به گزارش هتل نیوز؛ حضور بلاگرها در نمایشگاه صنعت ساختمان انتقادات زیادی را به همراه داشته است. منتقدان میگویند این رویداد باید بر نوآوری و فناوری تمرکز کند. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ حضور گسترده بلاگرها و تولیدکنندگان محتوا در نمایشگاه صنعت ساختمان، انتقادهایی را به همراه داشته است. این انتقادات به فاصله گرفتن رویداد از هدف اصلی خود، یعنی معرفی نوآوری و فناوریهای جدید، اشاره دارد. منتقدان بر این باورند که نمایشگاههای تخصصی باید محلی برای ارائه فناوریهای نوین و محصولات تازه باشند. با این حال، فعالیتهای تبلیغاتی و حضور پررنگ بلاگرها، نگرانیهایی را ایجاد کرده است. برخی بر این باورند که این بخشها بیشتر بر تولید محتوای تبلیغاتی تمرکز کردهاند تا معرفی دستاوردهای صنعتی. این پرسش مطرح است که در دوره امسال نمایشگاه، چه محصولات و فناوریهای جدیدی توانستهاند توجه فعالان صنعت را جلب کنند. همچنین، باید بررسی شود که آیا نمایشگاه توانسته تصویری از آینده صنعت ساختمان ارائه دهد. برخی فعالان تأکید دارند که حضور رسانهها و تولیدکنندگان محتوا میتواند به معرفی ظرفیتهای صنعت کمک کند. اما آنها همچنین تأکید میکنند که این موضوع نباید جایگزین هدف اصلی نمایشگاه شود.
ایجاد شده: 30/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 30/مرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ برخورد کامیون با پل عابر پیاده در محدوده امامزاده هاشم رشت؛ حادثه بدون تلفات جانی پایان یافت. مدیرکل راهداری و حملونقل جادهای گیلان از وقوع حادثه برخورد یک دستگاه کامیون با پل عابر پیاده در محدوده امامزاده هاشم رشت خبر داد. به گفته وی، بلافاصله پس از وقوع این حادثه، نیروهای راهداری در محل حاضر شدند و با جمعآوری پل آسیبدیده، اقدامات لازم برای ایمنسازی محور و جلوگیری از بروز حوادث احتمالی را انجام دادند. مدیرکل راهداری و حملونقل جادهای گیلان با تأکید بر اینکه این حادثه هیچگونه تلفات جانی در پی نداشته است، افزود: همزمان با عملیات ایمنسازی، تمهیدات لازم برای مدیریت تردد خودروها و روانسازی عبور و مرور در این محور نیز اتخاذ شد.
ایجاد شده: 24/تیر/1405 آخرین ویرایش: 24/تیر/1405 اخبار داخلی
حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان اصفهان، بار دیگر بحث میان کارشناسان میراث فرهنگی و مدیران شهری را درباره حدود استفاده از این فضای ثبت جهانی داغ کرده است؛ موضوعی که میان ضرورت توسعه حملونقل پاک و الزام حفاظت از یکی از مهمترین عرصههای تاریخی کشور، چالشی جدی ایجاد کرده است. میدان نقش جهان، قلب تپنده اصفهان و یکی از شاخصترین میدانهای تاریخی جهان، بیش از چهار قرن است که نهتنها بهعنوان شاهکاری از معماری و شهرسازی عصر صفوی شناخته میشود، بلکه نمونهای کمنظیر از تلفیق زندگی شهری، تجارت، آیین، فرهنگ و هنر ایرانی به شمار میرود. میدانی که ثبت آن در فهرست میراث جهانی یونسکو صرفاً به دلیل شکوه معماری چهار بنای پیرامونی آن نبوده، بلکه سازمان یونسکو این مجموعه را به دلیل حفظ یک نظام شهری منحصربهفرد، تداوم حیات اجتماعی و ارزش برجسته جهانی آن به ثبت رسانده است. در دهههای اخیر، یکی از مهمترین رویکردهای مدیریت میراث فرهنگی در شهرهای تاریخی جهان، بازگرداندن عرصههای تاریخی به عابران پیاده بوده است. از فلورانس و دوبروونیک گرفته تا بروژ، سالزبورگ، کراکوف و بخشهای تاریخی پاریس، سیاست مشترک مدیران شهری، کاهش حضور وسایل نقلیه و افزایش امنیت و آرامش شهروندان و گردشگران بوده است. این رویکرد نهتنها با هدف حفاظت از کالبد تاریخی دنبال میشود، بلکه کیفیت تجربه حضور در میراث جهانی را نیز ارتقا میدهد؛ تجربهای که در آن آرامش، امنیت و امکان مکث و تماشای میراث، بخشی از ارزش اثر تاریخی محسوب میشود. در ایران نیز طی سالهای گذشته، میدان نقش جهان بهتدریج به سمت تقویت رویکرد پیادهمداری حرکت کرده است. حذف تردد موتورسیکلتها از عرصه میدان، یکی از مهمترین مطالبات فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و شهروندان بود که پس از سالها پیگیری به نتیجه رسید و بسیاری آن را گامی در