکید کرد: کارهایی که شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی انجام میدهد، به نفع منافع آن بهرهبردار قبلی هتل المپیک در حال انجام است و توجهی به پیروزی ما در مزایده ندارند. او ادامه داد: شرکت توسعه و تجهیز به دلیل اینکه موجر است، باید هتل المپیک را از آنها تحویل بگیرد و به ما تحویل بدهد که فعلا این کار را نکرده و نهایتا اگر هم چنین کاری را نکند، باید از طریق دادگاه انجام شود. برنده مزایده هتل المپیک گفت: تمام مشکلی که داریم، بحث زمان است چون زمان دادرسی حقوقی طولانی است و شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی نیز پاسخگو نیست. قاضی یادآور شد: در قراردادی که ما بستیم، طبق اسناد مزایده باید 25 درصد از اجاره سال را پیش پرداخت میدادیم که همین اتفاق افتاد و 23 میلیارد تومان که مبلغ آن میشد را در اوایل دیماه 1402 را پرداخت کردیم ولی تا امروز نه پول را به ما برگرداندند و نه هتل را تحویل دادند.
ایجاد شده: 22/فروردین/1404 آخرین ویرایش: 22/فروردین/1404 اخبار داخلی