راستای حفاظت از مهمترین فضای تاریخی اصفهان ارزیابی کردند. با این حال، طی دو سال گذشته، حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان، بار دیگر بحثی جدی میان کارشناسان میراث فرهنگی، معماران، شهرسازان و مدیران شهری ایجاد کرده است؛ موضوعی که تنها به یک وسیله حملونقل محدود نمیشود، بلکه پرسشهای مهمتری را درباره فلسفه پیادهراه، نحوه مدیریت عرصههای ثبت جهانی، حقوق عابران پیاده، امنیت گردشگران و نسبت میان توسعه گردشگری و حفاظت از میراث جهانی مطرح میکند. اگرچه اسکوترهای برقی در بسیاری از شهرهای جهان بهعنوان یکی از شیوههای حملونقل پاک شناخته میشوند، اما تقریباً در همه این شهرها استفاده از آنها تابع ضوابط سختگیرانهای همچون تعیین مسیر اختصاصی، محدودیت سرعت، نظارت هوشمند، اولویت مطلق عابر پیاده و ممنوعیت ورود به بسیاری از عرصههای تاریخی است. از همین رو، کارشناسان معتقدند نمیتوان صرف وجود اسکوتر در برخی شهرهای اروپایی را دلیلی بر امکان استفاده آزادانه از آن در یک میدان ثبت جهانی دانست؛ زیرا هر فضای تاریخی، اقتضائات حفاظتی و مدیریتی خاص خود را دارد. میدان تاریخی، فضای چندمنظوره است؛ اما نه برای هر نوع فعالیت شعله وحدتپور، کنشگر میراث فرهنگی، عضو ایکوموس ایران و دانشآموخته دکترای مرمت بناها و بافتهای تاریخی، در گفتوگو با پیام ما با تأکید بر اینکه برداشتهای امروز از مفهوم چندمنظوره بودن میدان نقش جهان با واقعیت تاریخی آن فاصله دارد، اظهار کرد: میدان نقش جهان از ابتدای شکلگیری خود فضایی انعطافپذیر بوده، اما انعطافپذیری هرگز به معنای پذیرش هر نوع کاربری نیست. این میدان در دوره صفوی محل برگزاری بازی چوگان، آیینهای رسمی، رژههای نظامی، جشنهای حکومتی و مراسم عمومی بوده، اما هیچیک از این کاربریها به صورت همزمان یا بدون برنامه در میدان جریان نداشته است. وی افزود: هر یک از این فعالیتها زمان، نظم و ضابطه مشخصی داشتهاند و در هنگام برگزاری یک رویداد، سایر فعالیتها متوقف میشد. بنابراین استناد به گذشته تاریخی میدان برای توجیه هر نوع استفاده امروزی، برداشت دقیقی از تاریخ شهرسازی ایران نیست. این پژوهشگر حوزه مرمت بناهای تاریخی ادامه داد: حتی در دوره پهلوی که میدان بهعنوان یک پارک شهری مورد استفاده قرار گرفت نیز این تغییر کاربری به معنای بیضابطه شدن فضا نبود. هیچگاه قرار نبوده است که یک فضای عمومی تاریخی میزبان همه فعالیتهای ممکن باشد. همانگونه که نمیتوان انتظار داشت همه برنامههای ورزشی، تفریحی، آیینی و اجتماعی یک شهر در یک میدان تاریخی متمرکز شود، ورود هر وسیله یا فعالیت جدید نیز نیازمند ارزیابی کارشناسی است. وحدتپور با اشاره به حذف موتورسیکلتها از میدان نقش جهان گفت: حدود دو سال و نیم پیش، با مطالبه جدی مردم، فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و همراهی دستگاههای مسئول، تردد موتورسیکلتها از میدان حذف شد و این اقدام، گام مهمی در تبدیل میدان به یک فضای پیادهمدار بود؛ فضایی که عابر پیاده بتواند بدون نگرانی، با آرامش و امنیت در آن حرکت کند. وی تصریح کرد: هنوز آثار مثبت این تصمیم به طور کامل نمایان نشده بود که اسکوترها وارد میدان شدند و اکنون همان دغدغههایی که پیشتر درباره موتورسیکلتها وجود داشت، با شکل دیگری دوباره در حال تکرار است؛ با این تفاوت که این بار بسیاری تصور میکنند چون اسکوتر وسیلهای برقی است، بنابراین حضور آن در یک میدان تاریخی نیز بدون اشکال خواهد بود؛ در حالی که موضوع اصلی صرفاً نوع موتور محرکه نیست، بلکه امنیت، شأن فضای تاریخی و کیفیت حضور عابران است. پیادهراه، بدون امنیت معنایی ندارد موضوع حضور اسکوترها در میدان نقش جهان تنها از منظر حفاظت میراث فرهنگی قابل بررسی نیست. این مسئله یکی از موضوعات مهم در ادبیات معاصر شهرسازی و طراحی فضاهای عمومی نیز به شمار میرود؛ جایی که میان توسعه شیوههای نوین حملونقل، حقوق عابران پیاده و حفظ کیفیت فضاهای عمومی باید تعادلی پایدار برقرار شود. در بسیاری از شهرهای اروپایی که امروز بهعنوان الگوی پیادهراهسازی شناخته میشوند، ورود اسکوترهای اشتراکی ابتدا با استقبال روبهرو شد، اما افزایش تصادفها، مزاحمت برای عابران، اشغال فضاهای عمومی و کاهش احساس امنیت، مدیران شهری را به سمت تدوین مقررات سختگیرانهتر سوق داد؛ مقرراتی که در برخی شهرها حتی به ممنوعیت کامل اسکوتر در بخشهای تاریخی انجامید و در برخی دیگر تنها استفاده در مسیرهای اختصاصی، با سرعت محدود و تحت نظارت را مجاز دانست. پیروز حناچی، معمار، استاد دانشگاه و از صاحبنظران شناختهشده حوزه شهرسازی، معتقد است اصل مسئله نه مخالفت یا موافقت با اسکوتر، بلکه نحوه مدیریت حضور آن در قلمرو عمومی است. وی در گفتوگو با ما اظهار کرد: دوچرخه و اسکوتر از جمله پدیدههایی هستند که طی دو دهه اخیر در بسیاری از شهرهای دنیا گسترش یافتهاند. البته درباره اسکوتر، به دلیل سرعت بالاتر و ویژگیهای خاص آن، مسائل ایمنی جدیتری مطرح شده است و امروز حتی در کشورهای اروپایی نیز یکی از مهمترین موضوعات مورد بحث، تدوین مقررات مشخص برای استفاده از این وسایل است. میدان نقش جهان، فضای عبور نیست؛ فضای مکث است حناچی با اشاره به جایگاه ویژه میدان نقش جهان در نظام شهرسازی ایران اظهار کرد: باید به این نکته توجه داشت که کارکرد اصلی چنین میدانی، ایجاد امکان حضور، مکث، تماشا و تعامل اجتماعی است. مردم به میدان نقش جهان نمیآیند که صرفاً از نقطهای به نقطه دیگر بروند، بلکه میآیند تا از کیفیت فضا، معماری، چشمانداز تاریخی و محیط فرهنگی آن استفاده کنند. وی ادامه داد: طبیعی است که همه افراد توانایی پیادهروی طولانی ندارند و برخی ممکن است برای جابهجایی به وسیله کمکی نیاز داشته باشند، اما این موضوع نیز باید در قالب یک نظام مشخص مدیریت شود. همانگونه که درشکههای میدان نیز با مسیر مشخص، تعداد محدود و هویت تاریخی خود فعالیت میکنند، درباره سایر شیوههای جابهجایی نیز باید ضابطه وجود داشته باشد. این استاد دانشگاه افزود: اگر تقاضای واقعی برای استفاده از اسکوتر وجود دارد، پیش از هر اقدامی باید بررسی شود که آیا این تقاضا با مأموریت و ظرفیت میدان نقش جهان همخوانی دارد یا خیر. پس از آن نیز باید درباره مسیر حرکت، سرعت مجاز، شیوه نظارت و حقوق عابر پیاده تصمیمگیری شود. نمیتوان اجازه داد کل فضای میدان در اختیار یک وسیله قرار گیرد و بعد انتظار داشت تعارضی میان کاربران مختلف به وجود نیاید. وی با اشاره به تجربه برخی شهرهای اروپایی گفت: در شهرهایی مانند پاریس، توسعه مسیرهای دوچرخه و اسکوتر بر اساس مطالعات شهری، نظرسنجی از شهروندان و ارزیابی آثار آن انجام میشود. حتی در آنجا نیز با افزایش حوادث، مقررات سختگیرانهتری برای استفاده از اسکوتر وضع شده است. بنابراین اگر از تجربه جهانی سخن میگوییم، باید همه ابعاد آن را ببینیم، نه صرفاً حضور این وسیله در برخی خیابانها. میراث جهانی، پیش از هر چیز به آرامش نیاز دارد آنچه دو دیدگاه پیشین را به یکدیگر نزدیک میکند، تأکید بر مفهوم امنیت و کیفیت حضور انسان در عرصههای تاریخی است؛ مفهومی که در اسناد بینالمللی حفاظت از میراث فرهنگی نیز بارها بر آن تأکید شده است. مراکز تاریخی موفق جهان، پیش از آنکه به دنبال افزودن کاربریهای جدید باشند، تلاش میکنند آرامش، خوانایی و هویت تاریخی این فضاها را حفظ کنند. محمدحسین طالبیان، دبیر کمیته ملی حفاظت از بناها و محوطههای تاریخی ایران و معاون پیشین میراث فرهنگی کشور، نیز با همین رویکرد به موضوع نگاه میکند. او معتقد است مهمترین وظیفه مدیریت مراکز تاریخی، ایجاد محیطی امن، آرام و متناسب با شأن میراث فرهنگی برای خانوادهها، شهروندان و گردشگران است. طالبیان در گفتوگو با ما اظهار کرد: در همه کشورهای دنیا تلاش میشود مراکز تاریخی تا حد امکان به فضاهایی آرام، ایمن و مناسب برای حضور مردم تبدیل شوند. هر اندازه این فضاها آرامتر باشند، هم حرمت تاریخ بهتر حفظ میشود و هم کیفیت تجربه بازدیدکنندگان افزایش پیدا میکند. وی افزود: هر عاملی که این آرامش را بر هم بزند، باید با نگاه کارشناسی مورد بررسی قرار گیرد. مدیریت میراث فرهنگی صرفاً حفاظت از کالبد بناها نیست، بلکه حفاظت از کیفیت حضور انسان در این فضاها نیز بخشی از مأموریت آن محسوب میشود. حفاظت از میراث جهانی، آزمونی برای حکمرانی شهری آنچه از مجموع دیدگاهها برمیآید، مخالفت با فناوری یا حملونقل پاک نیست؛ بلکه تأکید بر این اصل است که هر فناوری و هر کاربری باید متناسب با هویت و ظرفیت مکان تاریخی تعریف شود. اکنون پرسش اصلی این است: آیا حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان با فلسفه پیادهراه، الزامات حفاظت از یک اثر ثبت جهانی و حق شهروندان برای تجربه آرام و ایمن سازگار است یا خیر؟ پاسخ به این پرسش، بیش از آنکه در تقابل دیدگاهها باشد، در تدوین ضوابط روشن، مطالعات شهری و گفتوگوی میان مدیران شهری، متخصصان میراث فرهنگی و جامعه مدنی نهفته است؛ مسیری که بسیاری از شهرهای تاریخی جهان پیشتر پیمودهاند. ✍🏻 کوروش دیباج؛ روزنامه نگار
ایجاد شده: 22/تیر/1405 آخرین ویرایش: 22/تیر/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز ؛ نسل Z به عنوان نسل جدید مسافران، تجربههای شخصیتر، آرامتر و معنادارتری را جستوجو میکنند و برای این سبک تازه، فرهنگ لغات مخصوص خودشان را دارند. واژه Dry Tripping: کنار گذاشتن شبزندهداری و شلوغی به نفع طبیعت، کتاب، پیادهروی و آرامش. واژه Anti-Itinerary Trip: سفر بدون برنامهریزی دقیق؛ جایی که مسیر، خودش مقصد را مشخص میکند. واژه Side-Questing: جایگزین کردن یک تعطیلات بزرگ با چند ماجراجویی کوچک در طول سال. واژه Menty B Travel: سفری که بیشتر شبیه دکمه «ریست» برای ذهن و انرژی است تا یک تعطیلات معمولی. واژه Why-cation: انتخاب سفر براساس یک احساس، نیاز یا حالوهوای درونی، نه صرفاً نام یک مقصد. واژه Local Lore Hunting: کشف روایتهای روزمره شهرها از طریق بازارها، کافهها و پاتوقهای محلی. واژه Mirror Trip: طراحی سفر بر اساس شخصیت، علایق و سبک زندگی فردی، نه فهرستهای رایج گردشگری. واژه De-influenced Travel: فاصله گرفتن از مقاصد ترندشده و انتخاب مکانهایی با تجربهای شخصیتر. واژه Canon Event: آن لحظه غیرمنتظرهای که سالها بعد هنوز از آن تعریف میکنید. واژه Room Rotting: سفری که در آن استراحت، اقامت و لذت بردن از فضای هتل یا اقامتگاه، خودِ برنامه اصلی است. واژه Micro-cation: یک استراحت کوتاه ۲۴ تا ۷۲ ساعته برای فرار موقت از روزمرگی. شاید مهمترین تفاوت میان نسل جدید و نسل های گذشته این باشد که برای نسل جدید، سفر کمتر درباره "رسیدن" و بیشتر درباره "تجربه کردن" است.
ایجاد شده: 20/تیر/1405 آخرین ویرایش: 20/تیر/1405 اخبار خارجی
به گزارش هورکا نیوز ؛ بازطراحی برند KFC با همکاری آژانس JKR وارد مرحله اجرایی شد و این برند جهانی در تازهترین کمپین خود، هویت بصری جدیدی را معرفی کرد که در آن سطل معروف مرغ سوخاری به عنصر محوری تمامی اجزای برند تبدیل شده است. این پروژه که لوگو، بستهبندی، طراحی رستورانها، تایپوگرافی و لحن ارتباطی را در بر میگیرد، بر استفاده از شناختهشدهترین دارایی برند KFC تمرکز دارد. بر اساس این بازطراحی، KFC پس از دههها استفاده از هویتی نسبتاً ثابت، تصمیم گرفته است بدون فاصله گرفتن از ریشههای خود، ساختار بصری برند را بهروزرسانی کند. در این رویکرد، سطل مرغ سوخاری که نزدیک به یک قرن بخشی از هویت برند بوده، به مرکز یک سیستم بصری جدید با نام Bucketverse تبدیل شده است؛ مفهومی که قرار است تجربهای یکپارچه از برند را در تمامی نقاط تماس با مشتری ایجاد کند.
ایجاد شده: 29/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 29/خرداد/1405 اخبار خارجی
به گزارش هورکا نیوز ؛ بررسی نمودار مقایسهای رشد قیمت قهوه، دلار و ارز توافقی در بازه زمانی ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۵ نشان میدهد که قیمت قهوه با ثبت رشد حدود ۴۶۲.۷ درصدی، بیشترین افزایش را در میان این سه شاخص داشته است. بر اساس این نمودار، نرخ دلار در همین دوره حدود ۲۶۳.۲ درصد افزایش یافته، در حالی که رشد ارز توافقی به ۱۷۹.۳ درصد رسیده است. روند صعودی قیمت قهوه بهویژه از سال ۱۴۰۴ به بعد شتاب بیشتری گرفته و فاصله محسوسی با سایر شاخصها پیدا کرده است. کارشناسان افزایش بهای جهانی دانه قهوه، کاهش تولید در برخی کشورهای صادرکننده، رشد هزینههای حملونقل و نوسانات ارزی را از مهمترین عوامل جهش قیمت این محصول عنوان میکنند.
ایجاد شده: 14/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 14/خرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش فلای نیوز ؛ انتشار فاکتور خرید چند قلم خوراکی و نوشیدنی از یکی از بوفههای فرودگاهی، بار دیگر موضوع قیمتگذاری محصولات در فرودگاهها را به بحث روز کاربران شبکههای اجتماعی تبدیل کرده است. بر اساس این فاکتور، بهای چند قلم کالای مصرفی به بیش از یک میلیون و ۵۰ هزار تومان رسیده که واکنش و انتقاد برخی مسافران را در پی داشته است. کاربران معتقدند قیمت برخی اقلام در بوفههای فرودگاهی فاصله قابلتوجهی با نرخهای متعارف بازار دارد.
ایجاد شده: 13/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 13/خرداد/1405 اخبار داخلی
جام جهانی ۲۰۲۶ قرار بود جشن جهانی سفر، فرهنگ و مهماننوازی باشد؛ رویدادی که میلیونها هوادار از سراسر جهان را به شهرهای میزبان آمریکا، کانادا و مکزیک بکشاند و صنعت گردشگری را وارد یکی از طلاییترین دورههای خود کند. اما حالا، تنها چند هفته مانده به آغاز مسابقات، نشانهها از شکلگیری بحرانی جدی در تجربه سفر و میزبانی حکایت دارد. گزارشهای منتشرشده از سوی رسانههای بینالمللی و نهادهای گردشگری نشان میدهد بسیاری از هواداران، پیش از رسیدن به ورزشگاه، درگیر هزینههای نجومی اقامت، حملونقل و محدودیتهای اداری شدهاند؛ مسائلی که میتواند تصویر جهانی مقصدهای میزبان را تحت تأثیر قرار دهد. در صنعت گردشگری، موفقیت یک رویداد بزرگ فقط با تعداد بلیتهای فروختهشده سنجیده نمیشود؛ کیفیت تجربهای که مسافر از لحظه ورود تا خروج دریافت میکند، مهمترین شاخص موفقیت است. اما آنچه امروز در برخی شهرهای میزبان دیده میشود، فاصلهای جدی میان وعده «میزبانی جهانی» و واقعیت خدمات گردشگری ایجاد کرده است. افزایش شدید قیمت پارکینگ، اقامت و حملونقل شهری، سفر هواداران را به تجربهای پرهزینه و فرسایشی تبدیل کرده است. در برخی شهرها، هزینه جابهجایی بین مرکز شهر و ورزشگاه چندین برابر نرخ عادی شده و همین مسئله انتقاد گسترده فعالان گردشگری و رسانهها را به همراه داشته است. در این میان، صنعت هتلداری نیز با تناقضی عجیب روبهرو شده است؛ درحالیکه جام جهانی باید موتور محرک اشغال هتلها باشد، بسیاری از هتلداران از کاهش رزروهای بینالمللی خبر میدهند. نگرانیهای مربوط به ویزا، سیاستهای مهاجرتی متغیر و فضای سیاسی آمریکا باعث شده بخشی از هواداران خارجی اساساً قید سفر را بزنند. جام جهانی همیشه فرصتی برای نمایش قدرت برند گردشگری کشور میزبان بوده است؛ فرصتی برای آنکه یک مقصد، چهرهای مهماننواز، در دسترس و خاطرهساز از خود به جهان نشان دهد. اما اگر هوادار فوتبال، بیش از هیجان مسابقه، درگیر هزینههای غیرمنطقی و پیچیدگیهای سفر باشد، این رویداد میتواند به ضدتبلیغی برای مقصد میزبان تبدیل شود. شاید مهمترین درس جام جهانی ۲۰۲۶ برای صنعت گردشگری جهان همین باشد: زیرساخت، ویزا، حملونقل و قیمتگذاری، بخشی جداییناپذیر از مهماننوازی مدرن هستند. ورزشگاههای پرزرقوبرق، بدون تجربه سفر مطلوب، نمیتوانند رضایت گردشگران را تضمین کنند.
ایجاد شده: 30/اردیبهشت/1405 آخرین ویرایش: 30/اردیبهشت/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز، احمد ساعیان، مدیرعامل گروه هتلهای هما، با تأکید بر ضرورت بازتعریف این برند قدیمی، احیا و ارتقای برند همراه با افزایش کیفیت خدمات و توسعه در شهرهای هدف را اولویت اصلی خود اعلام کرد. ساعیان ۴۷ ساله و فارغالتحصیل کارشناسی ارشد هتلداری از سوئیس و انگلستان، معتقد است که با حمایت هلدینگ هگتا میتوان با بازسازی زیرساختهای سختافزاری و نرمافزاری سهم بیشتری از بازار گردشگری کشور کسب کرد. بازسازی همزمان ۱۳ پروژه در هتلهای هما مدیرعامل گروه هتلهای هما در تشریح وضعیت پروژههای بازسازی و نوسازی هتلهای هما در شهرهای مختلف، فهرستی از ۱۳ طرح در حال اجرا را به شرح زیر اعلام کرد: ۱. مقاومسازی هتل هما بندرعباس ۲. بازسازی اتاقهای فرسوده در هتل هما بندرعباس ۳. بازسازی ۲ باب اتاق به صورت نمونه در هتل هما خیام مشهد ۴. پروژه اتمام سالن کنفرانس و اجلاس هتل هما احمدآباد ۵. تکمیل مجموعه آبی هتل هما احمدآباد ۶. بازسازی و نوسازی اتاقهای فرسوده در هتل هما شیراز ۷. افزایش ظرفیت کافیشاپ در شیراز ۸. بازسازی آشپزخانه هتل هما تهران ۹. بازسازی رستوران گلستان (رستوران اصلی) هتل هما تهران و بازگشت آن به چرخه خدمات ۱۰. پروژه احیای نما هتل هما تهران ۱۱. پروژه تکمیل مدرسه هتلداری ۱۲. پروژه تعویض چیلر در هتل هما شیراز ۱۳. بهروزرسانی ناوگان حملونقل هتل هما تهران توسعه شعب جدید در شمال و جنوبغرب کشور ساعیان با اشاره به برنامه توسعه شعب جدید گفت: گروه هتلهای هما همیشه از پروژههای جدید استقبال کرده و در حال حاضر اضافه کردن یک هتل در شمال و یک هتل در جنوبغرب کشور را به صورت همزمان پیش میبرد. توسعه خدمات هتلداری در سواحل زیبای خلیجفارس نیز در راستای رونق گردشگری و با توجه به سبقه این گروه، یکی از اهداف توسعه است. هما؛ برندی قدیمی، معتبر و دوستداشتنی مدیرعامل گروه هتلهای هما در ارزیابی جایگاه این برند در صنعت هتلداری ایران گفت: «هما» در صنعت هتلداری ایران برندی قدیمی، معتبر و حتی میتوان گفت دوستداشتنی، محبوب و خاطرهانگیز است. از نظر کلیت خدمات هتلی، هتلهای هما کاملاً همتراز هتلهای زنجیرهای معتبر جهان هستند؛ بهویژه در حوزه ارائه خدمات، نحوه مهمانداری و تعامل با میهمان که در بسیاری موارد برابر یا حتی برتر ارزیابی میشود. با این حال، در بخش تجهیزات و زیرساختهای فیزیکی، فاصلهای اندک با استانداردهای روز جهانی مشاهده میشود. مدرسه هتلداری هما و دیجیتالیسازی خدمات ساعیان در پاسخ به پرسشی درباره ارتقای مهارت کارکنان گفت: برای این منظور مدرسه هتلداری هما تأسیس شده که به صورت مرتب اقدام به برگزاری دورههای آموزشی برای بهروز نگه داشتن کارکنان و مدیریت این گروه میکند. همچنین، اخیراً سیستم رزرو آنلاین هتل پس از سالها تلاش راهاندازی شده است و در حال توسعه راهکارهای هوشمند برای خلق تجربیات ماندگار برای مهمانان هستیم. حضور فعال در اسکان آسیبدیدگان جنگ مدیرعامل گروه هتلهای هما با اشاره به نقش این گروه در شرایط بحرانی گفت: گروه هتلهای هما به عنوان اولین پیشگام در صنعت هتلداری، داوطلبانه پیشنهاد میزبانی از آسیبدیدگان جنگ تحمیلی را مطرح و اجرایی نمود. در حال حاضر، بخش قابل توجهی از هتل هما تهران و همچنین بخشی از هتل هما بندرعباس به این گروه اختصاص یافته است و ضمن ارائه خدمات اقامتی، خدمات حمایتی در کنار خدمات پزشکی و پیراپزشکی به این عزیزان ارائه میگردد. ساعیان در پایان تأکید کرد: هتلهای هما متعلق به مردم است و همیشه در غمها، شادیها، بحرانها و سایر اتفاقات کنار مردم بوده است و درب این هتل بر روی مردم عزیز وطن همیشه باز است.
ایجاد شده: 29/اردیبهشت/1405 آخرین ویرایش: 29/اردیبهشت/1405 اخبار داخلی
این روزها رقابت واقعی هتلها با یکدیگر، با تصویری شکل میگیرد که پیش از ورود مسافر، روی صفحه تلفن همراه او ساخته میشود. مهمان سال ۲۰۲۶ با ذهنی خالی وارد هتل نمیشود؛ او پیش از رزرو، صدها عکس، ویدئو و نظر را دیده، مقایسه کرده و در ذهن خود استانداردی مشخص ساخته است. گزارشهای تحلیلی Deloitte نشان میدهد یک مسافر پیش از آنکه دکمه نهایی رزرو هتل را بزند، بیش از ۴۰۰ بار با محتوای دیجیتال مانند عکسها، سایتها، استوریها و نظرات کاربران مواجه میشود. این یعنی هتلهایی که تصور میکنند تجربه مهمان از لحظه ورود به پذیرش آغاز میشود، بخش بزرگی از مسیر جذب مشتری و اعتمادسازی را نادیده گرفتهاند. امروزه زیبایی بصری، نورپردازی مناسب و فضاهای جذاب برای عکاسی دیگر یک ویژگی لوکس نیست، چرا که حدود ۴۰ درصد مسافران، هتل خود را صرفاً بر اساس جذابیت ظاهری و قابلیت اشتراکگذاری تصاویر انتخاب میکنند. شبکههای اجتماعی دیگر فقط ابزار سرگرمی نیستند، بلکه به موتور محرک تصمیمگیری در سفر تبدیل شدهاند؛ به طوری که ۷۵ درصد مسافران از این پلتفرمها برای پیدا کردن ایده و انگیزه سفر استفاده میکنند. آمارها نشان میدهد ۶۱ درصد مهمانان پس از دیدن تصاویر یا ویدئوهای یک هتل در اینستاگرام اقدام به رزرو کردهاند و ۷۷ درصد کاربران تیکتاک نیز اعلام کردهاند که این پلتفرم بر آخرین تصمیم آنها برای رزرو سفر تأثیر مستقیم داشته است. در این میان، نظر و تجربه مهمانان قبلی، بسیار اثرگذارتر از تبلیغات پرهزینه هتلهاست. حدود ۸۱ درصد مسافران پیش از رزرو، نظرات سایر مهمانان را با دقت بررسی میکنند و ۸۴ درصد مردم به عکسها و ویدئوهای واقعی کاربران، به اندازه توصیه دوستان خود اعتماد دارند. در دنیای امروز، مهمانان توقع دارند پیامها و پرسشهایشان در کوتاهترین زمان ممکن پاسخ داده شود؛ تا جایی که استاندارد جدید پاسخگویی در فضای آنلاین به کمتر از ۳۰ دقیقه رسیده و این سرعت، مستقیماً حس احترام و حرفهای بودن برند را تقویت میکند. با این حال، دوره تصویرسازی اغراقآمیز و تبلیغات غیرواقعی رو به پایان است. حدود ۴۹ درصد مسافران معتقدند واقعیت برخی هتلها با تصویری که در شبکههای اجتماعی نمایش داده میشود تفاوت دارد. برنده واقعی بازار امروز هتلداری، هتلی نیست که فقط لابی بزرگتر یا تجهیزات لوکستری داشته باشد؛ بلکه برندی است که بتواند کمترین فاصله را میان تصویر آنلاین و تجربه واقعی مهمان ایجاد کند.
ایجاد شده: 28/اردیبهشت/1405 آخرین ویرایش: 28/اردیبهشت/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز ؛ معاون گردشگری کشور گفت : در فاصله ۹ اسفند پارسال تا ۲۵ فروردین امسال ۲۹ میلیون و ۷۰۳ هزار و ۲۹۶ نفر، از شهرهای محل سکونت خود خارج شدهاند و به شهرهای امنتر رفتهاند. فقط ۴ درصد از این جمعیت، برای اسکان و اقامت به هتلها و مراکز اقامتی مراجعه کردهاند. وی افزود : این در حالی است که ۵۱۴ هزار تخت در ۱۷ هزار واحد اقامتی آماده پذیرایی از مسافران بوده ولی در این مدت، فقط ۳۷ درصد ظرفیت مراکز اقامتی پر شده است. محسنی ادامه داد : خالی ماندن ۴۳ درصد ظرفیت مراکز اقامتی در طول ۴۵ روز در حالی است که این عدد در مدت مشابه سال ۱۴۰۳ (هفته اول اسفند ۱۴۰۳ تا هفته پایانی فروردین ۱۴۰۴) حدود ۸۰ درصد بود. معاون گردشگری کشور تاکید کرد : در جنگ ۴۰ روزه، ارتزاق و معیشت و اشتغال مردمی که از شهر محل سکونت خود به نقاط امنتر رفتند، اولویت بالاتری نسبت به هزینهکرد برای سفر داشته است.
ایجاد شده: 24/اردیبهشت/1405 آخرین ویرایش: 24/اردیبهشت/1405 اخبار داخلی
گردشگری از جمله صنایعی است که بیش از بسیاری از بخشهای اقتصادی، به امنیت، ثبات و اعتماد عمومی وابسته است. هرگاه کشوری وارد شرایط جنگی یا فضای پرتنش امنیتی میشود، نخستین اثر آن بر ذهنیت مردم، سرمایهگذاران و گردشگران دیده میشود. در چنین فضایی، سفر دیگر یک فعالیت عادی، برنامهپذیر و آرامشبخش تلقی نمیشود، بلکه به تصمیمی پرریسک و وابسته به شرایط روز تبدیل میگردد. ایران نیز در مقاطع مختلف تاریخی، تجربه چنین وضعیتی را داشته و صنعت گردشگری آن از این تحولات عمیقاً تأثیر پذیرفته است. شرایط جنگی پیش از آنکه مستقیماً زیرساختهای گردشگری را هدف قرار دهد، بر «تصویر مقصد» اثر میگذارد. در صنعت گردشگری، تصویر ذهنی یک کشور گاهی از واقعیت میدانی نیز مهمتر است. حتی اگر همه شهرهای یک کشور درگیر نباشند، باز هم انتشار اخبار جنگ، ناامنی یا تنش نظامی میتواند کل کشور را در نگاه گردشگر خارجی به عنوان مقصدی پرخطر معرفی کند. این مسئله برای ایران نیز بهویژه در مقاطع بحرانی سبب شده است که بسیاری از گردشگران بالقوه، برنامه سفر خود را لغو یا به تعویق بیندازند. یکی از مهمترین پیامدهای جنگ بر گردشگری ایران، کاهش محسوس گردشگران ورودی است. گردشگر خارجی معمولاً در انتخاب مقصد، بیش از هر چیز به امنیت، دسترسی، ثبات سیاسی و امکان پیشبینی شرایط توجه میکند. وقتی کشوری در فضای جنگی قرار میگیرد، شرکتهای گردشگری بینالمللی، رسانهها، بیمهگران و حتی خطوط حملونقل نیز با احتیاط بیشتری رفتار میکنند. در نتیجه نهتنها ورود گردشگر کمتر میشود، بلکه شبکههای پشتیبان سفر نیز تضعیف میشوند و این امر ضربهای چندلایه به توسعه گردشگری وارد میکند. در سطح داخلی نیز جنگ موجب تغییر جدی در الگوی سفر میشود. در شرایطی که جامعه با اضطراب، نااطمینانی و فشار اقتصادی روبهرو است، سفرهای تفریحی اولویت خود را از دست میدهند. خانوادهها بودجههای غیرضروری را کاهش میدهند و تمایل به سفرهای طولانی، پرهزینه یا غیرضروری کم میشود. این موضوع باعث میشود توسعه گردشگری داخلی نیز از مسیر طبیعی خود خارج شود و بسیاری از مقاصد گردشگری با افت تقاضا، کاهش اقامت و رکود خدمات مواجه شوند. از سوی دیگر، شرایط جنگی بر سرمایهگذاری در صنعت گردشگری نیز اثر منفی میگذارد. توسعه گردشگری نیازمند افق روشن، ثبات نسبی، امنیت سرمایه و پیشبینیپذیری بازار است. اما جنگ این مؤلفهها را تضعیف میکند. وقتی سرمایهگذار آینده روشنی برای بازگشت سرمایه نبیند، پروژههای هتلی، اقامتی، تفریحی و حملونقلی متوقف یا کند میشوند. در چنین وضعیتی، گردشگری از یک حوزه توسعهمحور به بخشی پرریسک تبدیل میشود که در اولویت دوم یا سوم سرمایهگذاران قرار میگیرد. هتلداری نیز به عنوان یکی از ارکان اصلی گردشگری، در دوران جنگ دچار تغییر کارکرد میشود. هتلها که در شرایط عادی باید میزبان گردشگران داخلی و خارجی باشند، در فضای جنگی ممکن است با کاهش شدید مسافر تفریحی روبهرو شوند. برخی از آنها ناچار میشوند خدمات خود را به گروههای دیگری مانند کارکنان سازمانی، نیروهای امدادی، خبرنگاران، یا مسافران ضروری ارائه دهند. به این ترتیب، صنعت هتلداری از مسیر معمول توسعه خود فاصله میگیرد و بیشتر به سمت بقا و تطبیق با شرایط اضطراری حرکت میکند. جنگ همچنین توسعه متوازن جغرافیایی گردشگری را مختل میکند. در شرایط عادی، برنامهریزی گردشگری بر توزیع سفر، معرفی مقاصد جدید و توسعه منطقهای استوار است. اما در فضای جنگی، برخی مناطق بهکلی از چرخه سفر خارج میشوند و تمرکز بر شهرها و مناطق امنتر افزایش مییابد. این تمرکز ناهمگون، از یک سو فشار مضاعفی بر برخی مقاصد وارد میکند و از سوی دیگر، فرصت رشد را از مناطقی میگیرد که میتوانستند در شرایط عادی نقش مهمی در اقتصاد گردشگری کشور ایفا کنند. در کنار این آسیبها، جنگ گاه سبب میشود مفهوم «تابآوری» در صنعت گردشگری جدیتر گرفته شود. بحرانهای شدید، بازیگران این صنعت را وادار میکنند که به مدیریت ریسک، برنامهریزی بحران، تنوعبخشی به بازار هدف و انعطاف در خدمات بیشتر توجه کنند. برای ایران نیز تجربه شرایط جنگی و نااطمینانیهای ناشی از آن میتواند به درسی مهم برای بازتعریف مدل توسعه گردشگری تبدیل شود؛ مدلی که فقط بر شرایط ایدهآل متکی نباشد، بلکه توان مقاومت در برابر شوکها را نیز داشته باشد. نکته مهم این است که جنگ صرفاً گردشگری را متوقف نمیکند، بلکه مسیر توسعه آن را تغییر میدهد. یعنی به جای آنکه صنعت گردشگری بر پایه رشد تدریجی، جذب گردشگر خارجی، گسترش برند مقصد و توسعه زیرساختها پیش رود، بیشتر درگیر حفظ وضع موجود، مدیریت بحران و جبران خسارت میشود. این تغییر مسیر، باعث عقبماندن از رقابت منطقهای و جهانی نیز میگردد، زیرا سایر کشورها در حال توسعه محصولات، خدمات و تصویر برند خود هستند، در حالی که کشور درگیر بحران بیشتر انرژی خود را صرف حفظ پایداری میکند. در نهایت، میتوان گفت شرایط جنگی در ایران، صنعت گردشگری را نه فقط از نظر اقتصادی، بلکه از منظر راهبردی نیز تحت تأثیر قرار داده است. جنگ باعث کاهش تقاضا، تضعیف تصویر مقصد، توقف سرمایهگذاری، تغییر الگوی سفر و اختلال در توسعه زیرساختها میشود. با این حال، همین تجربه میتواند مبنایی برای بازنگری در سیاستهای گردشگری باشد. اگر توسعه گردشگری ایران قرار است در آینده مسیر پایدارتری طی کند، باید از تجربه جنگ و بحران بیاموزد که امنیت، اعتماد، تابآوری و مدیریت هوشمندانه، پایههای اصلی رشد این صنعت هستند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر
ایجاد شده: 27/فروردین/1405 آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405 مقالات و یادداشت ها